hutsak gure izena ahoskatu zuenean
hutsak gure izena ahoskatu zuenean
2026, poesia
Poesia 104
72 orrialde
978-84-19570-66-6
Azala: Tania Barrenetxea
Iosune de Goņi
1993, Burlata
 
 

 

 

 

begiratzen dugunak begiratzen gaituela esan zenidan

jökulsárlónetik paseatzen genuen bitartean

gorputz baten barruan gorputz asko daudela

ez garela organismo bakar bat hitz egiteari

uzten diogunean harrien mintzaira aditu

eta garen horretaz guztiaz hustu gaitezkeela

 

zure ilean goroldioa eta itsas belarrak

txirikordatzen ziren eta besteok ulertzen ez genuen

hizkuntza batean hitz egiten zenigun

kontuz ibili ez zaitezte amildegira hainbeste

hurbildu ez itzazue loreak lurretik erauzi

 

sugearen dardara eta otsoen gosea

sentitzen zenituen ez zenuen ezer

erakusteko beharrik ez zenuen hegoak

uraren azpian zabaldu eta iluna

inbokatzeko beharrik

 

zure ilean iratzeak eta txilarra

korapilatzen ziren eta joan direnei

agur esateko aldareak eraikitzen

irakatsi zenidan nire zauria besoetan hartu

eta ilunean hazten diren gauza guztien izenak

ahoskatu zenituen arao baten gisan

 

gure gorputza atari bat izanen da

zaurituta dauden beste izaki eta paisaiekin

lotzen gaituena izateari utzi dioten

animalientzako gordeleku bat

agian horregatik izan zinen

emakume izateari utzi zion lehena

izozmendien distira begiratzen zenuenean

zure niaren ertzak desizozten zirelako

begiratzen dugunak begiratzen gaituela

beste aldean ahotsak daudela

bazenekielako

hasieratik denbora guztian

ahate txiki bat olagarro bat

poltsikoan gordetako obsidiana zati bat

izan zinelako

irisak erretzen zizkigun

belar-izpia