Poesia kaiera
Heziera
1918ko ume batentzat
Gurdian eserita geundela
aitonak berbaldiari ekin:
“Gogoratu beti hitz egitea
topatzen duzun ororekin”.
Oinezko ezezagun bat topatu genuen.
Aitonaren zartailuak kapelan ukitutxoa.
“Egun on, jauna. Egun on. Bai egun ederra”.
Eta esan egin nuen, eta makurtu burua eta soa.
Gero ezagun genuen mutiko bat aurreratu genuen,
belea sorbaldan, hura baitzuen etxeko txori.
“Jende guztiari eskaini gurdian eramatea;
zahartzen zarenean ez ahaztu hori”,
esan zuen aitonak. Eta hala Willy
gure ondora igo zen, baina beleak karranka bota
eta hegan egin zuen alde. Arduratu egin nintzen.
Nola jakingo zuen Willy non topa?
Baina hegaldi txikiak baino ez zituen egin
hesiko zutoin batetik bestera,
eta Willyren txistuei erantzuten zien.
Aitonak esan zuen: “Txori ederra, bera!
Eta ondo hezia, gainera. Begira, hitz egiten diotenean
erantzun egiten du, behar bezala.
Gizona edo piztia, hori da heziera ona.
Zuek ere zaindu beti egitea hala”.
Autoak gurutzatzean
jendearen aurpegiak ezkutatzen zituen hautsak
baina berdin oihukatzen genituen “Egun on!
Egun ona izan!” eta antzeko gauzak.
Hustler Hillera heldu ginenean,
aitonak esan zuen behorra nekatuta zegoela,
beraz denok jaitsi eta oinez hasi ginen;
gure heziera onarekin, ezin egin bestela!
Manners
For a Child of 1918
My grandfather said to me / as we sat on the wagon seat, / “Be sure to remember to always / speak to everyone you meet.” // We met a stranger on foot. / My grandfather’s whip tapped his hat. / “Good day, sir. Good day. A fine day.” / And I said it and bowed where I sat. // Then we overtook a boy we knew / with his big pet crow on his shoulder. / “Always offer everyone a ride; / don’t forget that when you get older,” // my grandfather said. So Willy / climbed up with us, but the crow / gave a “Caw!” and flew off. I was worried. / How would he know where to go? // But he flew a little way at a time / from fence post to fence post, ahead; / and when Willy whistled he answered. / “A fine bird,” my grandfather said, // “and he’s well brought up. See, he answers / nicely when he’s spoken to. / Man or beast, that’s good manners. / Be sure that you both always do.” // When automobiles went by, / the dust hid the people’s faces, / but we shouted “Good day! Good day! / Fine day!” at the top of our voices. // When we came to Hustler Hill, / he said that the mare was tired, / so we all got down and walked, / as our good manners required.