
Aurkibidea
Aurkibidea
Atondoak
Bihotzaren atondoan
etxe zahar bat dago
giltzaz ixten zuen aitak egunero.
Amak maite zituen
iratzeak zeuden patioa, errepikaturiko
morokilen ikatza, haren argia
lapikoen iluntasunaren kontra,
zeru abaildua.
Nork apurtuko du sare hori?
Nora doa?
Nork ehundu zuen, zer haritxo
jarri zituzten oraindik lotzen baitute?
Haren amildegirik sakonena da garaiena.
Ez hautsi haren mezuak
aizto heriotza baino txarragoekin.
Vestíbulos
En el vestíbulo del corazón / se alza una casa vieja / que el padre cerraba a llave cada noche. / El patio con helechos / amados por la madre, el carbón / de polentas repetidas, su luz / contra la oscuridad de ollas, / el cielo desplomado. / ¿Quién romperá esa red? / ¿A dónde se dirige? / ¿Quién la tejió, qué hilitos / pusieron que atan todavía? / Su abismo más profundo es el más alto. / No romper sus mensajes con / cuchillos peores que la muerte.