Poesia kaiera
Poesia kaiera
Kamala Das
itzulpena: Joxe Mari Berasategi
2026, poesia
64 orrialde
978-84-19570-67-3
Kamala Das
1934-2009
 
 

 

Uztailetik aurrera

 

Uztailetik aurrera, Kolonbon ez zen

tamilik ageri, ez zegoen dantzarien debutik

aretoetan; jada ez zen lore saltzailerik

etortzen atera andereen ilea lurrintzeko

jasmin sortekin. Guztiak ezkutatuta zeuden,

beldurrez nola karraskariak, eta haien usaina

arratoienaren antza hartzen hasi zen:

gorotz, kobre eta potasa nahastura bat.

Haiek ziren ehizatuak; ate atzeetan

izuzkurtzen ziren, geletako ilunantz lausoan,

begi zuringoak ņirņirka nola perlak.

Hitler altxatu zen hilen artetik eta beste

txalo zaparrada bat eskatu zuen;

dei egin zion odol ariar sendoari,

parte txarreko egoskin den horri, zeinak gizonari

bekatuen errua kentzen baitio eta eskubidea

ematen lehen adiskide zirenak hiltzeko.

Gizon drabidiar beltzaranak bere hiru urteko haurra

magalean etzan eta oihuka esan zuen: Amatxo, itxi begiak eta egin lo.

 

After July

After July, in Colombo there were / No Tamils in sight, no arangetrams / Were held in the halls, no flower-seller / Came again to the door with strings / Of jasmine to perfume the ladies’ hair. / Like rodents they were all holed up in fear, / Their smell began to resemble the rats’, / A mixture of dung, copper and potash. / They were the hunted; they cowered behind / Doors, in the murky twilight of their rooms, / The whites of their eyes, glimmering like pearls. / Hitler rose from the dead, he demanded / Yet another round of applause; he hailed / The robust Aryan blood, the sinister / Brew that absolves a man of his sins and / Gives him the right to kill his former friends. / The dark Dravidian laid his three year old child / On his lap. Little mother, he cried, close your eyes and sleep.