Poesia kaiera
Poesia kaiera
Juan Gelman
itzulpena: Bego Montorio
2026, poesia
64 orrialde
978-84-19570-58-1
Juan Gelman
1930-2014
 
 

 

Jakitea

 

Poemak igeri egiten du haizean dirdiraka.

Ez daki nor den harik eta

hona herrestatzen duten arte, non

seguruen hil egingo den

aterperik gabe piztien menpe.

Piztiak ulertu nahiko nituzke

neure piztia ulertzeko. Errealitateak

intziri eginarazten du animalia arnasotsekin.

Zer grazia irabazi zen haren arnasketan?

Galdu ez zen bat bera ere ez.

Leunaren azpian txinpartaka ari da susmoa.

Esku hauetan.

 

Saber

El poema nada en un viento y brilla. / No sabe quién es hasta / que lo arrastran aquí, donde / seguramente morirá / a la intemperie de las bestias. / Me gustaría entender a las bestias / para entender mi bestia. La / realidad hace gemir con jadeos de animal. / ¿Qué gracia fue ganada en su respiración? / Ninguna que no fuera perdida. / Abajo de lo suave crepita la sospecha. / En estas manos.