Poesia kaiera
Poesia kaiera
Juan Gelman
itzulpena: Bego Montorio
2026, poesia
64 orrialde
978-84-19570-58-1
Juan Gelman
1930-2014
 
 

 

Bidaiak

 

“oi eder oi eder” kantatzen zuen

Old Parkeko mozkorraren buruak

zeruan biraka zebilela

zeruan biraka zebilela

garondoko zirritutik

inoiz-ez batzuk erortzen zitzaizkion

batek gamelua zirudien

oinez hasi zen bizpahiru

santu dirdaitsuren bizarren gainean

beste bat hegoaldea zen euria ari zuenean

Callaghanen haurtzaroaren gainean

 “oi eder oi eder” kantatzen zuen

irlandarraren buruak

hala inoiz eroritako handienetik

emakume bat sortuz joan zen

Old Park gainetik planeatzen zuen emakumeak

bular batez eguzkia estaltzen zuen

besteaz, ilargia

edo leihoak jotzen zituen

eta malenkoniatsu jartzen zuen jendea

eta ez zien jaten uzten

eta ez zuten lo egiten tristeak tristeak

eta hainbeste loditu zuten

inguruko malenkonia

azkenerako lehertu baitzen txakur

amorratuak emanez aurpegiari

eta haiek hozka egiten zioten gibelari

eztei ohantzeak zikintzen

edo udaletxea

hain kontserbatua hain kontserbatua

“oi eder oi eder” kantatzen zuen

Callaghanen buruak

malen kolikoek beren burua

maitatzen amaitu zutenean

Old Parken gertaturiko

hondamenik handiena etorri zen

urte oso batez aritu zen emakume-euria

emakumez mukuru emakumeak

emakumeak emakumeak emakumeak

igeltxoen moduan korroka

logelaren isiltasunean

jauzi egiten zuten garagardotik edo

sartzen ziren zapietan

eta ez zuten usteldu nahi

oroimenean ahanzturan

adinaren kontzertuan

hainbeste musika usteldurekin

harik eta azkenean ilargia atera zen arte

eguzkia berriro azaldu zen arte

hau da mozkorraren istorioa

jaitsi zioten pertsianaren kontra

garondoa hautsi zuenarena

eta kanpoan egun ederra zen

erori zitzaizkion inoiz-ez haiek

eta zerura joan zen gamelu batean

baina izatez ematen zuen

goizeko bero halako bat

gorputz maitatuaren dirdira bat

gaztetasun kolore bat

tximeleta eder bat

eta Callaghanen buru bat

“oi eder oi eder” kantatzen zuen

Callaghanen buruak

 

Viajes

“oh lindo oh lindo” iba cantando / la cabeza del borracho de Old Park / mientras giraba por el cielo / mientras giraba por el cielo / por la ranura de la nuca / se le caían varios jamases / uno parecía un camello / se puso a andar sobre las barbas / de dos o tres santos flamígeros / otro era el sur cuando llovía / sobre la infancia de Callaghan / “oh lindo oh lindo” iba cantando / la cabeza del irlandés / del mayor nunca así caído / se fue formando una mujer / que planeaba sobre el Old Park / con un pecho tapaba al sol / con otro tapaba a la luna / o golpeaba las ventanas / y los ponía melancólicos / y no los dejaba comer / y no dormían tristes tristes / y tanto engordaron a la / melancolía de la zona / que terminó estallando dando / furiosos perros a la cara / que también mordían el hígado / ensuciaban los lechos nupciales / o la Municipalidad / tan conservada tan conservada / “oh lindo oh lindo” iba cantando / la cabeza de Callaghan / cuando los melan colicós / terminaron de amarse a sí mismos / vino el mayor de los desastres / acaecidos en Old Park / llovió mujeres todo un año / mujeres llenas de mujeres / mujeres mujeres mujeres / que croaban como ranitas / en el silencio de la alcoba / saltaban de la cerveza o / se metían en los pañuelos / y no se querían podrir / en la memoria en el olvido / en el concierto de la edad / con tanta música podrida / hasta que al fin salió la luna / apareció otra vez el sol / ésta es la historia del borracho / que se partió la nuca contra / la persiana que le bajaron / y afuera estaba el bello día / se le cayeron los jamases / y se fue al cielo en un camello / pero en realidad parecía / una calor de la mañana / una fulgor de cuerpo amado / una color de juventud / una fermosa mariposa / y una cabeza de Callaghan / “oh lindo oh lindo” iba cantando / la cabeza de Callaghan