Suzko lilia

HEDOI ETXARTE

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 2008 Hedoi Etxarte

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 2008ko iraila

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

SURIK EZIN ERANTZI

        Poema liburu bat, idazle baten lehena. Horrek esan nahi duen guztiarekin: poeta den otso lisergiko gosetia bere lurrak —aire eremua, zehatzago?— zedarritzen, suzko liliz mugatzen ari da. Allen Ginsberg bezala, uluka sumatzen dugu otsoa, gramatika harresitzen (barresitzen) eta gramatikalariak haserrarazten. Lehen liburuak duen botere alkimiko hori ez da sekula errepikatuko. Tonuak eta tresnak hautatu ditu poetak: maitasunez, baina distantziarekin; ironiaz, baina zinismorik gabe; surrealismoz, baina xalotasunik gabe (edo bai, egunotan prentsa onik ez duen arren, jar dezagun xalotasun apur bat gure bizitzan... Xalotasunik gabe giza espeziea iraungi egingo litzateke eta: «Ni naïf / zu zarëfnean». Hiriko oihanean dago poeta: kiskaltzen duen pasio hori ekarri du letretara, hizkiak ogi papurrak besterik ez diren jakitun. Baina papurrak, zeren ondoren sortu dira? Desastrea edo oturuntza, zer izan da papurren aurrekari?

        Zerk gidatzen du poeta? Hizkuntzen anabasa babelikoak gidatzen du, hitz bakoitzaren sukaldera txango egin eta hitzaren ifrentzua —infernua— bilatzeko ahaleginak, hitzek malgutik dutena ertzeraino eramateko irrika inbidiagarriak, kausa-ondorio harreman ezkutuen bila egindako indusketak, desaktibatuta aktibatzen diren esamoldeek... Ez dago errazkeriarik, ez dago preziosismorik poemotan —eta baldin badago, egilea bera arduratu da irakurlearen aurretik hura saboteatzeaz—. Bila dabilenaren bulkadak eta aldizkako tximistek argitutako neurtitzak dira, dituzten argi uneek adina astintzen gaituzten arren tximistatik tximistarako tarteetan dauden inoren lur eremu trumoitsu eta ilunek. T.S. Elioten The Waste Land, ez ote da, DJen eta homo sampler-en garaiotan, The Waist Land bilakatu, eremu sentsual eta dantzagarri, alegia?

        Ez dira hauek poema politikoak. Ez dira amodiozko poemak. Ez dira poema urbanoak. Baina badira («ta peau lisse est ma police»): bezperako egunkari zimurtuek osatu ohatzean larrutan ari den bikote bat da poema bilduma hau («Gortinetako loreak leiho egin dira / eta zure begi eztiek / hemen behar lukete / nireen zain / eta ez Italiako zentro-ezkerreko / koalizioaren irudian»). Ohea agindutako lur da, agindutako lur huste. Lozorro zelulez mintzo da poeta, izara arteko batailez eta ausentziaz, ustekabeko leherketez. Horixe dira, izatez, poemetako asko: liliz eta ezustez minatutako zelaiak. Tonu eta istorio nagusitik kanpoko elementuek tupustean zipriztindutako hari solteak aurkituko ditu irakurleak: auto batek putzu bat erdiz erdi harrapatu eta errepide ertzean gaudenok blai uzten gaituen legez, Jackson Pollocken dripping eta splashing teknikez baliatu izan balitz bezala Hedoi Etxarte geruza ezberdinez osatutako piezak sortzeko, kemenez, amodiozko trazo amorratuz edo amorruzko trazo amodiozkoen bidez, poemategia aurrera joan ahala gero eta minimalago, gero eta zelularrago bilakatzen diren piezak.

        Esaldi berean sartzen dira aspaldion publizitatearen diktadura eta geure alokairuko gelako desio zoroak, barne taupada eta metroko bagoien karranka, bulebarretako errepresioa eta laztan intimoa, familia erretratua eta gerra katastrofearen argazki digitala, dutxatik atera berri den neskaren ile bustia eta —«fadoak gela altuetan nola»— airean geratzeko ahalmena duten film kubatarrak. Desesperazioa globalizatu da: ez ote dugu modu estandarregi bat desesperatzeko ere?

        Esloganez eta graffitiz beterik dago Hedoi Etxarteren poesia: 68ko maiatzaren muinak klonatu eta han eta hemen ereiten ditu, XXI. mendeko zokoetan, probetxuz irakurri dituen surrealisten iragazki mutantetik pasa ostean. Esango dute surrealismoa hogeigarren mendeko kontua zela, baina, noizean behin, hizkuntza purgatu eta harengan dugun fedea berriztatzen du. André Bretonek ohartarazi gintuen: irudimenak ez dio deusi barkatzen. Ez barkatzeagatik, errealitateari ere ez dio barkatzen.

        Lili bat. Joseba Sarrionandiaren poema daukagu denok buruan, Mikel Laboaren ahotsari esker hostoz hosto erantzi duguna, hainbeste aldiz. Kantu hori. Eros-aren ereserki pagaezin hori. Lili bat. Lilietan liliena. Bat eta bakarra. Eta nola liteke, hainbeste aldiz, hostoz hosto, erantzi?

        Baina esku artean duzun hau bestelakoa da. Lili hau suzko lilia da: nahita ere atzeman, gorde, erantzi ezin daitekeena. Saiatu bestela sugarrari hostoak kentzen. Ahalegindu, benetan ari naiz: saiatu ez denak ez daki zer den hori. Umea sukaldeko su lama tximeleta den ustean hura hatzen artean harrapatu nahian. Nerabea txiskeroa hatz umelez itzaltzen: fakir txiki, jainko gura. Lehoia urrunetik kanpamenduko suari so, lezio zaharberri baten gomutaz.

        Saiatu eta frakasatu egingo duzu. Eta berriro saiatuko zara berriro frakasatzeko. Baina hurrena, Samuel Beckettek erranak gogoan, hobeto frakasatuko duzu akaso, nahiz eta, zenbaiten aburuz, baikorregia zen Beckett aukera hori aipatzean.

        Nahiz eta... saiatu.

        Saiatu.

        Beharbada lortuko duzue «biren artean liburua haustea: / irribarre erdian / poztasuna bikoiztea».

        Beharbada, suzko lilia eranzten duzularik, harritu egingo zaitu zerorren burua ikusteak, han, erantzitako lili ezinezko horren zurrunbiloaren erdian, erretratu kubista, biluzi, gordinaren barruan, asfaltozko azalaren lurpeko erotikari katigatuta, utopiak modu ulertezinean txundituta. Poema batzuk irakurtzean gertatzen da: ezagutzen ez duzun hizkuntza batean mintzo zarela ohartzen zara.

        Saiatu eranzten, suzko lilia.

HARKAITZ CANO

                                Agoniak hil egin dezake edo

                                Agoniak bizitza iraunaraz dezake

                                Bakea ordea izugarria da beti

                                Bakea gauzarik okerrena da

                                                    CHARLES BUKOWSKI

PRÉSENCE

le tabac salit aussi les lèvres plus douces

IBAIAZ BESTALDERA

Alekseievna ibaiaz beste aldera zela

Leonidovitxek lau egunez egin zuen igeri

harengana heltzeko

nahiz eta ibaiertza ikusi ez.

Muxu eman ostean

beste lau egun egin behar zituen igerian

etxera itzultzeko,

nahiz eta ibaiertza ikusi ez

bazekin etxea zuela amaieran.

Medusa batek Alekseievna jan zuen

heliozko egunsentian.

Orain Leonidovitxek igeri egitean

ez du helmugarik agerian,

ez du ibaiertzik itsasoraino, ez,

beso-zangoak biratzeak zentzurik ez,

nahiz eta oroitzen den

muxu eman ostean

nola hartzen zuen tea eztarrian

Alekseievnarekin.

Leonidovitx babes bila zebilen

korrontetik alde egiteko,

nahiz eta ibaiertza ikusi ez

bazekien etxea zuela amaieran.

AUTOPSIA EROKERIA DA

esaldia arraina da

eta hitza ezkata

putzuan izerditan

zure saihetsak

taupa-taupa

biriketan

biren artean liburua haustea:

irribarre erdian

poztasuna bikoiztea

zelata itsua

esaldia arraina da

eta hitza ezkata

putzuan izerditan

ez dago garbi labana

kathyren begitik ateratzean,

ez dago garbi zirrara egin ote zion

ekaitzari haizerauntsia deitu

eta teilatupean gelditu dira hiritarrak,

lorontziak badaki zaparrada dela soilik

eta potxingoetan galtzerdiak bustitzera doa

martin-arrantzalea da ur gehien edaten duen txoria

egoeren aurrean distantzia hartzeak

egoerak beraiek hobe aztertzea ahalbidetzen du,

distantziak heriotza esan nahi du oro har,

egiatik gertuago gaude hil den hori aztertzean

eta kristo gurutzean (gurú egitean)

besarkadaren antitesi ariketa da

laburpena eta

sintesia

bipuntu

autopsia

joatean itsas paradisua gazitu dugu

ekaitzari haizerauntsia deitu

eta teilatupean gelditu dira hiritarrak,

lorontziak badaki zaparrada dela soilik

eta potxingoetan galtzerdiak bustitzera doa

zelata itsua

biren artean liburua haustea:

irribarre erdian

poztasuna bikoiztea

esaldia arraina da

eta hitza ezkata

putzuan izerditan

TEMPELHOF

tximistek gerrari men

besaulkiak azalari so

nola urak aro eroan bizirik

hiri ezezagun antzutua

mina eztarrian duela tunela,

eskailerek hiri orlegiaren sudurrean ezin egon

ura erroan dutela

jertseen zubi hegalari,

alkandora marradun;

ez da zapatarik betaurreko bibotedunentzat

garatu dut soina

            kontrabaxuak ahotsa jan dezan

bulegoetan jaten diren gereziak

            baina likitxagoak lili-kitsch-ak

            poltsiko ikertuetan

goazenean han diren kirats zurrunetara

ikusiko ditugu pikor zuriak

            gorriz zartatuta

ai ai

edalontzia aienez dardaretan

nire buruari galdetzen diot

buru-galderei oinez,

laranjek ahoa estaltzen dute

ipurdian

zazpietako kamuflaian

                                    beltza hotzikaraz

       eta ez dakit zure sudurra

edo titibidea den isurkariagoa

ez nuke zure eskuartean poltsa

                                                   beltza

ezkutatu behar,

argi dut dela elegantzia

duena bakarrik garrantzia

errima bortxatuek baino

iris-bideek

(begiraino diot)

helbideek bainoago glissandoek

bakarkako gau esan nahi dute

ez dezagun samindu

bagaude

itsusi

Ostkreuz

geltokiko bikotea

           nasan

ez dut ondo ikusi

zartatutako soka gurutze auf jeden fall

gertatutako sakana gurutzatzea auf keinen fall

eta nik ez dut hain arin

gugandik alde egin

TEILATUAN EURIA

goroldioa: teilatuko gorotza

iraultza: berekoiaren morrontza

euria panpina da harlauzarik gabeko kalean

goitik behera argiontziak urtzen

nahi dut oheak

        kukluxklanen gurutzeek bezala

        su har dezan

nahi dut zure eskuek

        kristal hautsien gauean reichtagak lez

        hauts ditzan prakak

eta nahi dut gure arratsa

        kaioak galizan bezala

        belztu dadin

iluna gerturatzean ohartuko zara

beldurra pospolo kaxetan baino hobe

gordetzen dela teilatupean

beldurra: goroldioa gure etxeetan

jan eta jan

edan eta txotx!

euria eta iraultza

kukluxklanen gurutzeak itzaltzen

goroldioa: teilatuko gorotza

iraultza: berekoiaren morrontza

teilatua: goroldioen kolaxa

METRAILETEN MUGAK

                        Foucaultentzat erresistentzia, delitugintza, lege-hausteak eta,

                        beraz, transgresio mota guztiak bi helbururen zerbitzura daude:

                        lehenik, sistemaren baitan gorpuztea honen boterea berresteko;

                        bigarrenik, sistemari bere halabeharrezkotasunarengatik

                        ezgizatiartasuna egoztea.

                                                       Musical elaborations

                                                       Edward W. Said

ohartzean mugak hori bihurtu dira

                  eta hegaztiek

                  eta karratutzen diren gurutzeek

iragan beroa dute helburu

gaurra biharamun ahoskatuz

ezagutuko banitu praka leunetan galdutako masailak

                  larru-gerrikoz

eta axota poltsikotik aterako dut

      eta gerrian sartuko: zuri

      tinta odolaz ordezkatuko dizut: beltz

falta dena falta dela

kotoizko koltxoiek jan nazatela

kiwiak tixertetan behera begira daude

saiatuta ere borobilak

ezin dira laukitu

ezintasuna:

biderdiko zura tiraderan

argibideak:

metraileten lagun on

zer du gaur lurrazpiak?

zerk du gelditzen? zerk zikintzen?

betaurrekoak dira sudurzaleenak

eta sudurrak gereziondozaleenak

estatu autoritarioa

ez da deus

egutegi barik

nire burua zartatzea irtenbide

zikintzeko barandilak hari eta arantzez

egunkariak berridazteko

itxaroten egongo ez bagina

ahaztutako zelai-isla

utzi isiltasuna lurrean

eta lurzoru margotu berriekin

                                         zikinduko dira oinak

irudi garraxituak begipean margotzen

eta nik ez dut nahi hain arin

gugandik alde egin

DUNA BUSTIA: BUDAPEST

duna bustia

duna gorria

besoak gora eskulturek hormetan

tranbiaren trenbidea ibia da

ezker-eskuin euria

moka

txokolate goria

aizu! orain esango dizut dena

kaleak zeharkatutako putzua

elektrizitateak pitzatutako esnea

denborak gogaituko ditu azalak

urak gizendu ditu espagetiak

baina zu zeu zalantzan

agian trena bidetik aterako da

badugu jaistea eta luzaro oinez helmugara salbu iristea

badugu tirrik eta tarrak jarraitzea

gerrak dunako zubiak zartatu zituen

den-denak

ez bakarrik dunaren gainetik zihoazenak

jendarteko hamabi zubi ibai ertzik gabe gelditu dira

gazteluko mendiari begira

duna bustia

orain

duna zuri-gorria

trenbideak bitan banatzen duela mundua esan nizun

baina ez

trenbideak hirutan zatitzen du mundua

duna bustia

eta ez

ez duna

ez dena

ez erdia

duna bustia

duna erdia

basurdea saltsan

eta erbia

AMUA ERAZTUNA DA

hamalau burudun errimak

txapa darama gonazpikoan

mugimenduan ez dena hilik da

eta eraildako min-uhinaren platerean

den idazkariak begiak biraka darrai

malkoak hodei eginda biraka

bizirik den eulitxo zuria bezala

te egin berriaren edalontzian

karruseleko zaldiak begi urdinak ditu

eta zure bizi-ibilbidea baino randomagoa du

eraztunen erdigunean

hirukian eginiko bilaketak zorabiatu gaitu

ezintasuna da gure lagun handiena

agurra guztiaren hasiera

eta errealitaterik balego bezala

gau eta egunaren artean

plazera badela uste izatea bezala

bi minen artean

ez

ez

orain badakit mina bat dela

bakarra eta eraztuna bezala

borobil eta itxia

eta hatzez hatz badoa ere

beti dela eraztun

odoletan ere hotz geratzen dela

kanabera eskuari lotuta

eta amuak dira

ahoa eta begia bat egin dezaketen

eraztun hautsiak

amuak:

eraztun hautsiak

harrizko eskulturen oinetan

eskuen bukaeran begirada etsiak

eta zu prakako zulo berri

hariek askatu duten gune

iletsu tximinietako pintada

argirik gabeko argiontzi

zuregana lotu nauen amua

zure titiburu arroztua da

XALALA

eta dutenean su artean lilia erre

izan gara amaigabe:

nola gaua den

ezpainak ireki arte

nola gorputzek egiten duten dar-dar

dantzalekuko musikarekin

eskuak altxatuko ditugu

gurutze-gorriak zaurituak daramatzanean

negar eginarazi nahi digutenean

                                                 wir sind friedlich

                                                 was seid ihr?

xalala abestuko dizuegu biluzik

ipurmasailak mugituz irribarre egiten dugun

neskatilatxoak garelako

eta gortina artean dena jango genuke

kearekin nahastuta

etorri eta doazen argiekin apainduta

harlauza hautsien gainean

oinutsik egiten dugu dantza

lizunkeria dugulako azken helmuga

eta dutenean su artean lilia erre

izan gara amaigabe:

nola gaua den sakon

jositako begiak zabaldu arte

nola gorputzek egiten duten dar-dar

dantzalekuko musikarekin

xalala abestuko dizuegu biluzik

bizitza mikatza da

eta batzuetan goxoa ere bada

berez mikatza dela

ahaztu ez dezagun

bizitza mikatza da eta

xalala abestuko dizuegu biluzik

BERLINEN ARRATSEAN

Berlinen arratsean

New York 59 egitasmo-etxean

Tupac Amaru filma botatzen dute

Kuban egina duela 32 urte

«excelente largometraje»

txapela buruan eta panazko txaketaz

«reconozco ese acento ¿de dónde provienes?»

Amerikako azentuz

«yo también soy vasco me apellido Echegoyen»

aitona-amonak Perun etorkin

orain bera Berlinen

Perutik aspaldi alde egina arrazoi politikoengatik

DDRn gero Leipzigen mediku

«nunca viví mejor que en el comunismo»

sakelakoan etxegoiendarren armarria

film kubanoek badute airean gelditzeko adorea

nola fadoak gela altuetan

«pero Bilbao es una ciudad elegante

mi hijo quiere vivir allí

él es independentista»

hegazti errariak Laboak

eta gaur Hector 79 urterekin

Berlingo gaztetxean topatzean

halako zeozer izan da

Bertoltek esaten zuen:

horiek dira ezinbestekoak

IBAI ONA

zarenean fereka azal nirean

gaueko atzazaletan

ezpain tanta begirada gardenean

saihetsak belarri direnean

iris orlegiak ilun,

orain zure ez-tasunean

urruneko ohean

harramazka nazazu

bizkarrezur landu gabean

kirola egin beharko nukeenean

goxo, xume, xalo

udare-ura zara otsaila amaitzean

xalo, xume, goxo

egunerokotasuneko laztana da

itxaropen goxoena

eta udarearen zukua

goxo, xume, xalo

udare-ura zara otsaila amaitzean

xalo, xume, goxo

HERMANNSTRASSEKO SPÄTKAUF BERRIA

eta ekarriko dituzu

isiltasuna ezpainetan

haizea begi zuloetan

eguzki-betaurreko lantegiak itxita

bizarrak larrox bidai

eskatuko digute txartela trenean

ausweiss bitte

baina guk badugu

moztutako lokarria

garagardo

garagardo-botilak jasota

ordainetan zortzi xentimo

eta ilusioa ez da aski jateko

hermannstrassen

dendatxo berria irekitzean

R.A.W. TEMPEL

                        Zine porno batean, arnasestuka dabiltzan jubilatuek

                        Bi bikote lizunen gaizki filmatutako olgeta

                        Behatzen dute sinetsi ezinik,

                        Ez zen istoriorik bertan.

                                        La poursuite du bonheur

                                        Michel Houellebecq

Axelek eta Ratzingerrek

liga berean jokatzen dute

Ratzingerrek Vatikanoan du postu

Axelek Berlinen ustezko leku dekadenteetan

Aritzen da Benedikto sexuaren aurka aldarrika

Axel hamar urte gutxiagokoen bularrei argazkika

transgresioa eta errepresioa

liga berean balore berdinekin

burtsan

          oxigeno barik

TANTA
EDO MUNDUA SINPLEKI AZTERTUA

«ez du garrantzirik» esaiozu lindari

ezpainak josten dizkiotela ohean aske izateko

azaldutako gauerdietan

isil

zoriontasuna tantez neurtzen da

egarri denak tanta nahi du (ura)

egarri denak tanta nahi du (esperma)

egarri denak tanta nahi du (leizehezeko eztia)

gose denak tanta nahi du (zopa)

hotz denak tanta nahi du (butanoa)

«ez du garrantzirik» esaiozu lindari

ezpainak betazalei jostean gaueko erregina zara

lehoi artean

misil

gaizkizatea tantez neurtzen da

je ne t’aime plus

beldur denak tanta du soberan (izerdia)

goibel denak tanta du soberan (malkoa)

lortutako burutze oro besarkatuta

eri denak tanta du soberan (tak-tak zainera)

euri denak tanta du soberan (bestea)

pisuak itotzen ditu harriak eta ez haien koloreak

ZIKINAK

zigarrokin

ahoan min

zuk egin duzu eskuinaldera begira

eta nik ezkerraldera

lo

ez muxurik ez laztanik

lo

mingotsa azkenaurreko gaua

beti zoaz

azkar kiribildu da zaina farolean

eta begi-ninia barandilan

ile garbi

hamaika gurari

malko gazi

odoletan gezi

masaila gorri

izar zaharrak ere desagertuko dira

estintorearen bitsaz begiak igurtziz

RUDOLF WERTHEN EUGÉNE YSAYE-REN SEIGARREN SONATA ZORROZTEN

ganduak kaleak jan ditu

esne hotzak lady grey tea katiluan bezala

zelatan den gorria:

minez gerturatu zauria!

erortze zitala argiontziak

ahurñoaren burura eginikoa

zorrotz jan du

lurrak zangoa

Rudolfen hatzak

okel xehea dira

gortinetan nahastutako malkoek

odola dute inguruan

ahurñoaren uzkiko gorotz berria

bere osabaren haziarekin nahasia

lainoak kaleak irentsi ditu okak

komunzuloko ur gardena bezala

GAMELU HORIAK

ardo orbainetan aurkitu dute

gorputz ahaztuek

kanaberazko egunsentia

lotan begira

gau honetan

hildakoek ezingo dute dantzatu

ez belarriak moztu dizkietelako

ez

ezta zapatak lapurtu dizkietelako ere

ez

hildakoak ez datoz dantzara

nutella ogitartekorik ez dutelako

zure zilborraren inguruan

bakardade horia aurrean dator

sorbalda eta lepoa busti ditudanean

txokolatezko larroxak eskuan dituela

           —eguzkitan teilatuak—

bakardade horia,

ez nazazu utz esatera nindoan honetan

           —odoletan untxiak—

malko eta irribarreetan bakardade horia

denbora opari dela erakutsi nahian

ez nazazu utz esatera nindoanean

hautsi da berogailua hamaika belarritan

udazkenean da abuztua

bakardade horia dator

arrain-usainik ez duen gurinezko zartagin

liburu berdeen lagunek —ezkertiarrek—

ia isilik diren itsasoetara jo dute

apoek geltokira bezala

bakardade horia dator:

lodi kale osoa hartuz

hilik jaio da

zutik jarraituko dut bateriak bukatuta ere

gameluei begira

                      zure zilbor inguruan

                                   isiltasuna edoskiz

                                                 pasabidean

PFAND

bekokian txertatzen den atzamarrak

              ireki du atea.

ezpain-marra zebratuan

              da alkandoraren

txekorra, behorraren ondoan ari da

              hitza esan nahian

              ahoa irekitzen

ordea, ez da soinurik zure

              belarri-zuloetan

dezifra dezaketena baino ilunagoa zara

eta txekorrak eskuak sudurrean

              miazkatzeko behar zuen soilik belarri-zuloa

eta prakatik atera den espadrilan

              maitatu du beiradunak zuri-urdina

nola muntatzen dituzten botilak garagardo lantegietan

Berlingo txiroak

pfand ehiztari dira

Kürfurstendammeko paperontzietan

eta altxatzear zen umeari

berunezko harritzarra bota diozue

ortografia bezala: zurrun

goraino doan arteriak

              zain-sortzaileak

daraman odol oldea geldituko du

ortografia

kiwiei hegaz ezin dutela

oroitarazten dien dohain-eza

piano-jotzaileei txarangarako baliagarriak ez direla

errepikatzen dien mehatxuzko araua

eta dena txantxa balitz

zubiak ibaiertza balira

urrundik begiratu nauen

ilehoriaren begiklixkada

neke-keinua balitz

titiak erortzen ari zaizkio

errepikatuko diozu orduan buruari

baina zer nahi duzu ba

titiak gaspuxika izatea?

inprobisazioa baino ikasiagorik ez da

askatasuna gidatzen duen legea baino mugatuagorik

             ez da

gezurra baino karratu horiagoak

             triangelu beltzak dira soilik

                        (barnean dutenean eguzki estilizatua)

ERDIGUNEA

gaueko begia arranoz janztean

iragartzen da hurrengo geltokia:

zaplaztekoak dira txaloak

abuztuz beste egin dute karratuek,

oheandrearen sexuak

ura ehun kilometrora usaintzen du

                nola elefanteen tronpak,

oheandrea: belardien amarauna,

artilezko galtzerdiei darie hammonda

Heidelbergerplatzen jaiotzen dira

                Udalaitz eta Sankristobal,

aulki marroiak paradisu eta gazteluko dorreak

                bidetzen diren gurutzean

zauriak sokak eusten ditu:

                zure gonan

non da erdigunea?

«zu zara periferia» batek

«ez! zu zara periferia» besteak

marradun egietan aldiz ez da begi garbirik

eta ilargiak izarrak ditu inguruan

zure bularrak arrain-ontziko bale dira

ipurtargiz ipurtargi

          tximiniak

erakutsiz

basamortua

eta zilarrean gora erortzen da

                                      merkatu puztua

sukarrak maite zuelako gorrotoz

                                                       piztua

ikusarazi didazu zure bihurgunea

nik zango karratuz

                               begiratu zaitut

ostikadaka behizainak lez

titiburuetan galtzeko nire usaina

besotik heldu zaitu baina

mundua ispilutxoetan da sabaitik zintzilik;

gela honetako masail kolpatua,

satorrak          masai zuriak dira

gora eta gora inoiz    Zuberoa (gazte hustea)

                                    izango da hip

                                                       hop

beste norantzan orain

         zazpi tribuak

         baina ez dute usaindu ez nire antzutasun hortxata

SAIATU NAIZ

saiatu naiz

itsasoak putzu gisa ikusten

eta gainetik salto egiten

baina ito egin naiz

satorren lur-meten gainetik ere egin dut salto

baina belarriek harriak jo dituzte

ez ziren satorren lur-metak benetako mendiak ziren

eta sugarretan loreak margotu ditut gona mehetan

ze erraza den isiltasuna ospatzea

aho hustuak balkoian daudenean

ze erraza ezer aldatzea iraganean

eskuak lotuta txalotzean

ze erraza anafora bat egitea

bizitza pilula-kutxa neurtua bada

ez dizut su-etenik eskatuko

saiatuko naiz

zure balak margoa direla sinesten

saiatuko naiz

lurrean zerraldo

poztasuna bonbillen aurrean antzezten

ze erraza den isiltasuna

ze erraza den ezer aldatzea

eskuak lotuta txalotzean

ze erraza anafora

ze erraza pilula-kutxa

ILE BUSTIAK

ikusten zaitut ilea bustita tantak lurrera

begiak itxi eta ukabilak zerura luzatzen

eskuoihala besapeetatik bularren gainetik

bekainak gora

leihoak handitu eta

ezpainak bereizi:

tu m’aimeras encore?

ez dakit erantzuten

oihala kendu eta ilea lehortu duzu

combien est longtemps pour toi?

bekainak gora

leihoak handitu

eta ezpainak bereizi:

nire mingaina jaten duzu

hortzek hormak marratu

urmaeletan muxu gehiegi

ametsa abiaduraren menpe

ulertu beharko zenuke

orain nire txanda da:

luzaroan ez zaitut ikusiko,

combien est longtemps pour toi?

dutxara noa

DDRKO BANDERA

emakume ederren aurrean

Lewinskyren aho urtua naiz

Clintonen hankartean

alternatibobohemioberlinestailen aurrean

Milu naiz

Tintinen atzetik

heldu eta jakintsuen aurrean

kotxe gidaria naiz

behi bat bide erdian dagoelako Deliberriko kalean zain

begiazpianmarrabeltzmorbosoen aurrean

ska dantzaria naiz

The Clashen azken kontzertuan

eskotedun Britney Spearszaleen aurrean

aulkia naiz

bertsolari finalean

pijipien aurrean

garia naiz

mailu eta konpas inguruan DDRko banderan

ahots grabegoxoen aurrean

bixera eklektikoa naiz

EULIA

igo zaitez euli

egizu hegaz

eskaileratik teilatura

egizu hegaz

igo zaitez euli

eskaileratik teilatura

igo zaitez euli

eskaileratik teilatura

egizu hegaz

GREYSONEN BEGIAK

ezti

begi

duzu soilik ezagutzen borobil gorrien itzala

ezti

egi

kiribilean abesti bera entzunez izaran

EGUN MOTELA

egun motela izan da gaur

muxu eman nahi nizun

izan da eskualde trenak bezain motela

sandia zukua bezain gozoa

kafe tantaren gainean lo

ilargi izendatu zaitut eta zuk ni Ikaro

WUWU

hurbiltasuna

coca-cola da

gorria

rideau handia

askatasuna

zure aulkia

isiltasuna

chupa-chupsa da

horia

gozo txikia

maitasuna

zure argia

ETA...

eta paper beltzean

beltzez idatziko dizut

nire telefonoa

eta muxu traketsa

emango dizut

gau ilunean

eta tango bat

xuxurlatuko dizut

triste zaudenean

eta esperma zuria

botako dizut

azal zurian

eta negu gorrian

abestuko dizut

internazionala

eta mina duzunean

ez zaitudala maite

aitortuko dizut

kabroia naizela

esango didazu

eta bai zital hutsa naiz

HILTZEKO INDARRA

zuk eta zure begiek baduzue

ahate bat

bainuontzian flotatzen

baina ez dakizue

kafea hoztu delako duzuela

ahatea

bainuontzian

UZTAILA

orain janzten direla

garbi eta txukun

eta orraztu elegant

hasi gara marraskatuta apaintzen

ileak edonola

eta bizarrak egin gabe

haiek betiko legez

jokoz kanpo uzteko asmoz

eta haien garbitasuna

eta txukuntasuna

eta orrazkera apaina

hortera dugu izendatu

haiek ez dute gusturik

txiroak dira

alles klar

07.12.31

maitasun guztia neureganatu dut

tutsiak eta hutuak bainuontzian

muxuka ari zirela

zorrotz

lehenaldian afixa politikoen ikuspegi bakarra genuen

perestroikaren aurretik

muxuka ari zinela

hotz

zure belarriari kalko okerrak besterik

ez dizkiot gehitzen

muxuka ari zirela

hots

azkenaurreko trenez gasteizeratuko naiz

IZANGO NAIZ

izango naiz terrorista esateko

Allah badela jainko Kristo haina

Iruñea dela Euskal Herria Espainia haina

eta Baiona eta Hendaia ez daudela salgai

ta peau lisse est ma police

ABSENCE

j’aurais pu vérifier ton état mais j’ai préféré pas le faire

36 GRADU

36 gradu egiten zituela

udaberrian Leonidovitxek

eskoziar lorea eman zion Alekseievnari

eta honek bular aurreko poltsikoan sartu zuen

joan zen uda eta negua amaitzear zela

Alekseievnak poltsikoaren

behe-aldeko haria askatu eta

jausi egin zen eskoziar lorea

Leonidovitxi esan zion

lorearen arantzek egin zutela zuloa

36 gradu egiten zituela

Leonidovitxek lorea jaso zuen

eta eskuak zaurituta

limoia edan zuen begiekin

Eukaliptoen basoan herrenek

Il manifesto irakurtzen zuten

herrenez herren

36 gradu egiten zituela

odolusten ari zen Leonidovitx

eta ahoak lurra irensten zuen

HIRU DILISTA NIHILISTA

atea aizkoraz zabaldu eta

lorea txikitu duzue

eta balaz saiatu denak

zulatu du ate osteko enborra

baina fruitua ez da erori

aulkipetik gurintzen diren

zizareek eta begi moztuek

praka urdina dute azken helburu

eta hotz garenean euria eskatuz

helbide bakarra plazera denean

oihukatuko dute

«ez nazazu estilo-liburu bihurtu»

ordua heltzen denean

desiraren marroi handienek

eta pareko bi astoek

buruaz beste egingo dutelakoan egotea

hain da naïf

ni naïf

zu zarëfnean

eta zerua gorritzean

hodei urdinek agur esaten diote egunari

txikitan zenbakiak marrez lotu nituen

eta irudiak ateratzen ziren

bat bi hiru eta gero lau:

erbia basoan

orain eman dizkidazun

ur botilen tapoiak batzen ditut

eta nekearen nekez ere

urtzen zaizkit erantzunak

egunsenti zulatu

nahigabeko egia zimur

esnatu gabeko gau

estatu hotzeko zintzur

eskatu beharreko aterpe...

gerrikoa zintudan

non teilatuak amets ziren

gari antzuen sasoian

ongi etorriak dilista lehorrak

atea aizkoraz zabaldu eta

lorea txikitu duzue

desiraren morroi handienen

ordua zetorrenean

garai antzuetan

ongi etorriak dilistak

non eraikuntzak desegiten diren

non bete ez diren platerak hosto lehor diren

zabaldu aizkoraz atea

GAUA

lorerik gabeko lore

makurtu ez den gizarte

odolik gabeko iraultza

izarrik gabeko egun

malkorik gabeko hodei

zerurik ez duen balkoi

galdu nauenak

aurki nazala

ezer ez da garden basamortuan

eta azala titiburuan bezala

ilundu da gaua leihoan

eskuek ura eskatzean

agor pitxerra

estututa hil dute lorontzia

ahoskatu gaua

ahoskatu hasperena

hodeietako errege

Italiako hiri,

basoko laino

estal itzazu soka finak hareaz

ekarri dantzara txakurrak

jolas txikiena

irribarre inozoena

egin dezagun

azken aldia delako

odolik gabeko fruitu

makurtu ez den gizarte

zerurik gabeko iraultza

malkorik gabeko egun

lorerik gabeko hodei

izarrik ez duen balkoi

haritz-sare

negu-orlegi

mendi zuri

esbastika suntsitua bezala

noria geldia bezala

odol urdina hatzetan

barre goria gauetan

eta lotu dira eztarrian

gauak altxorrekin:

xamur xalo xaxati

lorerik gabeko fruitu

izarrik gabeko gau

malkorik gabeko hodei

xamur xalo

barre goria Hermannkalen

xamur xaxati

lorerik gabeko fruitu

hodeirik gabeko lore

ELURRA ETA BESARKADA

                        Hiltzen gara eta baliteke hori izatea bizitzaren esanahia,

                        baina hizkuntza egiten dugu

                        eta baliteke hori izatea geure bizitzen neurria.

                                                 Excitable Speech

                                                 Judith Butler

elurra joan denean zurbil da kalea

aleak banan-banan irensten

hamaika begi arre hitzak erratuz

behin eta berriz otoiak amesten

ohituran errotu da besarkada

saiatu naiz historia iraultzen eta lortu dut

saiatu naiz zure begiak itsasora iraultzen eta malkotu zara

saiatu naiz ezkortasuna iraungitzen eta ez dut lortu

hezetasuna sartu zait

minduz beldurtu nau

besarka nazazu besarka nazazu mintzen

ez dut elur artean besarkadaz beste egin nahi

hain dira inozoak eta txolinak olatu berriaren hitzak

hain da erraza visaren zenbakian otoitz egitea

hain da hodeia tanta eta negua hotz

dadila samina bozgorailuen gaixotasun izan

eta ez gaitezen zurbildu

elurra joan dadinean

hegoak zartatu arte doa

hegazkina eraikinaren aurka

sotil biharamuna

heriotza dakar

bizitza horizontalak

eta lorategiko eserlekuan etzateak

itzala

kutxa beltza

kale iluna

elurra joan denean zurbil da kalea

aleak banan-banan irensten

hamaika begi arre hitzak erratuz

HAMASEI

(eraztunak hartuko gaitu

minutu bete barru

Hermannen kaleraino

baina norbait eseri edo ez eseri

erabakitzen duen uneak

nahiago du zutik begiratu)

luzaroan itxaron zaitut

eta orain azaltzean

ezpainak ireki eta ixten dituzu

soinuak eginez

baina badakit

ez zaitudala entzuten

esatea espero nuena

errepikatzen diot soilik neure buruari

kontzertura kantak ezagututa doana naiz

zuzenekoak grabazioan bezala

errepikatzen ditut buruan

ez ditut entzuten desafinazioak

ez naiz ohartzen hitzen tronpatzeaz

taldea ezagutu gabe kontzertura doanak

entzuten du hoberen:

aurreiritzi baikorrik ez duenak

nik

sarriegitan errepikatu diot neure buruari

zure ezpainetatik entzun nahi dudan hori

eta ezin naiz berriz ere birjina izan

zure hitzen aurrean

zuhaitz honek ezpal gehiegi ditu

orban haziegiak

eta sagarrak puntaren puntan daude

ez naiz iristen neure eskuez

eta zirkularregia da oroimena

eta haien basakeria zirkutarregia

zu nahi zaitut zelai umel

zu zuhaitz loredun

zu zelai loredun

zu nahi zaitut zuhaitz umel

soroak edalontziz landatzen

lurrean finkatutako sastraka baxuek

itzaltzen gaituzte

baina nik

zu ikusi nahi zaitut

zuhaitz loredun

irribarreak ernaltzen ari garela

nächste station: hermannstrasse

endstation, bitte alle aufsteigen

eraztunak estoldaratu dira

nola margo gorria

aurpegi zurira

nire baitan gelditu izan banintz

orain ez nuke eguzkiarengatik egingo zintz

nire baitan gelditu izan banintz

ustekabeengatik ez nuke egingo zintz

nire baitan gelditu izan banintz

geltokitik atera gabe

                   .

                          .

                                 t

                                              z

GILTZA EDO EZ NAZAZU ASMATU

                        Ne me quitte pas

                        Ne me quitte pas

                        Ne me quitte pas

                        Ne me quitte pas

                                La Valse à mille temps

                                 Jacques Brel

dena ahaztu behar da

eta bakardadea begiratu balkoitik,

ez dira, ez, euririk gabeko herrialdeak

antena parabolikoen dom tom

ez dira arrazoiak kitatzeko gai

ez nazazu asmatu

ez itzazu ezizanaren inguruko ipuinak asmatu,

idatzi gabeko istorioetako

laino-erregeak ere gillotinatu dituzte

eta suari esan diote hotzegia dela,

irinik gabeko okinari ere

bizkarra zartatu diote

opil eske

ez nazazu asmatu

ez nazkatu hitzak

ez ezkutatu zure beldurrak titi-argazki artean

utzidazu zure azkazalen neurria izaten

utzidazu zure ortzadarreko hondarrari iseka egiten

utzidazu denborari begiak lausotzen

denbora

begi arreen itzala

ez nazazu asmatu

ez naiz Keuner jaunaren zirriborroak baino egiazkoagoa,

hirien kanpoaldeak garabi-basoak dira

                                 eraikuntzak ereiten,

arauak ere hausten dira autobidean

arauak ere dira asmakizun

denbora ez da pikorra azalean

ez argazkia horman

ez sumendi zaharraren orroa

ez lur epela ez lur errea

ez mukizapia

ez ahatea kurriarekin

ez zaitez nire begiradatik altxa

ez ireki leihoak

ez dut eguzkirik nahi: horman badira begi erraldoiak

ez dut kalerik nahi argiontziak ez badira

                                     espaloiaren gatibu

eta txoriak euripean

tanten putzuan ogi apur bila

nola esaten dion aitonak ilobari:

urratsa motz eta begirada luze,

nola esaten dion aitonak ilobari

esaten dizut nik:

ez ireki leihoa

denbora ez da agurra

ez nazazu laga

NESKAK

seinalearekin bat

gazteluko erakusleihoan

uraren dantzak katiluei begira

uste nuen gaua ez zebilela neskatan

betaurrekoak hautsiak zituela,

eta uhartean itxoiten zintudan kafe zapore

belarri-kopetara igo zintezen;

ezaugarri lakarrak lurmuturren gailurrean;

hosto lehorrak udaberrian lez

hautsiko nizuke panderoa

unetxo bat!

zain dut esnea

gitarra elektrikoan

poltsikoan

giltzak dira txanponen lagunik onenak,

hartzaren biribilketa

sozialdemokraziaren folklorea,

seinaleari begira

uraren dantzak erakusleihoan

gazteluaren ostean

Berlin

jaso dut zure eskutitza kizkurrei lotuta

gaztaroa delako erret kontuen gudan gogokoen

ez zintudalako maite

poltsikoan

nola erortzen den azukrea lurra dardararaziz

                    il est dejà trop tard

gereziz

artaziz

inurriz

irudiz

jantzi gabeko argazkiak

ESANAK

esan zidan:

liburutegitik mugitu gabe

bidaiatzen zuen Jules Vernek

esan dit:

bihar gela txukundu

esan dit:

denek egiten dute oroimenaren alde lan

nork egingo du ahanzturaren alde?

esan diot:

zuk eta nik egin genezake

baina Görlitzer eta Kottbusertor geltokien artean

ez da doinu vietnamdarrik entzun

Aral gasolindegi urdinak bertan darrai

Kreuzbergen txirrindulari

eta metro bidaiariak daude soilik

behin esan nion:

konpainia interesgarrian

desplazamendua bidaia egiten da

eta asteartean esan nion:

agian bere gorputza egon izan da

aipatu dituen hamaika leku horietan

baina buruak behintzat

ez du gorputzarekin bat bidaiatu

eta taxiak

geldirik daudela

panterak dira

lozorroan

zain

ni ere Jules bezala

liburutegian naiz

baina burua beste inora doakit

burukoa batera hondoratu genuen egun horretara

baina ez dakit

zergatik burua eta gorputza ez dauden ardatz berean

zergatik gizona den hiruzefaloa edo hirufaloduna

eta orain diot:

Samariterstrasseko geltokiak arrazoi duela:

ahanzturaren alde abaildu arte

DDRko etxeak dira nire sorburu

taxiak geldirik daudela

orain

bagoiko kanpai isildua besterik ez zara

trakets

ANBULANTZIAK

euriak janzten zituen adatsak

Victor Greyson kalean

berandu zebiltzanek soilik

egiten zuten korrika trumoipean

tanten amaiera itxaroten ari nintzen horretan

ez zintudan busti nahi balkoitik behera begira

anbulantziak dira maitale finenak

beti bueltatzen dira zauriturik

sendatuko dituen larrialdi-tunelera

eta eserita nintzela

belarria loratu zenidan

eta bizkarra inurritu

nola untxiek eraldatzen dituzten lokatz-bideak

nola isurtzen diren malkoak

ninitik barnera

esnatzen gaitu gauak:

bi ilargidunak

zerurik ez duenak

gameluen gatazkan

lau mendi nahasi

Tokioko azokan salgai

bizigailur

bizimutur

lau tontor

eta aterperik ez

agian behar genuke

erizaina eta ez olerkaria

edo labana zainean

eta ez kamamila mahai gainean

edo soka lepoan

eta ez lagunen besarkadak

edo antzutzea

eta ez ohe-mendietan galtzea

anbulantziak dira maitale fidelenak

gasolindegietara doazenean

eta helmuga urrunetan daudela ere

beti bueltatzen dira

anbulantziak dira

izarretako zinemak

gazela nekaezinak

neguan ere lorik egin gabe ehizan dabiltzan hartzak

itxaropen argiak

anbulantziak dira

haizeak adar guztiak zartatzen dituenean ere

eta garabiek ehun eta hiru metroko

berogailuak eraikitzean ere

anbulantziak dira

gauero gonapetik datozen bidaiari itsuak

AMIANTOZKO BORREROAK

S-Bahn sareak dirau zure atzartzean

eta atzo ez bezala tanta bila nabil hondartza lehorrean

larroxa urdinak ederrenak direla esan nizun

baina zuk azaldu zenidan

berez zuriak direla eta tinta xurgarazten dietela

larroxa ito zutela

eta ura mendazko siropez nahastu zenuen edalontzian

eta sudurpean jarri

hala ere Berlingo horma zulatuetako begiak

gatz-borobil diren neurrian

dira metrailetak arte objektu,

azukrerik ez duen limoi-zukuan

kobazuloko putzua da zure begia

eta geltoki horian lurreko marra zuria

ez gurutzatu, ez gurutzatu

zure ipurmasailen arteko zauritxia

isiltasunean ardoa eta odola

vino i crev

bukatzen da ibilaldia zure bekainean

amiantozko aurpegian

non eztia mendiko bide den

EGONGO EZ NAIZEN EGUNAK HATZEZ ZENBATU DITZAKEZU ESAN ZENIDAN ETA GUTXIAGO BAZENITU NAHIAGO NUKE

idien emankortasuna jokoan jarri gabe

adats orraztuak zuenak dira

ez duzue alderdiko agiririk behar

hori guztia entzungailuen gogaia da

marra paraleloen artean nagoela

zure zangoak nire zubi diren honetan

aulki gaineko taupadetan

orain torlojuek berriz ere

hutsunerik beteko ez dutela zin egin dutenean

eta daratuluek ez gaituztela zulatuko

etorri zara zu katurik gabe hankartean

zuritzeko mundua nire adatsez

duela aste bi

Berlinen batuko ginela

egin nuen amets

eta duela astebete

kitatu ninduzun

bai

     ona zein ergela den

     trop bon trop

con

                           batengatik

OHEA AGINDUTAKO LUR DENEAN ETA OHEA AGINDUTAKO LUR HUSTE DENEAN

ohean lo da bat eta bestea sartu da

lotu dizkio besoak eta estali begiak

biluztu du eta bultza ohe izkinara

mende erdi igaro da eta

bitartean moztu dizkio bi zangoak

odolustu du

orain zerra eskuan

ohea erdibitu nahi du

ohean ziren haren gorputz zatiak eramanez

heldu berri denak legeak ditu

eta zerrak

eta elektrodoak

eta azidoa begietarako

eta prentsa

ohean lo ametsetan zegoena

gaizkilea da

galdutako zangoez oroitzeagatik

laguntza eske

besoekin duen indar apurra xahutzeagatik

gilo, mazmouria, shuafat, kalandija, ofra

izara zurietatik

ezin da

odola ezabatu

MUNDU-MAPA

                        helduko dela

                        helduko dela

                        eta egunero dugu bezpera

                                          Teilatuko lizarra

                                          Koldo Izagirre

nire mundu-mapak

        ez du iparrik

        ez du hegorik

nire mundu-mapak

        orain zartatu ostean

        bi ekuatore ditu

bi ekuatore begiak lausotzeko

bi ekuatore malkoak isurtzeko

prozeduraren haginduetara

ortzi mugarik gabeko mapak

         lurra hirutan banatzen du

         lotsagabeki

munduan edonon egonda ere

         bi ekuatore hauts artean desagertuak

         ni lotsaraziz

bi ekuatore

        Quitotik Nairobira bat

        Madrildik Pekinera bestea

nire mundu-mapak

        bi ekuatore ditu

        eta galdua du iparra

ZAIN DARAMAGUN SUGEA

zain daramagun sugeak

ez du deusetarako balio

azken pintxoak

ozeano zabalak izan dira

txaluparik gabe

irlatxoz irlatxo

nahiz eta idatzitako olerkiek aurkakoa adierazi

nahiz haurra iruditu nerabe

nahiz heldua ikusi atso

nahiz intxaurrak eman ezkiek

nahiz amildegitik enborra hazi

atzerapenezko olatua: egia esateko

zailtasunean zerrautsezko zutabe

iraganean irinezko ortzadar

gortinetako loreak leiho egin dira

eta zure begi eztiek

hemen behar lukete

nireen zain

eta ez Italiako zentro-ezkerreko

koalizioaren irudian

NOUVELLE DISPOSITION D’UNE VIEILLE CHAMBRE

oihartzunari esker lortu duzu

marakak bi aldiz azkarrago jotzea

pianoari ordea ez dio onik egin oihartzunak

hemengotarra naiz

ezkorra

haizeak azpimarragailuak bustitzean ere

tapoi gorriz kolakaua edalontzi inguruan

eta kanela-gaileten azukreak artifiziala dirudi

metronomoa ondoan duela

gauean bainatu naiz eta hil edo bizirik

malkoa naiz kreman

zaurian negarrez

eta kanelaz edo oihartzunez

dena zait gordailu

iturri argien urdinean

itzalkundearen aurrean

eszena izartsua

dena delako zelai antzu

wir wollen alles!

baina ezin

ZURE AURPEGIA

zure aurpegia

ez da orri zuria

begiak baititu

zure begiak

ez dira hiztegi

ez baitira berbekin solasten

zure bazterrak

zuhaitzez zuhaitz

dira baso

euri-usain diogu

ozono-usain denean

askatasunaren alde:

debekua

begiak baititu

belarria da horma

limoi zukuari esker

da gozoa marrubia

errespetu diogu

harresi esateko

distantzia diogu

beldurra esateko

IREKI DITUT BESAPEAK

                        Axolagabe, ironiko eta bortitz nahi gaitu jakituriak –

                        emakumea da bera,

                        gerlari bakarra maite du beti...

                                                   Zur Genealogie der Moral

                                                   Friedrich Nietzsche

orain badakidala ez zarela izango nire eskuen luzapen

ez zarela izango galdera preziatuen gogoeta-leku

zure hitzen oihartzunak kafe orbanak jango dituela

luzaroan zelatari

luzaroan ohatze galdu

baina orain ilargi beteak

moral berri soilik esan nahi duen honetan

nahiko nuke zuloa egin harean

eta itsasoak jan dezala

malkoek baino lehen

nahiko nuke zebrek nire eztarriak

baino ozenago abestea

fotokopiagailuetara harilkatu diren

usain sainduen gailetak

legamiaz eginak izatea

jakinaren gainean ileak

aspiragailuek asmatu zituztela

asfaltoak marmelada egin ez dezan

ireki ditut besapeak

bizkarrak erretzeko

urtaroen ohorean

orain badakidala bi alboen ostean

ez zarela jada nire zazpigarren ezpainen jabe izango

margotuko dut begizuria arrez eta ninia haziz

ikusten ditut zure oinak

azteken izaretan / argiari jamaika

hiztegiak=harresiak

AGUR-AMOUR

                        Il n’y a pas d’amour heureux

                                          La diane Française

                                          Louis Aragon

ongizatea arantzan dudala azaldu zaizkit zauriak

hitzak errepikatuz mozkor

eta zoriona agurrarekin batu nahi izan dut

ahaztuz iluntasuneko dardarak

nola gauak jan duen argia irentsi duzu beroa

zure begi handien heldutasunez

eta zapatarik gabeko gudariak miretsiko ditut

suzko gurdiak harrikatzen dituztela

ez da maitasun zoriontsurik

leihoan buztana trabatu duen astigarrak

enborrari eusten dio indarrak lausotu arte

ahuldadeak itoko gaitu goiz eguzkitsuetan

begiak itxita belarriak taupadetan ditudala

sinesten dut zu ere hotz zarela gaur

eta gure astigarrek ez dutela sustrairik

zure bularrean naramazulako lozorroaren umezurtz

nola malkoak ordaintzen diren abesti ederren oinetan

jaio dira ximurrak hatzen gerizpean

il n’y a pas d’agur heureux

orain eztia den hori ere dakusagu zuri

non janzkera genekusan zauria dela iruditzen zaigu

errepikatuz zure begi handiekin hodeiak zelai direla

denborak jan ditu aldi berekoak ziren ibilerak

ateetan eta karriketan jartzeko ez dela

ez zorioneko agurrik

il n’y a pas d’agur heureux

BIDE HUTSA

haize-burrunba zen etxean

eta itxi nuen atea

baina korrontea zen pasabidean

eta itxi nuen leiho bat

eta beste bat

baina haize-burrunba zen etxean

eta itxi nizun ahoa

eta hankartea

baina korrontea zen pasabidean

eta itxi nituen begiak

eta ahoak

baina haize-burrunba zen etxean

eta itxi nuen bihotza

eta desagertu zinen

eta joan zen haize-burrunba

DIMENTSIOBAKARDUNAK

ez dut

etxerik nahi

etxeak teilatu

esan nahi badu

ez dut

konpromisorik nahi

konpromisoa folklorea

bada

ez dut

oherik nahi

ohea loa

bada

MARRETAN HUTSUNERIK EZ DA

senti ezazu mizpira eztarrian

eta zatoz suzko argien dantzalekura

senti ezazu zisjordania autobusean

birikak belarrietan lehertzean

senti ezazu hutsa begietan

zapatak busti zaizkizula

senti ezazu B-52ak eta newtonek

bidaltzen dizuten askatasuna

senti ezazu metalezko soka

hatzak odoltzen dizkizula

senti ezazu besoek ez dutela hegan egiten

burua hirugarrenetik espaloira botatzean

hotzikaran malda dakusat soilik

eta marretan hutsunerik ez da

BEHARRA ETA GOGOA

iristean esan zenidan

«isiltasuna ere musika da»

entsaladaren aurretik

«hutsunea ere espazioa da»

ostean

«beltza ere kolorea da»

postrean

«begi eta keinuak ere hizkuntza dira»

kafean

«operazioa egitean min egiten badizute ere

sendatzeko tenorean gertatzen da hori»

alde egin baino lehen esan zenidan

«adarrak jarri nizkizun

baina zu bakarrik zaitut maite»

GERRIKOA

badakit zergatik zenidan

gerriko beltza oparitu

betiko estutzen nauzula

nahi zenuelako ziurtatu

HILTZAILEAK, PUTAK ETA JESUS

hiltzaileek dute soilik

bizitza eskuartean izateko aukera

hiltzaileek eta zakila hortzez

mozten dakiten putek

jesus gurutzatua da

besarkadaren antitesia

besarkadarik gabeko maitasuna

kristorena da

eta nik ez dut hain

arin

gugandik alde egin

ITSASONTZIA

zure eskuetan

labana muxu da

iragana sarraila

zelaia mendi

hutsa gezur

eskua hezur

mauka tixert

haizea malko

ALLÉES BOUFFLERS

    zure begiak orraztuz

    zure titiak arroztuz

    zure uzkiak arrotz-tuz

ez zaitudanean

LOZORRO ZELULAK

esan nizun

jihadaren

lozorro-zelulak bezalakoak izan gintezkeela

edonon

edonoiz

lehergai

baina

zu han                                                    eta ni hemen

ginela

jainkoz aldatu zinen

eta orain

lozorro-zelula zara baina zure leherketaren uhinak

ez nau joko