PATRICIA URRUTIA URIETA / BENETAN BE TEATROA

Porno vs Afrodita
(edo I ♥ #gorkaurbizu)

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.eus/ebook

© 2021 Patricia Urrutia Urieta / Benetan Be Teatroa

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 2021eko azaroa

Edizio hau: 2021eko azaroa

Ganbila:

      Bildumaren koordinatzailea: Oier Guillan

      Edizio taldea: EHAZE-Antzerkizale elkartea

      Bildumaren diseinua eta maketazioa: Metrokoadroka

EHAZE:

      53 posta kutxa / 20002 Donostia

            Telefonoa: 675 945 734

            Elektroposta: info@ehaze.eus

            Webgunea: http://www.ehaze.eus

Susa:

      317 posta kutxa / 20800 Zarautz

      Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

      Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

            Telefonoa: 943 83 26 55

            Elektroposta: susalit@armiarma.eus

            Webgunea: http://susa-literatura.eus

Sar hitza

EHAZE

      GANBILA bildumaren helburuetako bat egun euskarazko teatrogintzan dabiltzan ahotsak argitaratzea da, hala idazkuntzan nola dramaturgian. Zentzu horretan, pozarren gaude Patricia Urrutia Urieta paperezko plazara ekartzeaz.

      Patricia Urrutia Urieta aktore ezagutu dugu luzez, besteak beste, Pabilioi 6k antzeztutako Esperando a Godot (Godoten esperoan) lanaren bertsio gogoangarrian, Artedramaren Hozkailuan edota GANBILA bilduman bertan irakurri daitekeen Francoren bilobari gutuna ezagunean.

      Ez dira gutxi aktoregintzan abiatu eta, beren ahotsa arakatze aldera, proiektu, konpainia eta eszenaratze propioak garatu dituzten egileak. Zentzu horretan, ZUBI deialdia aitzindaria izan da, babestutako proiektuak beren hastapenetan garatzeko eta erreal bilakatzeko baliabideak eskaintzen asmatu duelako. Bultzada horretatik jaio zen Benetan Be Teatroa konpainia, Patricia Urrutia Urietaren gidaritzapean. Lehenengo lana izan zuen Inondik inora, batez ere haurrei zuzendutako lana. Haren ostetik etorri da Porno vs Afrodita (edo I ♥ #gorkaurbizu), adinaren arabera irakurketa ezberdinak eskain ditzakeen obra: seguru gaude hura ikustean gazteek topatuko zutela haien kezken isla, haien beharrekin bat egiten duen energia mota bat. Ikusle helduagoei, ordea, askotariko irakurketak eskaintzen dizkien obra da honakoa: ironia zorrotz bat, Pornoren eta Afroditaren arteko lehia absurdo eta umoretsuan adierazpen gorena hartzen duena.

      Musikaren arloko giroa jasotzen du lanak, belaunaldien arteko talka, porrota eta behinolako ametsen argi-itzalak, tentsio horretan irauteko kemena, pertsonaien izaera patetiko maitagarri bat. Musikaren eraginpean, kanta batek izan dezakeen egitura hartzen du obraren egiturak berak.

      Koronabirusak ekarritako egoeraren haritik argitaratutako Bidenteak gara iritzi lan kolektiboan ere topatu ahal izan ditugu, azkenaldian, Patricia Urrutiaren kezken oihartzunak. Bertako hitzak ekarrita gonbidatzen zaitugu, irakurle, esku artean duzun liburua zabaltzera:

“Antzerkiaren izaera kolektiboak erakarri egiten nau. Ikusle eta sortzaileon arteko komunio zehatz eta mistikoa, bestearen esperientzia, inoiz baino beharrezkoagoa iruditzen zait urrunekoaren garaian. Zelanbait, norbanakoa beraren gaitzen eta zorionen arduradun gorentzat jotzen den aro honetan, pasio, ahulezia, makurkeria eta ergelkeriak kolektibo sentitzeak gizarteari osasuna ekartzen diolako konbentzimendu irmoa daukat. Bizi dugun aro indibidualizatu honetan, elkarrekin negar eta barre egitearen indar eraldatzailea indar subertsibo bilakatzen da”.

Mind the gap, please, mind the gap

ENERITZ ARTETXE ARANAZ

      Urte mordoxka igaro da ordutik, gehiegi. Hemezortzi, hemeretzi, hogei? Mesedez, norbaitek geldi ditzala Big Ben honen orratz gupidagabeak. Stop, please! Ez da posible? What a pitty…

      Denbora tematiak eta bizipen ugarik zeharkatu gaituzte ordutik, baina nik dirdira bereziz oroitzen ditut Londreseko abenturak. Hiri gogor hartako hainbat elementu geratu zaizkit itsatsita azal-tripa-bihotzetan: etxe eta lan ezberdinak, Cricklewood-eko eskola, kide interesgarriak, afrikar janari zoragarria, hotza, txokolatinak, antzezlanak, bizilagunak, Tower Bridge, underground-a…

      VOICE: Mind the gap, please! Mind the gap!

      Benetan kontuan hartzekoa zen trena eta espaloia banatzen zituen zulotzar —gap— hura. Goizeko lehen orduan erdi lokartuta metrora joanez gero bertan iruntzita geratzeko modukoa, “Help me, pleaseeee!”.

      Guk Londreseko antzerki eskola batean ezagutu genuen elkar. Patricia Urrutia Urietak eta biok, esan nahi dut. Duela hogei urte —“Oh, my God!”— Philippe Gaulier pailazo eta bufoiaren eskolan, hain zuzen ere.

      — Do you want to come to a party, Patri?

      Nire lehengusinarekin eta afrikar kuadrilla batekin bizi nintzen ni. Lehenengo etxe batean, gero beste batean eta, ondoren, beste eta beste batzuetan. Beti ere, erdigunetik gero eta urrunago.

      Nik uste nuen Patricia kolonbiarra zela, ez galdetu zergatik… Era berean, ia denek pentsatzen zuten ni irlandarra nintzela.

      — I am basque, from the Basque Country.

      — Basque Country, Spain?

      — No, Basque Country-Basque Country.

      — Oh, I see… Basque Country-Basque Country… ETA and all this stuff. Do you have a bomb in your bag?

      — Yes, of course. And I have also two little guns in this pocket.

      — ???

      Patricia Urrutiak sarri esan izan dit ez duela oroitzen baina ni berarekin egon nintzen klasean hasieran, Juanma Rodriguezekin eta Oskar Alvarezekin batera. Hauen klaseak goizez zirenez, aste batzuen buruan arratsaldeko klasera pasatu behar izan nuen, ezin nituelako bestela lana eta ikasketak bateratu. Goizeko gelakoak langileagoak ziren. Good students. Gogoratzen dut gabonetan eta ikasturte bukaeran egiten genituen erakustaldietan guk baino lan gehiago aurkezten zituztela. Bad students.

      Bereziki oroitzen dut Patricia, Juanmaren eta Oscarren taldeak sortutako antzezlan labur bat. Hor ikusi nituen hirurak lehenengoz oholtza gainean.

      — Listen to me, please! Here in Cricklewood, on the stage, coming from the Basque Country-Basque Country, not Spain, not France, not Portugal or Germany or anything but Basque. Now in this moment with us, the great: KK Chorus!

      Badakit irakurtzen ari dena aho zabalik geratuko dela, baina nik Patricia Urrutiari antzezten ikusi nion lehen pertsonaia kaka mokordoarena izan zen. Kar-kar-kar. Jur-jur-jur. Hep-hep-hep. Txorakeria ematen duen arren, egia da: kaka mokordoa. Baina a ze kaka mokordo xarmagarria, aizu! Abeslaria, ukelele jotzailea, dantzaria eta plazerez betea. “The most charming KK over the world!”. Kakaz osatutako koru absurdo baten parte zen, eta ukeleleaz lagunduta ematen zuen are absurdoagoa zen trama baten berri. Urteak joan dira eta oraindik ere ez dut ahaztu: ederra, dibertigarria eta plazerez betea izan zen pailazoak jolasean ikustea. “Once upon a time…”.

      Ordutik makina bat lan eta roletan ikusi dut Patricia Urrutia. Artedramarekin Francoren bilobari gutunan eta Hozkailuan, edo telebistan, edo Pabilioi 6ko produkzio batzuetan… Uste dut Gaulierren eskolan garatutako izpiritu absurdo eta jostari hura Pabilioi 6ren produkzio batean ikusi niola, hain zuzen ere, askatasun handienean azaleratzen: 2014. urtean Samuel Beckett-en Esperando a Godot zoragarri bat taularatu zuten Pablo Ibarluzearen zuzendaritzapean. Patriciak Pozzoren papera jokatzen zuen, bikingoz jantzita zihoan eta bere bibote ilegorria galtzen zuen behin eta berriz oholtza gainean. Gag harekin barre eginarazten zien bai ala bai ikusleei. Paper horretan ikusi ahal izan nuen Patri Gaulierren eskolan barneratutako lan ildoari inoiz baino indartsuago jarraitzen, absurdoaren eremuan murgiltzen, akats eta gap horiekin plazer hartzen eta, batez ere, oholtza gainean umeek bezala jolasten.

      Oholtza gaineko plazera, jolasa, pertsonaiekiko eta eszenekiko distantziaren lanketa, energiaren malgutasuna eta irekidura, edertasun propioa, norbere esentziaren bilaketa… horiek dira Gaulierren irakaspen nagusiak eta horiek dira, baita ere, Patricia Urrutiaren lanen ezaugarrietako batzuk. Beste konpainia batzuentzat lanean aritu izan denean ere erakutsi ditu Patriciak ezaugarri horien printzak, baina esango nuke, batez ere, bere konpainia propioa sortu zuenetik ekin diola eremu hori indar handiagoz arakatzeari. Beti energiaz eta plazerez beteta, beti ehuneko ehuna ematen.

      Aktore ederra da Patricia Urrutia zentzu guztietan. Berdin dio dantzan, kantuan, musika jotzen, tragedian edo komedian aritzen den. Todoterrenoa. Azkarra, freskoa, ausarta, jostaria, umoretsua eta erabat eskuzabala oholtza gainean zein oholtzatik kanpo. Birritan pentsatu gabe amildegira jauzi egiten duen horietakoa. Benetan Be proiektuarekin eman du jauzi hori Patriciak, bere egiteko moduei, oinarriei eta kontuei heltzeko ausardia bilduz.

      “Mind the gap, please, mind the gap!”.

      Liburu forman aurkezten den Porno vs Afrodita hau Benetan Be proiektuaren bigarren lana da, eta zirriborro hutsa zenean ezagutu nuen nik. Asmo hura taularatzea lortu du Patriciak azkenik, eta baita emanaldi mordoa egitea ere. Pandemiak erdiz erdi harrapatu zuela kontuan hartzen badugu, Porno vs Afroditaren ibilbidea mirari bat dela iruditzen zait. Izan ere, zapaldu dituen antzoki gehienak bete egin baitira, eta hori garai hauetan miresgarria da. Batez ere produkzioa, zuzendaritza, antzezpena eta abar luze bat Patriciak berak bere gain hartu behar izan dituenean: “Great, incredible, unbelievable!”. Clap, clap, clap.

      Porno vs Afrodita gazte eta nerabeei bereziki zuzendutako lan bat da —ez soilik baina, agian, batez ere—, eta horrek ere badu bere garrantzia, nire ustez. Erabat pozten nau norbait nerabe eta gazteez gogoratzen dela ikusteak. Gogoratu, baina ez errieta egiteko, haiei zerbait interesgarria eskaintzeko baizik. Beraien interesekoak diren gaien aurrean jartzen gaitu testuak: sexua, maitasuna, lagunak, gurasoekiko harremana, sare sozialak, internet... Lan honek ez ditu nerabeak umeak balira bezala tratatzen eta ez dauka leziorik emateko bokaziorik. Bestalde, gazte zein nerabeentzat erakargarria izan daitekeen estetika indartsu bat islatzen du oholtza gainean. Energia bizia, zuzeneko musika, estetika erakargarria eta jolas hutsa jokalarien gorputzetan, hori eskaintzen du Benetan Be-ren proposamen honek. Gazte zein nerabeak antzerkira hurbiltzeko primerako aitzakia da Porno vs Afrodita. Guztiok ere antzerki bizi eta pizgarri batez gozatzeko abagunea.

      God save not the Queen, but Porno versus Afrodita.

Porno vs Afrodita
(edo I ♥ #gorkaurbizu)

Barrualdeko nire maiteari

      Porno vs Afrodita (edo I ♥  #gorkaurbizu) Bilboko Harrobia espazioan 2020ko urriaren 24an eta Sopelako Kurtzio antzokian 2020ko azaroaren 13an estreinatu zen.

      Testu hau idazteko, egileak Eusko Jaurlaritzaren bultzada jaso zuen, antzerki testuen sormenerako arloan. Idazketa taulari lotua izan da: zuzendari, aktore eta lantalde osoaren ekarpenekin hazi eta aberastu da testua. Ekintzan, jolasean, lanean.

Lantaldea

Taula zuzendaritza: Elena Olivieri eta Pablo Ibarluzea.

Musika: Asier Ituarte.

Zuzendaritza orokorra eta testua: Patricia Urrutia.

Testu zuzenketak: Felipe Iñarra.

Aktoreak: Patricia Urrutia, Juanjo Otero, Jon Zumelaga.

Elkarlan berezia: Eider Chavez eta Ainara Correas

Eszenografia: Amaia Garate.

Argiztapen diseinua eta teknikaria biran: Arantza Heredia.

Argazkiak: Ainhoa Resano.

Jantziak: Marodi Sorkuntzak.

Diseinu grafiko eta audiobisuala: Roberto Quintana.

Ekoizpena: Patricia Urrutia.

Ekoizpen laguntzaileak: Xabi Basterra eta Esther Terradas.

*EGILEAREN OHARRA: Didaskalietan “baratzea” eta “plaza” adierazleak sarritan agertuko dira. Pastoralen tradizioan jatorria duten espazio-adierazleak dira. “Baratzea”, oholtzatik ikusleei begira, oholtzaren eskumako aldea izango litzateke. “Plaza”, ezkerreko aldea. Nik Frankoren bilobari gutuna lantaldearen parte izan nintzenean ezagutu nuen hitzon erabilera eta izugarri praktikoa iruditzen zait.

Pertsonaien deskribapena

Hiru aktorek egingo dituzte bederatzi pertsonaiak. Aktoreak musikari izango dira.

Hilkorrak

Helduak (40-50 urte bitartekoak)

ANE: Ahotsa, gitarra eta bateria. Sekulako sentsibilitateduna, batera zein bestera. Autonomoa. Hilabete bukaerara ailegatzeko beti borrokan. Zortzi urteko seme bat dauka. Bananduta dago. Behin eta berriro bananduta dago. Aurrez aurre ezagutzen ez duen tipo batekin maiteminduta dago, #gorkaurbizuren mamuarekin, alegia. Urtebete inguru darama egunez berarekin amesten, batzuetan goxoago, besteetan beroago. Azken boladan, bizitza errealeko tipoekin baino asegarriagoa suertatzen ari zaio kontu hori. Beti leher eginda dago eta askotan geratzen da erdi lo.

UNAI: Baxua eta ahotsa. Bere bikotekidearekin eta bi seme-alaba txikiekin batera egiten du lo ohe berean. Une honetan, gainera, ikasle-trukean hamasei urteko Finlandiako ikasle bat dauka etxean. Beti nahi izan du rockstar bat izan. Musika bere pasioa da. Taldea elkarrekin mantentzen duena da. Lan handia hartzen du letrak idazten. Batzuetan, #gorkaurbizu izan nahiko luke. Iruñean bizi da, Donostian lan egiten du irakasle eta Bilbon elkartzen da taldearekin musika jotzeko. Kafea edaten du ura bailitzan. Beti dago leher eginda.

KARMELO: Gitarra, harmonika, ahotsa. Gaztetxeko jatorrizko asanbladatik geratzen den bakarra. Maitaneren aita da. Ez dute elkar ulertzen. Asko maite dute elkar. Bananduta dago eta Tinder-en ibiltzen da ligatzen. Azken boladan, ez daki ondo zergatik, batzuetan Anerekin eguneko ametsak izaten ditu. Laudioko Vidrala-n egiten du lan txandaka. Bitarteko sindikala da. Erre egiten du, asko. Asmatikoa da. Beti dago leher eginda.

“KATXAS”: Soinu teknika. Bandako laugarrena. Ez da ia inoiz entseguetara agertzen. Beti dago txortan norbaitekin, edo hori esaten dute. Otso bakartia. Aspaldi banandu zen eta Madrilen bizi diren bi alaba nerabe ditu. Izugarri maite ditu. Ez ditu ia ikusten. Musikari profesionala den bakarra da. Beti errepidean, beti batzuekin edo besteekin jotzen, beti sosik gabe eta beti leher eginda dago. Bera da taldearen kontzertuetan teknikaz arduratzen dena eta bere zain egongo dira ikuskizun guztia. Auskalo azkenean helduko den.

NEREA: Soilik telefonoz agertuko da. Gizarte-langilea. Gaztetan dantzan egiten zuen eta gaur egun saiatzen da hemen eta han ikastaroak egiten noizean behin. Dantzan egitea izugarri maite du. Uneren batean berriro dantzan egiteko denbora edo aukera izango duela espero du. Unairen bikotekidea da eta Sare eta Aitorren ama. Beti dago leher eginda.

Nerabeak (16 urte ingurukoak)

MAITANE: Argietan argiena. Ikasle fina. Kirolaria. Musikazale amorratua. Musikak baretu egiten du. Eta berotu. Eta etxera eraman. Ez du alkoholik edaten. Dena arrazionalizatzen du. Ez zaio kontrola galtzea gustatzen. Ausarta da, hala ere. Eta umore finekoa. Bere gurasoak bananduta daude. Bi etxetan bizi da.

JYRKI: Unairen etxean ikasle-trukean dagoen gazte Finlandiarra. Gimnasioan ahalegin handiak egiten dituen arren, ez du lortzen gorputz atletiko muskulutsua edukitzen. Pornoa ikusten du, asko. Euskal musikarekin maiteminduta dago. Rap-a entzuten du eta garai bateko punk eta rock and rolla ere bai. Baina benetan gustuko duena folka da. Txortan egitea baino ez dauka buruan, baina kikilduta dago. Bere gurasoak bananduta daude. Etxe bitan bizi da.

AMAIA: Bideodeiez bakarrik sartuko da. Maitaneren laguna. Dibertigarria, berbatia eta maitabera. Hileroko gogorrak izaten ditu eta konortea galtzen du noizean behin. Batzuetan, eskertuko luke gurasoak bananduta egotea.

Haurrak (3-8 urte bitartekoak)

Soilik telefonoz edo bideodeiez agertuko dira.

MIKEL: Aneren zortzi urte inguruko semea.

SARE: Unairen bost urteko alaba.

AITOR: Unairen hiru urteko semea.

Mamuak

Anerekin zerikusia dute. Bere emozio, animo egoera eta irudimenarekin lotuta daude. Anez ari gara euren bitartez, ez benetako erreferenteen izaerari edo lanari iseka egiten. Ez dira inondik inora ere benetako musikarien karikaturak edo parodiak. Idazkeran, constructo bat direla adierazi nahi du izen-abizenak jarraian idazteak. #gorkaurbizuren kasuan, “#”a aurrean darama, bere eraikuntza sare sozialek elikatzen dutela markatzeko.

JOHNLENNONEN MAMUA: Aneren nerabezaroko maitasunaren sublimazioaren mamua da. Historiaurreko mamua da, mamu analogikoa. Ez du hitzik egingo, soilik abestu egingo du. The Beatles-en eta John Lennon-en abesti zatien bidez komunikatuko da. Betaurreko borobilak edukiko ditu eta pijaman joango da. Ortozik. Noizean behin agertuko da. Batez ere Ane goibeltzen denean eta I’m a Loser abestuko dio. Aspaldiko harremana daukate Anek eta berak. Asko maite du Johnlennonen Mamuak Ane.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Aneren orainaldiko erotismoaren mamua da. Aneren eguneko ametsetan agertuko da. Abesti zati, interneteko elkarrizketa zati eta Twitterren bitartez komunikatuko da. Beti laukidun kamisa darama eta kamiseta azpitik. Ortozik. Aktorea bizargabea izango da. Idealizazio erabatekoa: umore finekoa, ulerkorra, koherentea. Diskurtso bat dauka, erradikalki zintzoa, maitale sutsua eta fidela. Ez du zurrungarik egiten eta eskutik heltzen dio Aneri, baina estutu gabe. Ezin du ulertu non ezkutatzen zen Ane orain arte, urte luzeegi hauetan agertu gabe. Anerekin sakonki eta erradikalki maiteminduta. Rock and rolla. Super cool-a da.

Jainko-jainkosak

AFRODITA: Maitasunaren jainkosa. Bere jaiotzaren inguruan bi tradizio daude. Batak dio Zeusen eta Dioneren alaba dela; besteak, Uranoren alaba. Tradizio horren arabera, Uranori barrabilak eta zakila moztu zizkioten eta itsasora bota zituzten. Hortik jaio zen “olatuetatik jaiotako emakumea” edo “jainkoaren hazitik jaioa”. Afroditaren haserrealdi eta madarikazioak ezagunak dira. Ondorio latzak dituzten madarikazioak jaurtitzen ditu bere alde ez doazen ekintzak burutzen dituztenen gainean. Baina Afrodita norbere kontra izatea, alde izatea bezain arriskutsua suertatzen da. Gehiegikeria bera da. Guratsua. Maitasun hutsa eta pasio neurrigabea da. Basatia. Instituzio eta arau sozialak birrindu egiten ditu. Troiarenak egin du!

PORNO: Sexu hutsaren erdi-jainkoa. Sexuaren eta maitasunaren arteko disoziazioaren jainkoa. Tradiziorik zaharrenean, hasiera batean esperientzia erotikoari lotuta agertzen da. Baita ezezagunari, debekatutakoari, tabuari ere. Hainbat fantasiari leku izateko aukera ematen du eta horrek izugarri erakargarri bihurtzen du gizakien begietara. Gero eta gehiago baina, mitoaren tradizio komertzialena nagusitu egiten da. Tradizio horrek, zorrotz banandu egiten du sexua edozein esperientzia erotikotik eta Porno, erdi-jainko bortitz eta arduragabe legez aurkezten digu. Artifizioaren maisua da. Eta bere jarraitzaileei fikzioa eta errealitatea nahasarazten die. Etengabeko beroaldian bizi da baina nahita ere ez du maitemintzerik lortzen. Azken boladan zakila tente mantentzeko zailtasunak ditu.

TANGAN-DOAN-ARBITROA: Erdi-jainko-erdi-gizaki-erdi-piztia. Tangan doa. Arbitroa da.

(Gaztetxeko azken kontzertua izango da. Gaztetxea betiko ixtera doa. Gazteak hazi egin dira eta ez dago inor lekukoa hartzeko prest. Taldearen azken kontzertua ere izango da. Seme-alabek, lanak, nekeak, gain hartu dute. Kontzerturako soinu-proba aurrera doan heinean, taldekideen eta inguruko ume eta gazteen bultzada, galdera eta pasioen argazki musikala, zuzeneko bideoklipa, izango ditu ikusleak zentzumenen aurrean.)

Sarrera

1. agerraldia: “Heltzen”

(Edozein herritako gaztetxeko oholtzaren gainean, kontzertu baterako tresnak erdi prest egongo dira: atzean, bateria; baratzean, baxuaren anplia garagardo-kutxa biren gainean; plazan gitarrentzako anpli bi, bata bestearen gainean eta gitarra bi, bakoitza bere euskarrian; proszenioan bi kabledun mikro euren oinetan eta hirugarren bat atzean, baterian. Gitarra-kutxa bat irekita aulki zahar baten gainean.

Ilunpetan, WhatsApp-elkarrizketa bat proiektatuko da. B.E.Z. musika taldearen izena daukan WhatsApp-taldera idatzi du ANEk.

Pantailako ordua 18:34 izango da)

(WhatsApp-elkarrizketa proiektatu bitartean, isiltasunean, erdi ilunpetan, urratsak entzungo dira. ANE sartuko da eta gitarra akusktikoa hartuko du. Patty Smith-en Because the Night jotzeari ekingo dio.

KARMELO berehala sartuko da, ANEri esker-keinu bat egingo dio, gitarra elektrikoa hartuko du eta jotzen hasiko da. UNAI berandu dator, kafea eskuan. Kafea isuri gabe baxua ateratzea lortzen duenerako, abestia bukatuta egongo da.

Une honetan agertuko ez den arren, KARMELOrekin batera MAITANE etorri da gaztetxera, bere alaba nerabea. Backstage-an eseriko da etxeko lanak egiten. Aitarekin tokatzen zaio aste honetan.

Ordenagailuari eta mobilari so egongo da.)

ANE: Eskerrak seietan esan dugun!

UNAI: Barkatu. Nerearen ama gaixorik dago eta ezin izan dizkiot haurrak eraman, eta Nerea heldu arte itxaron behar izan dut etxetik irteteko. Lehenago etortzekoa zen baina ez dakit zer mobida izan duten lanean eta berandu heldu da. Horrez gain, kristoren zaparrada bota du bidetik eta dortoken pare etorri behar izan dugu...

KARMELO: Dugu?

UNAI: Bai, orain dela bi aste Finlandiako ikasle bat daukagu etxean, ikasle-trukean.

KARMELO: Zer? Zenbat urte ditu Sarek? Bost? Eta Aitorrek? Bi? Goiz hasi zarete, gero!

UNAI: Ez, institutuko ikasle bat da.

ANE: Bikain! Sobratuta zabiltzanez, institututik etxeko lanak eramaten dituzu orain! Nerea pozez zoratzen egongo da.

UNAI: Bai, ilusio itzela egin dio. Beste ikasle baten etxean egon behar zuen baina ikaslearen aita gaixotu egin da eta baimen kontu batengatik ezin dugu mutila beste inoren etxera bidali. Klaustroan galdetu zuten ea inork etxean tokirik bazuen... Eta guk, umeak gure ohean sartzen baditugu, ba tokia eduki, badaukagu... Laburbilduz, Jaurlaritzatik erantzunik jaso artean, nik eraman behar izan dut etxera. Probisionalki.

KARMELO: Probisionalki.

UNAI: Egunen batean Nereak akabatu egingo nau. Eta Katxas?

ANE: Katxas? Auskalo! Otso bakartiekin, badakizu, zaila asmatzea zein basotan egongo den ilargiari uluka...

KARMELO: “On the road again...”. Lyonetik bota dit mezua lehen, bidean zela.

ANE: Zorionekoa zu; zuri, behintzat, idatzi egiten dizu!

KARMELO: Ez zara ba jeloskor jarriko, Anetxu?

ANE: Besterik gabe, deialdia bidali nuenean taldera, taldean bertan erantzutea zuen.

UNAI: Erantzutea da hemen, exijitzea zilegi den gutxieneko hori...

ANE: Zoaz popatik hartzera, Unai.

(M.C.D.ren Popatik hartzera!ren leloa joko dute KARMELOk eta UNAIk.)

KARMELO: Popatik hartzera USA...

UNAI: Popatik hartzera URSS...

ANE: Nahiko.

UNAI: Bale, bale, barkatu.

ANE: Askotan hitz egin dugun kontua da, eta alferrik. Entseguetarako edo tokeetarako deialdiak ez dira berez-sortutako mezuak, badakizue ezta? “Eskerrik asko” eskertzekoa da, edo “jasota”, edo atzamar potoloa gora begira duen eskutxo potrozorri bat. Ez da hain konplikatua, mutilok. Joder, colegas, azkeneko unera arte horrela ibili behar izatea ere...

KARMELO: E, Iturrizar...

ANE: Zer, Alonso?

KARMELO: Dena ondo?

ANE: Bai, zoragarri. Moneypenny-rena egitearekin nazkatuta, besterik ez.

KARMELO: Moneypenny... (James Bond-en filmaren leloa joko dute KARMELOk eta UNAIk)

UNAI: Bueno, baina orduan Katxas badator ala ez dator...

ANE: Karmelo?

KARMELO: Hemen egon beharko luke jada. (Mugikorra aterako du) Otsoa aipatu... (Proiektatuko da mezua. Taldera idatzi du) “Parada pa mear. Justu ibiliko naiz. Zoazte sound-checking-a hasten. Ointxarte! Egurre!!! Aneeee guapaaaaaa!!!”.

ANE: Zoragarri! (Erlojura begiratuko du)

KARMELO: Maitaneri esango diot, etxeko lanekin dabil. Maitane, guapa, lagunduko diguzu soinu-proba egiten?

(MAITANEk ez du erantzungo.)

KARMELO: Maitane! Kaskoekin egongo da. Maitane!!! Bila noa, berehala nator.

(KARMELO MAITANEren bila irtengo da.)

2. agerraldia: “I’m a Loser”

UNAI: Zer, Anelatas, urduri?

ANE: Urduri, triste, nekatuta, ez dakit. Gogotsu, baina pena ematen dit. Urte asko dira... Zuri ez, ala?

UNAI: Pena? Bai, niri ere bai. Baina kristorena izango da azkena, Ane. Kontzertu itzela emango dugu!

(UNAIk kili-kili egingo dio. ANEk barre egingo du eta ia berehala keinua goibelduko zaio.The Beatles-en I’m a Loser kantuaren leloa entzungo da. Originalaren bertsio bat izango da, ANEren ahotsa izango da leloa kantatzen duena. ANEk entzungo du, UNAIk ez.)

JOHNLENNONEN MAMUA (OFF): “I’m a loser...”.

UNAI: Zer?

ANE: E? Ezer ere ez.

UNAI: Zer, zelan dago gure Mikeltxo?

ANE: Ba, ez dakit. Atzo sukarragaz joan zen aitarenera. Suposatzen dut hobeto egongo dela, ez dut berririk izan.

UNAI: Jauntxo txit gorenak ez du telefonoa hartzen, ala?

ANE: Ez. Gero saiatuko naiz berriro ea zorterik dagoen.

JOHNLENNONEN MAMUA (OFF): “I’m a loser...”.

UNAI: Eta? Aurrekoan kontatu zenidan tipoaren berririk? Nola zuen izena... Kepa, ezta?

ANE: Kepa, bai, baina ez ezazu ahalegin handiegirik egin izena gogoratzeko. Horrek ez du berriro idatziko.

JOHNLENNONEN MAMUA (OFF): “I’m a loser...”.

UNAI: Idatziko du, ikusiko duzu. Beti idazten dugu.

ANE: Kia! Azkeneko mezua eta gero, desagertu egin da. Argi dago aurreko egunetako kontuak ez duela esanahi bera izan berarentzat eta niretzat. Neska-lagunik daukan ere ez dakit. Eta baldin badauka, ez dakit horrek zeozer esan nahi duen ere. Ez dut ezer ulertzen. Idatzi egiten du, gero desagertu egiten da, berriro agertu... Egun puta guztia nabil neurtzen zer esan, nola esan, noiz esan. Idatzi ala ez. Nekatuta nago, Unai. Nazkatuta nago.

(Irten egingo da baratzetik poltsa uztera.)

UNAI: Baina zuk zerbait serioa nahi zenuen, ala?

(Sartuko da lehen irten den leku beretik, JOHNLENNONEN MAMUA atzean duela.)

ANE: Serioa? Ez. Ez dakit. Serio-serioa... Ez. Edo bai! Zerbait serioa ez dakit, baina zerbait! Zerbait. Tira, ez egin kasurik. Ez daukat nire egunik onena. Eta badut ostera ere John Lennon belarrira abesten.

UNAI: Ez egin jaramonik horri! Anelatas! Hamaika aukera izango dituzu, badakizu hori.

ANE: Zuk uste? Trenetik txiza egiteko jaitsi izanaren sentsazioa daukat. Apeadero batean. Ez behar den moduko geltoki batean. Apeadero batean. Eta bueltatu naizenerako, trenak alde egin du eta ez dago inor ere, ez dago ordutegirik, ezer ere ez. Trenak pasatzen ikusten ditut eta ez dago modurik jakiteko geldituko diren ala ez.

UNAI: Zein dramatikoa zaren, neska!

ANE: Ba, popatik hartzera! Nik amore ematen dut. Nire Lekunberriko metadonarekin moldatuko naiz. Behintzat horrek ez du porculo ematen. Azken boladan huts egiten ez didan bakarra da.

UNAI: Berriz ere erori zara?

ANE (Berri Txarrak-en kanta ekarriz): “Erori baina, beti zutik erori...”.

UNAI: Saiatu beharko zinateke tipoa ezagutzen. Jatorra ematen du.

ANE: Oso. Gainera orain erdi jubilatu dela, fijo denbora libre pilo bat baduela. Igual bihar deituko diot. Edo hobeto, idatziko diot, ea erantzuten duen! Kia! Harreman honen alderdi ona horretan datza, hain zuzen ere, beti erantzuten duela. Begira, begira... (Begiak itxiko ditu) Mezu bat bidali dit “Egurre sound check-arekin, politori! Saiatuko naiz garaiz heltzen!”. (Begiak irekiko ditu) Ikusten? Egon, egon, egon, erantzungo diot (Begiak itxiko ditu) “Eskerrik asko, guapooo!”. (Begiak irekiko ditu). Listo! Ez, egon... (Begiak itxiko ditu) “Guapa, zu!”. (Begiak irekiko ditu) Orain, bai, listo!

(ANEk begiak ireki eta ixten dituen bakoitzean, JOHNLENNONEN MAMUA ahultzen joango da, ANE alaitu ahala. ANE eta JOHNLENNONEN MAMUA badoaz baratzetik.)

UNAI: Horrela begiratuta...

(Because the Night jotzeari ekingo dio baxuarekin.)

ANE: Bueno, eta zu, zer? (Kanpotik, off-ean)

UNAI: Ni?

ANE: Tope ere bai, ezta?

UNAI: Tope, bai. Aizu, Karmelo Maitanerekin bueltatu bitartean lagunduko nauzu kafe azkar-azkar bat hartzen? Neuk ere nire metadona behar dut.

ANE: Egon, egon, egon! Lagundu lehenengo kable honekin, ez dakit nork utzi duen hemen dena korapilatuta. Gero joango gara kafearen bila.

UNAI: Ados!

(Baratzetik irten egingo da.)

I. ekitaldia. Estrofa

3. agerraldia: “Ahuntzaren kumea”

(Argi aldaketak backstage-an kokatuko du hurrengo agerraldia. Proszenioan, baratzean, flightcase bat egongo da. Goitik, kable batetik zintzilik, bonbilla bat. MAITANE sartuko da mugikorrari so.

Kaskoetan reggaetoia entzuten dabil. Eseri egingo da flightcasean.

Handik gutxira, KARMELO sartuko da bere bila. MAITANEk ez du sartzen ikusiko, ezta entzungo ere. KARMELOk sustoa emango dio.)

MAITANE: Joder!

KARMELO: Aho hori!

MAITANE: Zer?

KARMELO: Zer ari zara?

MAITANE: Pornoa ikusten. Eta alkandora hori?

KARMELO: Guapo nago, e?

(MAITANEk erantzun ere ez du egingo.)

KARMELO: Zer, azkenean Amaia ez dator, ala?

MAITANE: Nire gauzetan sudurra sartzen, ala?

KARMELO: Ez dut ezer irakurri, “Amaia” ikusi dut, besterik ez.

MAITANE: Bai, badator, heltzear egongo da. Gaur gauean aurkeztu behar dugu lana. Gogoratzen duzu?

KARMELO: Berriro maitemindu da, ala? (MAITANEk aurrera begiratuko du erantzun gabe)

MAITANE: Jarraitu dezaket etxeko lanak egiten?

KARMELO: ...

MAITANE: Zer nahi duzu, aita?

KARMELO: Katxas berandu dabil...

MAITANE: Berriro maitemindu da, ala?

KARMELO: Oso barregarria.

MAITANE: Ahuntzaren kumea...

KARMELO: Lagunduko diguzu soinua probatzen Katxas heldu bitartean?

MAITANE: Berriro ere?

KARMELO: Hitz ematen dizut, azken aldia izango dela.

MAITANE: Ya.

KARMELO: Benga, lagundu, mesedez, benga...

MAITANE: Ados, hamar minutu eman. Atal honekin bukatu behar dut.

KARMELO: Hamar minutu? Edo tipo ahí hamar minutu? Tipo ahí hamar minutu? E, peña, tipo ahí hamar minutu! Bua, txabal...

MAITANE: Aita...

(AMAIAren deia sartuko da.)

MAITANE: Aita, zoaz! Benga!

KARMELO: Bua, txabal... (Badoa)

4. agerraldia: “Desorientazio sexuala”

(MAITANEk AMAIAren bideodeia erantzungo du. Atzean proiektatuko da AMAIAren bideodeia.)

AMAIA: Iep!

MAITANE: Amai!

AMAIA: Barkatu, Mai. Badakit berandu nabilela, baina nago, en plan ezin naizela etxetik irten.

MAITANE: Amai? Ondo zaude?

AMAIA: Ezin diot negar egiteari utzi, Maitane. Nago en plan, animo, Amaia, zuk ahal duzu, utzi negar egiteari eta zoaz kalera egin beharrekoak egitera. Eta berriro en plan iturri baten moduan hasten naiz.

MAITANE: Baina ez zenuen ba erabaki bat hartu?

AMAIA: Bai. Bai, ezta?

MAITANE: Ba bai.

AMAIA: Bai, baina nago en plan jadanik ez dudala horren argi ikusten. Oihan oso tipo jatorra da. Oso lasaia, oso maitagarria. Beti dabil ni zaintzen. Eta badu zakil bat...

MAITANE: Ya... Horretan Izar ezin da lehiatu.

AMAIA: Ez. Horretan ez. Baina Izarrekin izugarri dibertitzen naiz. Sekulako barreak egiten ditugu.

MAITANE: Neska, barre egiteko neu ere banaukazu.

AMAIA: Bai, baina zuk ez didazu alua jango, ezta?

MAITANE: Ez. Printzipioz, ez.

AMAIA: Seguru, ezta?

MAITANE: Ia ehuneko ehunean. Alua Oihanek ere jan ahalko dizu!

AMAIA: Eta nahiko ondo, gainera.

MAITANE: Beraz, hori ez da kontua.

AMAIA: Ez.

MAITANE: Zein da ba kontua?

AMAIA: Uste dut biak maite ditudala.

MAITANE: Ya...

AMAIA: Nago, en plan ez naizela gai erabaki bat hartzeko. Bat-batean ez dut nire burua irudikatzen bata zein bestea barik.

MAITANE: Ba, esaiezu. Agian biekin egon zaitezke. Baina ezin duzu ezkutaketan jarraitu. Ez eurengatik, ez zugatik. Azkenean egoerak eztanda egingo du eta okerrago izango da.

AMAIA: Zuk uste duzu lesbiana naizela?

MAITANE: Zer dakit nik. Zuk ez badakizu... Tira, ba, apur bat izango zara.

AMAIA: Izan zaitezke apur bat lesbiana? Edo en plan, behin lesbiana bazara ja betirako zara lesbiana? Eta mutilak gustuko badituzu, lesbiana izan zaitezke?

MAITANE: Uste dut ezetz. Uste dut lesbiana-lesbianek ez dituztela mutilak gustuko.

AMAIA: Ba orduan ez naiz lesbiana-lesbiana izango.

MAITANE: Lesbianilla...

AMAIA: Ergela...

MAITANE: Ikusten? Nirekin ere barre egiten duzu.

AMAIA: Orduan erdi-lesbiana naiz?

MAITANE: Oraindik mutilak ere gustuko dituzu?

AMAIA: Bai.

MAITANE: Ez da inertzia kontu bat?

AMAIA: Ez. En plan, zakilak gustuko ditut. Eta mutilak.

MAITANE: Ba bisexuala izango zara.

AMAIA: Bisexuala. Ez zait gustatzen.

MAITANE: Gustatzen ez zaizun gauza bakarra izango da, neska!

AMAIA: “Bi” horrek ez nau konbentzitzen...

MAITANE: Aukerak bikoiztu egiten dira.

AMAIA: ...mugatu egiten du.

MAITANE: Mugatu?

(JYRKI sartuko da, MAITANEren atzetik. AMAIAk ikusiko du JYRKI pantailan.)

AMAIA: Iepa! Nor da tipo hori?

MAITANE: Nor? Hau sustoa! Egon segundo bat, Amai. (JYRKIri) Zarratuta dago.

JYRKI: Ni Unai...

MAITANE: Bale, Unai, baina zarratuta dago.

JYRKI: Ni Unai...

MAITANE: Ateak zortzi eta erditan irekiko dira. (AMAIAri) Amaia, oraintxe deituko dizut.

AMAIA: Utzi ikusten...

MAITANE: Oraintxe deituko dizudala esan dizut.

AMAIA: Ados...

MAITANE: Agur!

(JYRKI eta MAITANE elkarri begira geratuko dira. JYRKIk ez du joateko imintziorik egingo.)

5. agerraldia: (zubia) “First Sight”

MAITANE: Zarratuta dago.

JYRKI: Ni Unai...

MAITANE: Ados, Unai. Baina zarratuta dago.

JYRKI: Ni, Unai? Ez! (Barre egingo du) Ni, Unai ez! Ni Unai etxea...

MAITANE: ...

JYRKI: Ni Unai etxea ikasle-truk...

MAITANE: A! Unairen etxean ikasle-truk!

JYRKI: Hori da! Ni Unairen etxean ikasle-truk! Zu, Karmen... alaba?

MAITANE: Karmeloren alaba, bai.

JYRKI: Maite...

MAITANE: Maitane.

JYRKI: Maitane! (Bere ondoan eseriko da) Ni, Jyrki.

MAITANE: Jurgi?

JYRKI: Ez, Jyrki. Jyyyyyrki.

MAITAE: Jyrgi?

JYRKI: Ez. Jyrkkkki.

MAITANE (barre egingo du): Jyrki...

JYRKI: Jyrki! Hori da! Oso ondo!! Maitane, Jyrki!

(JYRKI MAITANEren aurpegira asko hurbilduko da.)

MAITANE: Zer zabiltza?

JYRKI: Itxaron, itxaron, itxaron. Ez mugitu! (Astiro-astiro gerturatuko zaio) Ñiki-ñiki, sudurra-sudurra! Finlandian horrela “kaixo”!

MAITANE: Ya, ba hemen ez.

JYRKI: Hemen nola?

MAITANE: Aupa!

JYRKI: Aupa!

MAITANE: Hori da.

JYRKI: Apur bat hotza.

MAITANE: Finlandia bai hotza!

JYRKI: Finlandia hotza kanpotik, baina barrutik, super beroa. Zuk Finlandia ezagutu?

MAITANE: Finlandia? Oso gutxi... Children of Bodom...

JYRKI: Zuk Children of Bodom ezagutu? Oso onak, Children of Bodom! Bodom lakua! Zuk death metal gustuko?

MAITANE: Apur bat bai. Aitagatik, batez ere.

JYRKI: Nik euskal musika maite-maite.

MAITANE: Zer ari zara entzuten?

JYRKI: Oskorri. Oso ona! Super alaia! Natxo de Felipe! Zirrikitu, zirrikitu, zirrikitu... Zuk, gustuko?

MAITANE: Txikitan entzuten nuen.

JYRKI: Ba, nik txikitan Children of Bodom.

MAITANE: Bai zera!

JYRKI: Benetan! Begira, hemen daukat. Nik jarriko! (Poltsikotik bozgorailu txiki bat aterako du)

MAITANE: Ez da ideia ona. Esan diot aitari lagunduko niela soinu probarekin.

JYRKI: Nik, herrimina. Bi minutuero (Begi-keinua egingo dio MAITANEri)

(Children of Bodom-en In Your Face entzungo da.)

JYRKI: Maitane! Dantzatu nirekin! Adarrak! Adarrak!

(JYRKI altxatuko da, azkenean MAITANE ere altxatuko da. Pogo moduko bat dantzatzeari ekingo diote.)

Leloa

6. agerraldia: “Konexioa ezartzen”

(MAITANE eta JYRKI dantzan daudelarik, atzeko pantailan proiektatuko dira pressing catch-eko borrokaldi baten aurreko irudiak. Jainko-jainkosak hilkorren bizitzetan eragiteko prestatzen egongo dira. Bideo-joko batean legez, plazako aldean AFRODITAren marrazkia agertuko da eta baratzean, PORNOrena. Gero, borrokalarien irudiak agertuko dira, bakoitza bere aldagelan, albornoza jantzita, txanoak aurpegia estaltzen diela, borrokaldirako kontzentratzen. Momentu batean, pantaila bitan zatituko da eta bi borrokalariak agertuko dira aldi berean, plano erdian. Une horretan, JYRKI eta MAITANE, elkarrengandik oso gertu daudela, KARMELO sartuko da eta pantailako bi buruek berari begiratuko diote. KARMELOk musika amatatutakoan pantailako irudia ere desagertu egingo da.)

II. ekitaldia. Estrofa

7. agerraldia: “In Your Face”

(KARMELO sartuko da. JYRKI eta MAITANE dantzan bata bestearengandik oso gertu harrapatuko ditu. KARMELO begira geratuko zaie. Gazteek ez dute ikusten. KARMELOk musika amatatuko du. Orduan bai.)

KARMELO: Nor da tipo hau?

JYRKI: Ni, Jyrki. (Sudurra igurzteko imintzioa egingo du. KARMELOk atzera egingo du)

KARMELO: Baina zer ostia? Nondik atera duzu tipo hau?

MAITANE: Nik ez dut inondik ere atera, aita. Bera bakarrik sartu da. Ez zara enteratzen.

KARMELO: Aizu, Jurgi...

JYRKI: Ez, Jyyyyrki...

KARMELO: Nolabaiteko atzerapena du, ala?

MAITANE: Aita! Dena ulertzen du!

KARMELO: Dena? Ez du ematen. Ez nuke esango erdiaren erdia ere ulertzeko gai denik. (JYRKIri) Aizu, Jurgi...

JYRKI: Jyyyyrki...

KARMELO: Benetan? (MAITANEri) Hau zarratuta dago, atea zabal-zabal egon bada ere, zarratuta dago. Zarratuta, itxita, closed. Argi dago?

JYRKI: Pst!

KARMELO: Pst? Eta hau nire flightcase-a da, eta nire flightcase-a, nire baimenik gabe ez da ukitzen, argi dago? Hori ulertu duzu?

MAITANE: Zure flightcase-a? Zure baimenik gabe, benetan?

KARMELO: Zer?

MAITANE: Nik flipatu egiten dut. Flipatu! (Irteteko imintzioa egingo du) Eta kendu alkandora hori. Penagarri zaude! (MAITANE irten egingo da)

KARMELO: Maitane! Baina, nora zoaz orain? Soinu-proba hasi behar dugu! Kaguendios... Penagarri?

(JYRKI irten egingo da eta irteten den bitartean esango du:)

JYRKI: Babalore! (Eta pare bat irain finlandieraz)

KARMELO: Guapoa da alkandora, ezta?

8. agerraldia: “Soinu-proba”

(Oholtzan. Trantsiziorako, ANE atzetik sartuko da. Baterian eseriko da eta Juan Carlos Perez-en Esan baietz jotzeari eta abesteari ekingo dio. Backstage-ko argia amatatuko da. Argi aldaketak eta kantuak oholtzara eramango dute ekintza. ANE abesten dagoela, KARMELO sartuko da.)

KARMELO: Maitanek ez digu lagunduko.

ANE: Alonso! (Garagardo-lata bat luzatuz)

KARMELO: Iturrizar...

ANE: Arrakasta bat bestearen atzetik, e?

KARMELO: Nire onetik ateratzen nau.

ANE: Ez da igartzen!

KARMELO: Bai, zuk egin barre. Erreza da zortzi urteko seme bategaz barre egitea.

(KARMELOk, ANErekin hitz egin bitartean, kontzerturako alkandorak probatzeari ekingo dio. Alkandora bakoitza probatutakoan, ANEren onespena eskatuko du. Denak estuegi, txikiegi izango ditu.)

ANE: Bi minutuero esaten dit maite nauela. Zoragarria da. Batzuetan, lo dagoela ere. Aurreko gauean, gauerdian, bat-batean, ohean eseri zen, begiak zabal-zabal, baina lo seko eta bota zidan: ama, guapa! Eta ostera ere, lo zerraldo. Maitasun absolutua.

(Lehenengo alkandora behin jantzita, KARMELOk ANEren oniritzia eskatuko du. ANEk eskuarekin kili-kolo keinua egingo du. Bigarrena probatzeari ekingo dio.)

KARMELO: Ba heldu esku biekin, Ane, benetan esaten dizut. Ze ez du betiko iraungo. Atzo ume bat zen, eta ni, Superman. Eta bat-batean, ezer ez da berdin. Bat-batean, Ane. Inongo seinalerik eman gabe.

ANE: Ba soinu-probarako bera barik moldatu beharko dugu, ezta?

KARMELO: Gorroto nau.

ANE: Ez zaitez pasa, Karmelo.

(KARMELOk, bigarren alkandora jantzita, ANEri erakutsiko dio.)

ANE: Ezta pentsatu ere!

(KARMELOk hirugarren alkandora probatzeari ekingo dio.)

KARMELO: Jakin badakizu gertatuko dela. Baina, nonbait zuk uste duzu zure kasuan ezberdina izango dela, zuri ez zaizula gertatuko, ez horren bortitz behintzat. Ze zu oso aita cool-a zara, eta zure alaba, itzela da. Pikeren bat, gauren bat beranduago ailegatzea, apur bat drogatzea. Gu ere drogatu izan gara...

ANE: Zu konkretuki, apur bat baino gehiago.

KARMELO: Bat-batean ez dakit nor den, Ane. Metala gustuko zuenik ere ez dut jakin. Reggaetoi potrozorri hori entzuten du gau eta egun! Reggaetoia, Ane! Eta Rosalia! Ro-sa-lia, Ane, Rosalia. Nik ez dut ezer ulertzen.

ANE: E, kasu Rosaliarekin. Zuk entzun duzu? (Badoa poltsaren bila) Tipak de la hostia abesten du. (Bueltatzen da) Ez diot oso ondo hartzen puntua irudiaren asuntuari, delako feminismo de culo en pompa horri hartzen ez diodan bezala. Baina tipa oso ona da.

(KARMELOk hirugarren alkandora erakutsiko dio.)

KARMELO: Eta hau?

ANE: Horrek zarratu ere ez dizu egiten!

KARMELO: Zer ostia da feminismo de culo en pompa?

ANE: Bai, oilo baten moduan ipurdia jartzen dizut, baina nik nahi dudalako. Eta muturtxoak jartzen dizkizut, eta titiak bistan. Bueno, bistan ez, titiburuaren mugan. Baina nik nahi dudalako, ez zuk nahi duzulako. Eta azkenean, zuk nahi zenuena daukazu, eskatu ere egin gabe. Eta dena, nire askatasunaren izenean. Ez dakit, niri zeozerk ihes egiten dit diskurtso horretan.

(KARMELOk laugarren alkandora probatzeari ekingo dio.)

KARMELO: Benetan, nahiago nuke drogatuko balitz...

ANE: Zer astapotroa zaren!

KARMELO: Ez dakizu zertaz ari naizen, gertatzen zaizun arte. Nire aitaren bertsiorik okerrena bilakatu naiz. Kristoren ostia txarrean jartzen naiz... Barru-barrutik irteten zait, gora doala nabari dezaket, baina ez dago gelditzerik. Hasi orduko badago kanpoan, eta bere gainera isurtzen dut kaka-oldea.

ANE: Ederra metafora gero.

KARMELO: Ezin dut kontrolatu, Ane. Eta hau?

(Laugarren alkandora erakutsiko dio.)

ANE: Horrek behintzat zarratu egiten dizu!

(UNAI sartuko da baratzetik kableak eskuetan.)

UNAI: Aizue, kableen gela horrekin zeozer egin beharko genuke... Ezagutu duzu Jyrki, ezta, Memelo? Zelako moskeoa daraman tipoak!

KARMELO: Joño! Finlandiarra!

UNAI: Bueno, ez kezkatu, laster pasako zaiola esango nuke. Konpainia onean dago. Bestalde, etsai komuna edukitzeak asko elkartzen du. Zer? Hasiko gara soinua probatzen, edo? “Denborak aurrera etengabian...”.

ANE: Ea ba!

UNAI: Set-listari bueltaka ibili naiz.

KARMELO: Set-list? Benga ya!

UNAI: Abestien zerrendari.

KARMELO: Askoz hobeto.

UNAI: Hasiko gara Errua-rekin? (Zerrenda erakutsiz)

KARMELO: Ni Hondartza-rekin hasiko nintzateke, hobe. Beti hasten gara Hondartza-rekin.

UNAI: Aldatzearren.

ANE: Mutilok, bata zein bestea, baina ya.

UNAI: Egingo dugu harri, orri, ar! Benga! Harri, orri, ar! Benga, ba! Zuk irabazi! Hondartza!

(Hasiko dira, jo ahala bakoitza bere anplia igotzen joango da, azkenean ez da ezer ulertuko.)

KARMELO: Ez dut nire burua entzuten.

ANE: Ba nik ez dut besterik entzuten.

UNAI: Hasieran, bolumenak hartzen baditugu eta gero hasten bagara bakoitza bere anplia igotzen, ez dago modurik.

KARMELO: Ba bolumenak ez ziren ondo hartuta egongo, ez badut nire burua entzuten.

ANE: Bueno, bueno, lasaitu gaitezen. Hasiko gara ostera ere goitik.

(ANE bateria atzetik irtengo da eta proszeniora joango da gitarraren eta baxuaren bolumenak entzuteko. Berriro hasiko dira goitik. Bolumenak hartu eta atzera bueltatuko da ANE bateriara. Momentu batean KARMELOk eten egingo du abestia.)

KARMELO: Unai, suena como el culo.

UNAI: Bai, zera!

KARMELO: Benetan, egin kasu niri, como el puto culo.

UNAI: Ane?

ANE: Zein gozoa zaren, Karmelo, laztana.

KARMELO: Ez zara behin ere zegokizunean sartu.

UNAI: Bai, zera!

KARMELO: Behin ere ez.

UNAI: Hartuko dugu berriro?

ANE: Aurrera egin beharko genuke.

UNAI: Esan behintzat non esaten duzuen txarto sartu naizela, eta ikusi egingo dugu. Minutu bat izango da.

KARMELO: Ez nuke jakingo nondik hasi.

UNAI: Oso barregarria. Hemen izan da?

(Abestia tarareatzen duen bitartean, jotzen saiatuko da, beti berandu sartuko da.)

KARMELO: Benetan ez dago denborarik honetarako. Hartu pandereta eta listo, edo aho-soinua, edo egin air guitar...

UNAI: “Air guitar”? Nik baxua jotzen dut!

KARMELO: Playback! Hori da, Playback-a egin.

UNAI: Zoaz popatik hartzera.

KARMELO (kantatuz): “Popatik hartzera USA...”.

UNAI: Ez, popatik hartzera zu!

(UNAIk baxua utziko du eta haserre alde egingo du, ANE eta KARMELO aho bete hortz utzita.)

KARMELO: Eta honi orain zer gertatzen zaio? Ez da horrenbesterako izan.

ANE: Kafeina larregi agian. Auskalo! Eta Katxas, missing. Tira, berehala nator. Estás que te sales, Alonso. Unai!

(KARMELO bakarrik geratuko da. Blues bat joko du.)

9. agerraldia: (zubia) “Erakartze sexuala”

(Backstage-ra trantsizioa. JYRKI eta MAITANE sartuko dira albo batetik. MAITANEren aurikularrak partekatzen doaz elkarrengandik oso gertu. Igartzen da ibili direla kanpoan elkarrekin hitz egiten. Berri Txarrak-en Hozkia abesten sartuko dira.)

MAITANE ETA JYRKI: “Gezurrak eta hezurrak, ezkurrak eta zerriak, lokatzetan gizen... Uauaaaaa...”. (Barre egingo dute)

MAITANE: Death metal-death metal denik ez nuke esango, baina guai dago.

JYRKI: Bai. Nik, ezagutu.

MAITANE: Gustuko duzu?

JYRKI: Abesti batzuk beste batzuk baino gehiago. Nik orain Huntza entzun. “Aldapan gora, pausorik pauso, aldapan behera, auzorik auzo...”. Super alaia!

MAITANE: Bai, alaia, bai.

JYRKI: Zuk gustuko?

MAITANE: Bai... Abesti batzuk beste batzuk baino gehiago.

JYRKI: Maitane! Trikia! Super alaia! Nola da bestea? “Zer egin...”.

MAITANE: “Zer egin, nola esan, nola egin ta zer izan...”.

JYRKI: Zuk ezagutu? Erakutsi niri!

MAITANE: Bai zera!

JYRKI: Maitane...

MAITANE: “Zer egin, nola esan...”.

JYRKI: “Nola izan eta zer egin...”.

MAITANE: Egon... “Zer egin, nola esan...”.

JYRKI: “Zer izan eta nola egin...”.

(Barre egingo dute. MAITANE barrez lehertuko da.)

JYRKI: Maitane...

(JYRKI MAITANEri hurbilduko zaio, sudurra sudurraren kontra igurtziko dio. Elkarri muxu emango diote.)

Leloa

10. agerraldia: “Sex Education”

(PAtik PORNOri sarrera emango dion pieza entzungo da. PORNO agertuko da. Eszena zuzentzeari ekingo dio dena bere mugikor erraldoiarekin grabatzen duen bitartean. Hasiera batean, biek kasu egingo diote. Apurka-apurka, ez dute hain konbentzituta emango.)

PORNO: Ea ba, neska-mutilok, oso ondo goaz, baina aurrera egin behar dugu, bai? Time is money. Ados?

(JYRKIK eta MAITANEk elkarri muxu ematen jarraituko dute.)

PORNO: Ederto, ba. Behin muxuen kontu hori gaindituta, goazen aurrera! Zu, zatoz atzetik, bera ohartu gabe, eta heldu neska potorretik.

(JYRKIk keinua egingo du.)

PORNO: Baina bueno, aizu, zertan zabiltza? Nik zer esan dizut? Potorra esan dut. Potorretik heltzeko, motel. Potorra, motxina, potxolina, potxotxa, alua, hankartea, tortola, txotxo, txitxi, coño, txo, coño!

(JYRKIk kasu egingo dio.)

PORNO: Horrela, hori da. (Flightcase-an etzanarazi egingo ditu) Orain, titiak heldu eta sartu aurpegia bien artean.

(JYRKIk kasu egingo dio.)

PORNO: Nork esan dizu alua askatzeko baina? (Orain, zinema zuzendari paziente moduan) Leku guztietan egon behar duzu aldi berean, ulertzen? Bai? Ea ba, txapeldun, goazen berriro. Zu, guapa, oso ondo ari zara. Baina motibatu apur bat mutikoa. Adibidez... Arnasestuka!

MAITANE: Aaaaa... (Oso grabe)

PORNO: Apur bat agudoago?

MAITANE: Aaaaaaa...

PORNO: Bueno, hortik doa kontua. Orain, laztana, bere hankartea jateko gogo itzela igarriko duzu, eta bazoaz!

(JYRKI eta MAITANE saiatuko dira aldi berean jarraibidea betetzen. Kokotekoa hartuko dute elkarren kontra.)

PORNO: Hau desastrea! Nahi baduzue zotz egingo dugu! Venga, hombre! Zu ez zara bikingoa, ala? Atera Thor praka horietatik, eta utzi neskari lana egiten!

JYRKI: Bikingoa? Ez, ez, ni, finlandiarra, suomi...

PORNO: Gauza bera da! Eta zu, laztana, belauniko bere aurrean. Dena esaten ibili behar izatea ere! Ala, aurrera! Zuk hartu neska iletik eta tiratu gogor.

MAITANE: Ai!

JYRKI: Barkatu...

PORNO (desesperatu egingo da): Barkatu? Nola barkatu? Hemen inoiz ez da barkamenik eskatzen! Eta zu, guapa, iletik tiratzen dizunean, gustuko duzu, bale? Gogoratu, arnasestuka...

MAITANE: Aaaaaa!

PORNO: Baina izan behar du plazera eta mina.

MAITANE: Aaaaaaa, ai! Aaaaaaaa, ai! Aaaaaaaaaa, ai!

PORNO: Bueno, hortik doa. Eta zuk kendu lelo aurpegi hori, koño, horrela ez goaz inora ere. Egon! Eta korritzea... Ezta burutik pasa ere oraindik. Eutsi hor, eta nik esandakoan, atera eta titien gainean korritu. Ez, hobeto, aurpegian! Ez, hobeto, aho barruan eta dena irentsi! Ez, ez, ez! Hobeto egingo dugu: “Circuito cerrado”. Irentsi, eta sudurretik bota! (Hirutan egingo du adibidea)

MAITANE: Nik txiza egin behar dut! (Alde egingo du korrika plazatik)

PORNO: E! Hori beste aukera bat da! Bai aukera guapoa!

JYRKI: Nik ere bai...

PORNO: Zu, hor kieto!

(PORNOk eta JYRKIk elkarri begiratuko diote.)

PORNO: Horregatik diotsut ba, harira joan behar duzu, motel! Ikusten? Orain zer, e? Orain zer?

JYRKI: Estres asko, estres handi, nik ezin, nik ezin, nik ezin...

PORNO: Ala, ala, ala, ez da munduaren akabera ere. Ea, ea... (Bere mugikor erraldoia emango dio) Jarri bideo bat eta zoaz komunera paja bat egitera. Eta gero, bueltatu! Baina bueltatu-bueltatu, e?

(JYRKI plazatik irtengo da, prakak orkatiletan dituela. Irten eta berehala, furia bat eginda sartuko da AFRODITA. JYRKI belarritik helduta dakar.)

AFRODITA: Baina nori okurritzen zaio? Nola izan zaitezke hain ergela? Kendu musika hori! Eta oraindik ere, kasu egingo diozu txoriburu horri eta joan egingo zara komunera bideoa jartzera? Pantailak esaten dizun guztia egin behar duzu, ala? Denek egiten dute... Denek egiten dute... Pantailak esaten badizu leihotik salto egiteko, salto egingo duzu, ala? Ederra dugu, gero! Ba begira zein ondo joan zaizun, ahobero horri kasu egiten. Bazeundeten hor, biak, goxo-goxo, mozkorraldia hastear... Ala, ala, ala! Zoaz!

      Desagertu nire begi-bistatik! Alde!

(JYRKIk plazatik irteteko imintzioa egingo du.)

AFRODITA: Et, et, et, et, et... Oraindik ere komunera? Beste aldetik!

(JYRKIk buelta hartuko du, baratzerantz alde eginez.)

AFRODITA: Et, et, et, et, et... Eta hau (PORNOren mugikor erraldoia kenduko dio), konfiskatuta! Ospa, alde, ez zaitut ikusi gura!

(JYRKI irten egingo da.)

AFRODITA: Eta zu! Zu...! Zu...! Pozik egongo zara... Ostera ere txortaldia izorratu didazu!

PORNO: Txortaldia izorratu? Niri esker ez bada, ergel horrek ez du titirik ukitzen hogei urteak bete arte!

AFRODITA: Zuri esker?

PORNO: Niri esker, bai. Por no hablar del coño...

AFRODITA: Pozten nau aipatu izanak. Potorreraino naukazu!

PORNO: Estresatu samar ikusten zaitut, potxola... ¿Una mamadita?

AFRODITA: Nahi bai!

PORNO: ¡Estrecha!

AFRODITA: Bihozkabe!

PORNO: ¡Llorona!

AFRODITA: Ahobero!

(PAtik borrokaldiko pieza sartuko da. Argi aldaketa. Salako argia piztu egingo da pressing catch-eko giroa areagotzeko. TANGAN-DOAN-ARBITROA sartuko da mikrofonoa eskuan eta agertokiaren erdia hartuko du.

AFRODITA plazara joango da beroketa egitera. PORNOk baratzea hartuko du beroketarako.)

TANGAN-DOAN-ARBITROA: Gabon, jaun andreok! Neska mutilok! Ladies and gentlemen! Eta ez batarekin eta ez bestearekin identifikatzen ez zareten horiek guztiak! Ongi etorri gaurko ekitaldi nagusira! Bi borrokalariak bero-bero daude jada euren txokoetan lehiarako irrikan!

      Nire ezkerretara, on the left hand corner, tiporik eta latzenak urtzen dituen bera. 78 miloi harreman egonkor eta zoriontsu, baita beste horrenbeste bihotz hautsi. Troiako guda osoa bere sorbalda liluragarrietan... Ederretan ederrena, maitasunaren jainkosa ukaezina, absolutua, basatia! Naturaren indar eutsiezina. Jaun andreok, eztarriko korapilo sendo hau askatzera noa. Olinpotik zuzen zuzenean. AFRO AFRO AFROOOOOO DI DI DI DI DI DIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIITA!!!

      Eta nire eskumatara, on the right hand corner! Duda gabe uneko izar mediatikoa. Sareko espazioaren % 87aren jaun eta jabe, 34.587.646 bisita egunean, 400etik gora bukkake eta astindu zenbatezinak.

      Plazera emateko jaioa, beti erne, beti prest, beti eskura, beti tente! Swapping, twirking, feasting, squirting eta fuckingaren errege all around the world. Give him a big big wellcome. He is a fucking rock star...

      Zuekin ran rober ran PO PO PO POOOOOOOOOOOOOOOO OOOOOOOOOOORNO!!!

      ROUND ONE! Eskuak gora, pasioa, obsesioa. Hasi da lehia, hasi norgehiagoka! Indarrak neurtzen ari dira. Eta begietara begira, begietara begira, eztia ezpainetan, mila lore eztiz eta pasioz betetako muxua, gozo-gozo-gozoa! Tantoa, Afroditarentzat!

      ROUND TWO! Dantza sentsualarekin ekin dio Afroditak konfiantzaz betea. Zein dantza mota da hau? Balitarra? Polinesia! Polinesiako dantzak dira! Adi, Pornoren kontraerasoa! Tangoa? Ez! Lambada! Ederra jokaldia! Lambada, Lambada! Reggaeton! Perreo, reggaeton, perreo, reggaeton eta GOOOOOOOOOL!

      Markagailua bana eta gori-gori!!!

      ROUND THREE! Afrodita, lurrean. Lurrean jarraitzen du. Arima urratuta, lesionatuta ote dago? Pornok bere burua zuritu nahian. Porno arduratuta, are gehiago larrituta esango nuke. Gerturatzen zaio. Eskua sorbaldan, kontaktu emozionala eta Porno belauniko! Afroditak zirrikitua ikusi eta aprobetxatu egin du, bai ongi aprobetxatu ere. Sakea txokora pozoiz betea. Porno Afroditaren Instagramari begira 5 minutuero like, like, like, bihotza, bihotza, bihotza! A ze erakustaldia! Oso iaioa izan behar da horrelako trikimailua egiteko!

      Pornok tantoa erreklamatzen du... Baina... Ez! Amodioan, araurik ez!

      ROUND FOUR! Eta Afrodita erasora berriz ere! Duen guztiarekin! Tanto erabakiorra izan daiteke!

      Afroditak irabazle ikusten du bere burua. Loreak jaurtitzen! Margaritak airean. Zein lurrun goxoa! Baina Pornok ez du etsi nahi! Ez du amore emateko inongo asmorik! Eta zer da hau? Zartako ikusgarria, akrobatikoa, postura sinestezina! Fisikaren lege ororen aurka, naturaren legeen aurka! Pornok tramankulu mekanikoa dirudi! Tantoa Pornorentzat!

      Eta halakoetan ikusten da aurre-denboraldiaren eta prestaketaren garrantzia! Sasoi betean iritsi dira. Baina biak ala biak, ez da hala? Dudarik ere ez, dudarik ere ez!

      ROUND FIVE! Bi lehiakideek besoak gora. Bietako inork ez du galdu nahi. Sasoi betean iritsi dira gaurkoan. Eta Afroditak kosk egin dio Pornori! Ez dugu ezer ere ulertzen! Ea honek nola erantzuten duen... Laztan batekin! Ikaragarria! Rolak inbertitu ote dira? Eta Pornok kili-kiliak? Kili-kiliak! Hamaika ikusteko jaioak gara! Hamaika ikusteko jaioak gara! Ez dakigu non hasten den Porno eta non amaitzen den Afrodita, non Afrodita eta non Porno! Eurak jo eta su, gu berriz jo eta ma! Hau da hau pornoz betetako maitasuna eta maitasunez betetako pornoa! Eskerrik asko! Damutu ez zaizuelakoan, gabon!

III. ekitaldia. Estrofa

11. agerraldia. “Familia giroan”

(Aurreko agerraldiaren bukaera, ume baten off ahotsarekin fundituko da. Bideodeia sartuko da. Lehenengo umearen ahotsa entzungo dugu; gero, UNAI sartuko da backstage-ra telefonoa eskuan.)

SARE: ...eta gero patioan “folletan” ibili gara!

UNAI: Folletan?

SARE: Bai, aita.

UNAI: Nola folletan? Sare! Zertan datza hori jolas hori, zehatz-mehatz?

SARE: Ba folletan, aita, zelan zertan datzan? Ba folletan da folletan! Batak bestea... (Atzetik, AITORren ahotsa ere entzungo da) Ixo, Aitor, aitarekin hitz egiten nago eta... Berak ere agurtu gura zaitu, aita...

UNAI: Egon, Sare, egon, oraintxe pasatuko didazu Aitor, konta...

AITOR: Aita...? Aita..?

UNAI: Kaixo, txikitxo, zer moduz, polit hori? Bai... Sare!

(Zaratatxoak entzungo dira, AITORrek telefonoa mahai gainean utzi du eta alde egin du beste zerbait egitera.)

UNAI: Aitor! Aitor? Sare! Sare! E!

NEREA (OFF): Zer, rockstar? Dana gertu?

UNAI: Gertu? Desastre puta bat dun hau. Katxas ez dun agertzen, ez zagon modurik eta leher eginda nagon.

NEREA: Hartu egik trago bat eta sosega hadi, gizona. Dana primeran fango dok-eta.

UNAI: Zer dio Sarek? “Folletan” ibili dela patioan?

NEREA: Hori xiñok, bai.

UNAI: Ja, eta hiri azalduko zinan, edo...

NEREA: Bai, zeozer azaldu xostak, bai.

UNAI: Eta?

NEREA: Itxura baten, neska-mutilek alkarren atzetik egitten xuek antxintxiketan jolastokixan zehar eta batek bestea harrapatutakoan, ipurdixak alkarren kontra igurtzi egiten xittuek eta ozen esan: “listo, follauta!”, ostera bere, beste baten atzetik antxintxiketan urten aurretik.

UNAI: Mugimendu aske hutsa.

NEREA: Horixe bera. Eta bikingoa?

UNAI: Hortik zabilen, lagunak egiten. Kontatuko dinat. Bueno, guapa, eskegi egin behar dinat. Eskerrik asko, e?

NEREA: Kobratuko dostat, lasai. Animo, hi, hartu trago bat eta porkulo hartzera dana! Gozatu! Muxuak hortik!

UNAI: Bai. Muxuak, bai, gabon!

12. agerraldia: “Jainko ateoa”

(Telefono-elkarrizketa bukatu bitartean ANE sartuko da eta baterian eseriko da. Eszenatokira trantsizioa. Berri Txarrak-en Orekaren leloa abestuko du bateria jotzen duen bitartean. KARMELO sartuko da.)

KARMELO: Zer, nobioa inbokatzen?

ANE: Nobioa edo...

(UNAI sartuko da. oraindik KARMELOREkin minduta. KARMELOk garagardo lata pare bat hartuko du eta gerturatuko zaio barkamen eske.)

KARMELO: Unai, barkatu!

UNAI: Lasai, ni ere urduri xamar nago.

KARMELO: E! Honek dio “nobioa” baduela!

UNAI: Nobioa-edo.

KARMELO: Jakinaren gainean zaude, ala? Ez nekien tipoa ezagutzen zenuenik ere!

ANE: Eta ez dut ezagutzen. Harreman irekia dugu oso.

KARMELO: Eta aspaldidanik datorren kontua da, edo?

ANE: Ez... Orain dela urtebete inguruko kontua izango da... Baina beste inoiz ere gertatu izan zait. Hamabi urte nituenean, zerraldo maitemindu nintzen John Lennonekin.

KARMELO: Hilda zegoen eta!

ANE: Eta?

KARMELO: Hildako batekin maitemindu zinela esaten ari zara, Ane!

ANE: Nahiko orokorra da kontua, ez pentsa. Nire lagun bat garai hartan Jim Morrisonekin zoratuta zebilen.

KARMELO: Hara bestea!

ANE: Gerora Springsteen, Juan Perro, ufa, Juan Perro, eta Gari... Gari, oraindik ere!

UNAI: Bai, Nereak badu holako zeozer Unai Iturriagarekin. Edo Igor Elortza zen? Ez dakit, nahastu egiten ditut...

KARMELO: Zer orduan? Haluzinazioak, Ane?

ANE: Ezetz, ba! Badakit ez direla errealak. Kontrolatzen dut noiz inbokatzen ditudan. Gutxi gorabehera.

KARMELO: Gutxi gorabehera?

ANE: Bai, azken boladan, afera horrek apur bat kontrolpetik ihes egin dit.

UNAI: Azken biraren inguruan sortu den zalapartak ere ez zuen asko lagunduko...

ANE: Ezta bat ere.

UNAI: Ni neu ere apur bat zoratu egin naiz tipoarekin, egia esan.

ANE: Normala. Nola ez, ba? Lennonekin, bere musikaz aparte, aitaren singleetako portada horituak, A Hard Day’s Night...

KARMELO: Nahiko kaskarra, portzierto...

ANE: Erabat ados... Eta katalan batek idatzitako biografiatxo bat neukan. Horrekin, aldiz, nahi izanez gero, ia uneoro jakin dezaket non eta zertan dabilen; une honetan zer liburu irakurtzen dabilen badakit; bera kotxean gidatzen doala berak ikusten duena ikusi dut bere ondoan eserita egongo banintz legez; bere etxeko apalategia ere ezagutzen dut! Hain zuzen ere, atzo, tipoaren argazki bat ikusi nuen hortzak garbitzen! Hortzak garbitzen! Droga dura.

UNAI: Bale, bale, bale! Masturbatzeko lagunak dira! Nik ere baditut. Africa Baeta, Ana Urrutia, Maider Egues, Maialen Iriarte, Izaro...

KARMELO: Izaro?

UNAI: “Utzidazu kontatzen...”. (Kantuan)

KARMELO: Masturbatzeko lagunak, beraz?

ANE: Ez dira masturbatzeko lagunak! Ni ez naiz masturbatzen. A ver, masturbatu egin naiz inoiz, baina ez naiz oso zalea. Gero, bakarrik sentitzen naiz.

UNAI: Orain badaude tresnatxo batzuk, zurrupatu egiten dutenak...

ANE: Unai, asko eskertzen dizut ardura, baina ez da kontu mekaniko bat.

KARMELO: Aiiii, Ane Iturrizar...

ANE: Aiiii, Karmelo Alonso...

KARMELO: Orduan, ez zara masturbatzen.

ANE: Oso gutxitan.

KARMELO: Baina berotu egiten zara.

ANE: Ados.

KARMELO: Eta gero zer?

ANE: Gero ezer ere ez.

KARMELO: Ba ez diot grazia ikusten.

ANE: Nik zure Tinder horri graziarik ikusten ez diodan bezala.

KARMELO: Ane, joño! (MAITANEren bila buruarekin) Behintzat bertan daudenak benetakoak dira.

ANE: Bai, super benetakoak!

KARMELO: Behintzat bizirik daude.

ANE: Hori bai. “Copulo ergo sum”.

KARMELO: Hori, esazkidazu txerrikeriak latinez... Bero-bero jartzen nauzu!

ANE: Zu, edozer gauzatxorekin.

UNAI: Bueno, zer? Egurra emango diogu honi? (Set-lista bilatzen hasiko da. Poltsikoetan ez du aurkituko.) Joder! Tabernan utziko nuen, edo agian kableen gelan...

KARMELO: Zer? Set-lista?

UNAI: Ergela!

KARMELO: Tabernara ni joango naiz bila!

UNAI: Nik kableen gelan begiratuko dut.

ANE: Hau desastre hutsa izango da, badakizue, ezta?

UNAI: Bai, zera! Petau egingo dugu, Anelatas!

ANE: Aizue! Di-da, e? Di-da!

(KARMELO plazatik irten egingo da. UNAI, baratzetik.)

13. agerraldia. (zubia) “Trouble with Dreams”

(ANE bakarrik geratuko da. KARMELOk alde egin duen lekura begiratuko du. UNAIk alde egin duen lekura begiratuko du. Mugikorra hartuko du eta aurrera begira txute bat sartuko du. ANEren buruan gertatuko da hurrengo agerraldia. Bere irudimenean. ANEk albo batetik sartzen ikusiko du #GORKAURBIZUREN MAMUA. Bateriaren atzetik irtengo da ANE. Mamua agurtuko du, buruarekin baietz esango dio, mikroa proszenioaren erdian kokatuko du, pandereta hartuko, eta mikroaren aurrean jarriko da. Begiak estu itxiko ditu eta Berri Txarrak-en Orekaren leloaren lehenengo lerroa abestuko du.)

ANE: “Orekak ez du balio lurrean zaudenean...”.

(Baratzetik “agertuko” da, atzean, oraingoan ikusleentzat ere ikusgarri, #GORKAURBIZUREN MAMUA. Lurraren kontra kristoren kolpea hartuko du.)

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Ai! Ostia!

ANE: Ondo zaude?

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Bai, bai, ondo nago... Oreka galdu dut. Kreatibo jartzeagatik...

ANE: Ostia!

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Zarratuta dago, ezta?

ANE: Bai...

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Kanpoan itxarongo dut. Atea zabal-zabal ikusi dut eta sartu egin naiz.

ANE: Ez, lasai, ez duzu zertan joan. Gu... Gu ikusten etorri zara?

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Bai. Aurrekoan Elorrixon ikusi zintuztedan eta izugarri gustatu zitzaidan egiten duzuena, tira, egiten duzuna.

ANE: Eskerrik asko... Niri ere, zuk egiten duzuna. Bueno, egiten zenuena.

(Barre egingo dute. Atzetik, JOHNLENNONEN MAMUA “agertuko” da. Moskeatuta dator, “nor da tipo hau?”. JOHNLENNONEN MAMUA The Beatlesen eta John Lennonen abesti zatien bidez komunikatuko da batez ere.)

JOHNLENNONEN MAMUA: “That boy...? (isn’t good for you)”.

ANE: Ixo... Orain, ez.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Egiten duzuen Van Morrisonen bertsio hori, pasada bat da.

ANE: Van Morrison gustuko duzu?

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Izugarri.

JOHNLENNONEN MAMUA: Izugarri... (Atzetik, in minor)

ANE: Shhhhh... Ni flipatu egiten nau. Royal Albert Hall-en ikusi nuen.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Nik ere bai! 2001ean?

ANE: Bai!

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Sinestezina.

ANE: Benetan ere!

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Igual elkarren ondoan egongo ginen...

JOHNLENNONEN MAMUA: Bai, fijo... (Atzetik, in minor)

ANE: Shhhhh... Agian, bai... Zelako kontzertua, ezta?

#GORKARUBIZUREN MAMUA: Itzela.

JONHLENNONEN MAMUA: “Woman...”.

ANE: Ixo esan dizut, mesedez (JOHNLENNONEN MAMUAri). Ez nekien Elorrixon egon zinenik.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Atzean geratu behar izan nuen berandu ibiltzeagatik. Gaur, ez dut horrelakorik gertatzerik nahi izan, eta horregatik garaiz iritsi naiz. Baina ez dut trabarik egin nahi, e? Zuek zuena egin.

ANE: Ez duzu trabarik egiten.

JOHNLENNONEN MAMUA: “Listen, (do you want to know a secret)...”.

ANE: Ixo! (#GORKAURBIZUREN MAMUAri) Garagardorik nahi?

#GORKARUBIZUREN MAMUA: Eskerrik asko Ane, baina mamu bat naiz. U!, U! (Lata hartzeko ahalegina egingo du)

JOHNLENNONEN MAMUA: “He’s a real nowhere man...”.

ANE: Ez jaramonik egin.

JOHNLENNONEN MAMUA: “You’re a loser...”.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Tipo honi zer gertatzen zaio, Ane?

JOHNLENNONEN MAMUA: “I’m just a jealous guy...”.

ANE: Jaramonik ez egiteko, benetan. Ez da tipo txarra, noizean behin oldartu egiten da, besterik ez.

JOHNLENNONEN MAMUA: “She loves me, yeah, yeah , yeah...”. (Atzetik, in minor)

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Ya, Let it be... Ezta?

ANE: Bai, hori da.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: “Let it be, let it be...”. (JOHNLENNONEN MAMUAri abestuko dio, JOHNLENNONEN MAMUA zoratu egingo da)

ANE: Ostia! Hori McCartney da! Ezin du jasan!!! (ANEk pandereta berreskuratuko du eta abesteari ekingo dio) “All we are saying, is give peace a chance...”.

(JOHNLENNONEN MAMUA baretzen joango da ANEk abestu ahala, lo geratu arte. #GORKAURBIZUREN MAMUA ANEri begira geratuko zaio. ANEk begiratuko dio. ANEk beti aurrera begiratuko du eszena honetan, mamuak aurrean izango balitu legez.)

ANE: Zer?

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Ezer ere ez. Zure begiak...

ANE: “...bigarren eskuko amets...”.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Aizu, Ane, kontutxo bat...

ANE: Esan.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Tontakeria bat da...

ANE: Bota!

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Besteak etorri bitartean... Aspaldi nabil zuri gauza bat eskatzeko gogoz.

ANE: Esan!

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Abestuko didazu? Esan baietz.

ANE: Nik zuri?

#GORKARUBIZUREN MAMUA: Ya, bueno, berdin dio...

ANE: Bai, bai, noski!

#GORKARUBIZUREN MAMUA: Guai.

(ANEk gitarra hartuko du eta JOHNLENNONEN MAMUArengana joango da. Esnatzen saiatuko da.)

ANE: John!

JOHNLENNONEN MAMUA (zurrunga).

ANE: Johntxu...

JOHNLENNONEN MAMUA (zurrunga).

ANE: John!

JOHNLENNONEN MAMUA: What?

ANE: Abestu bitartean honekin lagunduko didazu?

JOHNLENNONEN MAMUA: Play to Gorko? No, no, no...

ANE: Super ondo jotzen duzu eta!

JOHNLENNONEN MAMUA: I know it.

ANE: Azken-azkena izango da!

JOHNLENNONEN MAMUA: Promise?

ANE: Hitz ematen dizut, abestia bukatutakoan, agur esango diot betirako.

JOHNLENNONEN MAMUA: Forever?

ANE: Betirako.

(JOHNLENNONEN MAMUAk gitarra hartuko du pozik.)

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Baina bera ez al da mamua?

ANE: John Lennon da.

#GORKAURBIZUREN MAMUA: Ya, no te jode!

(Van Morrison-en bertsioari jarraituz, What Am I Living For jotzeari ekingo diote. Oraingoan bai, ANEk mikrofonoa #GORKAURBIZUREN MAMUArengana zuzenduko du eta berari abestuko dio. Abestiak aurrera egin ahala, ikusleengana mikrofonoa zuzentzen joango da, azkenean ikusleei abestuko die. Nolabait, liberazio kanta bat da.)

ANE: “...Nobody else, nobody else will do”.

(#GORKAURBIZUREN MAMUA desagertuko da.)

ANE: “Good bye John...”.

(JOHNLENNONEN MAMUA ustekabean harrapatuko du ANEren jokaldiak. Baina ulertuko du bere txanda ere badela alde egiteko. Maitasunez onartuko du eta desagertu egingo da.)

ANE: “...Nobody else, nobody else will do”.

(Abestia a capella amaituko du ANEk eta, argia ilundu ahala, agertokitik irtengo da. Iluna.)

Bukaera

14. agerraldia: “Aita-alaba”

(Argia bueltatzen denean, oholtzan ez da inor egongo, baratzetik JYRKIren ahotsa entzungo da laguntza eskatzen. Kableen gelan zarratuta gelditu da antza.)

JYRKI: Unai! Unai! Unai! Unai!

(MAITANE plazatik sartuko da agertokira.)

MAITANE: Jyrki?

(Baratzetik irtengo da, JYRKIren ahotsari jarraitzen.)

JYRKI: Maitane? Lagundu! Zarratuta! Zarratuta!

MAITANE: Egin atzera!

(Zarata bat entzungo da, MAITANE eta JYRKI sartuko dira. JYRKI kableetan korapilatuta, MAITANE barrezka.)

MAITANE: Lagunduko dizut?

JYRKI: Mesedez...

(KARMELO sartuko da alkandora aldatzen.)

KARMELO: Kaguendios... Honek zarratu ere ez dit egiten. A! Aupa! Unaik esan dit zu bere etxean zaudela.

JYRKI: Bai, “ni, Unairen etxean ikasle-truk”.

KARMELO: Eta zuk Euskal Herria, like it?

JYRKI: Bai, oso polita.

KARMELO (MAITANEri): Oso polita!

(MAITANEk mugikorrera begiratuko du, aitaren auzolotsaz. KARMELO bere alkandoretara bueltatuko da.)

JYRKI (MAITANEri): Nik, kanpoan itxaron.

MAITANE: Ados. Oraintxe joango naiz.

JYRKI: Agur, Karmelo!

KARMELO: Agur Jurgi!... Jyyyyyrki, Jyyyyrki!

(MAITANErengana joko du konplizitate bila, MAITANEk kaskoak jarriko ditu. KARMELOk hurbiltzeko imintzioa egingo du. MAITANE aldendu egingo da, mugikorrari so. KARMELOk gitarra hartuko du eta Maitaneren lo kanta jotzeari eta abesteari ekingo dio. Apurka-apurka, MAITANE samurtu egingo da eta elkarrekin abesten bukatuko dute.)

KARMELO ETA MAITANE:

      Maitanek ez du nahi, joan lotara

      Maitanek ez du nahi, joan lotara

      Begiak zarratzen zaizkio, ez du nahi lotara

      Behin eta berriz esan diot, ez du nahi lotara

      Mesedez, arren, faborez, s’il vous plaît

      Ezin dut gehiago, ez diot zutik eusten

      Zoaz lotara txikitxo, zoaz maite

      Zoaz lotara, arren, Maitane

      Maitanek ez du nahi, joan lotara

      Maitanek ez du nahi, joan lotara

      Begiak zarratzen zaizkio, ez du nahi lotara

      Behin eta berriz esan diot, ez du nahi lotara

(Abestia bukatutakoan, oholtza erdian elkartuko dira eta elkar besarkatuko dute.)

KARMELO: Bukatu duzu lana?

MAITANE: Bai, oraintxe bidali dut.

KARMELO: Amaia ez da etorri azkenean.

MAITANE: Ez. Eta Katxas?

KARMELO: Auskalo! Heltzear, espero dut.

MAITANE: Aita, Amaiarekin kezkatuta nago.

KARMELO: Ez da etorri behar, ala?

MAITANE: Ez. Eta bakarrik dago etxean.

KARMELO: Hemen moldatuko gara. Katxas une batetik bestera ailegatuko da. Zoaz lagunarengana.

MAITANE: Benetan?

KARMELO: Benetan. Maite nauen emakume bakarrak ez du nire azken kontzertua ikusiko. Ez da munduaren akabera.

MAITANE: Aita!

KARMELO: Eta kanpoan bikingoa ikusten baduzu, eraman zuekin! Bukatzean deituko dizut. Egon telefonoari adi, bai?

MAITANE: Bai, aita. Seguru-seguru?

KARMELO: Baietz, ba! Zaindu baina, bai?

MAITANE: Bai, aita, lasai. Eskerrik asko.

(Irteteko imintzioa egingo du. Buelta hartuko du.)

MAITANE: Aita, horrekin super guapo zaude.

(Irten egingo da.)

MAITANE: Agur, Unai!

15. agerraldia: “Hil da Jainkoa”

(UNAI sartuko da.)

UNAI: Joe, Memelo! Urteko aitatxoa! Listo, bost minutu atea zabaltzeko. Prest?

KARMELO: (Su ta Gar-en Jo ta Ke kantuaren melodiarekin kantatuz) “Jaio nintzen prest!”. Ane?

UNAI: Berehala dator. Lagun batekin egin du topo atean.

KARMELO: Lagun-laguna, ala “laguna”? (Mamuarena egiten)

UNAI: Lagun-laguna.

KARMELO: Urduri?

UNAI: Urduri, triste, gogotsu, baina pena ematen dit.

KARMELO: Niri ere bai. Baina, ez du zertan bukaera izan... Datorren astean has gaitezke gure bueltako kontzerturako zerbait asmatzen.

UNAI: Hori da!

ANE: Listo, mutilok!

KARMELO: Guau, guauu... Ane Iturrizar, ze guapa jarri zaren!

ANE: Eskerrik asko, eskerrik asko. Zu ere bai, Karmelo Alonso. Oso aukera ona egin duzu. Zu ere bai, Unai!

KARMELO: “Nobioa” etorriko zaizu ikusten, ala?

ANE: Kia! Moztu egin dugu. Gure harremanari etenaldi mugagabe bat ematea erabaki dugu.

UNAI: Hori da!

(Kontzerturako argiak piztuko dira, kea martxan jarriko da. Kontroletik, KATXAS entzungo dugu.)

KATXAS: Zer, neskok? Pipa batzuk ekarriko dizkizuet, ala?

UNAI, KARMELO eta ANE: Katxas! Bazen garaia!!!

KATXAS: Benga, kaguendios! Ateak ireki ditut, hau petauta dago!!!

UNAI, KARMELO eta ANE: Goazen ba!

(Argi aldaketa. Kontzertua hastera doa.)

KARMELO: Gabon eta eskerrik asko etortzeagatik. Ateak itxita daude... Beraz, ez dago ihesbiderik!

ANE: Bat, bi, hiru, lau...

(Hondartza jotzeari ekingo diote.)

ABESTIA:

      Ipar mendebaldeko haizeak

      Kresala dakar airean

      Oinek badakite bidea

      Itsas labarrean behera doaz

      Olatuak taupaka belarrietan

      Beste ezer ez dut entzun nahi

      Oinek badakite bidea

      Haitzen artean irmo aurrera

      Korronteak urrun eraman nazala

      Ezabatu nazala aparrak

      Laster izango naiz plankton bazka

      Betirako desagertzera noa

      Oooooooo, ooo, ooooo

      Pa, parapa, pa parapaaaa

https://labur.eus/hondartza

Biografiak

Patricia Urrutia Urieta (Bilbo, 1977)

Patricia Urrutiak Philippe Gaulierrekin (Londres) eta Mar Navarrorekin (Madril) antzezle-ikasketak burutu ditu. Horrez gain, musika eta biolin-ikasketak ditu, baita EHUko Filologia Klasikoko lizentziatura ere. Hizkuntzak, antzerkia eta musika zoratzen maite ditu. Antzerkia antzeztu, idatzi eta zuzendu du azken urteotan; Benetan Be Teatroaren jaiotzatik ekoiztu ere egiten du. Nekeak neke, ardurak ardura, munduko beharrik onena daukalako konbentzimendua dauka.

Benetan be

Benetan Be Teatroa ZUBI deialdiaren bultzadarekin Inondik inora proiektu kuttuna aurrera ateratzeko sortu zen ekimena da. Euskaraz eta antzerkiaren bitartez bizitzan sortzen diren galdera, zirrara eta beharren aurrean hausnarketarako sormen gunea izateko indarrak mugiarazten du. Indar horrekin berarekin jaio da Porno vs Afrodita (edo I ♥  #gorkaurbizu) antzezlana, ikusle gazte eta ez horren gazte, heldu eta oraindik heltzear daudenei zuzenduta. Hainbat zalantza, grina, ezintasun, aseezintasun eta beste horrenbeste ergelkeria sexual eta afektiboez elkarrekin barre egiteko xedez.