Ihesi

TXEMA GARCIA-VIANA

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 1986 Txema Garcia-Viana

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 1986

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

Balbearen hitza

Suge beltza

                  narraztuz

hire lepoaren jiran

                            eta

beranduegi belauniko jartzeko

ez dik aditzen

ez dik konprenitzen

bere senak agintzen ziok

                                      koska egiteko

ez galdetu zein deabruk

                                    bidaliko zian

beranduegi negarrari emateko

                                              ere

HOR ZEGOK BALBEAREN HITZA

itotzen hauena

eta orain kolega

              etsitzea baino ez duk

                                              gelditzen

                                    betirako.

Ordaina

Huts eman

                  diguk eta

azken ttanttaren

                        egonean

                                orain

hire aurpegia

              bustiko diana

                                  odolez.

Huts eman

                  diguk eta

azken unearen

              harian

                    ikusten haut

                            kulunkan

                                  erortzeko.

Huts eman

            diguk eta

hire malko lodiek

gure eskuek

                marraztu epaia

                                isladatzeko

                                              baino

                                ez diate

                                            balio

huts eman

                diguk eta...

Iruñea

«Nork somatu

                    ote?»

          Oihu lehertuen

                              oihartzun

                                      oldartuak

                                      odolostua

maniki hauskorraren

                            gorpu

                              bilutsia

eta han

    handik zetorrek!

Izozturik

        mutturdinaren

                      azken hitza

                          bularretik jausita

eta han

    handik zetorrek!

ume laruaren

                  figura

zilbor-hesteaz

                  urkatua

telebista antenatik

eta han

    handik zetorrek

agure ximelaren

                  urrezko haginak

lerdetutako

          odolezko putzutan

                                  murgildurik

eta han

          gu

          elkarren ondoan

                  barrez.

Negar

Kalea hutsik

                  errege

zeru goibel

                arrano

kimu ximel

                ahaltsu

zingirak borborka

                bakar

enarak ito

                unatu

mataza gorri

                    odolezko

panpinak malko

                negar.

Alda

Harro oihanaren

                      beltzean

iratze garroek

                      atxikirik

hamaika haizeren

                          gidarri

                          topaleku

arbasoen ohantzea

lurraren baitan

                    arraildurik

                                    eta

erroak urtuko dituen

                                izerditan

lats gardenen

                    jagole

aittaitta guttuna

                      burua makur

                                    nirekin

                trapitxeoan.

Alde!

Ez haut inoiz

            gogoko izan

                ba al hekien?

Ez bilatu nire

                    eskua

hire garfioaz

                    urratzeko

ken betiereko begitarte

                                    alaitsu

                                          prefabrikatua

      nire aurretik eta

      zorabiarazten nauen

                          hagin kremailera

                                                    hori

                                                      itxi

                                                          betiko

                                                                    betiko!

Eroetxea

Laga

malkoz beteriko

                    motxila

                        bazterrean

                                      eta

ongi etorri

              gurera

erregina beltzen

                    mundura

ziztada mortalez

                orgasmoa

                    gozatzen dutenak.

Ongi etorri

              gurera

marioneta deslaien

                    zokora

hire esperantzaren

                        truke

gorrotozko haritan

              elektrokutatuko

                              hautenak.

Ongi etorri

              gurera

ondinen artera

beren ferekaren

                  lozorroan

        bihotza

                erauziko

                        diatena

Kixmi

    Handiari

            eskaintzeko.

Hi, gizon haundi

Uso pare bat txortan

                hire plazan

neskame bakartia

                  ilargiaren segaz

                  zainak urraturik.

Hi, gizon haundi!

Kale garbitzaileak

                  jeringila puskak

                            ezin osaturik

                  hire plazan

poetek burua bota

                        beharrean

tximiniek erditutakoa

                    esnifatzen dute

eta baita bohemioak ere

beren gitarren zurkaitzez

                        erdi erdian

                                      paldotuak.

Hi, gizon haundi!

Barrez ito

Ez begiratu horrela!

Ez mindu gehiago arren!

                  Hilotzik bait dago.

Eta zuei trufa egiten dizue

eta maldizioka ari zaizue.

Errukirik berari?

Orain goibeltzen ari?

Barrez ari da etengabe

bere hoztasunetik

bere isiltasunetik

ez zen zuen adinakoa

lurra gogor zapaltzen zuen

                                    beldurrik ez.

Heriotzaren gozoak jotzen zaituzte

baina zuek arrastaka ibiltzera

                                              kondenaturik

nork eskatu konpreni nazazuela?

Maisu

Hitzak

metalezko lerdea

gorbatatik behera

                      limurtuz

berunezko kateak

hire buruhezurra

              makurtarazirik

umeak antzaldatzen

hire jugularra

urratuko diaten

ongi hezitako

                  kimuak

                        eta

irribarre inozoek

gorriz tindatu

                ormak

zelai bihurtuko

                    dituen

jario gorria.

Labezomorroa

Bihurri lurrean

                arrastaka

soilik bizi nahi huen

                arrastaka

ziztada alu horrek

              hil hinduenean

ez zekiat zein liburu

                          misteriotsutan

hire patua izkiriatu

                            halabeharrak

beha iezaiok hire denaren

                            istorioa amaitu duenari

sasijainko ahalguztidun

                                    horri

                                    kulunkan

hire parean etzanik

                            azken hatsa

                                              bomitatuz

eta bere kopetan limurtuz

                      beste labezomorro batek

                                                        hartu dik

                                                                  txanda.

Blandi-blup balitz bezalako mamua

Isilik

      mugi hadi!

Hire aldamenean

                    bait dago

                            hausnar

hor erori ziren

haren garroetan

                  estrangulaturik

«Mantekax» lagun mina

halaber sei panpina

—«ibiltzen» zekiten horietakoak—

eta bi etsai

      —horiek ere erortzen dituk!—

oraingoan ez printze ausartik

                  ez bukaera gozoko elerik

                                                      eta hausn

tximeleta inozenteen

                              zelatan

                                      hausnar...

Neska eskola

Bizkarra tente

                    ibilera orekatua

                                            eta

Sor Klotilde mozkortu egin

                                          Sakristian

                                    aita Andia

                                                keinuka eta

mutila gogoan

lau «Gure Aita»

bost errita

                horra

                    andereño polita!

hanka zabalik

              masturbatzen

                            serora

norbaitek gurutzea bota

                                    zuenean

liburu santuren baten

                                zamaz

buruhezurra

            puskatua

                      Ezkiogako birjina.

Amazuloa

Amapuntakoak aspaldi desagertu paradiso eta zorionarekin

batera eta orain hemen hago altzairuzko txirbiletan jaiorik denon modura bizitza labanazo batek ongi negartutako suizidioak

edo-eta herri oso baten zapalkuntzak erabakitzen duenean negarrontziak huskeria eta irribarre aterziopelatuak eskuraezinezko luxoak eta ez niri ipuin arrosik simaurtegian kokatuak eta iraun behar

hik eta nik.

Galdu

Galdu egin duk

            eta lurpean hago

gogor apustatu eta

dagoeneko errainuak lagun

                                      soilik

hire buruhezurra horitzen

ez diat errukirik

        —indartsu bait hintzen—

itas zurrunbiloan

                          preso

eta oraindik maitale adolezenteek

            —ahuletarik ahulenak—

        gogoan omen

                galdu egin duk

                              eta lurpean hago.

Pareta

Pareta hori, gure pareta duk.

Luze, oker eta zikina

gure desio lizunen oihal zabala,

«haruntzago» baten muga zorrotza.

Haren magalean Pablok amodioa egin

                                ikustezinezko musa batekin,

eta txikitan idiarena jotzen genian

                                amaigabeko paperezko orgasmotan.

Gure gogoak marraztutako hamaika

                                        burutazioz

                                        nazkaz

                                        pozez

                josirik adrilu beltzak,

amapuntako babestaile hi,

gure malkoez indartu eta luzatutako

                                            sustraiek

gogor eusten ziotek.

Pareta hori, gure pareta duk...

Kolega

Hiri zerbait esan ber diat

entenitzeko moruen,

estraiñeko aldiz

ikusi hintuanin,

plazan jarrite haokan

kanutue eskuen,

parrez neri beira...

beti tamañen.

«Ez diabe konprenitzen

                        kolgaute natxiok!»

Hi onena haiz, ezin ukau.

Ipurdie bankuai lotute

zaharrak hiri letxe txar guziek...

«Ez diabe konprenitzen

                        kolgaute natxiok!

Zer gehio esango nikik...

Etsaia

Orain hire aurrean negok

                                      etsaia

nazkatua

inork betetzen ez duen

                          esaldi politik

                                              entzuten

eta hil egingo haut

ez santu gehiagorik!

Hamaika burutazio sagratutan

                                        bizimodua eginik

ez jakitun gehiagorik!

Bere bekokiaren zabalaz

                      herria itsutzen duenik

eta hil egingo haut

inork ez bait du indarrik

                    ene eskua geldiarazteko

eta hil egingo haut.

Hire bila

Hamabi pila

        lau t'erdina

                      boltio

                            gorrotozko

mugimendu

          mugatuz

hire bila

        ezinbestez

                      eta

har azken zerbeza

                  txurrutada

                                lasai

bota oroitzapen

                    bortitzena

hiri begira

              barrez dagoen

erretratuaren kontra

                              lagun

hire atsoaren begitartea

                                    dastatzeko

                    leherketan

mugimendu

          mugatuz

              hire bila

                          ezinbestez.

Harrapaturik

Beleek oihal margotsua

                                    bildu

                        negar anpuloak

                                  izarniatzen

                                                  utziz

eta orduan

        hire izate ziztrina

                            haundi isladatzen

                                            ormigoizko itzalean

esku hausleak tinko

                      eta aurrera

hamaika argi

                lepoa luzatuz

                                zelatan

                                      eta aurrera

beldurra aspaldi

                    xurgaturik

lurra ikaran

                  hasi zenean

    eta mila mozorrok

                          inguraturik

metalezko uztarria

                            jantzirik

            barre egiten duk

                hilotzik bait hago!

Azken karta

Zorionak! esan dinate

                  eta mundua oinazpian jarri.

Besarkatu egin haute

                  eta fereka tentagarria eskaini.

Milaka irribarrek bildurik

                  beren orgasmo putan sartu haute.

Iada ez haiz beste txotxongilo maneiagarri bat

                                                                      besterik.

Eta orain bakar bakarrik

neure gorroto eta higuina

            adieraz zitzakenat.

Harrapa egin haute

                            Bilarra hutsik.

Harrapa egin haute

                        gu eseririk geudek.

Harrapa egin haute

                        musika txirrian etengabe.

Harrapa egin haute

                        orduak luze zieztik.

Harrapa egin haute

                        haurra ttipi-ttapa hasi.

Harrapa egin haute

                        bilarra hutsik.

Harrapa egin haute

                        gaur mozkortuko gaituk.

Harrapa egin haute

                        haurra ttipi-ttapa hasi.

Puta bat hil duk!

Kaioak ere mozkorturik zebiltzek hi!

Eta Marta ez zegok betiko kantoian,

sargoria berriz ere botaka ari

eta gu mehatxuka barregarri.

Badakik guk ere bihotza daukagula?

Zetazko ipuinetan azaltzen bezalaxe,

eta batzutan negar-malkoak

                                darizkigogu,

                                ezkutuan

                                gutxitan...

Marta ez zegok betiko kantoian

kaioak ere mozkorturik zebiltzek hi!

eta odola borborka

izerdi patsetan...

eta gu mehatxuka barregarri.

Zergatik hautsi dun

                          gauaren oreka?

                          beltzaren fereka?

Non hire keinuaren kexua?

Zetazko ipuinetan bezalaxe,

eta batzutan negar-malkoak

                                  darizkiogu,

                                  ezkutuan,

                                  gutxitan...

Hire hizkera zakarrak

                      ez gatxin jotzen

eta zaborra umezurtz, zain

geure begi kargatuek ezin ikusi

hire plastikozko itxura malgua,

hire bular giltzapetuen garraixia

                                          ezin somatu...

Jendearen marmarak erotzen natxik!

Begi zorrotzak lurrean eroriak

                                        isladatu egiten dituk!

                                        Kalean behera irristatzen!

                                        asfaltoa gogoz koloreztatzen!

Puta bat hil duk!

            Ez besterik.

Ohizko panpina anonimoa

eta muzin bat boteaz

                  bideari darraikiote.

Kaioek ere mozkorturik zebiltzek hi...!

Nirekin

Rockak paretak

                  jotzen dituenean

usapalak olio putzutan

                  jausten direnean

                                        itorik

eta neure paisaia

              beltz eta zilar

              larru eta metala

                                nagusitzen denean

nire ondoan behar haunat

                  zerbezakin biok itotzeko

      oroitzapenek

                  —labana zorrotzak—

                                      barrena urratzen didatenean

          malkoak ezin atera direnean

toki bat uzten dinat

                  neure ustelkerian.

Azkena

Eroak pareta

      etsipenaren etsipenez

urratzen duen bezala

eta erromantikoak azken malkoa

      suizidatu aurretik

ixurtzen duen bezala

marioneta hordiak

      gauaren lozorroan

botilari datxekion bezala

esperantza ttikienaren bila

—balizkoenetariko balizkoena—

abiatu gara

                ezerezean

                          barna.

Ihes

Kuprezko hodeiek

                        orroea

            hire gorazarrez

                        etsipenez

                            tindatuko

                                  gaituztenak

ilargia

Gauekoaren begi

                        babestailea

                                      lauso

                        hire odolez

                                      negar

eta auzoan

        oraindik geratu

        burdinezko

                      izarrek

                      laztandurik

          hire itzal

                    bihurritua

                          preso.

Timur Lang

Sugegorri zapalak

          diosala hari

basamortuko zaldun

        noragabetua

bere menpeko

  burezurdun ortzeak

Temudjinen beraren

                        kimu

                        akitua

                        orain

zertarako erromes

          Timur Lang?

Samarkanda bila

        zangoak zurkaizturik

        hire ezpata ugerrak

                                  erre

                                    haretan

«Txarli» igaro

                      zenean

motorrari oratua

                    eta hartu

            hartu eta segi

                        egin zenuten

dunatzar horretan

                  jarririk

«Maria» keetan barrena

                    galdurik

                          burua

      barre dagizue

                          orain

Samarkanda existitzen

                        ez dela eta

          barre.

Seaska kanta

Mundua errobera

                      biraka

                      etengabe

gizontxo asmatiko batek

                    zula dezan arte

                                      zula

                                          eta barre

garaipenaren poz zitala

eta herensugeek

              aitatxoa hilik

              anpulo gorri

                          boteaz

                                  eta

              egizu lo

                            lo.

Vati

«Ba al dago ezer

            zinez axolarik duenik?»

Ilea lepoan kiribildurik

                                    ihesi beharre

                      hire gogoaren legez

eta ezin gehiago

        arrastatu asfaltoan.

Kristalak apurtuko dituk

munipa puta horri txistua

                                    botako

            edo-eta hik dakianari

                  labanazo bat emango

txakurtegi guztietatik pasa

                inor baino askeago

kaleak gogortu hau

      bere magalean harrapatu.

Zer egiten duk

        whiski botita eskuan?

Gaur trena goizago pasako

                hire burua botatzeko.

Lehen

Eskolarakoan ikusten nuen

bazterrean haiduru

liburuak eskuan

begirada herabez

sor berriko desioz

                          laztandurik

beldurraren eskaparatean

                          babesturik

plastikozko panpina orduan

bizitzan ibiltzen hasia

gogoa ez dakit zein kontutan

                            arrunt galdua

hamaika maitale

                            inguruan

                            ezkutuan

bere sare somaezinezkoan

                  lazki eroriak

hainbaten arantza samina...

                gure maniki

                          anonimoa.

Katamea

Pelutxezko katamea

            galdu zaigu oihan

                                      zimentuzkoan

eta herabe gure hatzaparrak

            —bi egunetan behin

                            zorroztu beharrekoak—

tente gure zurde beltza

                  —funtsaren oinarria—

ondo galdu Laxek haren aztarna arrosak

                          lupetzan lazki desagertuak

eta ilargiak dena zelofaneztatu orduko

hamaika tipatze kosmikoren

                                            poderioz

arras harro hiribidean zehar

                        zilarrezko pantera

zauli gaueko borreroen

                                  tartean pasea

eta egunsentiaren ohantzean

          biar berriz ikusiko dut

                            neure katame

                                          guttuna

                                                    lo.

Hamabost

Hamabost urte

            moldatu berriak

eta zerbeza bat eskatu

          eta birikak honezkero

                              gorrotoz bete.

Hamabost urte

          altzairua patrikan

larru leuna

begi argia

            oraindik

gazteegi

        bihotza lehertzeko

eta begira egiten duk

              guk hainbat

                      asfaltoa gorrotatzen...

gazteegi

bala hori botatzeko

                              hiri

          —eta eskolan meza bat

                                eskaini omen

                                          hire arimaren

                                                  alde—.

Altzairuzko panpina

Izar langarraz

                    bustia

izotz begiek

        anpulo bakar bat

                          erditu ez

barrez ahaztu zuena

            egun hits batetan

altzairuzko panpina

                              hi!

Maitasunez hustua

                      asfaltoak

gorrotozko maletak

                          eginik

Gauekoaren altzoratu

                                zena

altzairuzko panpina

                              hi!

Saguzaharrek

                orraztu

                      adatsa

          haizeak eramanki.

Eskorpioa

Zirrikitu

        ezkutuenean

                      gorderik

                              burua

                                ZAI

eguzkia lutoz

                  jantzi zenean

txupa beltzean

                  giltzapeturik

                                  ERNE

panpina hauskorren

                            mingotsa

                      dastatu huenean

hire erraiak

            metaldu hituen

                                    ARRISKUTSU

                                galtzen

ikasi huenean

koskazo mortala

                    eman

                    hire bururari

                                    AUSARTA

ehiza garaia

              irekirik

inguratu hindutenean

                                  eta

gure whiski

                malkoek

ezin herdoildu

          hire altzairuzko

                              bularra.

Bukaera

Bi semaforo

            lau kotxe

dena bukatu zen

        eta erlojua aurrera

                          latorrizko automata

sei gurpil erre

                gomazko negarra

                            bomitatzen

                          argi gorria

                          haragi beltza

dena bukatu zen

eta hire eskuan

                botila puska

                      zainetan sarturik

lasai egin ezak lo

            dena bukatu bait zen.

Guttuna

Laztandu nahi diat

                  hire gorpu ustela

    iada har jana

                        dena

                              soilik.

Musukatu nahi diat

                  hire esku hezurra

                                            higatu

                                                  arte.

Sentitu nahi diat

                          hi hintzena

                                garaun lehertuetan

                                                          barna.

Urte zaharreko gaua

Goiko bonbila funditurik

            Mari kobazulotik atera

            basaorgiatan galtzera

Olentzeroa asfaltoaren kontra

                                            bomitatuz

Galtza Gorri lepahezurra

                                    hautsita

                    Gorbeatik behera eta

Iratxoak sifilisak

                            harturik

burdel margotsuetan

                              zehar.

Behar haugu eta

Mirestua izan hintzen

hamaika adolezente

                  hire antzekoa izaten

                                                saiatu eta

unibertsitateko leaderra gero

                                            zertan hago?

eta ukabila zimeldu

gogoa agortu

kemena haizetu

                  zertan hago?

Harria jeringila

barrikada zabortegi

itxaropena infernu

                        bihurtu eta

                                          zertan hago?

      Behar haugu oraindik...

Adiorik ez

Gandorra kiribilatuz

          hirekin ari dituk

                        uhain beltzak

beren mezua

            zipriztintzen

            hire begietara

behar hautelako

          halabeharra prestatzeko

eskatzen diatelako

              hire gogo

                        etsia

              dasta

                        nahi diate

                                        zai

muzin bat boteaz

            azken hatsaren

                                hariari

                                darrakioan

                                              esperoan

                    dauzkak

gandorra kiribilatuz

                            uhain beltzak.

Ez

Amodiozko kartarik idaztea

                          ondo ahaztua zeukanat

                                                        aspalditik

loreak burdinazko ziri

ilargia gaueko zauri

besarkada atzetikako traizio

                                        bihurtu zirenetik

maitasun ustela

koldarren jokoa

eta ez orain

        kontu gozorik

      ez orain

        esperantza nahirik

bizitza egunekoan

eguna mementukoan

              bukatzen bada

nolatan

        hatorkit

maitasun eske?

Hi oroituz

Ez haut gehiago

            futbolean ikusiko

                                    eskolan

irribarre zabala

esku gogorra

ez haute gehiago

            eskolatik botako

lehen greba gogoratzen?

            Garai ilun sotanadunak

nondik ote miseria horri eusteko

                                    horrenbeste kemenik?

Hire esan beharrak

                apaizak hainbestetan biluztu...

Sasoi zailak

barre erraza

irrintzi adolezentea

            kamioi alu batek itorik!

Iadanik pirerik ez

hamaika zigarro ezkutu

          hire dena zapaldua...

Zimentuari aurpegia emanez

                  —hi horietakoa bait hintzen—

ez gaituk gehiago

                ondina urdinen atzetik

                                        ibiliko

baina orain eta beti

                hi nagusi

                          lagun.

Zai

Eta orain eserita negon

                        whiski botita hutsik

                        hautsontzia bete

                                                  hire zai

metalezko mila piztiren orroea

              —erotze itukina—

gure musikaren burdinazko kolpeak

                            neure baitan urtzen

                                                            hire zai

bi lagun bost etsai

garaje zaharrean isekirik

            hamaika zertzelada paperezko

                                                            hire zai

eta eguzkiak

            —egunekoen kolaboratzaile

                                                        puta—

gure plastikozko irudi ubela

apurtzen duenean

                        bortizki

aurkituko naun

                —ostera ere—

                                      hire zai.

Ezin ahaztu haunat

Musika jarioak

            erditutako zertzeladek

            gorpuzten hautelako

                                    ezin ahaztu haunat.

Zerbeza apanaren

              zuritasunak

              zipriztintzen duelako

              esku artegaz

              baldarki

                moldatutako

                      hire irudia

                                ezin ahaztu haunat.

Begirada unatua

                  lehertzen denean

                              asfaltoaren kontra

                              hire leuntasuna

                              marrazten delako

                                  ezin ahaztu haunat

                                                            sekula.

Futuroa klaro ziok!

Oldozkai soilkitutan

                              must eginik

zirkin-zarkin karabilkatsuetan

                                              iraungi

xedarri arbingarriaz

nire enkarioa matzikaturik

eta erortzer orzondoan

entzite andregaturik

                              eta

bi ponpoil bekarantzea

                                    tarratatuz.

Ikusten

Zainak

      zeharkatuko dituen

                                kristalean

                                          barrez

azken hatsaren

              lurrunean

                        marrazturik

herioaren

          ikatz begietan

                            isladatzen

              ikusten haunat.

Zuloan

Hire malkoak

                  usteldu

hire eztarria

                  urratu

hire eskua

                  zabaldu

hire arnasa

                  larritu

hire hitza

                  urtu

hire larrua

                  ximurtu

                        baino lehenago

zapalduko diat

                    negarra

negar eraziko diat

                          zapalketa.

Astelehena

Gaur zerbezaz mozkortuko gara

                            pozik geudek!

Kondonak ederra eman dio

                            txuloputa horri!

Odolezko dizdirak

gure aurpegiak tindatu,

begiak zorroztu...

                            pozik geudek!

Gaur zerbezaz mozkortuko gara.

Hire txanda

Utzi eramaten

                  musika horrek

                            odolezko.

Utzi inguratzen

                  doinu latz horrek

                                        metalezko.

Zutik agintzen dikena

hire larruzko

            koraza

                  oldartzen dikena

behin eta berriz

          odola borborkatzen

                                    dikena eta

laga elbarritu kakoa

                    txistua botatzeko.

Utzi erotzen

              bengantza gozoak

hire txanda

          heldu bait zaik!

Ez besterik

Hitzak

      neure hatzetatik

                              behera

                                    txirrian

                                          lirdingatsu

malkoekin

        nahastera

oin eskuz

            lotuko nauen

                      lika sendoa.

Nahiak

    txarrantxatik

                    dilindan

higanazko bidezidorrean

                  odoldutako

                        hondakinak

                              ez besterik

                                    hiri eskaintzeko.

Bai, bai, bai

Buru makur

        jaio hintzelako

«bai» esaten

        ikasi huelako

                      azkarregi

barre egiten

                    diat

bulegoan narraztuz

                izerditutako dirua

                                        daukaalako

nazka ematen

                  diak

BAI, BAI, BAI

hire burua

        saldu dualako

hire sabela

              ordain apurrez

                              betetzeko

BAI, BAI, BAI

gorbata hitsetik

                ibilerazten hautelako

eztarri lehertuen

                          kapritxoan

              txistua

                    botatzen diat

ene miseriatik

        BAI, BAI, BAI

Aske

Infernuko legendunak

                berpiztu zirenekoaz

                                          ari nauk

ilargi errainuetatik

                              dilindan

haragi lingirdatsua

                              bat eginik

          —zakur unatuak

                              lekuko—

hire begietako burdinak

                              ezabatzeko.

Infernuko legendunek

beren mozorro urratua

                  azal zutenekoaz

                              ari nauk

hamaika begitarte

                      desitxuratu

      hire eskuak

      zimentuzko justizian

                                      pitzaturik

                  askatzeko

mundua

      haien kiratsaz

                      garbitzeko

                                    eta

infernuko legendunak

                    berpiztu zirenekoaz

                                                ari nauk.

Mantxa bat koltxoian

Gaizki egin duk

                        lo

begira

                    ondo

sahietsezurretan duk

            hor!

gizaki ttiki

              xelebrea

ez zanpa

              hor!

bi muturdun

                gorbata

hirekin ari

              kontuz

            hor!

hamaika azalpen

            siko-fisiko

                      eta matematiko

hire kontra eta

                        adi

            hor!

bere argitasunaren

                          menpe

                              omen

eta hiri zer

mantxa gorri

                baten

            mintzoa?

Larrutik

Thomas S. Eliot, Charles Baudelaire

Emile Faguet, Amintore Fanfani

Lau enara, bi karnau sekaderoan

tiro hots bakar batek auzoa

                                            ikaratu

Boris Leonidovich, Wolfgang Pauli

Pücker-Muskau, Ludwig Heinrich

Luisa negarrez, absurduaren gain

gure esku ikaratiek laztandurik

                                                alferrik

Alja Rachmanova, Yosef Agnon

Austin Allibone, Samuel Beckett

Ilargiak dosisa falta, zurbil

norbaitek ordainduko du hau

                                              larrutik

John Dos Passos, Fedor M. Dostoievski...

Idoiari bertso bi

Guttuna:

Hire taupadak

    —gerra danbor ozenak—

ene haragian barrena

              sentitzen dizkinat

hi larriturik

        pozik ni.

Hire babes nahia

      —etengabeko oihu osila—

ene eskuetan bildurik

hi negarrez

  barrez ni

zintzurra bihurritzen

                  dinadan artean

hi hilik

lasaiturik ni.

Zerbait esateagatik

Eta kolgatu gehiegi

                        bazterrean

                                  bertan

idiota asko ere bai

ni aurreneko

hi bigarrena

intelektualek SIDArik ez

nork aterako

beren tontotasunetik?

                    nik ez

                            dut esperantzarik

hirea ustelduta bai?

Gorde ezak, txikitin.

Orain mozkortzera niak

nire muturrak

              botila tankera

eta

hirea liburuari

                      atxikia

fale hi!

Ni hobeago

halere

hi baino

izorra hadi!

Poliki

              Norgehiagoka ari gaituk?

                Poliki hurbil hadi!

Trapitxeoa gaizki joan zaik

                                          gaurkoan

eta buru makur

            eskailera amaigabeetan

                                                gora

aita zirrosisak janda

            medikuek goxo hiltzen

                                        lagunduko ziotek eta

atsoa malkotan

hire barren lehorrak

                      jada amodiorik ezin sortu eta

              paradisuak garesti pagatzen dituk!

                                                              kolega.

            Norgehiagoka ari gaituk?

              Poliki hurbil hadi!

Botilakin hizketan

                          orain

azken koskazoa emateko

                          prest

zer axola dio?

              Norgehiagoka ari gaituk?

                Poliki hurbil hadi!

Milesker

Barre egin ezak

      zaharren munduan

ez zegok erremediorik

      zaharren munduan

barre egin ezak

                      orain

    odola irakiten

nazkak zerebrua

                      jan

barre egin ezak

      zaharren munduan

hiretzat apropos egina!

                            Barre egin ezak

                            kartzelan

                            MILESKER!

                            Barre egin ezak

                            Metadona zurrupatzen

                            MILESKER!

                            Barre egin ezak

                            gatiloari tira eginez

                            MILESKER!

                            Zaharren munduan!!

                            Fale.