FRAGATA ZAHARRA
Urrinean dozuz begiak
marinel zaharrek klima antipodetan
trukatu ebezan
aurpegi alaiez apainduak
Leman daroazu
itsasoaren ostertz zabalek
bihurritu eben
beso tinkatuen amorrua
Haizeak
zorabioan
orriuldu ebazan beladietatik
gaztetasun udazkenak
Samako zirkunmeridianoak erosten zenduzan
Izarrren bazarretan
Faro sakabanatuak lotzen zenduzan
uberaren kabrota dardartiagaz
Loratu zenduzan Itsasoan
aparrezko eta ezkatazko
udabarri saminak
Haizea emeturik be
ikaratzen da zure beletan
transmigrazio bolada bat
Zure bihotz zenbagaitz horretan
betetzen eta hustutzen dira
nire bihotzeko mariak be
|
A FRAGATA VELLA
Tes os ollos distantes / decorados de rostos xoviaes / que os vellos mariñeiros / permutaron polos climas antípodas // Levas no leme / un pulo de brazos tensos / que retorceron os largacíos / horizontes do mar / O vento / atortorando / desfollou dos velamios / outonos de mocedades // Mercabas colares circunmeridiáns / nos bazares destrelas / Amarrabas faros dispersos / co simblador calabrote do ronsel // Floreceches no Mar / primaveiras amargas / de foulas e escamallos // Inda que o vento encalme / tremela nas tuas velas / unha rafega de transmigracións // Nese teu corazón innumerábel / tamén enchen e debalan / as mareas do meu corazón. |
© Manoel Antonio
© itzulpenarena: Iñigo Aranbarri / Koldo Izagirre