ASMOAK

 

Beteko doguz belak

egunsentiko argi naufragoagaz

          Haize bitan eskegirik

pakebote zuriaren

zanbulu dotorea

                      Beren esku gorriekaz

                      milaka agur izarrek keinuka

 

          Asmatuko doguz aurkitze frustratuak

          ostertzen haizebegian

          gure belauntzi etsituen

bihotz tukatuak bizkortzeko

 

          Oratuko deutsagu

meridiano zenbatubako baten txikotari

          Singladura bakotxaren

uharte anonimoan

hurirako mina barruratuko jaku

 

          Eta gauzale orriulduko dau berak

          prostibuloetako bitxilora lez

          geure bihotzaren Haize Arrosa

 

          Bitsezko agurrak kateatuko doguz

inongo hondartza guztietarako

          Kuaderno hutsak batuko doguz

haizearen nobela erromesetik

          Atlasetako sareetan atrapako doguz

Simbaden uberak

 

          Eta bela ehizatuko dogu

ekaitzen lepo matxinatuan

ilusio baten estekari lotzeko

 

 

INTENCIÓNS

Encheremos as velas / ca luz náufraga da madrugada / Pendurando en dous puntos cardinaes / a randeeira esguía / do pailebote branco. / Cas suas mans loiras / acenan mil adeuses as estrelas. // Inventaremos frustradas descubertas / a barlovento dos horizontes / pra acelerar os abolidos corazóns / dos nosos veleiros defraudados. // Halaremos polo chicote / dun meridián innumerado // Na illa anónima / de cada singladura / esculcaremos o remorso da cidade // Ela noitamula desfollará / como unha margarida prostibularia / a Rosa dos Ventos do noso corazón. // Encadearemos adeuses descuma / pra tódalas prayas perdidas / Xuntaremos cuardernos en branco / da novela errante do vento / Pescaremos na rede dos atlas / ronseles de Simbad // E cazaremos a vela / sobre o torso rebelde das tormentas / pra trincar a escota dunha ilusión.

 

 

© Manoel Antonio

© itzulpenarena: Iñigo Aranbarri / Koldo Izagirre

 

 

"Manoel Antonio / Lauretarik lauretara" orrialde nagusia


www.susa-literatura.com