Borroka galduetatik gatoz

URTZI URRUTIKOETXEA

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 1997 Urtzi Urrutikoetxea

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 1997ko urria

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

Santutxuko Sei Izarren omenez

Arrizen

Asier

Ibai

Mikel

Ezker

Ikerne

barrikada honetako ametsen

hutsunean zaudete beti

Liburu hau gustuko dukezu

baldin inoiz ene logela bisitatzen baduzu

kontatzen du gartzeletako trajedia

konta dezakeen legez herriaren oinazea

edo ezein paperetan bildu bako amodio galduak

bizikleta egongelan aparkatuta daukat

bila datozkidanean bizkor errefuxiatu ahal izateko

kresalak gogorturiko gizakiñoen moilan

eremua mugatzen den bihurgune estuan

SEI BOTILA HUTS

estimatzen genuenaren alde burrukatzeko presa genuen

lurrak, berekoi, gure laguna estimatzen zuela

eta lurrak ere presa zuela igarri gabe

Joseba Sarrionandia

Orduantxe ulertu nuen hiltzea

lagunekin inoiz gehiago ez egotea dela

Gabriel García Márquez

LAU KONTU EZKERREKIN

Bide arantzatsuak egokitu zitzaizkigun eta

bestela uste bagenuen ere

ez geunden jipoietara ohiturik.

Tentsioari eta lepo makilakatuei aurre egitea

egunsentiko opari genuenean,

gutariko banakoen multzoa

batasun hausnargea zenean

aldegin zenuen,

urrunetik zetozen albiste nahasiekin batera

oroitzapen bihurtu zen egunerokotasuna,

haragitan markaturiko oroitzapen egin zen bizitza,

zalantzak eta gaztetasuneko presak

eta ihauteriak eta turnoak eta doako katxiak

enrike eta marisarekin

berbetan hastea edo antolamendua eztabaidatzea,

ohartu ginen hura gidoian ez zegoen pasartea zela.

Saiatu gara

inprobisazioaren funtzioa ahalik eta ondoen betetzen,

amildu zaigu guk ere igartzen ez genuen tinkotasun hura.Oraindik orain

kale artean gorputz segailak gurutzatzen ditugunean

mekaguendios batek egiten digu ihes

bihotzean ereindako omenaldia dela adieraztearren-edo.

Ezker, guk daukaguna eta iraganaren flashak dauzkagu

izan beharrekoa horretan mugatzen delakoan.

Non gaude zure ausentziaren zubian?

Zein solairutan ezkutatu dugu gure izate maingua?

Nortzuk ditugu adiskideak?

Ezer ez esatea merezi duten galderak doaz auzoan zehar

izkinaren batean topo egingo duzuelakoan.

KANTA BAKARRA IKERNERENTZAT

Badakixu? beeeti dxatordas kantziño bardiñegas

baie

mutu dauket estarridxe asken urte bidxotan-a

ai sorgiñe,

pipermiñegas yaidxo sintzen da gero gu txarto akostunbrau

aman altzoa itxi barri

deskantzue da esetza esetuten es ausen barrie topa gaindun de-e,

selan asarratu ba sulangoagas?

oin pankarta geidxau de arri geidxau daus-u

geidxau goas karraka, kantziño proibidu geidxau daus

siketu dxakus malko geidxenak

lantzien beiñ sulango anpullu rebelde batek

iges iten badausku be

esetu doas terceron amestu gaindusen leku asko

kantziño barridxek da burruka sarra'taus

nik,

no time for love kantetan lagunduko'stenik espadauke'pe

akorduen dauket geldiri lotu esin san a,

forro morau bet da marruekoseti

sekule ekarri es saunsten karterie

geidxenien ondo-edo goas

baie suk rekomendauteko aik kickersak

apurtuten daukedas

estauket lagunik klasien amesak konpartiduteko

no time for love kantetan

BOTILEN ETIKETAK

Orain ez dut maite, egia da, baina beharbada maite dut

Hain da laburra maitasuna, eta hain da luzea ahanztura

Pablo Neruda

Utz iezadazu bederenik

nire azken mattetasuna oinpeko zabal diezaiodan

badoan zure urratsari

Vladimir Maiakovski

Iluntzeko albistegietan iragarri dizute laztana:

saguxar xuxurlariek inarrosi dute

fotografietako hautsa,

pailazo akituen zirkuak ateak edegi ditu

eta badirudi ipar-haizea bederatzi milimetrotan hurreratzen zaigula

— teletipo anonimoa —,

kaleetan diesel militarra hedatu dute atzera CS ke poteetan.

Atzamar urduriek

zure kamiseta zuriaren gerrialdea bailitzan

ferekatzen dute gatiloa,

figura emearen intsinuazio berba kiskalgarrietan ezin eta

zurruntasun hilkor baten erreka jelatuan nabigatuz.

Inperioaren bala asasinoak aspaldi makurtu ziren

begi errebeldeen pertsuasiora;

itzuli dira bertsoak eta omenaldiak,

maitaleak, ametsak eta beldurra

kaxoi zaharrenetatik gu bion bandera

josten ari zaizkigu

berezkotasunez izekitzen den borrokaren seinale.

Telegrama berriak iritsi zaizkigu kartazal usaintsuetan:

antigoaleko ohar sinplifikatuak heriotzara bidean

eta zure malko batek korritu duen beltzune lohi bat, ttiki.

Nahiz eta ibar urrinetan amiltzen diren cadillacak

nola winston bat edo james dean jeans karreterako seinaleak

laugarren zaldiak irabaziko du etorkizunera galopan.

Paradisutik borreroak emazte aspertua zelatatzen du

karta jokoetan begi iheslariek speedetan zintz

irensten dute ziutatea,

irudi zirimola batean igaro dira fotogramak garunetik.

Zelan deskribatuko dizut, ttiki,

odolaren borborrean zure gaindosiaren atauteak baino

ez dagozela?

Zuk aldiz mezu berezia hedatzen duzu on line.

Hariaz bestaldean mustupil zurbilak

hurbiltzen dizkidazu.

Xirula bat eta gitarra desafinatu baten opari paperean

bildurik iristen zaizu ahotsa.

Itsasoaren gogoak zakartza.

Sakoneko trenak asagotzen,

galopan, kableetatik datozen

jipoi uniformatuak bailiran.

Galarazitako pikardiaz janzten dituzu eleak.

Gaur praka koadro ilunak gurutzatuz atzeman zaitu

telefonoaren zerbitzu sekretuak.

Niri udagoieneko maitasun honen arbolaren antzera

ihartzen zaizkit deklarazioak

eta urruntzen ikusten ditut noraezean

zure hondoko ahotsean doan trenaren bidetik.

Tentsioa azaldu nahian zure erretratua irten zait:

ez dute emititu zure etorreraren iragarpena

mutu dabiltza kalatxori hegalariak pasean,

beren begietan

gosea baino ez da irakurtzen ahal

laguntza eskatu nahi luketen

letrakera sentsazionalistaz

pankarta debekatuaren garabitik zintzilikatu dira

baina ez diote arean.

Ibaiak ere zalu betetzen ditu azken urratsak

zubian behera amildu ziren poemetan erreparatu barik

beharbada mezu ttikiak ekoiztuko ditugu labe garaietan

azkeneko aldian ezer gutxi arrantzatu genuen

botila anonimoen gutunetan badakizu

oso lanpetuta zabiltzala eta kafean

esne gutxiago botatzen duzula orain

kaleak erdi hutsik dagoz laztana

isiltasunaren artistek

furgonetetatik garbitu dizkigute paretak

gaurkoan inork bazatozela asmatu orduko

nik leihoak itxita itxaroten dut egunsentia

eta terrorearen helikopteroak

bere biblia opari eman dit

erresuma ikusezineko psikiatren bezero

Berri onak ote dakartzazu ahaztu zaitugunontzat?

Zulakoen esterminio zelaietatik ihesean

itxi nuen estreinako atea. Achtung.

Baina baziren ate gehiago, zelai gehiago bazirenez.

Eta iheslarien ateak oro ixtean,

betiko gatibatu naiz horma zuridun ziega huts honetan,

dekretuzko gose grebaren palazioan.

Jantz ezazu indiferentziazko soineko luze hori

eta zapata gorriek ekarriko dizute hiria.

Gaur gauez ilunaren legeek oinperatu gaituzte,

etxeratze deia daukagu eta

termometroek zeroan eraiki dute Bake Lerroa.

Zure ahanztura aginduta

albistegietako propagandaren izar bihurtu zaituzte.

Brisara jelatu honek gutun bi ekarri dizkigu.

Lehenean, maite behar nauzula

deliberatu dute zentsuratzaileek

artilezko galtzerdien antzeko

bihotz gorri baten irudia eginez

euren zerrendetako zenbaki hutsetara

sinplifikatu gaituzte.

Hurrengo kartazalak ez daroa kontrol agiririk,

nik, galarazia egon arren,

kamera loakartu arte itxaron eta ireki,

irakurri eta atzera bere lekuan utzi dut

hatz-markak garbituta.

Komunean kaligrafia klandestinoaren

txokoak oro miaturik

berbaz berba irentsi zaitut paperezko zapiekin

baina letra hizkuntza hau arrotzegia zaigu jadanik

esanahi bakar eta lelo xingleetan uztartu gara

zure dantzaren ahanztura

gure diskotekako argietan agertu arte.

Eta noizbait honelako gutunen usainek

iraultza egingo duten gezurrean ametsetan

eskumako atzamarreko gasolina zauriak garbitu ditut.

Banekien aspaldi okerturiko bidegurutze hartatik

bizitza kamuflatuak baino ez zeudela

kalean eta herriko tabernetan sortutako seinak,

atzerapausorik ez dagoela

lautada asagoetan aurkitu genituen

iraultzarako dekoratuak,

non eta gizakia infinituaren bertigoan galtzen baita.

Eta armaturik bailara intsumituren bat

gure mapetan gatibatuko zutelakoan,

aurrera bidean ibar ilehori hura

agertu zitzaidan ipar-orratza biluziz

imitaziozko artizarrak jarraitu nituen

uztaileko egun euritsuetan.

Beharbada jakin behar nukeen

Artxanda ez dela Hollywood Hills

eta Bilbok Los Angelesen mozorroa baleuka

Kafe Antzokian klub kirastuetako pertsonaiez

eta malenkonia hezez makilatu gintezkeela.

Hortaz, zelan ez dut oroitzen

zein praka zeramatzan eta ondo lotzen ote zitzaion

kamiseta estu hura?

Aspaldi jagi da egun berria: ez zakartza berarekin.

Joan da ihesi iretargi betedun gau hau eta alkoholetan

urtu da maitetasuna.

Zu ez zaude eta beldur naiz.

Eta hor zoaz eta mezu sekretuak xingletzen dituzu.

Ez, gaur ez zaude inon.

Autobus geltokiko kafetegia hondamendiak

laztanduriko desamodioaren tenplua da.

Kolore definigaitzeko begiradak eta gosari egin berriak

gurutzatzen dira «nora» eta «nondik»

ezezagunetako ibilgailuen moduan.

Zazpiehun itaunetako

xerloen sekretuen moduan gurutzatzen dira.

Zeintzuk dira zure kutxa ezkutuetako giltzak?

Non gorde dituzu iluntzeetako

konplizidadea eta kamiseta estuak?

Zein egunsentitan zerbitzatuko didazu

desesperaziozko pattar berri bat?Nor zara?

Zein bidek gatibatu nau?

Eta zergatik estutzen dituzu asmatu ezin ditudan kateak?

Zuk isiotutako ilusioekin daramatza galderak haizeak,

izan litezke adibidez highlandseko gaita baten notak,

hau guztia hain hitsa ez balitz.

Eremu finitu hauetaraino ekarri ninduten atzoko seinaleek;

ziega honen hormak ixten dituzu eta ez zaude hemen.

Ez zaude agur monamour batez agurtzeko,

irribarre arriskutsuegia daukazu

maitasun dekadente hauetarako;

ez zaude eta segi hor,

egunek argitzen dituzten haitzulo pesimistak altxatzen.

Zein da gau honen esangura

como gasto papel en recordarte

zure presentziaren zantzu ttikiena

sumatzen ez dizudanean?

non ostentzen da gero arteen konplizitatea

ipurmasail levisak eskaileretan beltz

urruntzen direnean?

eta zein da hiriaren memoria?

nora joanen gara plebeioak

gure babeslekuak bonbardatu ondoren?

Mila galderatako maitasun gorpuzgearen

entziklopediak bakarrik daude nire apalean,

zure argazkiari erreserbatu nion txokoan.

Zergatik daude zuenak ez beste puntuak oro

itsutzen dituzten argi kanoiak?

Zein ziegatan gatibatu dituzue gure azoketako fruituak?

Nortzuk zarete zuek?

Nondik jaso dituzue gure bizitzetako liburuak?

Zein tintontzi darabilzue zuen dekretuetan

ametsak fusilatzen dizkiguzuenean?

Goizalde heze batez zabaldu zenuten nire gelako atea,

sarraila miopeen giltza astunez.

Biharamunak

estrategia suizidek sortutako

maparen abiapuntuak dira,

izurriaren kontrako txertatze masiboak;

sekula egongo ez diren arrosen arantzak

miratzen dituzte antiojo okerrekin.

Badirudi haize eta babazuza mehatxuak

egin dituela eguraldi kazetariak.

Non gordeko dituzue zuen

kontrabandoko guardasolak?

bisita ote ditzakegu gabardinak kendu barik?

Gutun ezkutuak kloroformoz busti dituzue,

zoriontasuna hedatzeko langabezia ilaran.

Farola bakoitzaren paisaia

terrorista bihurtu dira aurpegi bako begiak.

Gure auzuneetan merke kotizatzen da duintasuna

makilakadaka hautsitako lepoak,

izuaren langileak, aurpegi seriosak jantzirik,

egongelaraino sartu zaizkigu

orro garratzen bila zerbitzatzen digute gezurra

gerra ministerioko serbilletetan.

Hil dira

gure heroi partikularrak

etakideak ziren ikastolako urteak.

Gasolinatan itorik hil dira.

Heriotza ohorezko abentura inozenteak zireneko

sasoiak gure salaketen hautsezko

kaxoietan sartu dituzte.

Hau ez da antzutasunaren gorpuzte krudela baino,

psikiatriaren garapena ikertzen dute

etxera bidean bakardadea laguntzen duten

biolentziaren milaka begiek.

Baldin errepide honek helmugarik balu,

harrizko mapa honek esanahiren bat

agur eutsi ekin berandu da the end

baleuka bere biluztasun zaporgean,

beste zerbait izkiriatuko nizuke seguruenik.

Izkiriatuko nizuke seguruenik

hau zure antzekoa dela,

hotza gogorra eta intimitatearen soineko

ederra jantzirik beti

edo hemen egotea

zure ausentzia bezain hitsa izan daitekeela.

Seguruenik horrelako gauzak izkiriatuko nizkizuke

eremu infinitu honen erdian

itsasoa non marratzen den baneki,

ez banintz zuribeltzezko

argazki koxkor honetako protagonista;

Stand by me irrati bertsio miserableenak ere

ahaztu du lurralde hau,erlojuak eta brujula sakrilegioak dira hemen

eta iparrerago joz haizearen

berba ttikiena xerkatzen dut

malenkonia eta irudi hautsiak soilik

garraiatzen dituela ohartzeke.

Desolamenduaren aberrian amorante apatridek

kontsolamendu berriak asmatzen ditugu

bihotz minberentzat, suizidiorako ere

koldarregiak diren hirugarren mailako poetentzat.

Milaka zubi zure eremuko muinoetaraino

arantzez, hilkutxez eta elektrodoz josiak

milaka, banderak eta himno inperialak

etengabe datozen suge gazte saldoak

aizkora bihurriekin borroka kamuflatu batera

ohorezko tiroak eta ohore gabeko tiroak

eta odolez gainezka zureganainoko ibaiak.

Garestia da bakea lur hauetan.

Isiotu dituzte gure abenidetako kandelak,

auzunea gerra garraisi azulez makilatzen digute barikuetan,

asfaltoa erreka bihurria da eta

okupazioaren diesel motoreak aditzen ahal dira,

etc.

Gauari sirenen dekorazioa jantzi diote,

xirula keltiarren notek torturapean zizelaturiko

poemaren malkoak xukatu dituzte.

Zuzen ibiltzea ez dela haizu oroitarazten diguten

baletara ohituegi gaude beharbada

«Zalantza gabeko gogoeta duk, adiskidea», etc.

Kaligrafia ederrenarekin osatu dut zure izena

gerrillari itxkeriarrak zulatu zituzten balen

biribiltasunez, eta bonbardatu dituzte

azken txokoetako babeslekuak ere.

Zirujauak falta dira zaurituentzat,

ezin josi diren gorputz atalez bete digute ospitalea...

¿No lleva equipaje?

itaundu zion funtzionariak eta zain gelditu zen,

aduanan zebiltzan guardia zibilek noiz ezagutuko,

oharkabean pasatzeko arauak oro ahazturik.

Pasaporteen leihatilakoak ere

goitik behera eta berriro gorako

begirada lotsagabea bota zion.

Nini ikaztu haiek

bertan debekatuko zioketen

deserriko hegazkina hartzea

agiria faltsua zeneko zantzu ttikiena igarri izan baliote.

Oratzera ohitzerik izan ez zuen pistola ere

atzean utzi zuen.

Dirurik eta giltzarik arean eroatea

derrotaren soinean girnaldak janztea litzateke.

Zerk bultzatu du orduan

metal detektoreko uniformedun gaztea

dena kontatzera ziega zuloan ametsa

ahalbait arinen amai dadin?

Desagertutzat jotzen dituzten indar paramilitarrak

hegalak ematen zizkiguten hankasartzeak bide ziren,

hogei urte barru zuen gezur mediatikoetan

asasinatu dituzuenak izango diren antzekoak.

Enea okupatutako territorioa da.

Gauarekin bat heltzen da izua kale bazterretara

argi urdinez jantzirik.

Erresistentzia kateatu eta, oinazearen morroi,

sare lohiez gatibatzen gaituzte.

Ez ei da zilegi gure oletan ibiltzea,

zigarro piztuen eta erratz makilen zokoak

aski bide dira goizaldea urratzen,

maitasun debekatuak praktikatzeko.

Nahiko genuke azken zulotxoetatik

hitzak barreiatzea haizeak,

uniforme kamuflatuen eta auto blindatuen

harresiak oztopatu barik.

Maite dugu

torturapean irtendako azken izena,

eta hegal urratua

adarrik adar lege antiterroristarik

gabeko solasetan hegaldatzea.

Maite dugu mozkortzea eta euskaraz

larrua jotzea,

baina horretarako ere

lur honetan

berun asko behar da oraindik.

Antigoaleko hieroglifikoak deszifratzen ibili ginen

sekretu berriak eta galarazpen itsuak

harilkatzen genituela ohartzeke.

Zintzotasun konplizearen eta zentsura arrosen

labanaren ertzetik maitatu zaitut,

non eta hausnarketak

likore edabe pizgarrien eta arma ezkutuen

kontrabando untzietan bururatzen diren.

Iraultza konplizea xuxurlatzen zenidan

manu militari papiroz belarri ertzean,

mosu irristakorra eta hats epelenaren karriketatik

askatasunaren panfletoak itsasten zenituen.

Gero polizia iritsita iheslari arrunt bihurtu ginen

urrats galduen zelatari.

Eta bizitzaren koordenadak

disidentzien brujula batean izoztu zaizkigu.

Herria euri malkotan itotzen zaigu laztana

Meandroetako haitzetan kulunkatzen dira

belauntzi mengel haiek

nola gonapeko seinak ikara itsuz oherantza,

amaiera tristeko itsasoetan nabigatu ezinik.

Isiltzen ari zaizkigu estudioetan

musikatu zituzten poema biluziak,

bizitza ez ei da arku ojibaldun zubi baten

prismatik kateaturiko ibaia;

ez ei da zilegi ur ertzean etzanik

pasean datozen neumatiko kutsatuak begiratzea.

Hemen legeak hiztegietara botatako

marra zuzenen bonbardaketak baino ez dira,

«maite zaitut» eta «oker dabiltza» bezalako

esaldiek ez dezaten lur emankor hau pozoindu.

Eta zein hormatan fusilatuko dituzte

poetak ez baina benetako gaizkileak?

                    —1—

Nolabait funtzioak beti aurrera jo behar duelako

bakarrizketa hau osatu dizut gaur goizean,

esnea berotu eta leihotik euria

margotu dut eta termalgin kaxa zabaldu.

Maitemindu hordien egunkariak

sano pieza bereziak dira,

eskribitzaileak ere ez du eskribitutakorik ulertzen ahal,

lerro deszifragaitzetan

sentimenduen biluztasuna transkribatzen da,

noizean behin zure izena dirudien

zirriborroa antzeman eta

«hau bai, baliteke» mintzo da ajea.

Telefilme kaskar bat zegoen,

pailazo herabeen malkoen gisan oroitu zaitut,

pubaren erdialdetik abesten zizun

musugitarra country horrekin.

Sonbreru bat eta zeru estalia,

hitz joko kateatuetan

behin eta berriz ekartzen zintuen.

Zerbaiterako balioko balu

esanen nizuke hamalaugarren godaleteko

zina betetzen saiatu, saiatu naizela

eta telefonoraino parajetu ere egin naizela.

Zeresanak tabako paperetan erre dira ordea,

ez daukagu biharamun euritsuetako kafeetan

errudunarena antzeztea baino.

Funtzioak beti aurrera jo behar duelako.

                    —2—

Musugitarra jostari batek zauzka gogoan

doinu countryetan,

pub ttiki honetako bikoteek

maitetasuna isiltasunaren adimenean isiotzen dute

patiladun gizon lodi horrek guri abesten digulako

nota sentituak eta hitz jokoen

zangalatraba ulertezinean,

«saiatu naun, bihotzak hakarrelako, baby».

Hogeita hamar txalo giro ezti baten

azken bateria kolpeekin

baina ez,

ez gizon patiladunik,

ez cowboy sonbrerurik ez budweiserrik,

nire bakardadearen hondarrak bakarrik daude

taberna zulo honetan.

Atzeko mahaitik so egiten dizut goizero

gaurkoan jertse grisa ekarri duzu

begiratua gozotzen dizun hura

eta bigarren, laugarren eta bosgarren orduetan

hartu dituzu apunteak

hirugarrenean kafetegian itxaron zaitut

liburutegitik noiz itzuliko zinen zain haxixa errez

eta maitasun poemetako liburuetan

zure silueta marraztuz

(milaka bidezidor desolamenduaren auzuneraino)

orrazkera berriak beste itxura bat eman dizu

nolabait, blonda arriskutsuagoa zara orain

eta jelosiak jota miratzen dut zure atzekoei

oparitzen diezun irribarre bakoitza

noizean behin adats solteetako kamuflajean

gure basamortura oasi azulak dakartzazula imajinatu

eta atoan itzultzen zara

irudikeria baten moduan desagertuz

(milaka kontrol eta errepide bonbardatu gure herriskaraino)

Gaur arrastian zoriontsu egin nauzu

eman zidaten abisua izarrek, argi beilegizko

telareetan josi zituzten alfabeto xingle haietan:

«astelehen arrastian zoriontsu eginen hau»

nekez erratzen baitira izarrak,

mintzatu gara gauza ttikiez,

zure arnasa pausatuaren epela

aho ertzean desegiten zitzaidalarik

behar adina sekula hazten ez den tximinia

su horren pareko

baina nire izerdi leiak aizto zorrotzenez zauritu nau

eskua kamisetako hauts arrastoak inarrosiz

begiztatu dizut, algara xume bat,

eta sorbaldan indiskretoki agertzen den sujetadore zinta

gero zoruan pausatu dituzu atzera kickersak

eta ohi bezala urrundu gara,

lantzean behin so iheskorra antzematen dizut

zure irletako itsasoan dzanga xabukatzeko,

orduan,

aurpegi serioz aurrera bueltatzen zara

baina ni zoriontsu egin nauzu

BOTILA BAT GASOLINA

Haizea libro dabilen lekuan

Marrarik eta mugarririk gabeko lurrean

Sortu ginen, libro mintzo ziren gauza guztiak

Eta hortxe hil nahi dugu, ez harresi artean

("Izkiriaturik aurkitu ditudan ene poemak"etik)

Son mish, ta fys ayd, ta scaan y chenn ghlare,

Ec cloan Vannin er my hregeil

Jakizue bada, ni hizkuntza zaharraren mamua naiz,

Maneko haurrek abandonatu egin naute

William Kennish

(1840an manx gaelikoaren heriotza iragarriz)

EZ GINEN HEROITARAKO JAIO

Gure eskuetako gasolina usainak

ez du inoren konprentsiorik erdietsiko,

labana puntaren zorrotza mila bider iltzatzen bazaigu ere,

gure tribuaren psikologiak azalduko du dena

bertsio ofizial sentitu batean.

Zorioneko erresuma honetan ez dago

heroientzako lekurik

hemen zelofanezko paperean sinatu dute bakea

zelofan beltza bakarrik aurkitu badute ere.

Mila zokogunetako lur honetan

beste mila azpiko solairu eraiki dituzte

deklarazio ofizialen formulario fotokopiatuek

ziega zuloetan arrapaladan doaz ihes indarrak

ezdeusari ate joka.

Heroiak iparrean daude. Eta hegoan. Eta sarajevon.

Baina hemen heroiak aspaldi desagertu ziren

hodi katodikoen labirintoan galdurik.

Munduan zehar barreiaturik daude heroiak

eta ez hemen.

Hemen gu eta besteak bakarrik daude.

Gerizaren eta gasolinaren umeak bakarrik gaude.

Ikarak eta ezinegonaren gaitzek

borrokaren etxeak, borroka gabeko etxeak

gatibatzen dituzte ostiral gauetan bolanta sareetan.

Telefonoa heriotza zigorren legezko gauzatzea da,

torturaren eta inkonprentsioaren mezulari,

lorik hartuko ez dutela jakinik oheratzen dira,

zeren aiduru asmatu ezinean.

Ateko giltzarrapoa eta goizaldeko deiaren harrabotsa,

figura gazteak, akidurak joak,

begiztatzen dituzte ohe ertzetik

eta ondo ibili den edo larregi ez edateko diotse,

«kontuz otoi» itzultzen den hizkuntza klandestinoan,

komuneko merkromina potearen zaratek bildurik

haurra etxean iragartzen duen gasolina zaporez.

Tenore laburrez begiren bat ixtea erdiesten dute

biharamunak bakea ez baina

ardura handiagorik ez ekartzea otoiztuz.

(Auzokideen telefono deiak ziztaturiko

anplifikadorearen terrorez jotzen du:

malko bat, tamal isila eta hasperen krudela).

Hurbildu diren arren beste egun bat joan dela

izkiriatzen du eguneko gerrako parteak.

Kandela indarge honek

ez ditu zure poemetako sakonuneak argiztatu gura,

edizio mugatuko hiruzpalau liburu,

ehungarren orrialdera ailegatu barik,

egunkari hasi berria, zuritasunaren inozentzia aldean,

paperezko mukizapiak pilatzen zaizkit mesanotxean,

eta argazki desenfokatu hauek,

patrolak, uniforme berdeak eta itxaropenaren

alanbradak zientoka,

bizkor idatzitako matrikularen bat

baina zure arrastorik arean ez.

Zabor biltzaileen kamioiak leihoaz bestaldetik.

Sexua eta agitazioa kantu beraren irakurketak dira,

maitasunaren eta iraultzaren idazlanak biltzen ditu.

Kuarteletako laborategiek aspaldi izan zuten gure berri

gure dantzak teknika berriekin desaktibaturik

euren abertzaletasun kotizazioaren

tertulia bihurtzen dituzte.

Begiak estalita itsu itsuan fusilatzen duen

iskiluaren justizia datorkigu

diesel usaina dakar errepresioak haztamuka,

ezpainak bilatzen dizkizudan eran

borrokaren kale kantoietan ikarati.

Ohe bazterrean pilaturik utzi ditut liburuak

eta flexoa amata eta bihotza isetu dut.

Gaur urduri heldu naiz etxera

giroan polizia sozialen kamuflajea

txarto dekoratu dutelako

eta goizean itsatsitako kartelak zoruan

hautsirik jaso ditudalako.

Jausi berri den egunkari faxista xerkatzen dut

atzamarrez ohepetik,

zure argazkia agertu zeneko ale hura gordetzen dut

oraindik,

orrialdeak beilegitu eta fotografiakoa

zu ez zarela jakin arren.

Erritualerako prestatu naiz

eta pot bat eman dizut bekokian eta

pijamako prakak erantzi eta komuneko papera

mesanotxean dagoela ziurtatu dut.

Pertsianako zirrikituetako argitik ez zatoz zu eta

iluntasunak guztiz irentsi arte beheratu dut,gero imajinatu egin zaitut goizeko iruditik,

orrazkera berriak sama desiragarriago marrazten dizu,

ezpainetako autobidean hegoaldera

polo grisetik ez dizut

sujetadorearen kolorea asmatzen ahal,

zuk zuria behar duzu ordea

ez duzu sekula... beno, oso gutxitan.

Eta gaur ez didazula so egin ohartu naiz

gure alfabeto sekretua mututu egin dela

eta eskuan amets dekadente baten arrastoen

gutun loakartua baino ez daukat.

Goizeko praka bakeroak ondo lotzen zitzaizkizula

eta kuleroak marratu eta

estaltzen saiatzen zinen lerrottoa

deskribatzen zizun eta nik inoiz

sentitu dut zure epela belarri ostean eta

oharkabean bailitzan bizkarra zulatzen zenidan

kamiseta zuriko bularrak itsatsiz.

Baina ez, gaur kanpaia nasai jotzeko ere,

sirena gehiegi entzuten da.

Dolu jaka jantzirik altxatu da artizarra gure ortzemugan.

Kriseilu zaurituen saminezko mintzo lehorrak egiten dio ihes,

esaldirik osatu ezinean.

Gaur bere leinuruak ez du ohiko argirik.

Ez, gaur torturaren argi urdinska baino ez dago

eta zu laztana armairuan gordetako

kontu ezkutuetan zatoz,

udagoien isilen sekretuak gatibatzen dituzu

zilar koloreko eraztunetan.

Eliza bateko organoak zabaltzen du eguna eta

sorozabalen martxak sarraila giltzaperatzen du

lur honen heriotzazko zerrendan.

Kaleak zure poemetarako tintazko kaputxekin bete ditugu.

Handiegia da labankadaren iltzadura.

Territorio arantzatsu hau

ez zuten maitasunerako konkistatu

eta nire graffitiek zure izena bakarrik idatz dezakete,

sprayetatik amonal dosirik eskaini ezinda.

Gaur egun sei letratan biltzen dugu heriotza zigorra.

Haizezko inprentan argitaratu dituzte gure galderak

Erantzun estupidoen bildumarako erreklamu

Egin dituzte balantzeak

Minigona bi praka estu urratuak kamiseta markatuak

Terrorismoak mainguturiko estatuko gizakume biktima

Alkoholik gabeko garagardo lata bat izotz artean

Makineria astunaren herdoila garbitzen dituzten paperak

Eta errukiaren kolonia grisetan urtzen dute

Estanterietan ruandako ume erdi

Eta mozanbikeko beste hirurekin promozioan emateko

Kamuflaje arrea jantzirik sartu zaigu negua etxean,

sueteko makinak azentu iraultzailez berotzen du kafea,

gose greba deklaratu du irratiak

ganbaretako sagutxuentzat,

esan du halaber ideien merkatua

ordu erdi goizago itxi dutela

saltzaile batek medikuarengana joan behar ei du

begiko minez.

Hil honetarako gomendioak eman dizkigu ondoren:

scorpiusek funtzionario begi urdinen magnetismoa

izanen dute astelehenetan

hiru t'erdietatik zortziak artean,

telebista ofizialaren txute pare bat

kontsumitu beharko ditugu ekonomia altxatzeko

eta estatuak beroki bat oparituko omen die

auzokide terroristaren bat topatzen duten

estreinako ehun telefono deiei

Berogailuen kontrabandistek

dekretuz manipulatu dituzte termometroak,

mafiak goxokiak eta urte birako

hiltzaile profesional kontratuak egin ditu ikastoletan,

kode etikoak faszikulutan emango dituzte koruan egunkariek

egia tenplu handi bat dela eta eurek nahi bestetan

larrutan egiteko putetxea

irribarretsu inaugura dezagun.

Lau pistoladun eta bi miloi t'erdi puta

inkontrolaturentzako kalmantea.

Son ciento veinticinco pesetas. Gracias.

Berunezko xafletan urtu didate maitasuna

eta orain eite perfektuagoa du

merkaturatzeko errazagoa izango omen da

kamioilarien sindikatuak ere pozik daude

parlamentuak zelofanez eta urre koloreko paperetan bildu dituzte

eta burtsen balore eskalak

orgasmo kolektiboan dabiltza

ona ei da

baina nire jakak ez du horrentzako poltsikorik

eta ttikiegia naiz

nire ttikitasunean kantitate horiek trafikatzeko

olio lohi unea agertu da Inperioaren Buletin Ofizialean

egin dezagun irri gaur ahoa libre dukegu eta

Gaur eskuz konpondu beharko dugu.

Sasoi berrietan arantza bi iltzatu zitzaizkidan.

Batek, sumindura pizten du uneoro

Eta hor nabil

Morfinaz anestesiatzen eta gasolina txertoz

erreduren zokogune bila.

Zure labanaren punta ez dut aurkitu oraindik.

Ez du sumindurarik pizten, ez

Zure izeñoa zizelatu zuen haragi bizitan garaipen seinale

Derrotaren kontzentrazio zelaian kondenaturik

Arantza bi iltzatu zitzaizkidan sasoi berrietan

Batak negarra eta irribarrea eta indarra eta eusten irakasten du

Eta bigarrenak psikiatriaren teoria ankerrenak frogatzen ditu.

Eta ez dago egurra emango dion gasolinarik.

it is the undoubtable thought, my friend

the thought that says «I'm right»

Bobby Sands

Gure kantuak terrorismoaren apologia zirelako galarazi

eta klandestinitatera joan ziren musika tresnak,

baina lan gaitza da kontrabandoa laztana,

gure gerra himnoak behialako tinkotasunez aditzea

geroz eta nekosoagoa bihurtzen ari da.

Erre egiten gara ezein gaitajolek jasango ez lukeen

martxa militarrean, eta gose grebalarien

sabel hustuetako haizez elikatu eta aurrera jo nerabezaroko

maitasun gutunen erantzunen zain bagengoz lez.

Zokogune ezkutuetan gorde dituzue notak

eta gure ahotsa

sirenen sinfoniaren ispilu beldurtua baino ez da.

Espetxeetan burdina bikoitzak jarri dituzte

hezurdurek ez dezaten ihes egin eta hemen gabiltza

nola edo hala botilak biltzen.Mapetan gudariren baten errautsak ezagutzen ez dituen

mendi galduren bat xerkatzen dugu,

Eta ohituegi gaude etsaiaren tiro hotsetara

eTa lau harri eta gasolina litro pare bat

etA zure trikitien zain gaude eta eta armak behar ditugu.

Gure kotizazioa goitik dabil eta gure litro erdik

bederatzi milimetrok eta bostehun kilok beste balio du.

«Osasun kontua da hau azken finean» esan zuten

errugabeen hezurdurak gas hilkorrez

puzten zituztenek,

«nekez gaixotuko da bila ez dabilena»

eta guri

gripearen aberrian jaiotzea egokitu zaigu,

mukizapia eta botika beti aldean.

Azken razzian harrapatu zituzten

azkenaurreko razzia izan zenean

oporretara joan zirenak.

Tabernetan

falta zen jendearen dekoratua hausten zuen batek.

Betiko lez, nasai ageri zen neskalagunarekin.

Eta oporrak legez kanpokoak direlako edo,

atxilotu dituzte haiek azken razzian.

Morroiak aldiz, nasai itxurekin jarraitu du,

eta, lagunarekiko kontsiderazioz edo,

ez dute atxilotu.

Zuri eskribidu behar deutsudala dinostee

nire bihotz minak munduari biluztu.

«Poesidxek etxok iraultzarik ingo»

«dabilenak etxok berbari'pe iten, da gitxiau, eskribidu»

eta antzekoak dinosteez

eta egia da,

poema hau baino efektiboagoa da

artez kaskora joakon baldosa bat.

Baina oraindik poemak paperez eta

on line bakarrik dagoz

eta utilizar preferentemente antes de: 07 abril baino

ez dakarre kondoi kaxetan, eta gero argibideak. Prosaz.

Bardin

arrazoia daukagu biok eta

surtara bota behar geunke poesia

garrak lehentxuago poetakaz isetuta.

Halan trankil prestatuko geunkez gure koktelak,

narrua joten joan orduko.

Adiskideen hitzek galdu dute herri hau,

lukurreriaren eta berekoikeriaren ele traidoreek,

oraindik orain satelite bidez unea ez dela eta

oker gabiltzala dioskuten diskurtso salduek

lurraren muineraino iltzatu zituzten kaleetako arantzei

zelofana aldatu eta txapela ipini diete.

Baina ezer gutxi egin dute

puntaren arriskua zorrozteaz gain

mila mozorro eta maskara fabrikatu dituzte

euren buruak ispiluaren aurrean ezagutu ezinik

mihi pozoitsua daukate,

ipurdi arrotzen zaporeak emana.

Hitza zokorarazi digute,

hemen odol asko eta su gehiagoz

eraikitzen da askatasun bidezidorra

baztertu bada mintzoa

eta mila koloretako uniforme kiskalietan

gorde izar argitsuenentzat keinu konplize bat.

Oinazeak egin izan du lur honetan bidea

baina oinaze ezkutu lar dago hemen

derroten umiliaziora ohitu gara

eta apurrik apur goaz

makulu erdaldunen gainean makurturik.

Samin handiak datoz oraindik

zertarako hortaz banan-banan itxaron?

Profita gaitezen arma trafikoaz,

egin dezagun abordajea gasolineretan;

borroka galduetatik gatoz eta

traidoreen gezurrezko bakea baino ez dugu ezagutu.

Mutiko gazteak

dastatzera ere iritsi ez den lehen

maitasun galduaren begiekin antzematen du mundua

eta galderak eta hausnarketak eta

erabakiak bilatzen ditu

«nik maite haunat, ordea»

atzera idatziko ez duen boligrafoa

orrian kolpatzen den antzera

azken tinta mantxak azaleratzeko.

Nahiko luke indartsua izan

porturik portu gizon zintzoen emazteekin larrua jo

eta pirata errebeldeen kanoiekin kale borrokara lotu.

Munduak bera ikustea nahiko luke

arrakastadun exekutibo zoriontsua bailitzan

ezkermuturrekogaztebiolentoinkonprenituenbertsioan,

baina iraultzari ere ez dio itxaropen izpirik sumatzen

bihotz erituen gorritasunetik landa.

Astiro eraikitzen ditugu hilobi untziak

zain ditugun lurralde birjinetara nabigatzeko.

Egunargia begiztatu eta zoragarri iritzi zenion

otsaileko goizeko eguzkia sortuz

zure zilarrezko zintzilikariaren distiran galdu

zitzaizkizun adats ausartak eta so urrina daukazu,

ortzemugaren dianan tinkaturik urtutako itsas begiak.

Gure lurraldean kateaz josi dituzte

bolizko samarik ederrenak,

beren aurpegi kaputxatuen geometriak

traje ilunak jarri dizkio

atorretan marrazturiko lentzeriari.

Mikrofonoetako galarazpen arautua

airean dagoen gorpu ustela da.

Kontraesanen jertseak emendatzen ditugu

«jo egik atzera».

Helmuga basamortuaren erdiko trenbidea lez da,

panoramika bistako haitzuloan amaiera difuminatua,

multiplikazio infinituak egin ditzakegu

garenaren eta beharko genukeenaren,

zelan duin mantentzearen

eta eztabaida saio aberatsenak

gin-kas pare baten liluran.

Nik ez dakit giltza daukadan edo

bidezidorra estaltzeko sasi gehiago dakartzadan

baina mihi bako mosuak politically correct eta

praktikan inkorrektoak dira.

Bakardadea igo da nire autobusean gaur.

Andrakila herabe baten mozorroa jantzirik sartu da

eta, aulki gehienak libre bazituen ere,

ondoan jesarri zait lotsagabe.

Leihoko dardaretan

desindustrializazioaren kanposantuko fotogramak

emititu ditu itsasoko haizeak.

Polizi helikoptero bat.

Autokontrol bako kontrol militarrak.

Estatuak gure jolasen

plano zoragarriak dituela jakin dut,

vhsan mikrofilmatu dutela harresiko graffiti kolorgea,

sei fotografia ere badituzte, bana

izenaren letra bakoitzeko.

Sorbaldatik indiskretoki agertu zitzaizun

sujetadore zintak arazoak ei dauzka zentsurarekin.

Zapata gorriak lapitz gorri batez pintatu dizkizute

zuribeltzaren gainean.

Torturaren foko beilegiak

zure adatsaren jeloskor daude.Praka grisetako hanka gurutzatuak

ebagi behar omen dira.

Euriak taigabe xuxurlatzen digu arriskua

bunker honen metalezko paretetan

eta guk ezer ez bageneki legez jokatzen dugu.

Gauak betiko bahitu zuen kalean jaitsi da bakardadea,

eta bakarrik utzi nau,

auzorik auzo zugandik urrunago naroan autobusean.

Ez ninan azalpenik emateko asmo izpirik ttiki,

besterik gabe ahalik eta garbien hil

behar hintzela baino ez nekinan,

eta jakintzan,

hi kontu honetan egokitu den

aktore estra baino ez haizela

gidoi exijentziegatik desagertzeko

garrantzi handiegia hartu badun ere,

ez hoa hire egintzen patuarengatik.

Hortik ez. Ez ezan hortik azalpenik xerka. Ez zauden.

Kontua bakarrik dun destruktiboegia haizela

erotomaniak jotakoentzat,

ez dien arean utzi bizirik gorputza baino.

Hire antzeko gaztetxoek

ondo ulertzen ditizten pasiozko likore ttanttoak,

territorio jeansak eskuz deskubritzearen

arriskuzko arnasestuak, plazerraren atzamar jostariak

banan-banan urkatu ditun

non eta malkoen makilajea ere onartzen ez duen gorpu

bihurtu naizen,

konbinatu pozoituen eta hauts zuri artean hator

eta ele xingle batzuen ilusioa gas ganbarara kondenatzen dun,

dantzan segitu behar dinagu,

mendekua tinta ikusezinez eskribitu delako beti

nola gure paradisuko trajedia argitsua

foko psikodelikoen gerizan.

Hau ez dun sekula amaitzen eta, ttiki.

AZKEN KOKTELAK

Eta batzuk mugetatik heldu dira,

eta esan dute atzerritarrik jadanik ez dagoela.

Eta orain zer gertatuko zaigu atzerritarrik gabe?

Jende hauek zelanbaiteko konponbidea ziren.

K.P. Kavafis

They Have Murdered Our Poets

(West Belfasteko denda bateko kartela)

Demagun

hau ez dela desolamenduaren zubian eskegitako

ziega bat

eta demagun baita ere

zu ez zarela ur geldoetan harrapaturik gelditu zen untzi ilehoria

orduan pentsa genezake zinema hustu bat eta

egun euritsu bat

edo pentsa genezake zinema bete bat eta

egun euritsu bat

nire baitako irudiak fotograma solteetara sinplifikatu

zirenetik zirimiri mengel hau baino ez dago

kapitaleko bide bustietan kokatzen zaitut

bota gorriekin plisti plasta

hor eteten zait pelikula ez the end ez betiko paris

egunero zine pantaila berberean giltzepetzen naiz

zure ulerkortasunaren begiradapean

beldurra ezin ostenduta zentsuraren sirenen zain

artega

higitzen duzu borrokalari modernoen orrazkera berria

eta ematen du bizitza eten eta zauri hilkor bat egin didazula

zure labanaren indiferentzia harroaren

biktimen alde egiten dut otoitz burdinen kontra

delituz erratzen denaren antzera sartu nintzen aretoan

eta hemen darrait zure kateen gatibu

xirula baten orkestra oso soinu banda ona da

denbora hasi zen garaitik fanzineetako

olerki musikatuak

derrotaren gidoia bakarrik ezagutzen dugunontzat

Haize bafadek lehertarazi dute zure erretratua;

whistlearen doinu puruak pertsianaren kontra

harrotzen dituzu eraztun dirdirakorren atzamarrez,

begira dagoz gau parkeetako homelessak

whisky usaina ere galdu duen whisky botilaren ispilutik

eta irri egiten diezu

zoriontasuna hedatzeko zizelaturiko

ezpain haragitsuekin.

Antidotoa izan nahian harrizko dosi ttiki bat

eskaintzen duzu goizaldean,

hotza eta bere gatibu hordiak baino

ez dira kausitzen ahal

sitsaren erresumako bankuetan.

Egunargiaren modura aurpegi alaiz darraizu

bestaldera so,

behiala irri egiten zenienei

mesprezuaren biloak emanez,

maitasun abandonatuen fitxategi polizialerako.

Honelako goizaldeetan

desberdin jantzi ohi zait maitasuna:

jertse grisa daroa, eta ipurdia

bereziki nabarmentzen dioten jeansak.

Zirimiria taigabea da, ernalduz

umeltzen dira berokiak,

harrotasunez beterik gogortuz titiburuak

desioa aurpegiko ttanttoetan labantzen da

eta golkoan behera

protesta kamiseta batean galtzen dira

konplizitatez sujetadore beltz bat islatzen du urak

mihi bihurri bat

ezpain euritsuetatik erauntsia sikatzeko,

irribarre hezea pikardiaren olgeta marratuz.

Batzuetan ederra da amosala gurean.

Faroak piztuta dabiltza autoak astiro stopera parajetu eta

bluesaren enkoadrean sartuko ditugu

ene leihoko egurrak.

Kortina zurien artetik kostako bidea

kresal usainez dator,

kale bustiak eta zure argitan zipriztintzen dira

polizi patrullak.

Portuan maniobra gaiztoak izanen dituzte

bajurako untziek,

uda honetan yate handiegiak dagoz

eta badoa azken turista itsasertzeko

karretera lokaletatik

lohitu ez dugun paisaiaren baten bila.

Travellers eufemismoa asmatu zuten

izate oso baten lotsaria

errespetuzko mozorroz ezkutatzeko,

usteldu ziren garaiak berpizten dituzte

gitarra proletarioekin,

suburbioetako teknologiaren azpigarapenak

berun azalez jantzi ditu antzinako kate uherrak

zaharrenek ere oroitzerik ez duten askatasun bila.

Heroinaren itsasoetan aingura altxatzea nekeza da,

merkatu ibiltarietan inork miresten ez dizkieten

bitxien ontasunaz sinestarazi gura lukete

joan ziren sasoietako amoranteen liburuak

urtu egin dira,

esku zarten paisaia tropikalean

garrasi sentituak prefabrikatzen diren urteetan

mesprezua da sentimendu bizien errepresioa.

Arrosaren arantzek galdu zaituztete

hosto gorrien perfumetan

eta bidean jarraitzen duzue

sekula seinalerik ezarriko ez den autopistan.

Gitarra flamenko baterako kantua moldatuko nizuke

ijitoen berbakeraren erotismoz bildurik,

txalo beroz definitu gorputz mugimenduak,

eta osatuko nizkizuke begirada jokoen erruleta errusiarrak

edo labirinto estuan isilpeko doinuak uztartuko genituzke

ele bakoitzean hunkitzen duen hizkuntza klandestinoan.

Bular artetik isurian doan izerdi ttanttoa

folklore itzaltsuen hurbiltasunaz xukatzen,

eskumuturrean pausatzen dizkidazu atzamarrak xera ezkutuz

eta inozentziaren olgeta bailitzan dardaraz

bular harrotuei

esku jostarien galdeketei erantzuna jasotzen diezu

lege zaharren aterpe ezezagunetan.

Kantoi ilunetik garrasi urratuetan datoz

amodiozko nahigabe ijituak

gonbitoka irtendako bertsoekin.

Errondatik hamabost urtetan

negar hordiak dituzuen neskatxak,

harley batetik alkandoraren idunekoa oratu

eta aurpegia ukabilkadaka desitxuratzea

edo La Viejara bidean San Antongo zubitik jauzi egitea

Bilboko penak eta lindanea merkatarien hilobian,

filosofia urbanoak droga berrietan amildu dira.

Zipaio bat iraultza zerga kobratzen ari zaio Rosanari

Las Cortesko bere izkinan.

Ezar ditzagun gure doinuen sintesirako mugarriak.

Ez utzi zakurren iretargipeko uluei

Zure auzoko aduana gurutzatzen

Zabalduko dugu zilarrezko bitxien museoa

Baldin sahats blondek jertsearen idunekoa

Marra mugagabez filmatzen balute

Tiobibo nakaratuetako sarrera ordainduko nizuke

Eta eskuetan ihes doakidan harea garauen bila

Zure aurpegiko basamortuko oasiren batean errefuxiatu,

Emanen nizuke palmondo bakartiko azken datila

Hizkuntza honek ez baleuka irudimenaren zentsura

Minareteko dorrean giltzapeturik.

GROZNI

Ospitale hotz baten atarian utzi dut maitasuna.

Kirofanora bidean atera dute anbulantziatik

eta tiro hotsen arteko musikarekin ikusi dut

azkenez kale ertzetik.

Orain, abenidan behera,

frankotiratzaileen begi iltzatuak sumatzen ditut,

fusilen harriduraren atzetik, elurrak mosua pitzatu die,

egunsentiaren hutsaltasunean

inportanteegi sentiarazten gaituzte,

leiho tarteetatik,

otoitz herabeak indiskrezioz isurtzen dira.

Tentsioak konnotazio gogorregiak ditu

lur honetako kristalezko arriskua definitzeko.

Isiltasuna da gure dramaren bsoa.

Bailara urrinetako kanoiek hondo lehorra osatzen dute

eta zurrumurru musulmanek biltzen dute

erresistentziaren opari papera.

Ez dezala tiroak zuen itxkeriar egunsentia eten;

ez ezazue makurtze deklaraziorik sina sirena hotsekin,

ez gutxietsi gure inteligentziaren bonbak.

Borroka, lantzean behin,

lau kamera eta txeke sekretuak baino gehiago izan daiteke.

Jostunek firu meharrak atera zituzten

ahanzturaren mesanotxetik.

Ehundegiek ez zuten sekula halako ekoizpenik ezagutu,

tar-tar entzuten genituen josteko makinak.

Zoriontsu egin gintuzten garaiak ziren.

Ez ginen aspertzen,

nahiz eta zoriontsuak ginela jakin ez.

Gosea ez baina,

hotzaren amaiera genekusan trenka haietan.

Eta, zergatik ez, gosebakoak izanik

zoriontsuak ginela amesten genuen.

Etorkizuneko zoriontasuna metatzen genuen kaxoietan,

norbera lau bider janzteko lain

superprodukzioan ziharduten ehundegiek.

Eta hotza iritsi zenerako betiko amaitu zen artilea.

Bakardadea

izan liteke hilotz bidean datzan erromesa

edo izan liteke halaber New Yorkeko metro betean

horren era berezian enfokatutako gizon hori.

Agian labankada batek odolustuko balu

bagoiek aurrera joko zuketen

inori ustel kiratsa dagoela gomutatu arte.

Xirula ttiki batek jotzen du

stratford haraneko melodia,

errari, gorputzak edozein muino txokotan

batzen ziren sasoiez oroituz,

itzuliko ez garen lur garaiak eta han

gelditu ziren izakiak gogoan,

eta tristurak harrapatzen gaitu

ontziaz bestaldeko taberna zuloan.

Bizitza dohakabeen bisitak atxilotu gintuen gisara,

itzultzeko lain sos pilatzea

ametsa baino ez izatearen ikara,

eta ikara

gaur gauez ere ez zaudelako ene ohean.

Basotik trago heze bat hartzen dut

lei tarteak urtuz mihi dorpez.

Gero txaloak, harpa bat eta

gaitarik solemneena entzuten dira,

nola alkoholdun malenkonia tanta bat

lekeitioko portuan.

Zenbat laztan gaeliko zure musikan

bakarti abesten dizute gudariek.

Bihotzeko sekretuak irribarreen kamuflajeaz

mozorrotzen dituzu

begirada xingleetan,

lurrazal bilutsietako haizeetan zabiltza

harro, so ausartenak desafiatzen dituzten

bilo errebeldeekin.

Astiro, berba ezkutuak ipintzen dizkiot

egunik egun hazten dizudan ipuinari,

nola iratxo paganoak bidegurutze desolatuetan.

Bandidoen gerrillan

zure erresumarako kanpaina egin dut

arma bakar hauekin ibiltari,

mihi aske baten ttu idealista,

lau begirada, xera bi eta zuk utzitako

hamazazpigarren kantua.

Sekula helduko ez balitz legez

heriotza doinuetan maite zaitut.

Gainez egin beharrean irteten dira untziak

gure portuetatik,

bultzaka eta kontrabandoan eginiko tiketekin

igo da jendea,

baina gaurko ordulariek ez dute eresi askatzailerik joko.

Auzoko mutilak oparitu zion gona urdina

etxeko errautsen artean utzi du neskak,

dena abandonatu dugu atzean,

hondamendiaren erresumako egoile

lur zatiak ere bonbaz josten dira gurean,

goizaldean etxeratzerakoan daramagun

whisky botilaren antzera hustu dira zelaiak

eta aurtengo uztak nekez kenduko digu gosea.

Munizioa erein genuen eta heriotza baino ez dugu biltzen,

co. down    co. kilkenny    co. kerry    co. sligo

lur berrietako albisteek betetzen digute sabela

eta joan direnentzako mezuak daramatzate coffin ship-ek

idatziko diegula esaten diegu,

beren esku gaudela eta gugan inbertitzeko erreguan.

Duintasunak deus gutxi balio baitu elikatzeko.

Untzi horietan doa gure etorkizuna.

Hemen gure iragana ehorzteko lurraz ere

desjabetu gaituzte.

SecurIty forces Regret Any

delay or inconvenience

blame the terrorists

Nire dinamitarik indartsuena zure men jarri nuen.

Falls-eko mikrofono inperialek angelu orotatik

grabatu zuten amorante urrin baten diskoa zinen.

rucaren patrolek salaketa telefonoa

daroate izkribaturik

beren hezurdura blindatuan,

mural errepublikarren arteko paisaiaren zatia dira,

euri mengela ere erreginarena dela esateko.

Itsasoa muga garaitezina zuregana

beti sumatu zintudan Belfasteko karriketan;

gaita bakarti baten notetan zeunden,

bestela zure ametsen irudia zekarten

arrabita militarretako neskatxa zinen.

Kaputxa errepublikarren azpiko irlak ere

konkistatu zenizkidan.

Baserriko currya gordetzen nizun badaezpada

eta martxa sektarioak garaitzen genbiltzan

baina ez zintudan aurkitu,

zu hemen zeunden betiko legez

eta ni, ezdeusaren aiduru

Kelly's-en sartu nintzen pinta bat tennents edatera.

Lehengoan ageri zuan,

maisuek soilik dakiten era horretan.

Morroiak filmatu zian urkabe bat,

eta gero ikusleren baten aurpegi bat, tentsioak irentsia,

begiak zabal-zabal nerbioek gorrituta

eta klaskada batean klok soinu lehor bat sartu zian

eta mutu tinkaturik lotu zitzaizkioan niniak.

Ez zuan anpulurik isuri,

zabalagotu eta gorriagotu baino ez zituan egin.

Sekuentzia ikaragarri gogorra duk,

zuzeneko emisioa baino askozago,

atxilotua gorpu bihurtzen sentitzen duk

hotzikara batean

baina kontua duk

errealismoa zeinen xingleki lortu duen tipoak,

begien eta soinu baten joko hutsez. Plano bitan.

Hik ere badakik poeta,

begi sarkorrak dituala esan ditek usu.

Egiak,

hitzak baino,

makilaje apur batez

antzezturiko sekuentzia txiki horiek dituk.

Begira hor daukak muga

utz itzak hemen sandaliak

atzerrian hotza baino ez duk kausituko

gorde hogei pound badaezpada ere

soldadu batzuek deskontuak ere egiten ditiztek

baina ez egiek inola begietara so egin

han bala bat bezain merke ordaintzen dituk begiradak.

Posible bazaik bidal iezadak postal klandestinoren bat

lur apatridetako gezurrak azter ditzagun:

justizia legeztatu dutela kantitate ttikietan

eta txakurrek giza lorategietatik abesten diotela iretargiari

konta iezaguk non dagoen azken trenbide arrastoa

sinfoniak herdoildu direnentz eta

herdoilaren sinfoniak al dauden musika kaxetan.

Etsaien auzuneetan giroa hobea ei duk

eta izuak ez dik traidore kamuflajerik janzten

zintzoa bahaiz jaten eman eta zein uniformerekin

fusilatu aukeratzen utziko ditek.

Hoa aduanatik bestaldera poltsa urdin horrekin.

Han ere ez duk hemen ez dagoenik egonen eta.