Alde erantzira nabil

EKHINE EIZAGIRRE

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 2016 Ekhine Eizagirre

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 2016ko martxoa

Edizio hau: 2016ko martxoa

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

izan zirenei

amari

borrokalari feminista guztiei

izango direnei

HEGAN

gure libertatea

hari batetik zintzilik egon arren,

esku arrotzen menpe baino

nahiago kometak bezala

askatasun haizean hegan

NON

Ez galdetu non nagoen,

leku hau ez da-eta

mapetan erraz aurkitzen.

Ez galdetu non nagoen,

leku hau ez da-eta

inongo latitude eta altitudetan agertzen.

Ez galdetu non nagoen,

leku mugikorrean dantzan nabilenez

bilatu arren ez nauzue-eta bertan topatuko.

Leku honek badu

bere izena.

Izan liteke zelai zabal bat,

zuhaitz eta mendiz josia,

elur malutez estalia,

eguzki izpiz jantzia,

euriz bustia.

Izan liteke etxe erraldoi bat,

zementuz edo harriz edo

egur zaharrez eraikia.

Leku honek baditu

mila koloreko lau horma:

beroak, hotzak, ilunak, argiak.

Izan litzake mila errepide,

mila estrata txiki,

denda txikiak inguruan,

eta animaliak eta landareak.

Izan litzake, gorantz begira,

amaiezinak diruditen aldapa malkartsuak,

misterioz betetako bidezidorrak ilunpetan.

Ez galdetu non nagoen, berriz ere.

Hemen nago,

hotz izoztuko eta ur epeleko aberrian,

ez lurrean ez airean, soilik aske,

soilki askatasunean.

GAUHONTZ

elkarren kontra estuturik

karraskatzen diren hortzak

oharkabean beren kasa

estutzen diren ukabilak

sukarraldietan bezala

izerditzen zaizkigun haragiak

hontzenak bezala zabal

irekitzen zaizkigun begiak

gorputzaren mugimendu

autonomo urduriak

horiek eta beste hainbat dira

goizeko seiak bitarte irits daitekeen

ate kolpe bortitzaren kezkaz

bizi ditugun sintomak

GOI TENTSIOKO KABLEETAN - 1

Malabaristen moduan

oreka topatu nahian

goi tentsioko kableetan

dantzari gabiltzan txoriak gara.

Bihotza kiskaltzeraino maite ditugun

lagunen indarraz egiten dugu egunerokoan aurrera,

ez baita borrokarako grina zaharrik

borroka grina oraina denean.

Elkarren irribarreen besarkadetan

urtzen garen izozkiak gara,

elkarren indarren pausaleku,

tentsioak askatzeko elkarren sorbalda.

Zer gara ba gu:

hegan aske egin nahi duten txori errariak,

hegoak astinduz haize bolada traketsak

eragozten dituzten arrano biziak,

hegoak zabalduz herria besarkatzea

amets egiten duten ameslariak.

Eta hori lortu bitartean

ezinbestean jarraituko dugu

goi tentsioko kableetan dantzan,

ez baita borrokarako grina zaharrik

borroka grina eta pipermina

gu geu garenean.

ASTINDU HEGOAK

Hegoak astinduz gara,

erlauntzean, hotzaldi gogorrenetan epel.

Bizirik jarraitzeko gara,

lorez lore, basoz basoko bidaiari.

Bizirik irauteko gara

etxetik kanpo.

Lorez loreko bidaia

luzea da gurea,

txilar, labanda, ezkai...

eta etxera itzultzeko ezgai.

Hegoak astinduz gara,

erlauntzean, hotzaldi gogorrenetan epel.

Hegoak astinduz gara,

haizetan eta haitzetan, askatasun haize.

Mila ezten-lantzaz defendatzen dugu

gure herria. Ehunka hildakoz.

Bizirik irauteko astintzen ditugu hegoak,

bizirik irauteko gara etxetik kanpo,

hegoak astinduz irauten dugu herri

nahiz eta herritik kanpo bizi.

GOI TENTSIOKO KABLEETAN - 2

Txori kantuekin batera

esnatzen gara,

eurekin batera

egiten dugu hegan,

elektrikazko kable erraldoietan

jarduten dugu dantzan.

Gaua iristearekin batera

bueltatzen garen arte

sasiarteko gure habiara.

Zeru hauek dira

txorion hega-bide naturalak,

eta haizeen bulkadaz

ihes egiten dugu

ehiztarien sareetatik.

BAT-BATEAN

behin-behinean

bizi gara

behin batean

baina betikotuta

bat-batean

iraul daitekeen

betikotasun bitxian

ILUNEGI

Irudi zait gaurkoan

mundua ilunegi,

katastrofitis larri baten pean edo...

irudi zait gainean dela apokalipsia.

Gure etxeak jada

bankuen bazka dira,

gure lurrak

kapitalaren jabetzak,

haien dirutzak

gure poltsiko hutsak.

Auzolanean jasotako harriak

pilatu zaizkigu

norbanakoen bizkar gainean.

Diru usaina airean,

etsipen zaporea platerean,

zor kutsua dabil kalean.

Astun. Oldarkor. Likin.

Subjektu izateari utziz

zapaltzaileen objektu gara.

Zientzia-politika, erlijio-etika

biblia berria gurea.

Besterik gara,

ardi

edo ez gara.

Zoriontasun egarri,

antsietatez larri,

kapitalisten koktelak ditugu edari.

GPSak oinen ordezko gidari,

iPhoneak informazio emari,

kamerak segurtasun sari,

komunikabideak titereontzako hari.

Irudi zait gaurkoan

dena ilun dela.

Ametsek eskuetatik

irrist egiten didatela.

Gure jabetzak ez ezik

ametsak ere

desjabetu nahi dizkigutela.

LUZE-LABURREAN

denboraren distantzia laburra

distantziaren denbora luzea

amorrua

malenkonia

gorrotoa

ezintasuna

gosea

desgastea

tristura

antsietatea

hara errealitatea!

GAUR

300 bala airean

tiro 1 buruan

7 zerraldo

arrazakeria

       beldurra

          duintasuna

       terrorismoa

zapalkuntza

gaur

baina

3 zakur

gutxiago

gaur

11 urteko gaztetxoa

eskola aurrean

jipoitu dutenetariko

3 gutxiago

zuria ez da

beltza inoiz

eta gaur ere zerua

gris ageri da

EZ ZARETE PASAKO

Francok hiltzerik

lortu ez zuen

gorria naiz.

Inkisizio guztiak

hegaldatu dituen

sorgina.

Euskara gogotik

darabilen

euskalduna.

Hildako guztien izenean

“ez dira pasako!”

gauero belarrira

xuxurlatzen dizuedan

horixe naiz.

BIDE EZEZAGUNEAN

Bide ezezagun hartan lehen agurra.

Aipatu ezineko herrietan gerritik helduta.

Parodia etengabean atzemangaitz.

Elkarren lurretan eta ezpain arrotzetan

egin genuen larrutan,

gureak ez ziren mapetan gerra.

Kale bazterreko puta lizunenen tankeran,

borroka prostituta ezin aipatuzko bidezidorretan.

Identitate performatuen aterpean,

intxaur oskolak bizkarrean egin genuen bizitza,

parodia etengabean —atzemangaitz—

babestuz askatasuna.

Burdinaren hotza gure azalaren betiereko maitale.

Aipatu ezineko jatetxe hartan

zerbitzatu ziguten zopa,

sasi metafora ezin hobea,

errezeta sekretua izan baita gure bizimodua.

Parodia etengabea,

bihotza eta bizitza hatz mamitan.

Aipatu ezineko herrian eskuak jasoz,

bide ezezagun hartan, azken agurra.

Amaitu da funtzioa.

Parodia krudela gure bizitza.

HUTSUNE

Ezaren ezereza

Mundu hau dut mespretxa

Egoneza

Presa

Itxaropen geza

Itotako ametsa

Malkoen babesa

Ezaren ezereza

Ihesa

ZULO TXIKIA

Zulo txikitik so,

paisaia berberean

galtzen zait begirada,

orain ilun, gero ateri.

Aspaldi joan zen elurra,

konturatzerako urtu.

Begien atzean gordetako malkoak

noizbait ziren idortu.

Zulo txikitik so,

nire begi bikientzat

paisaia aldakorraren

monotonia opari:

arnastu ezinezko mendia,

zeharkatu ezinezko errepideak,

iritsi ezinezko harrizko etxeak,

laztandu ezinezko liliak.

Zulo txikitik so,

denbora aurrera doan seinale,

monotonia aldakorra:

zakur arrotzen ibilgailu hotsa,

begi-ninien dardara,

horma arantzadunak

nire barrunbeak orrazten,

odola izozten,

ikusmira lausotzen.

Zulo txikitik so,

ilargiaren argia:

begiek arnas dezaketen sosegua

bizirik sentitzeko egia.

Zulo txikitik so,

zulo handian ez jausteko

arrazoiaren argia,

etorkizunerako zubia,

askatasunaren argazkia.

IGERI

azkenekoz izarapean

elkarri estu helduta

egon ginen hartan bezala

ken diezazkiogun

ordulariak elkarri

horrela ez dugu-eta

kontatu beharko

berriz elkar ikusteko

zenbat minutu eta egun

eta aste eta hilabete

eta urte falta diren

ABSENTZIEN ITSASOAN

Itsas karakoletako

hots errepikakorraren antzekoa da

absentzien itsasoa,

edo lau hormaren arteko

isilune tristea.

Hutsuneari dantzatutako

maitasun balada da

absentzien itsasoa,

egoera latzetan samurtu ezineko

une krudela.

Ezertarako eta denerako balio duten

tramankuluz inguratutako lekua da

absentzien itsasoa,

irudi exotiko ukiezinen

pantaila hotza.

Lagun eta sendi gosea da

absentzien itsasoa,

zoriontasun guztiz ezin asea.

ARRAKALAK

bizitzako zartako bakoitza ote

—tristura, kolpe, tentsio, haserre, beldur—

zartako bakoitzeko bizi-hatsa ote

—oihu, aiene, garrasi, intziri, marru—

azala lerro infinituz arrakalatuz

heriotzara zimurtzen gaituena?

GERO ARTE

—Ama!

Geroztik ikasi nuen

hutsunean igeri egiten,

oroitzapen goxoz inguratutako

putzuzuloetan.

Eta hala zoaz zu ere,

gero arte batez,

“noiz arte?” galdera samina

hutsunean hegaka utzita.

Zu ere

oroitzapen goxoz bildutako

hutsune bat izango zara.

Oroitzapenok laztantzean

oraindik bihotz taupadak

biderkatzen dizkidan hori.

ALEZ ALE

Bazoazte

alez ale,

bazoazte

nire barrenetik

ihesi, urrun.

Petaloz petalo

biluzten ari naiz

udan ere

hotz sentitzeraino.

Bizitzaren bidezidorretan

sarriegi dabilkit

Mateo txistuka.

Baina ez dut nahi

putzaldi gehiago,

nire inguruan

behar zaituztet-eta,

azaleko ileak legez

ni babesten.

Lili honen

zurtoinak adierazten du

esan nahi dizuedan guztia,

horrelaxe sentitzen bainaiz:

maitasun dosi txikiak

nigandik eten eta

apurka-apurka

aldenduko balira bezala.

HITZORDUAK

Iraganean mintzo gara,

galdera ikur bat delako etorkizuna.

Iraganean mintzo naiz,

bizitza osoan inguratu nauzuen guztiez.

Iraganean mintzo natzaizue,

nahiz eta bizi-bizirik zaudeten orainean.

Hitzordurik hitzordu

banabil ere, ez zaudete

neure buruko agendan.

Bihotzekoan, egunero

oroitzen zaituztedan arren.

Hitzordutik hitzordura

hainbat bider

galtzen zaituztet bidean,

hitzorduek ez dute-eta

ziurtasunik batere

klandestinitatean.

Iraganean mintzatuko zarete

zuek ere nitaz oroitzean.

Iraganean jardungo duzue

kafe bat hartzen ari naizen bitartean.

Hau ez baita urtebeterako bidaia sabatikoa,

bizitzako aukera eta bidezidor itsua baizik,

oraina bizitzen ehuneko ehunean.

—Orainak ez du guretzat hitzordurik...

—Eta etorkizunak?

—Zer da ba etorkizuna?

—Galdera ikur erraldoi bat

bizitzako bidegurutze bakoitzean.

AMETS

Hirekin amets egin dinat gaur.

Aske nengonan herrian.

Ondo-ondoan egon gaitun.

Denbora galduaren astuna

begietan dirdiraka genuela

begiratu haut eta esan dinat:

—Nola botatzen haudan faltan!

Eta energia oso bereziak inguratutako

besarkada estuan lotu gaitun

aspaldi ez bezala.

Esnatu naun.

Kantuan ari ditun txoriak 6:30ean.

Eta ametsetakoa orain

esna esan nahi dinat berriro:

—Nola botatzen haudan faltan!, Edur.

UKAN NAZAZU

Ukan nazazu

behar bai baina ez nagoenetan.

Bete ezin izan ditugun

gure bizitzako etenpuntuetan,

denboraren minutu luzeek

puzten duten parentesian

uki nazazu,

ukan nazazu.

Putzu gabeko oasi handi honetan

bila nazazu

eta ikusiko nauzu zelai idorrenak ere

ase ditzaketen oroitzapen goxoetan.

Ukan nazazu

behar bai baina ez nagoenetan.

Maitasunaren hariari jarraituz

aurkituko nauzu

etenpuntuak lerro zuzen bilakatzen dituzten

bihotz ttakun azkarretan.

Ukan nazazu

atzo, gaur eta biharko gauetan.

Bila nazazu hegan,

gaua argitzen duten eta

hainbeste maite ditugun ilargi beteetan,

distantzia sekulakoek ninirik nini

ahitzen dituzten izar iheskorretan.

Ez nagoenetan, behar nauzunetan,

hitz sorgindu hauen bidez

senti nazazu gertu.

Heldu gogoz gerritik

eta eramango zaitut erratz gainean

denbora eta urruntasuna

laburtzen diren unibertsora,

absentziak sutan errez

ametsak egia bihurtzen diren akelarrera.

Ukan, usain, laztan nazazu.

Senti nazazu, eta elkartuko gara

irri, xirri eta muxuen lurralde askean.

EZER EZ DA BERDIN

Bigarrenez

eten da zilbor hestea,

ez zara berriro jaio.

Eten da soka,

ez zara lurrera jausi.

Atzokoa bazara,

nolatan zaude gaur

hain desberdin?

hain triste?

hain hauskor?

Zergatik duzu

sabelean min?

Zilbor hestea

eten da berriz,

bere usainak eta

bere esentziak

inguratzen zaituzte soilik.

Gaur ez da atzo.

Amaren hatsa galduz geroztik

ezer ez da berdin.

SOKASALTOAN

Kariokak etxean

geratu ziren

egun hartan.

Kulero gabe

geratu nintzen

egun hartan.

Ipurdiko goxo batez

gero arte esanda

agurtu genuen elkar.

Egun hartan berriz ere

gainean generaman

gure ondasun urria.

Ondasunez hustuta

baina itxaropenez gainezka

berrekin genion bideari

garrantzitsuena bizkarrean hartuta:

borrokarako grina, umorea,

indarra, oroitzapen goxoak.

Muxu bat,

ipurdiko bat

eta gero arte.

Geroak bidean

guretzat denbora tartetxo bat

eskainiko digun konfiantzaz,

hemendik gutxi barru

egutegiko lauki baten hutsunea

elkarrekin beteko dugulakoan.

Kariokak etxean geratu ziren.

Gure oroitzapenak, aldiz,

nire bihotzeko apalean.

AMETS

bihotza

lur eremu zabalegia

jabe bakar bat izateko

GUK NAHI DUGUNA

Bestea besterik ez bezala

nahi gaituzue.

Zuen kate estuek

lurraren kontra ekarri dute

gure balantza,

zuen aldeak

zerua ukitu duen bitartean.

Gure kontura bizi zarete.

Gure kontura eraiki duzue

zeuen zerua, eta han goian

bizi omen den indar orojakile

gailenezin baten izenean

zapaltzen gaituzue.

Baina bagara

besteaz harago

gugan sinesten dugunak.

Bagara

diru gabe, aberats

arma gabe, indartsu

botere gabe, ahaldun.

Zuengatik gara bestea,

zuengatik feministak.

Zuengatik gara itzal,

zuengatik sorginak.

Itzaletik, irabazteko grinaz,

egingo dugu hegan

kateak su goritan urturik.

Hegan denok batera,

balantzaren alde gorenak

lurrean jar ditzan oinak.

Hegan denok batera,

bestea ez ezik

izan gaitezen

guk nahi duguna.

URRUN

Loak hartu du,

ez dadila esnatu.

Minbera dut gorputza.

Zergatik ezkondu nintzen?

Mozkor usaina airean, nazka!

Irakin dezadan agudo ura.

Noan isilik.

Ez dut inbuturik beharko:

belarritik garunera zuzen,

asmatuko dut!

Urak bidea egingo du

zure garuneraino.

Garuna egosiko dizut,

eta orduan

zurekin batera

ahaztuko ditut

kolpeak

    mehatxuak

        bortxaketak

            irainak...

eta hamaika urteko edozein haurrek nola

amets berriak egin ahalko ditut,

zu gabe, zugandik urrun, azkenean.

GURE GORPUTZEN BIRKONKISTAN

Kapitalismo patriarkalaren

eraikuntza sozialak gara.

Ez haatik amaitutako produktuak.

Ez haatik eskultura moldakaitzak.

Ez haatik behe-laino zurrunak.

Etenik gabe

berregokitzen

    birkontzientziatzen

        berreraikitzen

            dihardugun

subjektuak gara.

Horregatik gorputz ahaldunak.

Horregatik kontzientzia arriskutsuak.

Horregatik gure gorputzen birkonkistan

dihardugun nomada feministak.

PAISAIA MOREAK AMETS

Labanda usaineko paisaietan

oroitzen zaituztet, osasuntsu,

gure herrian sustraituta,

izara koloretsu baten gisara.

Zuen pausoek

nire bihotz taupadetan

egiten dute oihartzun:

doinu bortitz lasaia.

Larre more zabalotan

suma dezaket gure sua,

erein dugun haziaren garra.

Labandaren esentzian

borrokaren usaina.

Paisaia moreak amets,

saretzen ari gara oihala.

Muga-hesirik gabeko sentimenduan

izara beraren epelean

eskuz esku josten oraina.

PORNO-POEMA GOURMAND BAT

Ohe ttipian balantzan,

zango zabalik dantzan.

Hatza zure mihia bailitzan

nire leizean dabil saltsan.

Gora, behera, aurrera, atzera

100 km orduko martxan.

Uzta oparoa gaurkoan

nire gorputzeko baratzan.

Ezpain eta bularrak,

izerdi eta dardarak...

azkartzen ari zaizkit taupadak,

zorabiatzen nauten plazer danbadak.

Gozamenarekin hasi solasa

ezin berehala eskegi.

Gorputzak diost lizunki:

segi ezan, segi, segi!

Hasperenetan azkartu da arnasa,

sobredosi demasa,

hatzetatik naiz ukabilera pasa,

hau sentsazio basa!

Ipurdia bururdi gainean,

jiraka eskua alu barnean

zukua atera nahiean

laranjei bezala goizean.

Zure aurpegia nire gogoan,

bihotza punpa biziagoan,

hasi naiz oihuka ero moduan

eta ez dut ezer utzi barruan.

Esne tantak izterrean,

putzu bustia maindirean.

Ederra gaupasa gaurkoa

plazeraren ilunabarrean.

ZER NAIZ?

emagaldu

nahi dut

galdu

ni berri bat

kausitzeko

AUTODEFENTSA

Erantzi denok eta

trapu zaharrak jantzi.

Musu eta koska

letaginak zorroztu.

Armak beti eskuan

kuleroak buruan.

Garaipen grina altzoan

irri maltzurra ahoan.

Mandragora botila

trago banaz hustu.

Kortxoak erreta

aurpegiak margotu.

Suaren bueltan dantzan

ozen sorginon irrintzia:

iritsi da kontra-ehiza aldia

errautsetatik esnatu da piztia!

Sasi guztien gainetik

egin zeruari tiro.

Has dezagun festa!:

    ahizpa kide maitale

          zuri beltz langabe

             sorgin puta alujale

autodefentsa komandoz

bete plaza eta kale.

Hemen da kontra-ehiza aldia

kaleetan barrena dabil piztia.

Ofentsen kontrako defentsan

damurik ez despentsan.

Gora autodefentsa!

PUDOREA

hainbeste

tenue correcte

ikasgai

etika

pudore

moral

eta

zuen jainkoa

hortxe ageri duzue

titi bistan

txaparro batekin

alde guztietan

nonbait

ahaztu egin zaizue

non edan zenuten

lehen tragoa

nondik eta nola

zineten jaio

arraio!

VIKI

Ez jantzi panpoxik

ezta ere poltsikoan sosik

baina egunero zaude pozik.

Begi ertzak irrist,

aurpegia irriz,

eta ni zure egarriz.

Eskatu didazu bisou,

nik galde: nor zara zu?

Lotsarazi nauzu, aizu!

Mandarina zaporeko soa,

sua bezain gartsu, gozoa.

Esnatu didazu otsoa.

Arropek kolpean irrist,

elkarri begira irriz,

egidazu koska berriz.

Bi su artean bisou,

zu eta ni, ni eta zu.

Nolako plazera, aizu!

Ez dugu behar arroparik,

are gutxiago sosik

bizia bizitzeko pozik.

Gurutza iezadazu soa,

gazia bilakatu gozoa,

espetxetik behingoz

aska dezagun gogoa.

PLAZER TANTAK

gozamena

besterik ez naiz

zirraraz

bildutako gorputza

plazer tantazko

putzua

epela

umela

tximeletak

dantzan dituen

sabela

GILTZA

Hartu giltza:

ireki zure barrua,

jalgi zure errena,

zure alde erratua.

Bidaiatu lubakiaren bestaldera,

beste horrenbeste garenon lurraldera.

Hartu giltza:

alda dezagun erretratua,

grisa bilaka koloretsua,

hezurra haragitsua,

matxoa maritxua,

Txanogorritxu otsoa,

laranja erdia osoa.

Hartu giltza:

eragin sarrailari,

irauli zure barrua,

hautsi inposatua,

dasta debekatua,

izan bekatua.

Normala norma bada

hobe izan nomada.

Arauekiko

             ez etiko

             antipatiko

gorputz atipiko

             anatomiko

             anotomiko

             atomiko

             despistatua.

ZEURE GILTZEN JABE

mila kirten eta zulo

mila giltza

mila ate

mila kate

barne gerrate eta debate

hatz eta behatz

ukabil oin mingain

klitori bulargain

aho ipurdi uzki

alu sudur belarri

denak plazer iturri

zenbat frikzio

hainbat desio eta sentsazio

loaldi sakoneneko zure

fantasia eta fikzio

mila giltza mila ate

mila kirten eta zulo

zure gorputz geologikoan

mila muga mila murru

zuk noiz gaindituko aiduru

ireki ate denak

aldatu eskemak

zorroztu zentzumenak

eta galdetu behingoz

zer eskatzen dizun senak

HIREKIN

Hire azal gainean

egin nahi dinat antzerkia.

Argizaria bilakatu,

suz urtu,

hire gorputz gainera

tantaka amildu.

Plazerez lehertzeraino,

berriz jaiotzeraino.

Bero, ero...

ez din axola

erretzen bagaitun.

Hirekin eta hiri begira

egin nahi dinat larrutan.

Hire aho bustian

txupitoak edanez

hire zuloetan barrena

nahi dinat mozkortu.

Alkohola izerditzeraino,

behatzak erretzeraino.

Ero, bero...

ez din axola

kiskaltzen bagaitun.

TOPA!

bizitzaren

zapore garratza

itotzeraino

eztarriratzen zaigunean

elkartuko gara infernuan

eta jarraituko dugu

amildegi ertzean

tekila edaten

NIRE PREKARIA KUTTUNA

Hator nire eskura, Courgette,

hator laztana.

Ur goxotan

nahi haut epeldu.

Goxoki estali,

gomaz saihestu,

koban babestu.

Hire gainean

egingo dinat dantza,

hiri helduta estu.

Nik markatuko dinat pausoa,

nik erritmoa,

hago geldi, ez mugitu!

Hi haut baratzeko poza,

emadan plazera,

nire prekaria kuttuna.

Bilaka dezagun

une hau urrezko,

amortiza hazadan,

nire prekaria kuttuna,

gaur aluz sentiz

bihar koskaz irentsiz.

Hator nire barrura,

nire prekaria kuttuna.

Gaur ni naun hire baratza

bihar hi nire bazka.

ZUEKIN - 1

Zuekin

zeru garaietaraino

hegan igo naiteke

erortzeko beldurrik gabe.

Zuekin

lurpeko infernuetaraino

amildu naiteke

erretzeko beldurrik gabe.

ZUEKIN - 2

Zuekin magia

su artifizialen gisan

lehertzen da zeruan.

Labanda usaineko

larreak ereiten ditugu

purpurina morezko euriz.

Laia gainean hegan,

buru idorrak iraultzen,

lur gogorrak biguntzen.

Zuekin magia

egitate bat da

egungo munduan.

Ostadar koloreko

zubiak margotzen ditugu

hatz puntekin.

Laia gainean hegan,

buru gogorrak biguntzen,

lur idorrak iraultzen.

IZATEKOTAN

Ez naiz inorena.

Ez dut inor

aukeratu nahi.

Ez dut inork

ni hautatzerik nahi.

Izatekotan,

maite nauten eta

maite ditudan

guztiena naiz.

Horregatik naiz

bereziki

neure-neurea.

PUTA

Izan nahi dut puta.

Hankartea zabaldu munduari!

Zupa zein zurrupa,

plazera bezero nagusi,

bizia igaro ilargiari uluka!

HARREMANTZE FASEAK

a      ametsetan

b      baba dariola

d      dudak

e      erabakiak (hartu behar, bizitza horixe da-eta...)

f      finikito

FAMILIA INPOSATUAK

Eten da arnasa,

ez zaude jada.

Eten dut soka,

ez naiz lurrera jausi.

Atzokoa banaiz,

nolatan nago gaur

hain desberdin?

hain lasai?

hain arin?

Zergatik ez dut

sabelean min?

Zuek gabe ere

badudalako etxerik,

maite eta zaintzen nauenik.

Josten ikasi nuenetik

ez dut bakarrik

geratzeko beldurrik.

Gaur ez da atzo.

Aukera egin geroztik

dena da desberdin:

errazago, justuago.

Ez dut nahi errukirik,

zurikeriarik, konpromisorik.

Ez dut behar familia inposaturik.

FAMILIA NUKLEARRAK

Familia nuklearrik?

Ez, eskerrik asko.

FEMINISMOARI

zu zaitut

lau hormaren artean morfina

arintzen didana egonezina

       jakin-min atsegina

       itxaropen bitamina

       egin dezadan aitzina

zu zaitut

bozkario eta samina

bizitzako pipermina

       lagun ukaezina

       adiskide nekaezina

       maitale aseezina

zu zaitut

kontraesanak xuxurlatzen

dizkidan sorgina

SOKATIRA

armairutik atera

eta lokutorioan

bahitu gaitizten, maite

baina gure gogoek

elkar hartu eta

hegan egin diten, aske

EAU DE PARIS

Zementura itsasten nau

Paris gris honek.

Ezpain artetik

mingaina hondoratzen

eztarria itotzeraino.

Likatsu itsasten zait

larrura urdinabarra.

Zabor kiratseko

kolonia merkez

bustitzen nau,

arratoi eta katu kakez

igurzten dit aurpegia.

Inolaz ere ezin

lohitasunetik askatu.

Limurtu nahian

inguratzen nau

atzapar luzeez,

plegatu asmoz

urratzen dit azala

azkazal zorrotzez.

Zulo orotarik

jo nahi nau

Paris gris honek,

zulo bakoitza

ahulgune eta alugune

uste izanda.

Zementuzko langarrez

irentsi nahi nau Parisek.

Eta hala nabil egunero

grisetik erauzi beharrez.

ZIRIMIRI

Ezinari eta inpotentziari

eskuburdinez lotuta,

mendekuzko ur sakonetan

pixkanaka hondoratzen doan

aingura astuna da gurea.

Besterik bilakatzen ari gara

ustekabean eta ezinbestean,

irakiten genituen desirak

ezerezean lurrundu ahala.

Ur azalean kulunkan

geratu zaizkigu ametsak, maitea,

eta zirimiri triste batek

laztantzen ditu nostalgiaz.

GELDI

Zer axola du

elurrak estali badu

patioko lurzorua?

Ez da denbora

eteteko arriskurik

denbora ez doan lekuan.

Egunak joan, egunak etorri,

euria joan, elurra etorri,

egutegian urratutako laukiak

bart zurbil, bihar zuri.

Denbora zementura

itsatsi denez geroztik

Parisko estolda-zuloan

eguna eta gaua besterik

ezin ditut bereizi.

GUTIZIA

Arrakalen bila nabil grisean.

Erauzi ditzadan zementutik

txokolate apur bat eta

Afrikako ilunabarrak.

Erauzi ispilutik

zure musu bat edo

keinu soil bat.

Erauzi alutik

hasperen eta irrintziak.

Erauzi gutunetik

zuk izkiriatutako zirriak,

animozko eta amodiozko basoerdiak.

Arrakalen bila nabil grisean.

Bada zirrikiturik oraino

zementuzko itsasoaren erdian.

SEGUNDO BAKOITZA

Erloju orratzen

kontrako norantzan

egingo dinagu iraultza.

Ez atzerantz, beste alderantz.

Denborak zentzurik gal ez dezan

hitzordu klandestinoak

adostuko ditinagu

amets periferikoetan.

Eta gure gorputzek bat egitean,

azalak azala ukitzean,

begiradak lapurtuko zizkionagu

segundo bakoitzari:

minutuei musuak,

orduari zentzua.

Denbora plazerez

irauliko dinagu.

OROIMEN LURRINA

Hordagoa bota zionagu

murru arteko moralari.

Erauzi dinagu plazera zementutik,

mendeku zulo hau putetxetu,

bordela burdel bilakatu,

ezleku gris eta ainube hau

glamour pixka batez apaindu.

Minutuak lizunduz,

distantziaren gazia gozatuz,

ordu pasea eztiki lurrinduz,

horma zakarren kontra berotu eta

euria hasi aurretik elkar busti dinagu

Hatsak, behatzak, laztanak nahastu ahala

haizearen hozkirriak eraman ditin berriro.

Baina gaurko arrastirian samurragoak ditun

hemen antsia eta bakardadea,

hik urrun alde egin ondoren ere

konpainia egiten geratu zaidan

                               hire usaina.

UMORE BELTZA

Gupida diogu

hormez haraindiko munduari:

lan bila dabilen laguna,

lanerako bizi den bestea,

umeak artatzeko astirik ez duen emakumea.

Pozten gaitu

lanik egin behar ez izateak,

idazteko denbora izateak,

ama ez izateak,

aspertzeko astia topatzeak.

Harrotzen gara

tonaka pena pilatzen den urtegian

irauten dugulako ur azalean.

Harritzen gara

penaz ito beharrean diren hainbesteren gogoak

gora jasotzeko dugun kemenaz.

Antzerki hutsa da hau guztia:

umore beltza,

ironia iraultzailea,

sistemarekiko satira.

Kristauek nahi luketen bezala

geure buruez gupida ez gaitezen

—leziorik ez, eskerrik asko—

zuen zibilizazioaz trufatzen gara.

Ez dugu maite gupida, pena eta erruen bazka.

3 ALLÉE DES THUYAS
F-94261

Elkartasun zigilua, gutun bat.

Gutun bat, maitasun keinua.

Helmuga, postontziez harago, sakonago.

Hitzak begien atzean irristatzen direla,

animoak bizkar muinean pilatzen.

Gutun bat,

ez ahazteko nondik gatozen,

ezezaguna ezagutzeko,

ezaguna zaintzeko.

Gutun bat,

gutun-azalak edukia nola,

herriaren besarkada

azalean sentitzeko.

Elkartasun keinua, gutun bat.

Gutun bat, maitasun zigilua.

KAPUT!

            espetxean bere buruaz beste egin duenari

            espetxeak bizia kendu dionari

Putz egin eta malkoa dario begi ertzetik.

Begi gorri, minbera, puztu...

puxiken tankeran lehertzeko zori.

Malko urez gainezka, askatasun egarri.

Lau hormaren artean eri,

nahiz eta leihoz bestalde zerua den ateri.

Begi gorri, minbera, puztu...

malko putzu.

Zorigaitzez betetako puxika

nola hustu.

Lepoa laztantzen dizun labana

nola kamustu.

Begi gorri, minbera, puztu...

malko gorriz mina bilakatuz putzu,

zeure kasa, azkenean, kaput! esan duzu.

EZ GU TENTATU

gona motzak

aldizkarietako gorputz biluziak

debekatu nahi dizkigute

     arropa gardenak

     ostegun gauetako pornoa

     debekatu nahi dizkigute

liburu erotikoak

sexua eta plazera

debekatu nahi dizkigute

baina gaua iritsitakoan

strip-teasean erantziko gara

eta gorputz garden biluzietan

egikarituko dugu gure porno propioa

     ziegako hormez haraindiko fantasietan

     eskuz mingainez eta igurtziz

     idatziko ditugu istorio erotiko ausartenak

     gure gorputz sexudunetan

Pierre de Lancreren ondorengo

inkisidore hauek nahita ere

ezin izango digute bahitu

gure gorputzen gozamenezko plazera

     sutan erretako

     sorgin guztien gorazarrez

     botako dugu aluetatik kea

DUINTASUNAZ

biluz itzazue

zuen gorputzak

miatu ahoak

     bizkarrak

          oin azpiak

               ileak

                    bularrak

miatu zuen uniformeak

     galtzak

          nikiak

               kuleroak

                    eta abarrak

ea bilatzearen bilatzez

aurkitzen duzuen

         lan hau egiteko

                     nonbait

                           noizbait

galdu zenuten duintasuna

bortxatzaile miserableak!

GELA BAT NORBERARENA

gorrotoa tatuatuta daramat begi ninietan

ahanzturan galduta daude begirada samurrak

ito egiten nau errepresioaren reality show honek

aztoratu behatxulo eta klakaden neurrigabekeriak

triku itxurako katu amorratuak bezala

ezin diet beste era batera so egin uniformeei

gorrotoa ez da konpainia ona ezleku honetan

ahanztura ez da solaskide aproposa bahitegian

eraikiko dut gela propio bat zulo honen barruan

laztan nazazuen begiradez eta irribarreez

malkoz itsasoratuko dut gorrotoa eta

samurtasunari egingo diot txokoa

metro karratua

gutxienez

ZIEGAKO OHEAN

eskuin eskua luzatu

eta nire atzamarrek

horma hotzarekin egin dute topo

ezker eskua luzatu

eta nire atzamarrek

hutsune ertzarekin egin dute topo

eskuin eskua ezker eskura gerturatu

ezker eskua eskuin eskura gerturatu

eta nire atzamarrek

elkarrekin egin dute topo

bi eskuak elkarri oratuta

gauak epel hartu du lo

HIGANAINO

Eta bat-batean

ez zagon hormarik,

erori egin ditun.

Barroteak urtu,

sareak harizko bilakatu,

txarrantxek arantzak galdu,

uniforme urdinak desagertu.

Hegan egiten ikasteko

agindu zidan norbaitek.

Eta nik gauari

hegoak eskatuta,

hark eman.

Erloju orratzak ero,

helizeak bailiran.

Haiekin aireratu naun.

Zuzen egin dinat

higanainoko bidea.

Bizkarretik besarkatu

eta orduan orratzak

ziplo izoztu ditun.

Ilargiaren laguntzarik gabe,

maitasunaren sugarrekin

argitu dinagu gaua.

Eta halaxe geratuko gaitun luze,

luze, maitea...

hik behar beste,

malko mingotsek

itsasorainoko bidea egin artean

gutxienez.

MUSU-TRUKE

ez dago

desira hau

askatzeko

ekuazio posiblerik

JIRA ETA BIRA

Gozoa isuri dinat

kulero gorrira.

Ez iezadan berriz begira,

izen gabeko desira.

Ez dinat antzematerik nahi

kontrabandozko su artifizialei

ene begietatik ihesi darien distira.

Beroa hedatu zaidan

gorputz guztira.

Ez iezadan atzera begira,

nahi besterik ez dudan desira.

Kontzientzia eragozpena

giltzariz jantzita zabilkinat

ziega zuloan jira eta bira.

GOIZ GORRI, ARRATS EURI

hire ezpainen samurra

zetorkidan akordura

eguna esnatzear den

goiz gorri honetan

inkontzienteak kosk egin zidan

ezpainetako haragian

ebaki lizun hori ageri zainan

zoko horretan bertan

AMETS BUSTIAK

Desira bustiak pilatzen ditut azal azpian.

Eta hantxe geratzen dira gehienetan,

ezin izerdituta, arnas faltan itota.

Inoiz autobusik pasatuko ez den

geltoki bakartiren batean,

pasio eroen aiduru, sexu grinez oihuka.

Ezinaren guduak akitu nau gaurkoan.

Etsi dut! Haserretu egin naiz

neure buruarekin, zurekin,

epailearekin eta munduarekin.

Desiratu dut,

aukera txikiren bat denean,

asalda nazala gogoak,

hegalda nazala haizeak

eta eraman nazala urrutira,

lau horma zikinon artean

ez nadin plazer faltaz maskaldu.

ZURE AZALEAN IGERI

Musukatu nahi ditut

zigarroek horitutako

zure hortz bihurriak.

Miaztu zure ezpain azpiak,

marrubiak bezain gorriak.

Iritsi nahi dut besarkadaz

zure gerri zabalera.

Zimur eta bihurguneetan barna

nahi zaitut gozatu,

ardo on baten gisa

tragoz trago dastatu.

Urperatu nahi dut ahoa

zure haragi samurrean,

kosk egin ipurmasailean.

Besapeko ileak laztanduz

nahi zaitut behatu.

Zure izerdi usainak

sorgintzen nauela

belarrira xuxurlatu,

duda oro ahoz aho xukatu.

Nire begietara zein ederra zaren

lau haizetara oihukatu.

Edertasuna klixe zorrotzegiz

patentatu duen jendarte honi

zure azalean igeri eginez

nahi diot aurrea hartu.

EKLIPSE GAUA

eguzkiak

ilargia

besarkatu du

bart arratsean

nire gogoak

zure gorputza

EGARRIZ

Poltsa laukidunean pilatuta

inoiz jaso gabeko mimo gozoak.

Orrialdeetan itsatsita

inoiz jazo gabeko laztan amultsuak,

banpiro hozkadak, miazka urtsuak.

Hitz lizunak ezin askaturik

azkazalez urratzen ditut:

hitz lodi, etzan, borobil, fin, ñimiño...

Denak niri begitara so,

irakurriz xurgatzen ditut

mantso-mantso azpiak bustitzeraino.

Bihotza epel, larrua hotz, mimo egarriz.

Hotzikarak sortzen dituzten hitz beroak,

itsasaldeko bits gozoak, olatuen gisa

urak ekarri ahala urrundutakoak,

ezin aserik guztiz nire desira eta asmoak.

DISTANTZIA

nire ezpain

zartatuetan

distantziak

arrakala adina

amildegi egin ditu

zure ezpainen

samurrera iristeko

HIRE BITSETAN

Nahi baino gutxiago ibili naun hire lurretan,

nahi baino gutxiago galdu hire erliebeetan,

azal baino paper gehiago ditinat laztandu.

Ikusi baino gehiago haut irudikatu.

Esna baino hobeto sentitu haut begiak itxita,

oroitzapen bideetan hire azalera bidaiatuz.

Irakurriz entzun haut,

berben arkitekturaz ezagutu.

Hire mintzoarekin urtu naun,

hire hitzekin samurtu.

Lerro idatzien artean murgildu naun

eta hauetan barrena hire sakonera heldu.

Hitzen edertasun larriak baina

sarritan nain ikaratu.

Neure buruari galdetzen zionat

ez ote dudan hire mintzoa

hodei bitsekin nahastu,

hiperbole baten erdian

ez ote naizen katramilatu,

fikziotik gehiago duen

idatzizketan engaiatu.

AMONA MARIRI

            nik ere maite ditut txoriak, amona,

            baina kaioletatik urrun,

            aske zeru zabalean

Sentitzen zaitut

bi zilbor hesteen arteko korapilo luzean.

Sentitzen zaitut urrunean nahiz hurbilean.

Oroitzen zaitut

tigre irudidun manta marroiaz estalirik

etzanda izarren babespean.

Oroitzen zaitut

negu hotzean izerdi patsetan bizikleta gorrian

egunsenti bezperako karriketan.

Begirada hunkibera begi zimurretan,

esperientziaren altxorra ahots kordetan.

Sentitzen zaitut

nire masailetan itsatsitako

zure ezpainetako karmin arrastoetan.

Begirada urdurietan,

esku nekaezinetan,

lan gogorrenetan,

une latzetan estututako ukabiletan.

Ulertzen zaitut hizkuntza arrotzean,

hobeki etxeko hitz goxoetan.

Irudikatzen zaitut

bihotz erraldoi baten gisa.

Maite zaitut, aske.

Txoriak jostari dabiltza

leihoaz bestaldean.

ELUR MALUTAK

Neguak harrapatuko nau.

Eta zu

elur maluta baten antzera

jausiko zara nire magalera.

Eta ni

elur maluten leuntasunez

pausatuko naiz zure ezpainetan.

Eguzkiaren gozoak bezala

urtuko dituzu nire bular gainak.

Eta negu aro hau epeldu egingo da

desiraren beroaz zure besoetan.

Neguak harrapatuko nau.

Eta zuk

haize zorrotzaren antzera

gorrituko dizkidazu masailak.

Eta nik

izoztutako beldurrak

urtuko ditut zure besoetan.

Haur jolasetako elur bolak bezala

jaurtiko ditut duda-mudak.

Eta negu aro hau epelduko dugu

elkarren sutondoko garretan.

NOR GARA?

agur bakoitzean

aurkitzen gara

eta

adio bakoitzean

ahazten zaigu

nor garen

adiorik ez

laster arte