Bitartean heldu eskutik
Bitartean heldu eskutik
2001, poesia
104 orrialde
84-95511-48-7
azala: Ikeroker
Kirmen Uribe
1970, Ondarroa
 
2016, nobela
2012, nobela
 

 

HALINA

 

Aurpegi alaia zuen Mirenek, atsegina berbaldia,

zauriak sendatu uste dituenarena,

zerotik hasi berriarena.

Ez nuen aspaldian ikusi.

Gure etxe barrukoa zen eta haurtzaroan

bi familiok gertatu izan ginen igandeetan.

Miren urteak helduagoa zen ni baino.

Gazte ezkondu zela banekien,

eta banuen bere banaketaren berri.

Harritu ninduen berarekin hard-core

kontzertu batean topo egiteak.

 

Ondoan zuen lagun bat, eszenatokira begira.

Lantzean behin kirika egiten zion

eskuartean nahasten ari zen kostoari.

«Tadek izena du, poloniarra da.

Kartzelatik atera berritan ezagutu nuen

pasa den astean. Elkarrekin bizi gara etxean.

Larrua jotzen dugu etengabe, eta erre eta erre.

Ez diot ezer ulertzen. Polonieraz eta

errusieraz mintzo da soilik. Egia esan,

hitz bakarra ateratzen da bere ahotik,

emakume baten izena: Halina.

Ez du beste berbarik».

 

Tadekek eten egin zuen gure jarduna.

«Halina» hots egin zion

kanutoa egina zela gaztigatzeko:

«Halina, Halina».