Poesia kaiera
Poesia kaiera
Elizabeth Bishop
itzulpena: Leire Vargas Nieto
2026, poesia
64 orrialde
978-84-19570-59-8
Elizabeth Bishop
1911-1979
 
 

 

Anafora

 

Marjorie Carr Stevensen oroimenez

 

Egun bakoitza halako zeremoniarekin

hasten da, txoriekin, txilinekin,

lantegi baten txistuekin;

halako zeru zuri-urrekarei zabaltzen dizkiegu

begiak lehenengo, halako horma distiratsuei

non une batez geure buruari galdetzen baitiogu

“Nondik dator musika, energia?

Ikusi ez dugun zer izaki izugarrirentzat

sortu zen eguna?”. Oi, berehala agertzen da

bera eta hartzen du bere itxura lurtarra

             segidan, segidan bihurtzen da

             azpijoko luzearen,

             memoria handinahiaren eta neke hilgarri

             hilgarriaren biktima.

 

Badoa astiroago begi-bistan agertzen

eta zipriztindutako aurpegietara uholdean jausten,

haren argi guztia iluntzen, kondentsatzen;

begirada horrekin harengan xahututako

ameskeria guztiarekin ere,

gure erabilerak eta gehiegikeriak sufritzen ditu,

hondoratzen doa gorputz-jitoan

hondoratzen doa klase-jitoan

arratsaldez iristeko parkeko eskalearengana,

zeinak, nekatuta, liburu edo lanpara barik

             ikerketa ikaragarriak prestatzen baititu:

             egun bakoitza den

             gertakari bizia onarpen amaigabe

             amaigabean.

 

Anaphora

Each day with so much ceremony / begins, with birds, with bells, / with whistles from a factory; / such white-gold skies our eyes / first open on, such brilliant walls / that for a moment we wonder / “Where is the music coming from, the energy? / The day was meant for what ineffable creature / we must have missed?” Oh promptly he / appears and takes his earthly nature / instantly, instantly falls / victim of long intrigue, / assuming memory and mortal / mortal fatigue. // More slowly falling into sight / and showering into stippled faces, / darkening, condensing all his light; / in spite of all the dreaming / squandered upon him with that look, / suffers our uses and abuses, / sinks through the drift of bodies, / sinks through the drift of classes / to evening to the beggar in the park / who, weary, without lamp or book / prepares stupendous studies: / the fiery event / of every day in endless / endless assent.