Emily Dickinson

itzulpena: ANGEL ERRO

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© Emily Dickinson

© itzulpenarena: Angel Erro

© edizio honena: Susa

2014ko martxoa

Munduko Poesia Kaierak

bildumaren zuzendaria: Beñat Sarasola

http://kaierak.com

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

      Emily Dickinsonen poesiara estreinakoz hurbiltzen dena berehala ohartuko da, lehen lerroak irakurri bezain laster, poeta bakan baten aurrean dagoela. Ez da Dickinsonen lana sobera ezagutu behar lerro horiek hark idatziak direla jakiteko. Originaltasun eta indar berdingabea duen poeta dugu, poesia anglosaxoiko —eta are munduko poesiako— figura gorenetako bat. Harold Bloom kritikariaren arabera, Dickinsonen adimena hain da apartekoa irakurlea beti sentitzen dela txiki, hasiberri, haren poemak irakurri bitartean.

      Izan ere, Dickinsonen poesiaren ezaugarrietako bat zailtasuna da; ez da ulerterraza, besteak beste, ahots indibidual hain indartsu horri jarraiki, topiko oro ekiditen ahalegintzen delako tai gabe. Alabaina, horrexek egiten du halaber hain garaikide, XIX. mendean idatzia izan bazen ere. Arestian aipatutako adimen eta zolitasun horren kariaz aldarrikatuko zuen, esaterako, egiaren askotarikotasuna (568. poema), urte saldo bat geroago postmodernitatearen leitmotivetako batek esango zuen gauza bera alegia. Badira izan iraganak gogorki jotako poeta eta poemak, urteen poderioz zimur ugariz betetzen direnak, baina hori ez da, inolaz ere, Dickinsonen kasua.

      1830. urtean jaio zen Amherst-en, AEBetako Massachusetts estatuko hirian. Bizitza aski bakartua izan zuen eta horren aztarnak erraz asko aurkitzen ahal dira bere poesian. “Bakarrago egon ninteke / Bakardaderik gabe” diote haren lerro batzuek. Beste gai errepikatuetako bat heriotza dugu, haren zerizana (255. poema), harekiko ezjakintasuna (1462.a), harekiko distantzia (949.a). Bere biografoek diotenez, heriotzarekiko larderia gaztetatik izan zuen; hortik omen dator bizitza osoan izango zuen izaera malenkoniatsua. Dickinsonen erreferentzia literariotzat jotzen da Ralph Waldo Emerson pentsalari eta poeta estatubatuarra, nahiz eta nekez koka litekeen Dickinson inoren jarraitzaile gisa. Bien indibidualismoaren gorazarrea gora-behera, Dickinsonen aiurri poetikoa askoz ere makur eta goibelagoa da. Aski posible da, bidenabar, bi poetek elkar ezagutu izana Emersonek Amhersten eman zuen hitzaldi baten ondotik.

      Ia mila zortziehun poema idatzi bazituen ere, Dickinson bizirik zela hamabi baino ez ziren argitara eman, denak ere egilearen borondatearen kontra.  1886an hil zelarik, bada, poeta ezezaguna zen haren inguru murritzetik lekora. Poema sorta mordoa aurkituta, haren ahizpa Laviniak poemok publikatzeko asmoari heldu zion. Hala, 1890. urtean argitaratu zen Dickinsonen lehen liburua, Poems of Emily Dickinson (Emily Dickinsonen poemak) izenburuarekin. Hango poemak, baina, apur bat moldatuak publikatu ziren puntuazio zeinuei, izenburuei eta zenbait hitzi zegokienez. Dickinsonen poemen ezaugarri nabarmenetakoak dira erabiltzen dituen gidoi luze eta maiuskulak, biak ere Angel Erroren itzulpen honetan bere horretan mantendu direnak. Poema guztiak biltzen zituen lehen edizioa 1955ekoa da, Thomas H. Johnson-ek apailatutakoa. Hark erabilitako poemen zenbakera erabili da itzulpen honetan. Parentesi artean ageri den zenbakia Ralph W. Franklin-ek 1998an eginiko edizioarena da, hots, beste edizio kanonikoarena.

      Horiek guztiak kontuan izanik, esan gabe doa Dickinson itzultzea balentria izatetik aski gertu dagoen zerbait dela. Ikustea besterik ez dago haren itzultzaileen artean XX. mendeko poeta goren —eta zail— bat dagoela: Paul Celan. Dickinson itzultzea soilik, honenbestez, aski lan laudagarria zatekeen. Jarraian duzun Erroren itzulpena, ordea, ez da nolanahikoa.

BEÑAT SARASOLA

14 (5)

Etxean ahizpa bat daukat;

Hemendik pezoi batera, beste bat.

Bakarra dago ageri da paperetan

Baina biak dira nireak.

Bata ni etorri bidetik heldu zen —

Eta nire iazko soinekoa jantzi zuen —

Besteak, txori batek bezala, habia

Geure bihotzen erdian eraiki zuen.

Baina hark ez zuen guk bezala kantatzen —

Doinu ezberdina zen berea —

Musika zitzaion bere buruari —

Ekaineko erlastarraren moduan.

Gaur urruti dago Haurtzarotik —

Baina muinoetan gora eta behera

Hari heltzen nion eskutik estuen —

Miliak hala txikiagoturik —

Eta oraindik ere

Haren xuxurlak du

Tximeleta tronpatzen;

Eta oraindik ere

Duela maiatz anitz

Zimeldu liliak ditu begietan

Ihintza nik nuen isuri —

Baina goiza niretzat hartu —

Gaueko izar guztien artean

Bakan hau hautatu nuen —

Sue — betirako!

50 (40)

Ez diot lorategiari oraino esan —

Ez nazan limurtu.

Ez dut Erleari orain aitortzeko

Kemen nahikorik —

Ez dut kalean aipatuko,

Dendek so egingo lidakete bestela —

Hain lotsatia — hain ezjakina den inor

Hiltzeko bezain lotsagabe daitekeelako.

Mendi hegalek — aspaldiko jolastokiok —

Ez dute jakin behar —

Ezin baso maitagarrioi ere konta

Ni zer egunetan joango naizen —

Mahaian txintik ere ez —

Ez jakinaraziko oharkabean

Gaur norbait abiatuko dela

Misterioaren baitan—

80 (129)

Gure bizitzak suitzarrak dira —

Hain nasaiak — hain hotzak —

Arratsalde bitxi batean

Alpeak deskuidatu eta

Haratago ikusten uzten diguten arte!

Italia dago beste aldean!

Baina bien arteko zaindari —

Itzal handiko Alpeak —

Alpe limurtzaileak —

Betiko eragozpen!

89 (68)

Gauza batzuek hegan egiten dute

Txoriek — Orduek — Erlastar batek —

Haien gaineko Elegiarik ez.

Gauza batzuk geldirik egoten dira

Oinazea — Mendiak — Betikotasuna —

Hauek ez ditut nik ardura.

Batzuek geldirik ere gora egiten dute.

Zeruak araka ditzaket?

Misterioa zeinen bare datzan!

108 (156)

Zirujauek zuhur behar dute

Bisturia hartzeko tenorean!

Ebaki finen azpian

Dardarka dago Erruduna — Bizitza!

128 (140)

Arrastiria ekardazu kopa batean,

Goizaren pitxerrak zenbatu egizkidazu

Eta haietarik ihintzeko zenbat diren konta,

Esadazu goizak noraino jauzi egin duen —

Esadazu zer ordutan lo egiten duen

Urdinaren zabala ehuntzen duen ehuleak!

Abar liluratuen artean

Birigarroaren estasi berrian

Idatz egidazu zenbat nota dauden —

Dortokak zenbat bidaia —

Zenbat kopa partitzen dituen

Zukuaz lizun erleak!

Eta ostadarraren zutabeak nork jaso dituen,

Eta esfera otzanak nork gidatzen dituen

Urdin malguaren zumeetan barna?

Noren eskuek josten dituzte estalaktitak?

Nor arduratzen da gauaren girgileriaz

Apaingarririk ez dadin falta?

Etxe Garden hau nork eraiki zuen

Eta nork bertako leihoak zarratu

Nire gogoak deus ez ikusteko moduan?

Nork utziko dit festa egunean ateratzen,

Arrandia iragankorra,

Urrunera hegaldatzeko tresneriarekin?

133 (127)

Haurrek etxeko Gonbidatuari gabon esan

Eta gogogabe joaten diren bezala —

Nire loreek ezpain ederrok altxatzen dituzte —

Eta oherako atorra janzten.

Haurrak esnatzean saltoka hasi bezala,

Goiza delako bozkarioak harturik —

Nire loreek ere milaka sehaskatatik

Goizari ebaska begiratu eta jauzika hasiko dira.

135 (93)

Ura zer den egarriak irakasten du.

Lurra — igarotako Itsasoak.

Bozkarioa — Saminaldiak —

Bakea — Batailen omenak —

Maitasuna, Lurpeak —

Txoriaren nolakoa, elurrak esaten du.

169 (180)

Urteak igaro direnean

Ebanozko Kutxan begiratu —

Udek gainean ezarri duten

belusezko errautsa astinduz!

Argitara eskutitz bat heldu —

Papera — dagoeneko — astiak horitua —

Ardoak adina poztu gintuzten

Hitz lausoak errepasatu!

Akaso tiraderetan Lore baten

Masail zimurtua aurkitu —

Aspaldian, goizalde batean

Esku dotore — gaur joandako — batek bildua!

Ile xerlo bat, gure irmotasun ezak

Ahantzi duen kopeta batekoa —

Agian apaingarri bat —

Modak atzera utzi duena!

Eta gero gauzok bere tokian utzi —

Eta atzera ahantzi —

Ebanozko Kutxa txikia

Guri ez balegokigu bezala!

182 (210)

Txantxangorriak datozenean

ez banengo bizirik,

Ogi zatiñoa nire omenez

Gorbata gorrikoari eman.

Lo sakonean ni, eskerrak

Ez badizkizuet ematen,

Harrizko ene ezpainekin

Saiatzen naizela ohartuko zarete!

241 (339)

Agoniaren itxura bat gogoko dut —

Egiazkoa dela badakidalako —

Inork ez du espasmorik antzeratzen —

Ez egiten hil korroken plantarik —

Begiak bat-batean lausotzen dira —

Eta horixe da Heriotza —

Ezin kopetako perlak itxuratu,

Larrimin arruntak hariztatuak.

251 (271)

Hesiaren beste aldean —

Marrubiak — hazten dira —

Hesiaren beste aldean —

Jauzi egin nezake — nahi banu, badakit —

Hain dira goxoak marrubiak!

Baina — Mantala lohituko banu —

Jainkoak errieta egingo lidake!

Oi, laztana, — uste dut Bera Mutikoa balitz —

Jauzi egingo lukeela — ahal baleza!

255 (315)

Hiltzea — istant bateko kontua da —

Ez omen du minik ematen —

Pittinkako — aienatze hutsa da —

Eta begietatik galtzea gero —

Egun batez — Xingola ilunagoa —

Oihal zerrenda Kapeluan —

Eta orduan goiztiri ederra dator —

Eta laguntzen gaitu ahanzten —

Jada ez dagoen — izaki — mistikoa —

Maite gintuenagatik ez balitz —

Batere nekerik gabe —

Joanen litzateke lotara — lo zerraldora —

265 (296)

Hor Purpurazko Belaontziak diren —

Lilipazko Itsasoetan — leunki kulunkan —

Alegiazko Marinelak — hara-hona dabiltza —

Eta gero — Moila lasai gelditzen da!

280 (340)

Burmuinean Hileta sentitu nuen,

Ahaideak joan-etorrian ari ziren

Herrestan — herrestan — harik eta

Adimena urratu bide zen arte —

Eta denak eseri zirenean,

Otoitz bat — Danbor bat iduri —

Jo eta jo hasi zen, nire Burua

Lokartzen zela uste nuen arte.

Eta orduan kutxa jasotzen entzun nituen

Eta nire Ariman zehar kirrinka egiten

Berriro betiko Bota Berunezkoez —

Gero, Espazioak errepikatu zuen,

Zeruak oro kanpaiak balira bezala,

Eta Existentzia belarria besterik ez,

Eta Ni — eta Isiltasuna — Arraza

bitxi eta bakartia — Toki honetan lur jota.

Eta ondoren Arrazoimenean Ohol bat urratu

Eta ni erori — eta erorian — hasi nintzen —

Eta murgilaldi bakoitzean Mundu bat topatu nuen

Eta — orduan — utzi nion ulertzeari.

285 (256)

Txantxangorrienean — hazi naizenez —

Txantxangorria dut Musikarako Irizpidea —

Baina kuku jaio izan banintz —

Horren arabera izanen nire iritziak —

Etxeko Odak — gobernatzen du Eguerdia —

Urrebotoia, loreetan nire gutizia —

Gu baratzean ernatu ginelako —

Baina Britainiar jaio izan banintz,

Margaritari muzin egingo nioke —

Intxaurra baino ez da — Urrirako egokia —

Erortzean Urtaroek

Laster egiten baitute — hala irakatsi zidaten —

Elurraren Margolanik gabe

Negua gezurrezkoa litzateke — niretzat —

Ingalaterra Berrikiro — dakuskit nik gauzak —

Erreginak, nik bezala, baserritarkiro —

arrazoitzen du —

288 (260)

Ez naiz Inor! Nor zara zu?

Zeu ere — ez zara — Inor?

Orduan bi gara? Ez esan

Inori — erbesteratuko gaituzte bestela.

Hau karga — Norbait — izatea!

Igelak bezala — norberaren izena

Aldarrika — gau eta egun —

Miresten zaituen putzu erdian.

297 (302)

Argia bezalakoa —

Modarik gabeko atsegina —

Erlea bezalakoa —

Datarik gabeko — Melodia —

Basoak bezalakoa —

Gordea — Haizea lakoa —

Hitzik gabea — nahiz astindu

Zuhaitzik harroenak ere —

Goiza bezalakoa —

Behin joanda hobe —

Betiereko erlojuak —

Eguerdia — Aldarrika!

305 (576)

Etsipena eta Izuaren arteko

Aldea — Naufragio baten unea

Eta Naufragioaren osteko —

Unearen arteko aldea bezalakoa da —

Adimena leun da — Higidurarik ez —

Busto kopetako begia bezain etsiturik

Ikusi ahal izan gabe — badakielako —

308 (557)

Bi arrastiri igortzen dizkizut —

Eguna eta Biok — lehiatzen ginen —

Nik bi amaitu ditut — eta hainbat Izar —

Hark, bitartean — Bakarra sortu du —

Harena zabalagoa da — baina

Lagun bati esaten nion moduan —

Nirea — erosoagoa da

Esku ahurrean eramateko —

315 (477)

Jolasean dabil zure Arimarekin

Pianista bat Teklekin bezala

Melodiari ekin aurretixe —

Pixkanaka txunditzen zaitu —

Tronpetaren Joaldi zeruzkorako

Prestatzen du zure Izatasun hauskorra

Urrutitik aditutako — doinu leunagoekin —

Gero hurbilago — gero hain geldoak

Ezen Arnasa oneratzeko astia baituzu —

Burmuinak — harrotze-hozkirritzeaz —

Ostots — Autoritario — Bakar bat — jotzen du —

Arima biluzia larrutzen dizuna —

Haizeek Basoak atzaparrekin hartzen dituztela —

Unibertsoa — isilik da —

323 (14)

Limosna eskean egonik

Nire eskale eskuan

Ezezagun batek ezustean

Erreinu oso bat utziko balu bezala —

Ekialdeari galde eginik

Ea Goiz bat ematerik duen

Eta Berak urre eta purpurazko

hesiak irekita, Egunsentiaren argiaz

txikituko banindu bezala —

324 (236)

Igandea batzuek Elizara joanik gordetzen dute —

Nik Etxean geldituta gordetzen dut —

Kardantxilo batekin koroaren orde —

Baratze bat kupulatzat —

Batzuk igandeetan Eliz atorran dabiltza —

Ni, berriz, hegalez jantzirik —

Eta Ezkilez Mezetara deitu ordez —

Geure Sakristautxoak — kantatzen du.

Jainkoak, apaiz ohargarriak, predikua egiten du —

Eta haren sermoia inoiz ez da luzeegia,

Horrela zerura amaieran joan ordez —

Etengabe ari naiz zerura joaten.

328 (359)

Bidexkan behera txori bat —

Nik begipean — hark jakin ez —

Zizare bat orduan erdibitu du

Eta gaixoa du, gordinik, irentsi

Eta gero ondoko belar hostotik

Ihintza edan du —

Aldamenka jauzi egin Hesiraino

Kakalardo bati bidea emateko —

Inguruko guztia arakatu du

Begi ongi arinez —

Iduneko baten Ale izutuak, pentsatu nuen —

Buruko Belusa astindu zuen,

Zuhur, arriskuan denaren moduan,

Ogi apurrak eskaini nizkion

Eta lumak harrotu zituen

Etxera zezaten, hegan —

Arraunak urak zatitzean baino arinago,

Zilarreztatuegiak josita egoteko —

Edo Tximeletak baino, Egunaren ertzetik

Murgiltzean, igerian zipriztinik gabe.

333 (379)

Belarrak du hain egiteko gutxi —

Berde hutsezko biribila —

Tximeletak hazi eta

Erleak entretenitzea ez besterik —

Eta Haizeek hurbiltzen dituzten

Doinu ederrekin egun osoan dantzatu —

Eta eguzkiaren izpiak altzoan eutsi

Eta guztiaren aurrean makurtu —

Eta gauak Ihintz Perlak josiz eman —

Eta Dukesa bat arruntegi

Uzteko moduan apaindu

Elkarren ondoan suertatuz gero —

Eta are hiltzen denean ere — Usain

Hain zerukoetan Mundua utzi —

Lurrean zabaldu espezia apal edo

Nardo zimeltzen hasitakoen eran —

Eta gero Berebiziko Mandioetan bizi —

Eta Egun joanekin amets egin.

Belarrak du hain egiteko gutxi,

Belar izpi bat izan nahi nuke —

360 (640)

Heriotzak esanguratsu egiten du

Begia ohartu gabeko gauzakia

Ez bada Izaki zendu batek

Samurtasunez eskatzen digula

Ikatz-marrazki txiki edo Josi-lanetan

Ohartzeko, esanez

“Hau zen josi zuen azkena” —

Artatsu eta maratz harik eta —

Titarea astunegia suertatu zitzaion arte —

Puntadak gelditu ziren — beren kasa —

Eta orduan hautsaren artean paratu zuten

Armairuaren goiko apaletan —

Badut liburu bat — lagun batek emana —

Non berak arkatzez — han-hemenka —

Irudiztatu baitzituen pasarterik gogokoenak —

Lotan dautza — haren eskuak —

Orain — nik leitzen dudala — ez dut leitzen —

Negarraren etenak —

Suntsitzen baititu marrazki

Konpontzen neketsuegiak.

371 (569)

Plazer — preziatu — eta dekadentea —

Liburu Zahar bat aurkitzea —

Bere mendean ibilitako jantzietan —

Pribilegio bat — nik uste —

Esku agurgarritik heldu —

Eta gure eskuarekin berotu —

Pasarte bat — edo bi — atzera egin —

Gazte zeneko — garaietara —

Haren iritzi xelebreak — aztertu —

Elkarren arteko gogoari dagozkion Gaietan

Haren pentsamendua zehazteko —

Gizakiaren Literatura —

Jakintsuei zer interesatzen zitzaien — gehien —

Zer Lehiak zeuden —

Platon — Ziurtasuna zenean —

Eta Sofokles — Gizon bat —

Safo — Neskatila bizia zenean —

Eta Beatricek jantzita zeramanean

Dantek jainkotutako — Tunika —

Mendeak atzera jazotako gauzak

Korritzen ditu — trebe —

Norbera Herrira doan modu berean —

Eta esaten dizu zure Amets guztiak — egiazko zirela —

Hura bizi izan zen — Ametsen sorlekuan —

Xarmagarria da haren aurrean egotea —

Geldi dadin erregutzen diozu — Liburuki zaharrok

Larrutxezko Buruak astintzen dituzte

Eta horrelaxe — kitzikatzen gaituzte —

389 (547)

Heriotza bat gertatu da Aurreko Etxean,

Gaur bertan izan da —

Jakin dut, horrelako Etxeek — beti —

duten aire goibelagatik —

Auzokideen hara-hona asaldatua —

Medikuak — alde egin du —

Leiho bat ireki da leka baten antzera —

Brauki — mekanikoki —

Norbaitek lastaira bat bota du —

Haurrak korrika pasa dira aurretik —

Beren baitarako ea hor etzanda — hil den —

Nik galdetzen nuen moduan — txikitan —

Apaiza — nabastarrez sartu da —

Etxea Berea balitz bezala —

Eta — orain — Mindun guztien Jabea

Balitz bezala — bai eta Haurrena ere —

Eta gero meztitzera datorrena —

eta Lanbide ikaragarriko Gizona —

Etxearen neurriak hartzeko —

Segizio iluna egongo da —

Gurdi — eta Xingolekin — laster —

Sinboloa bezain erraza da —

Herri txiki batean —

Zer gertatu den asmatzea —

405 (535)

Bakarrago egon ninteke

Bakardaderik gabe —

Hain nago nire Patuari egina —

Akaso Besteak — Baretasunak —

Eten lezake Iluntasuna —

Eta Gelaxka bete lezake —

Beraren — Sakramentua — barruan

Sartzeko — Tamainan — Txikiegia —

Ez nago Itxaropenera ohituta —

Haren desfile eztia — barnera lezake —

Sufrimendurako atondutako

Tokia profanatuz —

Errazagoa liteke

Huts egitea — Lurra begi-bistan —

Nire Penintsula Urdinera iristea baino —

Gozamenez — Hiltzea —

465 (591)

Euli bat entzun nuen burrunba — hil nintzenean —

Gelako Baretasuna

Bi Ekaitzaldiren arteko —

Airearen Baretasuna bezalakoa zen —

Begiak inguruan — malkoez lehor —

Eta Arnasari eusten zioten denek

Azken Oldarrerako — Erregea

Agertzerako — behingoz Gelan —

Nire Oroitzak oinordetzan utzi nituen — nitaz

Esleitu gabe zegoen zatia

Laga nuen — eta orduantxe

Euli bat sartu zen tartean —

Burrunba Urdin — lauso sigi-saga horrekin —

Argia — eta nire artean —

Eta gero leihoak itxi zituzten — eta gero

Ez zegoen ikusteko ikusterik —

475 (710)

Patua Aterik gabeko Etxea da —

Hara eguzkitik sartu behar da —

Eta gero Eskailera kentzen da,

Ihesarekikoak — eginak baitaude —

Kanpoan egiten dutenaren ametsak aldatuta —

Hor non Katagorriak jolasean ari diren —

Non Baiak hiltzen diren — eta Astaperrexila —

Jainkoaren aurrean — makurtzen den.

482 (461)

Aurpegi eztia — estaltzen dizugu —

Ez zutaz nardatuta —

Zu gutaz akituta zaudelako baizik —

Gogoan har — orain joaki zarela —

Zure atzetik joanen garela harik eta

Zuk Gure berri — gehiago ez izan arte —

Eta gero — uzkur — etxeratuko garela

Zure berri Ikasten jarraitzeko —

Erakustea aski dugun Maitasun

Eskasari errua egotzita —

Orain — hartu nahi bazenu —

Ugarituta — goxoa — Ehunkoiztuta

486 (473)

Etxeko ezdeusena nintzen —

Gelarik txikiena hartu nuen —

Gauetan, nire Argiontzia, Liburu bat,

Eta Geranio bat.

Isurtzeari uzten ez zion Menda

jaso ahal nuen, eroso jarriz gero

Eta Saskia besterik ez.

Utzidazu pentsatzen — bai, ziur naiz —

ez zegoela besterik.

Ez nuen hitzik esaten — galdetu ezean —

Eta orduan ere — labur eta apal —

Ezin nintzen — ozenki — bizi —

Hainbeste ahalketzen ninduen Zalapartak —

Eta hain urruti ez bazen ere —

Nire ezagunetako batek

alde egitean — askotan uste nuen —

inor ohartu gabe — hil nintekeela —

506 (349)

Ukitu ninduen, beraz bizi naiz

Jakitearren halako egun batean, baimenaz,

Haren bularra haztatu nuela —

Toki mugagabea iruditu zitzaidan

Eta isila, itsaso lazgarriak

Errekei atseden ematen dien moduan.

Eta orain ez naiz lehengo bera,

Goi arnasa hartuko banu bezala —

Edo Errege baten Tunika ukitu —

Hala nire oinak ere, alderrai hainbeste ibiliak —

Eta nire Ijito aurpegia — Omen eztiagoan —

Antzaldatua orain —

Portu honetan babes baldin baninteke,

Rebeka, Jerusalemera,

Ez litzateke xoratuago itzuliko —

Persiarrak ere ez luke bere santutegian

Bere eguzki inperialera Gurutzearen irudia

Hain asaldatuta jasoko.

519 (614)

Epel zegoen — hasieran — Gu bezala —

Kristalean antzigarra bezalako — Hotz bat

Haraino herrestan gerturatu zen arte

Eszena guztia — itzaliz.

Kopetak Harria kopiatu zuen —

Atzamarrak hotzegi gelditu ziren

Minik sentitzeko — eta begi biziak —

Irristalarien Erreka bezala — hormatu ziren —

Tenkatu zen — hori izan zen dena —

Hotza Hotzari gehitu zion —

Ezaxola ugaldu zuen —

Harrotasuna ez besterik ez bailuen —

Eta are Sokekin jaitsi zutenean ere —

Lasta balitz bezala — ez zuen

Imintziorik egin, ez eragozpenik jarri —

Diamante baten gisa abaildu zen.

533 (571)

Eguerdian bi Tximeleta hegaldatu ziren —

Landetxearen gainean vals bat dantzatuz —

Ondoren Zeru barnera sartu ziren biak

Eta Eguzki Printza batean pausatu —

Gero — biek Itsaso dirdiratsu batera

Jo zuten hegan — nahiz eta inoiz —

inongo Portuan — ez den

Haien iristearen berririk ezagutu —

Urrutiko Txoriak hitz egin badie —

Zeruzko Itsasoan fragatarik

Edo Salgaiontzirik topatu badute —

Inork ez zidan — niri — deus esan —

537 (631)

Egiaztatuko dut orain — Dudarik duenak

Geldi nazala egiaztatzetik — orain —

Utzi alde batera — Eskrupuluak! Heriotzak

Ez du Aukera askorik ematen —

Ibaia Oinetaraino iristen zait —

Oraindik — Bihotza lehor dut —

Oi Maitea — Bizitzak ez ninduen limurtu —

Ahalko luke orduan — Heriotzak? —

Ibaia Bularreraino iristen zait —

Oraindik — Oraindik — Eskuek altxatuta

Aitortzen dute Indar hondarrekin —

Ezagutzen duzu Maitasuna?

Ibaia Ahoraino iristen zait —

Gogoan har — Itsasoak begi

Egarriok irensten dituenean — azkenera arte —

Haiek Zure irrikaz — izan zirela!

547 (648)

Hilzorian den baten begia ikusi dut

Gela osoa behin eta berriz arakatzen —

Lanbrotsuagoa bilakatzen zitzaion

Zerbaiten xerka — bazirudien —

Lanbrotsuago bilakatzen zen zerbaitena —

Eta gero — Lainoa bezain ilun —

Eta gero — Itzalean iltzatuta —

Argitu gabe zer ote zen

Ikustea hainbeste merezi zuen hura.

566 (529)

Tigre bat hil hurren — Egarriak zegoen —

Basamortu osoa arakatu nuen —

Arroka batetik tanta batzuk lortu

Eta nire Eskuan eraman nizkion —

Begi handientsuak — Heriotzaz beteak zituen —

Baina arakatuta — Erretinan

Uraren — eta nire buruaren —

Irudi bat ikusi ahal izan nuen —

Ez zen nire errua izan — ni geldiegia —

Ez zen haren errua ere — hiltzea

Ni haren xerka nenbilela —

Baina hala zen — hor zetzan hilik —

568 (531)

Maitasunetik Guztia ikasi genuen —

Alfabetoa — Hitzak —

Atal bat — gero Liburu handia —

Eta orduan — Errebelazioa amaitu zen —

Baina Elkarren begietan

Ezjakintasun bat nabarmena zen —

Haurtzarokoa baino goragoa —

Eta Bata Bestearentzat umetuta —

Saiatzen ginen esplikatzen

Beste inork — ulertzen ez zuena —

A, hain da Jakite hori zabala

Eta hain askotarikoa — Egia!

581 (436)

Inoiz izan dudan pentsu bakoitzeko

topatu ditut hitzak — Bat izan ezik —

Eta hau — dut nik erronka —

Esku bat ahaleginduko balitz bezala

Iluntasunean bizi diren — Arrazei —

Eguzkia marrazten — Zeurea — nola hasiko?

Dirdaia erakuts daiteke Gorrimin bidez? —

Edo eguerdia — Anil kolorearekin?

598 (514)

Hiru aldiz — banandu ginen — Arnasa — eta Ni —

Hiru aldiz — ez zuen alde egin behar —

Baina behartu zen Hauspo bizigabeari eragiten —

Urek gelditu nahi zuten Hauspoari.

Hiru aldiz — Hodeiek aireratu ninduten —

Gero harrapatu — Pilota banintz bezala —

Eta imintzio Urdinak egin zizkidaten aurpegira —

Eta urrun bultzatu zuten bela bat

Hortik legoa askotara zegoena —

Gogoko nuen begiratzea — pentsatuz —

Hiltzen nintzen bitartean — zeinen atsegina den

Giza aurpegidun Zerbaiti so egitea —

Uhinak baretu ziren — Arnasa — ez —

Haizeak — umeak bezala — lokartu —

Orduan Eguzkiak ene Krisalidari muxu —

Eta ni zutitu nintzen — eta bizi —

605 (513)

Armiarmak Esku hautemanezinekin

Zilarrezko Pilotari eusten dio —

Eta Bere buruaren jiran dantza leunean

Perlazko Haria du — askatzen —

Hutsetik hutsera da aritzen —

Lan ganoragabean —

Gure tapiza bereak ordezkatzen du —

Erdi denboran —

Ordubetean bikain landu ditu

Argizko Kontinenteak —

Gero etxekoandrearen erratzetik dilindan —

Armiarmaren muga — ahantziok —

613 (445)

Prosa barruan itxi ninduten —

Haurtzaroan Armairuan

Sartzen ninduten modu berean —

“Geldirik” egon nendintzat —

Geldirik! Nire buru barrura begiratu

izan balute — hura iskanbila —

Hobe zuten txori bat goi traiziogatik

Kondenatu balute — Txakurtegira —

Txoriak nahikoa du desira

Eta Izarrak bezain aise

Ezeztatuko du Gatibualdia –

Barre eginez — nik dagidan bezala —

632 (598)

Burmuina — Zerua baino zabalagoa da —

Eta — bata bestearen ondoan jarrita —

Batak du bestea barnean hartzen

Aise — eta baita — Zu ere —

Burmuina itsasoa baino sakonagoa da —

Eta — elkarren ondoan — Urdinez Urdin —

Batak du bestea xurgatuko —

Belakiak — Urontzia — edan bezala —

Burmuinak Jainkoaren pisu bera du —

Eta — biak neurtuta — Libraz Libra —

Alderik egotekotan — Silabatik Doinura

Dagoen berbera topatuko duzu —

650 (760)

Oinazeak — hutsunea du parte —

Ezin gogora daiteke

Noiz hasi zen… edo inoiz

Minik gabeko unerik izan ote den —

Ez du bere burua — beste Gerorik —

Iragana du bere baitan

Pizturik — erne oinazealdi berriak

noiz etorriko.

656 (520)

Goizean goiz esnatu — Txakurra hartu —

Eta Itsaso aldera abiatu nintzen —

Azpiko Itsaslaminak atera ziren —

Niri begiratzera —

Eta Goialdeko — Fragatek —

Kalamuzko Eskuak zabaldu zituzten —

Ni Sagu bat nintzelakoan —

Hondartzan — Hondoa joa —

Baina Inork ez Ninduen mugitu — Mareak

Nire Zapata apalak estali arte —

Mantala ere estali — Gerrikoraino —

Eta Gerruntzea ere estali — arte —

Ni irenstekoak egin zituen —

Hala nola ihintzak

Txikori belarra —

Orduan — Ni ere — hasi nintzen oinez —

Eta Hark — Hark jarraitu zidan — hurbiletik —

Zilarrezko haren orpoa nabaritzen nuen

Nire orkatilan — eta gero nire oinetakoetan —

Perlez gainezka eginez —

Harik eta Hiri Irmora iritsi ginen arte —

Non hark ez bide zuen inor ezagutzen —

Eta niri diosala eginez — Jaun airez —

Itsasoak atzeraka egin zuen —

686 (861)

Denborak sendatzen du omen —

Baina Denborak ez du inoiz sendatu —

Benetako mina handiagotzen da

Zainak bezala, urteekin —

Denbora arrangura froga bat da —

Baina deusen konponbiderik ez —

Hala bada, zera demostratzen du

Ez zela inon Gaitzik egon —

712 (479)

Heriotzaren zain ezin nintzenez egon —

Bera adeitsuki gelditu zen nire zain —

Zalgurdiak gu biok ginderamatzan bakarrik —

Gu biok eta Hilezkortasuna.

Oso astiro gindoazen —

Berak ez du presaren berri eta nik

Utziak nituen lanak eta plazerak ere,

Haren Jendetasunaren alde —

Eskola atzean utzi genuen, non Umeak

Liskartzen ziren — Patioan

Labore kontenplatzaileko soroak ere bai —

Sartzen ari zen Eguzkia atzean utzi genuen —

Edo hobeki esan — Eguzkiak utzi gintuen atzean —

Ihintza pausatzen zen, dardarati eta hotz —

Nire Soinekoa Gaza hutsezkoa zen —

Lepoko Zapia — Tul hutsezkoa —

Lur sailaren Tontorra zirudien

Etxe baten aurrean gelditu ginen —

Teilatua ozta-ozta ikus zitekeen —

Erlaitza — Lurraren pare —

Orduz geroztik — Mendeak igaro dira —

Eta halere laburragoa ematen du

Zaldien buruak Eternitaterantz

Susmatu nituen Eguna baino —

716 (495)

Egunak biluzi du — bere burua —

Urrezkoa zuen — Galtzaria —

Gonazpikoa — Purpura hutsezkoa —

Azpiko galtzak — Mundua

Bezain zaharrak — zehazki —

Eta halere Hemisferioan

Erroldaturiko azken izarra

Hura bezain zimurtua dago —

Otoitz egiteko — Jainkoagandik hurbilegi —

Beldurrik izateko — Zerutik hurbilegi —

Mendebaldeko Anderea

Lasai erretiratu da —

Kandela hain leun itzaltzen du

Ñirñira Bosforoko Mastaren Bolan

Kupulan — eta Leihoko Kristalean

Ikusi egin baitaiteke —

739 (737)

Maiz uste izan nuen Bakea heldua zela,

Baina oraindik oso urrun zegoen.

Itsaso erdian Itsasertza ikusi dutela

Uste duten naufragoen antzera...

Leher eginda lehiatzen dira,

— Etsiak ni beste harturik —

Ikusi nahian iritsi aurretik

zenbat Kosta alegiazko dauden.

754 (764)

Bazter batean — zetzan nire Bizitza —

Arma kargatua — harik eta Jabea hortik

Pasa zen Egunera arte — ezagutu Ninduen —

Eta Berarekin eraman.

Eta orain Baso Subiranoetan herrari goaz —

Eta Oreinaren ehizan gabiltza —

Eta mintzo naizen aldiro Haren izenean —

Gertu darantzute Mendiek —

Eta nik irribarre egin eta argi abegikor batek

Argiztatzen du berehala Bailara —

Vesubio baten aurpegia iduri —

Beren pozaren erakusgarri.

Eta Gauez — gure Eguna onik eginik —

Nire Jaunaren Burua babesten dudala —

Beraren etsai baten buruko malgua —

Ahate lumakoa — konpartitu izan banu —

Baino hobea da — Etsai itsua ni —

Ez da berriro higatuko

Nire begirada beilegi — edo Erpuru enfatikoa

Zuzentzen diodan hori —

Bizi ahal banintz ere — Bera baino luzeago

Bera biziko da luzeago — Ni baino —

Nik badudalako erailtzeko ahalmena,

Hiltzearen ahalmenik — gabe.

762 (485)

Ez zen Guztia etorri bat-batean —

Apurkako Erailketa izan zen —

Eraso bat — gero bizirako aukeratxoa —

Kauterizatzearen pozbidea —

Katuak menia ematen dio Saguari —

Lasaitzen ditu letaginak

Itxaropenak tronpa dezan adintxoa —

Gero xehatzen du hil arte —

Bizitzaren saria — da hiltzea —

Hobe da behingoan izan dadin —

Erdizka hiltzea baino — Suspertzeko gero

Itzaltze jakitunago baterako —

783 (504)

Txoriek lauretan hasi zuten —

Egunsentiaren Perpausa —

Doinu espazioa bezain betea —

Baina Eguerdia bezain aldamena —

Ezin nuen haien indarra neurtu —

Haien ahotsak xahutzen ziren,

Erreka errekari eman bezala,

Urmaela ugarituko badu.

Lekukorik ez zuten —

Gizaki ausazko bat baizik —

Goizari aurre egiteko —

Etxeko zereginetan —

Ezin nik txalorik —

Egiaztatu hor —

Jainko eta Gizonen

Estasi nor bere aldetikoa —

Seietan, ur jasa konplitua zen —

Ez zen inon janzte edo

Alde egite zalapartarik sortu —

Eta halere banda hegaldatua zen —

Eguzkiak ekialdea beretu zuen —

Egunak mundua menderatu —

Gertatutako miraria

Ahantzi zen, burutu ahala.

804 (860)

Ez zuen Oharpenik egin, guk Aldaketa ikusi bai —

Ez Mezurik utzi, bai Hasperen bat egin —

Noren alde, Denbora ez zen aski izan

Berak zehaztu zezan.

Ez zegoen beroak, Udak distira egin arren

Ez zion hotzak ardura

Nahiz eta Izotza Geruzaz Geruza nekaezin

Pilatzen zitzaion bular gainean —

Ez zuen kuzkurtzeko — beldurrik izan

Herri osoa berari begira zuen arren —

Larritasunari heldu zion sorgor —

Eta begiradei ere eutsi — zuzenki —

Eta Lur arretaz egokituan

Hazi baten antzera landatu zutenean

Udaberri Amaigabea helburu

Eta Muino batek baino ez zionean —

Berak hala nahi balu — itzultzea galarazten —

Eta Gu — erreguka bertaratu ginenean —

Muzin egin zion geure Gonbitari

Ezagutuko ez bagintu bezala —

887 (1094)

Maitasuna txiki egin zaigu, hainbat gauza bezala,

Eta Armairuan gordetzen dugu;

Arbasoen Jantziak bezala,

Aire zahar bat hartzen duen arte.

903 (80)

Nire lorearen barruan gordeko naiz,

Zure loreontzitik desagertzen denean,

Inpentsan, niregatik senti dezazun —

Kasik bakardade bat.

905 (829)

Nire Herrialde — eta Besteen artean —

Itsasoa badago —

Baina Loreek — gure artean negoziatzen dute —

Diplomatikoen antzera.

937 (867)

Urratze bat sentitu nuen Buruan —

Burmuina pitzatuko balitzait bezala —

Berriz josten saiatu nintzen — puntadaka —

Baina ez nuen konpontzea lortu.

Arreta handiz lehengo pentsamenduari

Gerokoa lotzen ahalegindu nintzen —

Baina jostura desegin zen Zaratarik gabe

Haril bat bezala — Pirritan eroria.

949 (1068)

Argiaren azpian, oraindik beherago,

Belarraren eta Lohiaren azpian,

Kakalardoaren Gordelekuaren azpian,

Hirustaren sustraiaren azpian,

Besoa iristen den baino harago,

Nahiz eta Erraldoi batena izan,

Eguzki izpia iritsi baino harago,

Nahiz Egun bakoitzak urtebete iraun.

Argia baino urrunago, oraindik urrunago,

Hegaztiaren Arkua baino urrunago —

Kometa isatsa baino urrunago —

Munduaren Burua baino urrunago,

Irudimenak posible duen baino harago

Misterioak ezagutu Lurretik harago —

Aineza Orbita batez zeharka

Hildakoen eta Gure arteko Aldea!

954 (1070)

Ezer galtzen ez delako

Ziurtasun Kimikoak

Zorigaitzean adoretzen du

Ene Fede pitzatua —

Atomoen hazpegiak

Ikustea izango badut

Nola ez izaki burutuak,

Joanda utzi nindutenak!

980 (896)

Purpuraren sasoia — bi alditan da —

Urtaro honetan

Eta Arimak bere burua

Enperadore dazagunean.

1014 (1024)

Antzigarra deuseztatuko bagenu,

Udak ez luke etenik —

Gure esku dago sasoiak

Suntsitu ala jarraitzea.

1035 (983)

Erle! Zure zain nago!

Atzo esaten nion

Zure ezagun bati

Etortzekoa zinela —

Joan den astean Igelak

Itzuli ziren Etxera

Eta Lanean dira dagoeneko —

Txori gehienak ere itzuli dira —

Hirusta epel da eta sarria —

Hamazazpian nire Gutuna

Jasoko duzu; Erantzun, mesedez,

Edo, hobeto, zatoz nigana —

Adeitasunez, Eulia.

1065 (1117)

Zabaldu burdin hesiak, o Herio —

Artalde nekatuak sar daitezen,

Haien balakak ez dira jada aditzen

Haien harat-honatak akiturik —

Zurea da gauetan bareena

Zurea da artegietan seguruena

Gertuegi zaude zure bila joateko

Samurregia, izendatua izateko

1068 (895)

Txoriak joanda, Udan,

Nazio txiki batek —

Belarditik, patetikoki —

Meza diskretua ematen du —

Ez da zeremoniarik ikusten —

Grazia hain da graduala,

Errito goibel bilakatzen baita,

Bakardadea areagotuz —

Eguerdian ematen du antzinakoen —

Abuztua geldiro denean sutan —

Eta Kantika espektrala goratzen denean

Atsedena irudikatuz —

Baretzen doa ez bailu beti Graziarik —

Ez toles gehiagorik Dirdaian —

Eta Desberdintasun Druidiko batek

Nabarmenagotzen du orduan Natura —

1078 (1108)

Heriotza baten osteko goizean

Etxeko zalaparta

Lurrean dagokeen

Egitekorik solemneena da —

Bihotzean erratza pasa

Eta Eternitatera arte

Usatuko ez dugun Maitasuna

Ondo gorde —

1099 (1107)

Kapulua dut estu — Koloreak eragozpen —

Airearen grinaz nago —

Hegal ahalmen apalak du

Nire soinekoa doilortzen —

Tximeleta-indarrak behar du —

Hegal egiteko Gaitasunak

Maiestatezko Zelaiak

Eta Zeruan Hegaldiak dakartza.

Beraz Zantzuaren aurrean asaldatu behar naiz

Eta Sinboloa kalkulatu

Eta akats asko egin, azkenean

Giltza jainkotiarra erdiesten badut —

1104 (1104)

Kilkerrek kantatzen zuten

Eta sartzen ari zen Eguzkia

Eta Langileek banan-banan

Amaitzen zuten Egunaren Jostura.

Erlea desagertua zen Eszenatik —

Eta Espezie galduak bezain urruna

Eta zurrumurru bat bezain zalantzatia

Zegoen Eguerdiaren Jendetza —

Belar apalak ihintzaz gainezka egin zuen

Ilunabarra, kapelua eskuan,

Arrotz nahasi eta adeitsu bat bezala,

Joan ez joan gelditu zen.

Itzeltasun bat etorri zen, auzoko bat bezala,

Jakinduria bat, Aurpegirik, Izenik gabea,

Baretasun bat, Etxeko Hemisferioen gisakoa,

Eta Gaua gertatu zen.

1114 (974)

Inoizko Suterik handiena

Arratsaldero gertatzen da —

Ez du inor, deskubritzean, harritzen —

Inor beldurtu gabe hedatzen da —

Ekialdeko Hiri bat errausten du

eta inork ez du Alarmarik jotzen,

Hiria berreraikiko da Egunsentian

Suaren bazka izateko berriro ere.

1127 (1146)

Egunsentiaren sableek zauritutako

Eguzkien triskantza bezain leuna.

1198 (1199)

Etxea Itsaso leun batek bainatzen zuen

Udako Haizezko Itsaso batek

Eta gora eta behera egiten zuen

Gainaldeak, axolagabe nabigatuz —

Kapitain du Tximeleta

Erlea du Lemazain

Eta Unibertso oso bat

Eskifaia zorioneko.

1278 (1225)

Mendiak altxatu ziren Lainoan —

Ibarrak behean gelditu etenda

Eta Ibaia eta Zerua

Handik hona edo zain, nahieran.

Atsedenean zetzan Eguzkia —

Suzko bere zereginak doi bat

Begien bistatik erretiratu ziren —

Ilunabarrak Gailurra printzaz jantzi zuen,

Eszenario gainean hain goxo

Zen erori Arratsaren Ekitaldia,

Sentitu genuela Ikusezina delakoa

Zeinen genuen hurbileko.

1347 (1364)

Ihesa hain Hitz atsegina da

Gauean maiz,

Beste ikuskizunik gabe,

Buruan darabilt

Ihesa — Saski bat da

Non Bihotza barnebiltzen den

Bizitzaren gainerakoa denean

Almena izugarriren batetik jaurtia —

Salbatzailea ikusteagatik —

Ez dago inor salbu —

Horregatik dut nik Burua pausatzen

Hitz leial honen gainean —

1423 (1443)

Dazagudan etxerik ederrena

Ordubetean eraiki zen —

Badakit nork eginda ere bai —

Armiarma eta lore batek —

Parpailez eta Zetazko etxandia —

1431 (1448)

Ornitologian —

Deskribatutako edozein espezie

Baino urrunago dezake hegan

Arimak Erdeinuaren hegaletan —

Haragi lizun hau eramanez

Bere kontrol — hitsetik harago —

Eta ekaitz elektriko betean —

Gorputza — arima da —

Bere buruaren irakaslea —

Zer lan gutxi litzatekeen —

Hau bezalako hariak etetea

Hilezkor bilakatzeko —

1462 (1481)

Ez genekien bizitzekoak ginenik —

Ezta noiz — garen hiltzekoak —

Ez dakigunak — babesten gaitu —

Hilkortasuna eramaten dugu

Guk haututako Jantzi baten moduan —

Eranztera behartzen gaituzten arte —

Bidegabe sartzen delako dakigu Jainkoaz —

Bada berdin bizitzaz ere —

1512 (1548)

Zeharo desagertutako gauza guztiak

Hori — da mugagabetasuna

1519 (1565)

Txikori belarraren zurtoin zurbilak

Belardia txunditzen du,

Eta Negua tupustean

Harridura Marka bihurtzen —

Zurtoinak Pipil dotorea goratzen du

Eta gero Lore deigarri bat —

Hilobia amaitu delako

Eguzkien aldarrikapena.

1520 (1543)

Lore zendu baten zurtoinak

Oraindik du maila isil bat.

Gorte Esmeralda baten mezularia

Mandatu Arrosa batekin.

1523 (1546)

Inoiz ez dakigu bagoazela joaten ari garenean —

Txantxetan aritzen gara eta atea ixten dugu —

Patuak — atzetik jarraika — giltzatzen du —

Eta ez gara sekula itzultzen —

1545 (1577)

Biblia Liburu zaharra da —

Mamu Sakratuen iradokizunez

Gizon Zimelduek idatzia —

Gaiak — Betleem —

Paradisua — behinolako Bizilekua —

Satan — Brigada-jenerala —

Juda — Iruzurgile Handia —

David — Trobadorea —

Bekatua — Amildegi gailena —

Besteek aurre egin beharrekoa —

Oso bakarrik daude “sinesten” duten mutilak —

Beste mutilak “galduak” daude —

Ipuinak txio-txioka ari den Narratzailea balu —

Mutil guztiak bertara joanen lirateke —

Orfeoren predikuak xarmatzen zuen —

Ez zuen kondenatzen —

1582 (1610)

Arrosak menturatzen ez diren tokian

Arriskatu nahi izango du ene Bihotzak?

Esploratzaile gorriminok bidaltzen ditut

Etsaiaren mendeko lurrak zelata ditzaten.

1593 (1618)

Haizea Turuta baten moduan heldu zen —

Dardaraz Belarraren artean

Eta Beroaren gainetik Brisa Berde bat

Hain adur txarrekoa pasa zen

Ateak eta leihoak trangatu genituela

Mamu esmeralda baten beldur bezala —

Hondamenaren Mokasin elektrikoa

Une horretantxe igaro zen —

Eta alde egin zuen Arbola aztoratuen

Eta Burdin Hesien Andana bitxi batean —

Egun hura — bizi izan zutenek

Ibaietan ikusi zituzten Etxeak lasterka —

Ezkilak bridarik gabe kanpandorrean

Albiste hegalariok aldarrikatzen ditu —

Zenbat etor daitekeen

Eta zenbat joan

Eta halere Munduak jarraitu!

1619 (1647)

Egunsentia noiz etorriko ez jakinki,

Ate guztiak irekitzen ditut;

Hegal eta lumadun badator, txori izanen da;

Olatuekin baldin bada, itsaso.

1627 (1650)

Eztiaren leinua

Bost axola erleari;

Edozein hirusta du

Goi jatorrikotzat.

1732 (1773)

Nire bizitza bi aldiz itxi zen itxiera aurretik —

Ikusteko dago

Hilezkortasunak agerrarazten didan

Hirugarren gertakizun bat.

Lehenago bitan gertatutakoak

Bezain handia, bezain bururatu ezina.

Partitzea da zerutik dakigun bakarra

Eta infernutik behar dugun guztia.

1742 (1781)

Hildakoengandiko distantzia

Hasieran ezin dugu hauteman —

Sugarrezko urteetan zehar

Ematen du atzera itzul daitezkeela.

Eta gero, guk jarraitzen diegunean,

Gertatua susmatzen hasten gara,

Hain gara lagun min bihurtu

Haien memoria maitearen.

1743 (1784)

Hilobia etxetxoa da nire,

Zuretzat “gelak garbitzen” ditut

Egongela txukuntzen dut eta

Tea prestatzen dut marmolezkoa.

Biok laburki bananduta,

Ziklo batez, beharbada,

Betiko bizitza batu dadin arte

Gizarte iraunkorrean.

1750 (1767)

Zoriontsuek darabiltzaten hitzak

Ongi doinu petrala dira,

Baina isilik sentitzen dituztenak

Horiek bai ederrak —

1755 (1779)

Belardia izanen badugu,

Hirusta eta erle bat behar da,

Hirusta bat eta erlea,

Eta asmamena.

Baina erlerik ez badago,

Asmamenarekin aski da.

1765 (1747)

Maitasunaz dakigun guztia da

Maitasuna besterik ez dagoela;

Hori aski da, zamaontziak behar du

Bere lorratzaren tamainakoa izan.