12. ALDARRI GUTXI ETA PUPA ASKO

 

(Taldea ahots bakarra bihurtzen da diskurtso bat botatzeko. Elkar laguntzen dute.)

 

maiti:

Maitasunaren enpresariak bihurtu gara

eta abisatzen dizuet:

kudeatu hitza esaten duenari

tiro egingo diot.

Esan, e? Esan!

Kudeatu…

Esan! Erabili sinonimo bat,

antolatu, bideratu, gestionatu…

 

Zer hasiko gara?

Bakoitzak eman eta jasotakoa

gramoka neurtzen?

Bi hilabeteko ghostinga bider hiru erantzun zakar berdin… Zer?

Bere depresiorako joera bider nik ez zoriontzea zati zure laguna ama izan behar delako ez poztea berdin… Zer?

Zer?

Zer? E?

 

Ez nago prest minak neurtzen hasteko,

txosten analitikoekin,

ondorio ordenatuekin,

ez nago prest esateko,

pertsona honek min hau egiteko eskubidea du! beste honek ez!

 

Ez gara hobeak izango.

 

Hitz eta pitz segitzen dugu,

hitz eta pitz,

eta ez dakit zer lortu nahi dugun:

bestea ulertzea,

bestea konpontzea,

edo bestea konbentzitzea.

 

Efizientzia emozionala ilusio bat da,

norbaitekin ona izateagatik

ez zaizu bueltan etorriko.

 

Ez gara hobeak izango.

 

maia:

Mila aldiz

errepasatu dugu gertatutakoa

eta, hala ere,

ez dugu ulertuko

zergatik

egiten dugun alde elkarren ondotik.

 

Ez gira hobeak eta

ez gira izango.

 

Promesa berdina

egin diegu lagun guztiei

lagunak izango ginela heldutan.

Gu, beti.

Gu, betirako.

 

Eta zer da promesa bat ba?

Keinu bat?

Hau da promesa bat?

Horrela egotea betirako,

nahiz eta dagoeneko ez den inor beste aldean?

 

Promesa berdina

egin diegu lagun guztiei:

etorkizunerantz zubi bat eraikiko genuela elkarrekin.

Eta batzuekin egin dugu,

eta beste batzuekin

a la mierda.

 

ixa:

Baina eske

gehienetan

ez da izan

sikiera

a la mierda.

 

A la mierda da

orain egotea

eta gero

bat-batean, puf!

ez egotea.

 

Gehienetan

festa aretoaren izkinan

pixkanaka desinflatzen ari diren globoak gara.

 

Airea galtzen dugu,

amaitzen zaigu energia

elkarren ondoan tinko segitzeko,

eta hori da dena.

Ez diogu sikiera elkarri esaten,

aizu, nekatuta nago,

agortzen ari zait airea

hemen segitzeko,

zure ondoan alaiki flotatzen.

 

Ez dugu indarrik edo gogorik

irteera dramatiko bat egiteko ere,

pollo bat montatzeko sikiera.

 

Baina eskua luzatzeari uzten diogu,

elkarri inolako abisurik eman gabe.

 

Eta ez gara inor baino hobeak.

 

ana:

Eta gero… Ba bueno...

Alde egin eta gero

datozen akusazio guztiak

errepikapen hutsa dira,

gehiegitan entzun dugun

kantu baten estribilloa:

ez zara hor egon,

ez nuen hau espero zugandik.

 

Min abstraktu bat dago

eta ez du nukleorik.

Min ematen du, bai,

Baina ez dakigu zergatik.

Eta zer egingo dugu minarekin

ez badakigu non dugun ere?

 

maia: Mina!

 

(maia lurrera botatzen da minaren adierazpen dramatiko bat eginaz. Beat soinua kolpean geratzen da. Taldeak ez dio jarraitzen.)

 

ana: Ez gara inor baino hobeak.

      “Laguntasuna” hitzarekin sortu diren testu guztiek matiz ilun bat dute barruan,

      eta promesa bakoitzak badu

      itzal kamuflatu bat.

 

(Inork jarraitu ez duela konturatuta, maia dena hankaz gora jartzen hasten da bortizki.)

 

maia: Aldarri gutxi eta pupa asko. Kapitalismoak bezala, berdin-berdina: Aldarri gutxi eta pupa asko.

 

(maiak objektu estrainioa botatzen du. Asaldura eta ezintasuna giroan.)