
Eguzki katua
Haiek egin zioten hau, ezagutzen zuten gizonek; berak
maite zuen gizonak, zeinak ez baitzuen aski maite, berekoia
eta koldarra izaki; ez maitatu ez erabili egiten zuen
senar begiluze ankerrak; eta berak zinikoen bandara jo zuen,
haien paparrei helduka, non ernetzen baitzitzaien
ile berria gau tximeleta hegalandien gisan,
aurpegia haien usainetan eta irrits gazteetan hondoratuz,
ahanzteko, ahanzteko, oi, ahanzteko; eta haiek, haietako
bakoitzak, esaten zuen: ez dut maitatzen, ezin dut maitatu,
berez ez naiz maitatzekoa, baina adeitsua izan ninteke zurekin…
Eta utzi zioten lerratzen zentzunaren kabiletatik
malkoz bigundutako ohe batera, eta han zetzan negarrez,
loa alferrikakoa baitzen jada. Malkozko murruak altxatuko ditut,
esan zuen, haien artean zerratzeko. Senarrak goizero
zerratzen zuen, liburu gela batean giltzapetzen,
eguzki errainu bat ate ondoan zetzala nola katu hori bat,
konpainia egiteko; baina laster negua heldu zen,
eta egun batean, giltzapetzen ari zela,
senarra ohartu zen eguzki katua lerro bat baino
ez zela, ile bat bezain mehea, eta iluntzean,
ateratzera itzuli zenean, emakume hotz bat zen,
erdi hila, jada guztiz baliogabea gizonentzat.
The Sunshine Cat
They did this to her, the men who knew her, the man / She loved, who loved her not enough, being selfish / And a coward, the husband who neither loved nor / Used her, but was a ruthless watcher, and the band / Of cynics she turned to, clinging to their chests where / New hair sprouted like great-winged moths, burrowing her / Face into their smells and their young lusts to forget, / To forget, oh, to forget... and, they said, each of / Them, I do not love, I cannot love, it is not / In my nature to love, but I can be kind to you... / They let her slide from pegs of sanity into / A bed made soft with tears and she lay there weeping, / For sleep had lost its use; I shall build walls with tears, / She said, walls to shut me in... Her husband shut her / In, every morning; locked her in a room of books / With a streak of sunshine lying near the door, like / A yellow cat, to keep her company, but soon, / Winter came and one day while locking her in, he / Noticed that the cat of sunshine was only a / Line, a hair-thin line, and in the evening when / He returned to take her out, she was a cold and / Half-dead woman, now of no use at all to men.