Poesia kaiera
Mapa
Lurra uretan datza; gainean du itzal berdea.
Haren ertzetan, itzalak, edo itsaslabarrak?, erakusten ari dira
algek hartutako haitz-irtengune luzeen segida
non belar txarrek urdin samurraren alde uzten duten berdea.
Edo lurra makurtzen al da itsasoa jasotzeko hondotik,
hura izukaitz zabaltzeko bere altzoan?
Hondar-banku fin eta beltzaranaren alboan
lurra itsasoari tira egiten ari ote zaio hondotik?
Ternuaren itzala lau eta geldi datza.
Labrador horia da, eskimal amestiak
koipeztatua. Badia zoragarriok laztan ditzakegu,
kristal azpian, loratuko direla esperoko bagenu lez,
edo arrain ikusezinentzako kaiola garbia eskaintzeko moduan.
Kostaldeko herrien izenak itsasoratu egiten dira,
hirien izenek inguruko mendiak zeharkatzen dituzte,
—hemen emozioa kausari luzaz
gailentzen zaioneko zirrara berbera bizi du inprimatzaileak.
Penintsula hauek erpuruaren eta hatzaren artean hartzen dute ura
emakumeek ehunen leuntasuna haztatzean bezala.
Mapan jasotako urak lasaiagoak dira lurraren ondoan,
olatuak sortzeko boterea uzten diote lurrari:
eta Norvegiako erbia hegoalderantz doa saltari,
soslaiek itsasoa aztertzen dute, lurraren ondoan.
Ezarrita daude, edo herrialdeek aukera ditzakete beren koloreak?
—Zerk jasotzen dituen ondoen bertako urak edo izaera.
Topografiak ez du kuttunik; distantzia berbera dago iparraldera zein mendebaldera.
Historialariarenak baino finagoak dira mapagilearen koloreak.
The Map
Land lies in water; it is shadowed green. / Shadows, or are they shallows, at its edges / showing the line of long sea-weeded ledges / where weeds hang to the simple blue from green. / Or does the land lean down to lift the sea from under, / drawing it unperturbed around itself? / Along the fine tan sandy shelf / is the land tugging at the sea from under? // The shadow of Newfoundland lies flat and still. / Labrador’s yellow, where the moony Eskimo / has oiled it. We can stroke these lovely bays, / under a glass as if they were expected to blossom, / or as if to provide a clean cage for invisible fish. / The names of seashore towns run out to sea, / the names of cities cross the neighboring mountains / —the printer here experiencing the same excitement / as when emotion too far exceeds its cause. / These peninsulas take the water between thumb and finger / like women feeling for the smoothness of yard-goods. // Mapped waters are more quiet than the land is, / lending the land their waves’ own conformation: / and Norway’s hare runs south in agitation, / profiles investigate the sea, where land is. / Are they assigned, or can the countries pick their colors? / —What suits the character or the native waters best. / Topography displays no favorites; North’s as near as West. / More delicate than the historians’ are the map-makers’ colors.