labak herria astiro eta emeki

besarkatu zuen egunean

izakia itsasora heldu zen

eta olatu artean basalto-zutabez

inguratuta harea haztakatu zuen

esku beltz batzuk lurraren bihotz beltzean

iragan bila

gauerdiko eguzkiaren arrastoa

hezurdura morantzetan pausatu zen

eta emakume bat edo otso bat

oroitzapen bat izan zitekeen itzalak

begiak itxi eta kanta bat abestu zuen

eskari bat hildako hizkuntza batean

hezurrak haragiz bete eta lurretik

altxatu ziren arte