Kea behelainopean bezala

HARKAITZ CANO

Liburu honen salneurria: 3 € + BEZ.

Ordainketa egiteko, edo liburu gehiago eskuratzeko:

http://susa-literatura.com/ebook

© 1994 Harkaitz Cano

© edizio honena: Susa

cc-by-sa Creative Commons Aitortu Partekatu

http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.eu

Lehen edizioa paperean: 1994ko apirila

Edizio hau: 2011ko ekaina

Susa:

        317 posta kutxa / 20800 Zarautz

        Adoain Aita 92 / 31015 Iruñea

        Zubitalde 21 / 48195 Larrabetzu

                Telefonoa: 943 83 26 55

                Elektroposta: susalit@armiarma.com

                Webgunea: http://susa-literatura.com

Kea behelainopean bezala

Gereziondo bat hazten ari dun nire zainetan

benazko entseiu hodi matxuratuak bihurtuz

takigrafiatu dizkinate musuak hire bularretan

agortu dun hondarra

sahara gobi eta basamortu gehiago ere

tatuatu dizkinate jainkoen bizkarretan

itsasoa aho bakarreko mintzagi

obenkeek ezin eutsi lain bihotzari tenk

biriketako naufragioan

sistoleak eta diastoleak garabiak kezko

uhildo lurrunak

milaka postale heldu ditun mundu osotik

ez al dun gogoratzen

hilak heriotza oso bat betetzen din gaur

kandelak itzaliak dizkin

desio bat eskatzea zilegi badun

ez dinat aingeru errudunen hegorik nahi

uhildo lurrunetan aske

zebilen nire arteriatan hire kresala

kea behelainopean bezala

gabian bukatzen dun iparra gereziondoan

hasten ditun nire zainak

Bustiz

Euriak ez zinan bustitzen eta

berunezko telefonoak bezala ibiltzen hunan jendea

gaur kaleak luzatu egin ditun malenkoniaren

kateetara damuturik

behar bada bilatu gabeko bakardadeen biderkatzez

behar bada maitasuna maiztasunarekin

ezin uztartzez edo

ezin ahoskatuz keaz ezin

bustiz bustiz bustiz putzuak

zer egingo lukete maiteminduek zaparradarik ez balego

lehen behintzat aterkirik gabe baino

ezin izan gintezkenan benazko etzidamuko uhinetan

hemen beste itsaso bat hasten dun urrutiago

baina hik dion ezer ez dela jada berdin

ordea kaleak ez ditun sekula aldatzen izenak apika

higa daitezke berunezko telefonoak bezala ibiltzeagatik

kale alaienak kale hutsak ditun

bustiz bustiz bustiz putzuak

gaztain erreberrien usaina begiak ere erre ditzaken

inoiz loratuko ez diren jardin ertzetan

hemen itsaso ozenago bat hasten dun

ezkaratzaren ondoan hogeitazortzi zigarrokin

maitaleak beti daude zain peora ilunetan

behin egindakoa mila eta seirehun aldiz

pareta hezeegietan bermaturik ezker oina

bustiz bustiz bustiz putzuak ezin

belarria lerratuz eskaileren egur naufragora

berunaren pausoak bereganatuak dizkin

amorante hilen urratsak suma ezinak

kate alaienak kate hautsiak

orain guardasolak ditun nahiago

zenbat aldatu haizen

brujula askotako distantzia batean

Kaio baten jaiotza erratua

Zu jaio zinen udazkenean ere

gurmak inausi zituen desioaren hondarrak

hostoek izenik gabe jarraitzen zioten heriotzari

eta jainkoak udazkenero bezala

bildu ziren munduratu beharrekoen zerrenda

osatzeko

beren kaierak eta lapitzak eskuratuz

eseri ziren iturriz betetako parke hartan

euria ari zuen deblauki eta

obispoen sotana luzeak urratu behar izan zituzten

aterki gehiago egiteko

eta eztabaida luzeen ondoren zuri kaio jaiotzea

egokitu zitzaizun kaio jaio bataio

baina udazken hura oso euritsua izan zen

jainkoren bati eztarria erlastu zitzaion

ortozik ibiltzeagatik istilen gainean

kaio jaiotzea egokitu zitzaizun baina

euri jasa izugarria izan zen urte hartan

pupitreetako urjauziek

jainkoen kaieran tinta gorriz apuntatu zerrendak

ezabatu zituzten

honat zentozela hegoak asko busti zitzaizkizun

mela mela zeuden hiri guztietako teilatuak eta

blai blai bai zure ezpainak gorritu zitzaizkizun

hotzaz

bi bular ematu ziren zure hegapeetan

kabi obala gorpuztu zitzaizun sexua ehuntzera

zu jaio zinen udazkenean

irratietan etxetik ez irtetea

gomendatzen zuten gizon bibotedunek

postaletako katedralak belztu egin ziren

hau euritea hau euritea hau

bukatuko al da balinbatte balinbatte

baina euria bota eta bota baziren mila tristura mota

eta inor konturatu ez zen arren

zure hegoak bi besotan bilakatu ziren

zu jaio zinen udazkenean jendeak leiho ondoan

egiten zuen lo eta atertuko al du atertuko al du

balinbatte atertuko al du balinbatte

errepikatzen zuen putzuak handitu ahala begiak leher

kaio jaio behar zenuen baina

emakume bihurtu zinen halabeharrez

udazken hartan euri gehiegi egin zuelako

ibai guztiek gainezka egin zutelako

kaio jaio behar zenuela baina

emakume jaio zinen balinbatte balinbatte

eta geroztik biluztasuna zure mingainetan bizi da

balinbatte uholdearen kurbetako bustiduretan

eta zure begiek oraindik isilpean gordetzen dituzte

jaio zinen udazken hartan isuri ez zenituen malkoak

Haurtzaroa I

Haurtzaro deritzon auzo hau utzi nuenean

bakarrik eta harro klarionaz

eraikitzen nituen sufrearen murrailak

pentsatzen nuen hiri esker gaiztokoan

neu bakarrik zahartuko nintzela

neu izango nintzela patiora eroritako esteka bakarra

neu amodioaren aldarea jelaz adornatuko zuen bakarra

pentsatzen nuen auzo atzean utziak

txuri beltzezko filme haiek bezalakoak zirela

pentsatzen nuen kale izateko txikiegiak ziren kale

haietan alargunek espaloiak luzatzen jarraituren zutela

diskagailu euritsuen soinuaz auzo hura sekula

ez zela gereziak bezala sarrailarik bako atea izanen

pentsatzen nuen haiek elkarren eskutik

kausituko zutela ausaz zorionaren odol arrastoa

niretzat istil atzenduak baino ez zirela geratuko

Ordea itzulbidean datorkit gogora

zaunkaka daramatela patioetatik denbora

ikusten ditut estrata bazterreko tamarizak ere

beren baitan makurtzen zerbaiten bila

ni bezalaxe nire auzoak

bihurtuz izan zirenaren linburtze

eta horrek pena piska bat ere ematen dit

eta ez dakit zertarako

miatzen ditudan behin eta berriz poltsikoak

zerbait erori izan balitzait bezala

estolda zulorantz doan malko erretenean

Haurtzaroa II

(Mundua ibai bat zen

uholdeetan behien marruak eta upa herdoilduak

helarazten zituena

oroiminez eta amarantozko hostoz josi ibaia

eta bi ibaiertz arratoiez beteak eta zubi bat

eta ni haur bat baloi gorri batekin

neguan zaldiak maite zituen haurra)

Haurtzaroaren koordenadetatik

ez nintzen ustez mugitu baina negu hartan

katu guztiek zure aurpegia zutela ikusteak

izutu egin ninduen eta ausaz horregatik

zubiaren bestaldean aurkitu nuen tupustean

neure burua zaramaren artean haztamuka ordezko

hortzadura baten bila

Lo nengoela eraman egingo ninduten

inurriek errazten zuten zortzigarren itsaso batera

loa eragiten duten tren urdinetan

edo ferrarik gabeko zaldi batean ez dakit ziur eguna

baina haurtzaroa utzi nuen katuetan zure aurpegia

ikusten hasi nintzenean

Bestaldean geratu zen haurra

irudi bat egiteko erabiltzen den moldearen gisako

ispiluetako itzaletara doi bihurtua

sagar gorri batekin

Ibai ertzera jaitsi zen behin haurra

eta oroiminez zipristindua

baloi zikina eskuratzean

ikusi ninduen lelo antzera keinuka

une batez harriturik begiratzen

bere iraganaren edo bere etorkizunaren mataza

kinada arrotz baten baitan balego bezala

ostera gero lagunei dei eginez

lasterka urrundu zen zalditegi zaharrerantz

Uztartzen gintuen ibaiak

hostoak bete oroimin zekartzan

harresi gaindiezina irudi

eta izan nintzen haurrak

ez zituen nire arratoi begiak ezagutzen

(Mundua ibai bat zen

uholdeetan behi hilak eta parthenoi herdoilduak

helarazten zituena

arratoien malkorik gabe bere burua arrastaka

zeraman ibaia

Zubi eroriaren harriez

sehaska baten gainean

eraikitzen zuten poliki nire hilobia)

Ezpainetarako bidean I

Uso guztiak ez dira zuriak

grisera hiritartu dira zenbait

eta latoizko labana kamutsez

nekez hauts daiteke

isiltasunaren harizpia amodioaren

lur eremu hesitu gabekoetan

Zurikeriatan ote dabiltza usoak

grisaren errotarria ehotzen

Iturri ofizialek beren susmoa

beren kezka beren lo egin ezina adierazi dute

klarionazko zirkuluen barruan kokatu

hiriko kabina gorrien gainetan

heineken botila hutsak agertzen direla-ta

Ezpainetarako bidean II

Isiltasunak puztu zituen gure ametsak

izua goialdeko apaletako liburuetan baino

agertzen ez zen asmakeria

tirada murritzeko lehen edizio apala

Ke arrastorik uzten ez zuten lokomotora haiek

neurtu zuten etsipenaren luzera

dinamorik bortitzenek hesitu argia

Garai hartan oraindik

amodio gutunak bidaltzen genizkion elkarri

ke beilak malgutzen zuen gure etsipena

baina usoek zure eta nire kaleen izenak trukatu

eta arratsa zomorroz betetzen zen bitartean

norberak idatzitakoak bueltatzen zizkigun

garai batean postari izandako bele zaharrak

Norbaitek inoiz

Baldin norbaitek inoiz teilatu itsusi batzu

marraztuko balitu leihoaz bestalde

mareak behera egingo balu iratzargailuaren orratzetan

kedarretan baino ezin imajinaturik nire ostatua

egunsentiaren helizeak

itsuen begietan baino biziko ez balira

bizitzaren esku anorexiara kateatzen gaituen

ohitura

baldin zure ahotsak inoiz erdietsiko balu

gramofono pare bateko pisu atomikoa

erlojuen ibaiertz baztertuak oroituko banitu

hiriko orratzak denbora guztia karreatzeko

eskorga geldiak balira

edo josteko behebarruak itsuak

elkar entzun gabe musukatuko balira

kedarretan baino ezin imajinaturik nire ostatua

baldin norbaitek inoiz teilatu itsusi batzu

marraztuko balitu leihoaz honantz

Igel burgoia

Igela paseatzera irten da

triste dago lanik gabe

ilargirik gabe eta horregatik

urmahela utziz ur ezagunak eta

lurrin berde ezagunak utziz

igel papartsua paseatzera irten da

izarren uzta jasotzera gauak maindire beltzak tolesterako

ez dakusa igelak ilargirik kearen ertz bakanetan

baina halere paseatzera irten da igel baldarra

igel mingainluzea luzemingaina igela

Eta igel guztien artean paseatzera irten den bakarrak

bi izar hori nimiño ikusten ditu bakarrik

horizonte bihurrian

bi ipurtargi paralelo datoz beregana

bi kandela borobil bi bihi sutsu

barandilak herdoilduta daude parajeotan kontuz ibili igela

esan zion behin bere amak baina halere

paseatzera irten da begi handidun igela igel barregarria

igel saltari pottoloa igel pailazoa igelak

bi izar paralelo hori haiek

gerturatzen ari direla suma dezake

eta ez direla nimiño

eta ez direla kandela biribil

bi eguzki itsutzaile direla suma dezake

eta igelari bururatzen zaio

arraioa izan dizkik bikiak laranjondoak

eta paseatzera irten den igel inozoari burukomina datorkio

eta ez du besterik pentsatzeko astirik

honela itzultzen dizkigu egunsentiaren grisaiak

gauak akabatutako printze klandestinoak

kearen mugak igaro ezinean

autopista asfaltatu berrietako bazterretan

Zubiak

Zuk biak hartzen dituzu begiak

zuk biak dituzu elkartzen

zubiak beti hojalatazkoak koldarrentzat 123

aritmetikak aldatzen ditu zubien izenak auskalo

zergatik jartzen dituzten iltzeak goizeroko legamian

zubiak beti zure ezpainek bezala bi bailara 876

elkartzen ditu bi txunku urruntzenago

iltzaturik alaitasunean 456

eta malurrak bezala elurrak 145 berdin izotz gaitzake

ni eta zu bi-

ak beti hojalatazkoak koldarrentzat

batzuetan hojalatazkoak ematen duten arren

hojalatazkoak beti

zdravitsa topa egin dezagun

banatzen gaituzten zubiengatik

Lau pareten artetiko portreta

Hormaz bestaldeko zuhaitzak ebaki dituzte

gure pairamena handiagoa izan dadin

gorritu dira polboraren masailak

Orain kaio bihurtzen diren sarrailak bakarrik

ikus ditzakegu orratzez zulatuak orobatean

eta kaioek hegapeetan dakartzaten giltza hautsiak

Zure bekainak Zure begiak

Hormaz bestaldeko telefono zutabeak ebaki dituzte

ijitoek arropak non zabaldurik izan ez dezaten

gure deusezentzutea handiagoa izan dadin

Hogeitazortzi izen dituzten mitxeletek

lehen hojalatazko zubietan bezala orain

gure bederatzi milimetrotako ogi papurretan

tustatzen dute falta zaien burdina

hilerokoak kendu dien zilarra konpentsatzeko

Hormaz bestalde azarotuz darrai urriak

hiruterdietako urkabean geldirik orratzak

nola geldirik hilerokoa duten mitxeleten ganibetak

biktima odolustuen berunezko gibeletan

Eskusoinu lurperatu bat topatu dute patioan

ezpain tolesdurak hautseztatuak zeuzkan

eta atxikirik zituen jabearen eskuak

Leiho batek amorante galduari

Honela esan nizun euria ari zuenez

zidarrolaz gaua ez zaitut sekula ahaztuko

keak keari bezala jarraituko dizut

berdin zait teilatuetan edo kaleetan

nire bizitza osatzen duten harri trokoetan

euria etorkin urteak kolpatzera itzultzen den bezala

itzuliko da nire beira okiletara zure aurpegia

non zaldien entzumena hazbeteka urratzen

ez dago inor kaleotan nik bezain ondo ezagutzen duenik

kriseiluak pizten direneko ordua

isuritako malko eta odolaren lekuko aienaezinak

eta ke-zulo debekatuetako ezpainek legez

iraunen dute zure hitz kordek ere nire ukimenean

aurpegian utzi zenizkidan matel izoztuak

jasoko ditut beti oroitzaren tolesduretan

krimenaren aztarna artxibatuak bailiran

nire biriketako erlauntzek zure

camelen kea gordeko dute beti

Jakin banekien ez zinela niretzat biluzten

ez zirela izango betirakoak zure

bularrek nire bizkarrean utzi zuloak

tabakoa egunsentiaren aurretik agortzen zitzaizulako

bakarrik uzten ninduzulako goiza berpizterako

edo damutzen naizelako zalantzen eztanda hartaz

baina ez da nire errua euririk ari ez duenez

inork ezin izan die hesirik jarri

nire bihotzean hektareaka hedatzen ari diren basamortuei

zure izena ahantzi nuen lehenbizi zidarrolaz

gaua eta argizariaren pausoak zure

aurpegia triangelu ezpaindun bihurtuz

lurrunak erein zuen ahanztura begi kubikoetan

Orain irekita uzten naute gau askotan

blues for Pablo ez dute aspaldi jarri

pentsa gaur ez naiz zure

liztor begiez ere akordatzen

nolakoak ote dira zure ostatu berriko leihoak?

Errudun guztien auto beltzean joan zinenetik

mirotzek eskukadaka biltzen dituzte

harri trokoetako kriseiluen zainak

ez naute entretenitzen patiora erortzen diren

galtzerdiek eta estekek zidarrolaz

aspaldi ez da nire ispiluetan inor

zu bezain luzaro pausatu kalean ez dira ohartzen

leiho bortxatuaren oihuaz

eta negar egiten dut gibelateak biluztuz

arrotz batek arropak zabaltzen dituen bakoitzean

Iparrak eta orratzak

Norantza dugu gure etsaia

beti suntsi gaitzake mugaz haraindiko muga batean

zulo kardinalerantz doan sugea da norantza

bide eragozle nahasle uharretarainokoa

hondoratuko gara iparra bilatzean

hobe ibiltzea galdurik beti

edo gandurik

hegoak behar ditu iparrak

norantzak ez al du

bi hasperenen arteko distantzia laburrenaren antza

lanbroaren ebakietan amiltzea hobe

areto piano gozagaitzen kordazko zeldak hobe

zure azalaren kartografia ezkutatzen duen

kerosenozko kriseilua den norantza topatzea baino

Bidea aurkitzen badugu bizitza

hegaberatuko dugu

galduko ditugu elurrez gaztetutako kaleak

eta kearen gainean eraiki genituen ostatuak

ez dugu gaindituko hegorik gabe iparra

ez legenar botilarik gabe gauaren berun bolada

hegoak behar ditu iparrak

kaleen izenak ez bereiztea zer den

duela milaka urte ikasi zuten bihotzek

ziba norabidegabetuak zirela

ahaz ditzagun emakumeen gorputzak josteko orratzak

egunsentia ezagutzen duten hontzak diren zauriak

ahaztu insomnioa eta absent zer diren

hegoak behar ditu iparrak

duela milaka urte ikasi zuen

bihotz sabaietan lo ezak teilatuak zenbatuz

hutsik dauden oheak baliatzen dituztela arratoiek

biderkatzeko noraeza zabortegietan

hegoak behar ditu iparrak

Idatz ezazu amodioaz eta itxaropenaz

eta nik idatzi egiten dut

hiria lorez basitu itsasoa baino ez da

lore pozoinduak dira baina finean loreak

ez dago leran ezusteko begiradak ospatuz

esperantzaren izenean loreak banatzea bezalakorik

Zaila zaigu gure nenufareetatik kanpo galdu

bezpera igelei barkamena eskatzea

Idatz ezazu gure itsasontziaren uhildo erratuaz

eta nik idatzi egiten dut

itsasoa hiriz basitu lorea baino ez da

hondarrezko lorea baina finean lorea

eta ez dago hondarrean utzitakoa ahaztea bezalakorik

lore ezezagunetik iragazia den

itsasoaren lupuaz itsasoaren pozoinaz

Idatz ezazu heriotzaz esaten didate

eta nik luma uzten dut

seinalatzen diet lore ihartua hiri hondartua

itsas nekatua

seinalatzen dizkiet gelako lau apalak

betetzen dituzten kaiera larrutuak

esaten diet haizearen harrapaketan olatuak dira azpi

jakina da mitxeletek begi

bakarra dutela halaber

ez dut topatu gezia jaurtikitzeko arkurik

ez gerezia jasotzekorik ere

zitroi kolorekoa ematen du hemendik arratsero itsasoak

eta hasieran leiho dirudien argazki sepia hori

hondarrezko ispilua da baina finean lorea

No vacancies left

Diote zeruko hostal izarrik bakoan no vacancies left

dioen karteltxo bat zintzilikatu dutela

jada mila eta seirehun errugabeko ilara dagoela

aingeruen hego berziklaezinek hautsa biltzen dutela

diote ingelesezko hitzak ere bortxaz hustutako

gau klubak direla oraindik

eta heriotzak beste zapore bat hartu duela

gereziena diote

miles davis dagoela infernuan I thought about you

bere tronpetak galdara batean duela

erresonantzia kaxa eta baita ere diote

infernuaren sarreran irribarre egiten jarri

dituztela kale samurretako emakumeak

strawberry films eta wild cherry diote

gonbidatuei bonbila bakarreko gelak erakutsi

eta bonbila adina musu emanez hartzekodun berriei

Kezko seinaleak

Nondik ote dator aniztua kea?

Oherik ez dagoenetik sukaldeetako labeetan

egiten da hiri honetan amodioa

Leiho itxitik merkantziak sartuz behelainoarekin

zure ahotsa apartatu nuen kafea hoztu ez zedin

Gurpilak karkabaka trenetik

harrien baitatik ateratzen zen isiltasuna

egunak bere alanbikeak zabaldu ahala

Aurpegi errea zekarten goizeko lehen biztanleek

harlauza gainetan lerraturik

kexu ziren antzokiak bezain hutsik botilak

jendea presaka zebilen gauari norbaitek

semaforo guztiak ostu balizkio lez

Biharamuna maingu baten arrastoa zen

bizitza den espaloi elurrez ezkutatuan

Nondik ote dator aniztua kea?

Oherik ez dagoenetik sukaldeetako labeetan

egiten da hiri honetan amodioa

Poema kronikoa I

Seguraski ez zenuen irakurriko

izkina batean agertu da berria

erdi ezkutaturiko zoko deslai batean

letra kurtsiba ulergaitzez

eta ze meritu dauka bizitzak sufrimendurik gabe?

esango zenuke zeuk irakurrita ere orria pasatuz

Oreinek lasai dakite itxaroten herioren azken musua

ez dute inoiz arazorik izan hiltzeko garaian

bai ordea ispiluek bai ordea beren izena

parkeko aulki orlegienetan ahaztuta utzi zutenek

Há una gota de sangue em cada poema

seguraski ez zenuen irakurriko

zaila da halakorik bereiztea egunkariak erabat gorriz

inprimaturik datozenetan

eta halere abezedario orok hiribide guztiek

garamatzate gaur bere biloba guztiak

pozoindu dituen amonaren plaza biribilera

hagitzez hobe genuke gure itzala urkatuz

geure hilobiak tulipan beltzez ornatzea

baina gaur egun ez da inor amodioagatik suizidatzen

ezta armiarmak irensten dituen

estolda zuloa den ilargia ere

Seguraski ez zenuen irakurriko

gaur ez baita poemarik kabitzen zure leihoan

baina zurbilik erabat eta hilotz

eskale bat aurkitu dute hilik zisneen txabolan

gorputz izateari utzita egurrezko azalez

beso bat tinko omen zeukan oraindik

ilargi erruduna seinalatuz

Poema kronikoa II

Egunkaririk atera ez zen asteazken hartan

etorkizuneko egutegietan aspaldi

igandeko gehigarriak harribitxi ziren buhameentzat

asteazken hartan nehoiz baino azkenago nehoiz baino

eskale gehiago agertu ziren gorpu

new yorkeko zelai neoizkoetan asteazken hartan

mila eta seirehun kazetari gartzelaratu zituzten

gogaketaz eta gaukotasunez jokatu ei zutelako eta

luto zuriz bete ziren ausentziaren hemerotekak

Anartean dena hersten zen teilatuen baitan

albisteak hormetan lepamozturik agertu ziren

hegoei ezin eraginik kazeta irekiak

kaio lokartuak lez erortzen ziren etxeorratzetatik

airean meheagotuz ugaltzen ziren kaioak

oraindik jasotzeke anitz hilotz

Hildakoen bekain izoztuak ere abiatu ezinean kaio

disekatuak zirela esango luke edonork

eta harriturik zeuden kostaldekoak ez baitzuten

inoiz ziburu kerrinkarik gabeko kaiorik ikusi

Urrutiegi sumo zen sute hura ez zen ogi labeetakoa

okinek elurraz egin zuten orea

egunsentia gartzelatako zebra leihoetatik zelatan

eskularruak bisutsak lurperatuak

berrogeitamar maluta penike batekoak ezina da

espaloiak bereiztea botila hutsengatik baino

boxeolariak ere kronika desleituen gisan urruntzen

aizto zauriak bailiran irekiz kaleak

Kezko igitaiak

Nola

behatz orbainduaren

ildo zuzen seinalatuan barrena

atzazalak kiribiltzen diren

hala kiribiltzen dira nire garun lehortuan

suz goritutako igitaiak

amodioaren igitaia

bizitza edo heriotzaren igitaia

zer otearen igitaia

igitai gehiegi bihotz barrunbeetan

dauzkagun kilkerrak erailtzeko

errazegia baita negar egitea

negarra aurrez irekitako ildoetan barrena doanean

sufrimendua azaleko aitzakia bihurturik

itxurazkoa gure dolua

malkoak benetakoak direnean

kezko urjauziak sortzen diren moduan

sortuz zingira uherrak

hanka laburregiak dituen

krokodiloaren pausoetara

Birigarro erraldoiak

Apur bat argiagoa banintz

esango nizuke

suizidek bota egingo naiz

esaten duteneko naturaltasun berdinaz

aspaldi honetan galdua dudala hirietara heltzean

ezer baino lehen eraikuntza altuena

bisitatzeko ohitura osasungarria

nire ametsetan jada ez duzula bisaia ainubea baino

galerazia dagoela amodio poemak eta maxakanak

kale hauetan destilatzea

batazbestekoaren gainetikoa dela

nire eguneroko kearen dosia

edo badakizu

harriek ez dute oraindik negar egiten ikasi

edo begira

suaren ahotsa da kearen ereserkia

ez al dirudi zerumugak haur batek

treneko leihoan utzitako lurruna

ez al dirudite pinudi etzanek

etorkizuneko zerraldo ola

ez al dirudite pinudi zutunek birigarro

kaiola

otoi zaude isilik

non ikusi dituzu zuk birigarro erraldoiak

Isiltasunaren bastidoreetan

Igitaiak ezpain-txunku margotuetan

Gaur ez dago inor isiltasunaren bastidoreetan

eta ate eroriek ukatzen dituzte etxekalteetako begiak

Gaur ezeztapen bat da etorkizuna

kafearen kondarra hondoan zuen kikera

ez da zainetan odol gehiegi zuelako lehertu

gaur inor ez da ausartzen zifra bat botatzera

Ez dago zehatz jakiterik goizeko zenbaketara arte

Iturri ofizialetatik gerezi ura baino ez dator

dena joango ote da erretena legez gaur

ez ote dira klandestinoak suaren etenak?

Beha daude teilaturik gabeko leihotik

torax geletako kaioletatik

Ez dago zehatz jakiterik goizeko zenbaketara arte

Auskalo zenbat aingeru

gillotinatu dituzten bart

Sotanadun nimiñoak bailiran ubidean

ihesi doazen iñurri mehatxatuek ez dute ulertzen

sufragio unibertsalaz

Ez ez da kea ibaiak dakarren hura

Gaur umeak dabiltza hildakoen zapatei lokarriak kentzen

Zerua gorri dago infernuz tiñaturik

Estazio berri bat eraiki dute gure gaztetasunaz

Tren guztiak gainezka datoz marruz eta zimelduz

lehen zen zoroetxearen oroigarriak dira

trenbideko harriak

arrotza zait andenetako usaina

psikiatrikoetako hortzadurez osatuak bideko marrazak

eromena baino amaigabeagoak diruditenak

gure bizitzak ez du bidaiarekin antzik batere

ez bada berunezko bagoietan

Maleta itoak saldoka agertzen dira ur azalera

gure heriotzak ez du bidaiarekin antzik batere

ez bada bidaiariak nahita ahaztu bide zorroetan

beste edozer esan nezaken zinez

zitroi kolorekoa ematen du hemendik arratsero itsasoak

Hor itsasondoan dauden orube eskerga horietan

diote eraikiko dituztela basamortu berriak

munduaren bihotza habitatzeko

Jaioberriaren begiak

Nik ere maite ditut jaioberrien begiak

baina hil beharra dago

elurrak bakartiago egin dituen abenidak

diruditen jaioberrien begietan

ezina da kea gatibatzen duten kaiolekin akordatzea

maitasunari heldu nahi diogu baina

ezpainetako igitaietan beti aiher bera kulunkatzen da

dastatu beharra dago pinudietako erretxina

zuhaiztiak alferrik galduko ez badira

zure hileroko arrazionamendu txartelean dauden

malko tantak alferrik galduko ez badira

busti beharra dago ezein herioren ibaiadarretan

zintzilikatzen diren gereziekin

azaroan hiltzea arazo izan daitekeen arren

busti beharra dago ezein herioren ibaiadarretan

ez pentsa nik ere maite ditut jaioberrien begiak

baina lastima litzateke kanposantuetako tranbia horiak

desagertzea edo masusten isiltasun tantaka horiek

zuri ere kontatuko dizute noski mitxeleten gezurra

bizitzaren sedaxorroan bizi garela

eta sedaxorro hori puskatzean mitxeleta mataza

sortzen dela zomorro ilunetik

bai ez dakizu zenbat maite ditudan jaioberrien begiak

kale elurrez gaztetuak batere maxakan ildorik gabekoak

begi hain basamortu hain ohantze huts

baina hil beharra dago mitxeleta izan nahi duten

zomorroen ametsak beteko badira

gure aginpide kadukatuaz elikatuko dira horrela

eritetxeko pasilutik ikusten diren

pinudi demokratikoak

Izan zarete inoiz katuen kanposantuan?

Ez da harritzekoa

katuen eskelak ez dira egunkarietan azaltzen

baina katuen kanposantuak oso zabalak dira

edozein hilerri arrunt baino hamar bider

handiagoak gutxienez

geografia asko jakin behar da katu izateko

Katuen kanposantuetan metroan ibiltzen dira

txartelik gabe alargunak

eta mapak daude sarrera bakoitzean norberak

bere katuaren hilobiari loreak jar diezazkion

ilundu aurretik

katuen hilkutxak gereziondoen zuraz eginak dira

katu guztiak botak soinean hiltzen direla

gogorazten digu sarrerako idazpuruak

Guduetan jende asko galdu da egia

baina nork zenbatu ditu katu anarkisten hilotzak

zazpi aldiz biderkatuak

Lurpean trenek mustaxa atontzen dute

gillette marrazekin katuen igandeetan

pauloven zakurrak ateratzen dira paseatzera

katuen kanposantuan

kea ereinez gero basamortuak biltzen dira

Gauzak asko aldatu dira

lau aldiz hildako katuak sabiniarren akademiara

apuntatu zirenetik ingelesa ikastera

katuen kanposantuak zazpi probintzia ditu

erruz garestitu da hilobien akuratze tasa

eta estrata bat eskaini diote

erreboltaburu anarkistari

katuen kanposantuko auzunerik dotoreenean

Katuen kanposantuan

krisia dago langabezia eta loradenda bat non

arras merkeak diren san martin loreak

pozoinaren urrats itzaliak tustatzean

katuek badakite

heriotza bere buruaz beste egin nahian dabilela

eta halakoetan begiak hersten dituzte

Begiratu katuen hilobiak

garagardoak eraman zuen hura

beste hark berriz pipan bakarrik erretzen zuen

bere maitalea zortzigarren bizitza bat

ebasten harrapatu zuten

Baina alferrik da gehiago luzatzea

katuen hilerrian egon ez denak ezin

imajina dezake nola harramaska

egiten dion isiltasunak gauerdiari

Norbaitek pentsa dezake agian gezurra diodala

eskailerapean ezkutatzen direla katuak

ogi maluten bila goseak akabatzen

baina izan badira katuen kanposantuak

ni naiz katuen beilaria hemen bizi naiz

katu anarkista ospetsuena hil zuten estrata berean

Belarri zutunak eta buru ttipi harrituak

aspaldiko partez

elurra hasi du katuen kanposantuan

Batzuetan badakit buruan liliak

haziko balitzaizkit bezala hitz egiten

entzun

nork deslotu dizkio demokraziari zapatak

horrela edonor eror daiteke muturrez aurrera

zigarroen keak gutxienez

hiru harlauza betetzen dituenetan

jakin bazenute gure garaian

hiltzea eguneroko ogia zenean

guk ez genuen ogirik jaten

mailuaz sartu iltzeak baitzekartzan

legamiak

labeetan amodioa egitea errazegia zen

sugandilentzat

orain ikatzak ere propaganda egiten du

aulki elektrikoetan

igerri genuen arratoiek tangoari ahapeka hautsa

esaten ziotela

zizpa baten keak harlauza bakarra

okupatzen du gehienez jakin bazenute gure garaian

hiltzea eguneroko ogia zenean

guk ez genuen ogirik jaten

findus zoriona deskonjelatu besterik ez

bi minutu eta berrogei segundutan

gauza bati asko hurbiltzen zaion hura da

gauza horretatik urrutien dagoena

nork deslotu dizkio demokraziari zapatak

batzuetan ahaztu egiten ditut ganbarako lorontzietan

hazten zaizkidan liliak

entzun

batzuetan ahaztu egiten ditut

Gereziak

Hemen ere lehen gereziak jaten genituen sarajevo

hemen ere lehen lau esku eta lau gerezi

zortzi amets eta hamasei urtetako neska bat baziren

eta keak gure oroimena zulatzen zuen

euriak quorumik gabeko egiten zituen arratsetan

baina gaur hamasei urtetako neska beltzaranak

galduak ditu hirugarren eta laugarren eskuak

berak zaintzen ditu gerezi banaka erauziak

gurasoen besoetatik sakailatu haurrak

bakoitzak bere anpoloia dauka bularrean

eta bular gaiztotuek ez diete parkean sokasaltoan

ibiltzen uzten kukutx eztula diote

harriek begirik ez ezta herriek ere

izotzaren maindireetan

herrena ez den herio baten zantzu ezabaezinak

Eta zer egiten zenuten ordu luze haietan

zakur trenkatuek ahausi egiten zuten bitartean?

galdetu zion urrunetik etorri

eta sekula gerezirik probatu ez zuen kazetariak

hamasei urtetako neska beltzaranari

—Abestu egiten genuen

eta bonbaketek eskailera naufragoak dardarazi gauetan

odol errekek tantaka baino areago langarrak lez

ateen petik zoko guztiak blaitzen zituzten gau horietan

txori eta adar hautsien zaratarik gabeko gauetan

arimaren zabortegietan igitaiez bidea irekiz

heriotzaren hesituretan uholdeek begiak kamustean

zer egiten zenuten infernuz gainezkatu gau horietan?

Neska beltzaranak lurrera begiratuko zuen

(harriek begirik ez

ezta herriek ere)

eta gero begi gorrituez zerumugara

umeren batek bere hatz inuzenteez gerezi urguriak

lehertarazi zituen treneko konsignan

galdera hura luzeegia zen luzeegiak sufrearen apetak

—Gau horietan oso ozen abesten genuen

Benetan nik ezezagun bat neukan sarajevon

mostar gernika phom penh hiroshima bagdaden bezala

nire ez ezagunak belarri fina zeukan eta petate orlegi bat

ongi jotzen zuen pianoa nire ezagunak nahiz eta pianoari

soka bat falta zitzaion ibai izoztuetan

zuloak egiten zituenez amurrainak harrapatzeko

Benetan nik lehengusu txiki bat neukan sarajevon

gaur goizean ikusi dut estreinakoz egunkarian

benetan ikusi dut begi ikatzezkoekin panazko galtzekin

nire lehengusuak aipatu dit gizenduta ote nagoen

kezkaturik dabilela bolada honetan eta

ea hemen ere amurrainak bihotzik gabe jaiotzen diren

Sorbaldaz keinu bat egin diot ez dakidala

amurrainena alfa edota omega izan daitekeela

atorraren azken botoia ondo lotuz gero ez duela

inork bihotza lapurtuko dion beldurrik izan behar

Benetan nik lehengusu bat neukan sarajevon

eta negarrez hasi da edo negarra hasi du

guk garagardo lata bat hasten dugun bezala

eta negar egitean behitu egiten zaizkigu begiak

pianoaren soka zeukan lepoan biribil

ezpainik gabe hitz egiten zidan anaia maitea ez dik merezi

hemen aspaldi honetan

pianoek ezkilen soinua jotzen besterik ez zekitek

Benetan ni ere izan nintzen sarajevon yashica kamara batekin

bakea eta ikara esku beretik sustraitzen ziren atorrak

deslotu eta alferrik

galduz aorta atariko bitartekarien tuneletan

1600

Segundu asko ditun mila eta seirehun segundu

aulki elektriko batean zain egoteko adibidez

lore batzu eskuan ditunala zutik adibidez

zaila dun musu bakarra malgutzea hain luzaro maite

metro asko ditun mila eta seirehun metro

batez ere gaur eta kale urtu hauetan ihesi edo

hire botanikan murgilduz gauaren barne lorategietan

arratsaren zirujia ebakiz rosa rosae

mila eta seirehun arratoi samaldan

suizidatu hituen atzo pasaiako garabietara

maitasunaren hiru osagaiak batzerakoan

proportzioetan ondo asmatu ez zutelako maite

asko ditun mila eta seirehun arratoi

zorionaren zutabeak hortzez kurruskatzeko

ez al zain hala iruditzen maite

kearen aritmetika urruna estazioetako oholetan

esandako gezur guztiak kontatuz ere

mila eta seirehun gezur

gezur asko ditun

eta ez dun lain elurra azaroko murru izoztuetan

gabardina tirokatuaren odola jelatzeko

metrailaz baheztatua euria

matrailetan mila eta seirehun berun pusketa

berun pusketa gehiegi direla iruditzen zaidan

Bururatzen zait

gernikan gereziondo bat jarri balute

hildakoen egoneza baretzeko gau hausterretan

Merkantziazko furgoiak

Mesprezatzen dut norantza

lanbroak iruzur egin die iparrorratzei

baina ekarridazue argia furgoietan

makinista boxatuak dabiltzanean

ekarridazue argia kutxa bertikaletan

ez daitezela merkantzia bagoiak

egunak bezain hutsik abia lau zeruz seinalatu

burdinazko zubietarantz

ez ditzatela trenbideko marraza zorroztuetan

ezpainak odoltzeraino labandu

hausnar dezatela irribarretik zaurira dagoen

nahigabeko urratsaz

berunezko telefonoen zama imajinarioaz

abiatzeko gero emakume erdibituen geltokirantz

kearen beldurrez surat ihes

Erlojuz gainez

Zenbat erloju dauden hirian

bazter guztietan eta eskumutur guztietan

heriotza dezimalki ezarriaren eusleak

zenbat erloju dauden hirian

eta ez dira lain denak ere beren burdinsareekin

denbora guztia galbahetzeko

zenbat erloju dauden hirian

eta zenbait zepo arratoientzat

segunduen karreiua pisutsuago egunetik egunera

zenbat erloju dauden hirian

eta ez da kabitzen denbora osoa haien mateletan

Begira haraxeago armiarmak beren sareak irentsiz

begira haraxeago euriaren amenazu laineza

begira haraxeago segundu bakoitza

bakardadera suizidatzen bere bihotza

orratzen urkabe publikoan

Begira zertan bihurtu nauzuen

Inork ez daki norenak diren hitzaren lau ertzetara

irristatzen diren malkoak

belarrietako amaraun gogortuak garbitu dizkit

edozein esku harrapatuk

ahanzturaren begiradak itzaltzen ditu oraindik

agortzen doan gauak teilatu matxuratuetan

hareatzan biribildu da mendeku ttipi hori

gorrotoa iraunkorra omen delako mataderoetan

ahaztu al duzue zenbat odol tanta sartzen diren

litro betean

ahaztu al duzue nire eskutitza

oroitzen al duzue nik

katu bat izan nahi nuela

ordea itxuraz hitzak leizetik leizera dabiltza

ez naiz errusoz mintzo ulertu beharko nindukezue

txarrantxa metroka erosiz gero merkeagoa dela

besterik ez al duzue ikasi haragiaren klaustroetan

heriotzaren lugorria ona dela

zalantzan jartzen al duzue

buruz errezitatzen al dituzue kezko alfabetoak

ezpainek gaisotasunari entzun ziezaioketen

erantzun bakarra zein den gogoratzen al duzue gaur

zenbat bihotz sar daitezke zuen zapaten azpian

zenbat zapata zuen bihotzetan

zergatik zaunka egiten dute gau osoan

hilobietako zakilak miazkatzen dituzten zakurrek

ahaztu al duzue zenbat malko tanta sartzen diren

litro betean

zuen senean al zaudete bata zuriak jantzi ondorenetan

bertikalak al dira zuen alkandoretako marrak

barrendatu al duzue sekula balbearen milaka abantailez

bere begi bakarraren kolore aldakorraz

eskatuko zenieten noski barkamenik

orduz kanpo nahigabe akatu zenituzten emakumeei

entzuten al duzue zuen tinpano saretuetan

itotzen ari den haurraren birika hotsa

totelka egiten al du argindarrak zuen eskuetan

eraile eta ehorzle bihurtzear hatzak

eta garrantzitsuena

zer egiten duzue animalia hilen begiekin?

zdravitsa

errusoz mintzo naiz begiak erauziagatik

Noizbehinka

abakoak ezagutuko ez bagenitu bezala

biderkaketa taula ahazkorraren moduan

bateko eta besteko

hildakoen zerrenda berritzen digute arbelean

ahaztua ez baina

kontzientziaren alde ketsuenera baztertua

behar genukeen hezur anabasa zimela

noizbehinka

denbora neurtzen duen klepsidrari

milaka akurik aterpeetako

malkoek eragiten diotela oraindik

noizbehinka bakarrik

baina maizegi da noizbehinka

ispilu izan nahi luketen patio leihoetan

egunkarietako egia atzamarrez seinalatuz

berdina omen delako odolaren beltza oro

espaloietako demokraziara estutzean

Noizbehinka

harlauzetan isurtzekotan

odola baino gustokoagoa dugula garagardoa

eta zure bihotza

hotzari erantzuten ez dion telefono gorria

ardotan bustitako musuzapia baino ez dela

gauez zaila baita browning bat colt batetik

bereiztea

urkatzen zaituen sokaren kolorea

Noizbehinka

borondate apur batez

hiltzen ikastea erraza dela

malkoek ito dituztela herri osagabeen

osagabe erien oihu ohiak

odol errekek eragiten dutela oraindik heriotza

neurtzen duen klepsidra laiotza

eta amapola guztiak blaitzen dituztela

itsas biriketan ito diren mariñelen begiek

norbera bere heriotzara ohitzen hasterako

Noizbehinka

odola lehortzen denean

lokatzetik bereiztea zaila delako

kale aukeratuetan zaila kale egitea eta

zure bihotza ere

musuzapi odoldua da eztulka

bala arrazionalaren zain

Erresumarik zabalena

Bizitza da erresumarik zabalena

diote oroiminean leize bat irekiz

zaldien begietako hiztegiek

Bizitza da erresumarik zabalena

erromes oro galdurik bere menditarteetan

nola galdurik itsasoaren bularretara ekia

nola galdurik agonia zure hitzen kariari

Bizitza da erresumarik zabalena

udazkenaren hondar abandonatuetan

gezurraren sonata gosetiak

bere melodia erorkor eta luzeaz

arima hilkorren zingirak arakatzean ere

gregorianozko murru higatuetan

armiarma gotikoak dabiltzanean ere

alabastroak iragazitako argitan

bizitza da erresumarik zabalena

Bizitza da erresumarik zabalena

hosto bakoitza erredura bat gehiago ezpainetan

orratz bat tenk jaioberrien bihotzetan

eskalez mozorroturik mozkorturik zekalez

sekula zoriontsu izan ez direnen

espaloiaren alde hartan

Bizitza da erresumarik zabalena

baina niri ez dit deusik erakutsi

soilik isilik jarraitzen gibeletik

denboraren zakur herrenari

Bizitza da erresumarik zabalena

eta nik

nik besoak baino ezin zabaldu

Haragia eta odola

Odola eta haragia

haragia eta odola

baizik ez gara

ezpara doinu inausia besterik ez gara

gertu hiltzera kondenatuak

leihoak margoturik daude gure hormetan

haragia eta odola baino ez gara eta

odolaren oihartzuna ez da sekula izan elurrarena

Marruan bermaturik dagoen bizikletan

egin nahi genuke ihes

baina bizikletak ere margoturik daude hormetan

odola eta haragia baino ez gara baina

belar bildua bezain eskas den odolbilduaren

hotsari ezin behatuz

besterik sinetsi nahi genuke

amodioa merkezurrean eskaini

zizelkatu poemok herio haragitsuaren ezpainetan

behiala geure izan zen odolaz nahi genuke

ordea launakako diagonalki erdibituz

daude margotuak emakumeak eta poemak gure hormetan

Odola eta haragia

eta eskubete hazi agian

koxkor daitezen apurka-apurka basamortu berriak

Ez dira sekula betetzen

Nik ere amestu nuen

suizidentzako eraiki ez ziren zubiekin

bentzolaren hodietan itotako 123 hasperenekin

ispiluetan islatzen ez ziren inausketa elurtuekin

hondar aldiko buru makurtuekin bizitzen ikasi nuen

ametsek sarri zulatzen zituzten nire lokiak

egunsentia botila berde baten muturrean

erauzitako sustraiak nire ametsetan ez ziren gurutzeak

egiteko erabiltzen

beti urrutiegira doazen belauntzien mastak

finkatzeko baino 876

zuhaitzak itsasoetan eta biriketan eroriz

nire ametsetan jende tustoak ez zekien

noren omenez entzuten ziren ezkilak

nire ametsetan etsipenak ez zuen bigarren pisurik

eta ez ziren bihotzetako paretak

poliki-poliki pitzatzen ari zitzaizkigunak

ametsek sarri zulatzen zituzten nire lokiak

baina ametsak ez dira betetzen

hondar eskorga anitzez ez bada

nire ametsetan ez zegoen barrearen urtera heltzeko

falta diren begi eroriak zenbatzen zituen erlojurik

izotza zen irribarreen ]urperatzailea

nire ametsetan teilatuetan etesurez

maitasuna ez zen adibidez

leihotik beha zegoen alarguna

ez zegoen nire ametsetan 146

tuneletan ezkutuan negar egitera ekandu zenik

ilargia ez zen laino bat gehiago lainoen artean

eta larrosa gorriak ageri ziren

baina ametsak ez dira betetzen

hondar eskorga anitzez ez bada

hemendik iparrorratz askotara

ospatzen omen du gaur meza bat bizitzak

bere bazkide ohiak omenduz

Ez zen hain zaila nire ametsetan

sufrimenduaren ezpainak musukatzea

zure begiak eta nire begiak

loturik zeuden pita soka batez

ametsek sarri zulatzen zituzten nire lokiak

elurra urrutiegi beti

eta 456 larrosak mesanotxean gorriak

alferrik apaintzen duzu ordea mesanotxea

lurpetik ateratzen dira latsez larrosak

eta lurpea hildakoen esparru ukiezina duzu

lorerik gabe lurperatu zituztenek indartsu oratzen diete

hildako aberatsek baztertutako larrosei

sahara gobi eta basamortu gehiago

ametsak amets direlako

eta ametsak mailu hotsek uxatzen dituzte

lokamutsak itzultzen dira zorroztera

lantzean behin errealitatearen ganibetak

baina ametsak ez

ametsak ez dira betetzen

hondar eskorga anitzez ez bada

ametsak ez dira sekula betetzen

hustu gehienera hegazti lumatuen ospelean

Anartean odola gorria da espaloietan

ametsetako larrosak bezala

Zikutazkoak

Oroiminezkoak ziren urak zikutazko

bilakatu zaizkit eskuartean

Bakardadeak zulatu dit mingaina

Pisu batean erkatuz eromena edo heriotza

eskainiko balizkidate bezala da

ez da aukera erraza

aterki asko ikusten baititut gaur kalean

makina bat kapelu beltz zain zianuroaren

ugaranetik urruntzen desioen hondarretara

jaka ilun asko beren hezurdurak paseatzen

eta haizea nahikeriaren haizea ere badabil

hiri honetan udazkenak hain luzea izaki

hamasei hilabete irauten duela ikusi dut

zapata hautseztatuak ere bai eta zikutazko ibaiak

igarotzen duten zubi bakoitzean geratzeko

esperantzarik galdu ez duten zikutazko ibaiak

itsas brisarak ekarritako astelehenak

norbaiti ostutako zumezko isiltasunaz

eraiki dituzten gau artifizialak

eta saguak eta ogi lizundua ikusi ditut

kalegarbitzaileak zaborra hitza

hiztegietatik errazten

katea hitza ere kendu nahian eromen gozotik

baztertzen heriotzaren hesietara

Ikusi ditut putzuak irakiten eta armiarmak

erdiminez hamasei udazkeneko haurdunaldian

baina batez ere ikusi ditut

jaka ilun asko hezurdurak paseatzen berandu

edo besterik ez bada poliki

hiltzearen sekretua idorotzen gurutzegrametan

sei hizkitakoa laburdura pb

kearen lau ertzetariko batean kizkurturik

haize ikustezina ikusi dut

xuxurlatzen erantzunak burezur deboilatuetan

belarrizulo izandako hutsuneetatik sartuirteeran

Ikusi ditut gauza gehiago ere

bederatzi hizkitakoa sinonimoa desertu

zikutazkoa gure etorkizuna eta zikutazkoak

egunsentiak ilargiko etxekalteetan

Mugak

Hain hiskor diren marrok

gauak berdinduak bere oleo ihesezinaz

ez dituzte errekek lerratzen

urtuz isurian bideko berun txintxarrak

ez dituzte beleek erortzen utzitako lumek zedarritzen

ez mendiek ez ibarrek ez buhameen karabanek

ez gizakiaren baldartasunak sikira

mapetako marra zarpailok

baioneten zizta errepikatuek edo eta

arrastaka eraman sudarioetatik

banan-banan irristatutako

odol tantek dituzte marraztu

harrapatuz eta itoz

beren pean lore kolerikoen loak

beren pean sasi soslaien lausoak

Baina odolbilduek seinalatutako sasibideak

euriak ditu ezabatzen

euriak dakarren aroa denborak daroa

gaualde susmatzaileetako

arrastiri busti barreiatzailean

Marrok ez dute ulertzen

amore ematen ez duten herri itxurako multzoez

multzo itxurako herri irlatiez

hizkuntzez edo eta

sentimendu itxurako kasketaldiez

Marrok pultsu dardartiz

seinalatu zituen ezein jainko aketok

gure azaletan tatuatuz minaren orbainak

entzun gabe erreken eztarri unibertsalak

deiadarka botatako etsipenaren sinonimoak mila

zakur eta armiarma oro aurki ezinean bila

baina zeren bila

ez al gara ba herri hila?

Marra baten alde batera nahiz bestera

dagoen hura berdina izanik

nola ulertu amildegi izun horien sakona

eta nola konprenitu

zuria eta beltzaren artean dagoen eremu jabege

begiz beha ezinekoak

lerro mugatzailerik ez izana?

Iratzargailua

Gaueko hiruterdietan geldir:ik darraite orratzek

maitasun-lapurren gura du haizeak

Badirudi hogeitalau orduz prestaturiko urkabeak

ez duela biktimarik topatu bezperaren xederan

Buelta eman diot erlojuari

zenbaezina trenbideen kronologia

zubi altxakorretan

oraindik geldirik darraite orratzek

baina badirudi hanka batetik harrapatu dutela norbait

zaude apur bat

azkenean garbi ikus dezaket nor den

hego bat bestea baino luzeagoa duelako

herrenka dabilen kaioa

Lauetan ikara bere ohizko ubideetara itzulirik

bihotz-lapurren gura du haizeak

Lauak eta hogei direnean denbora ileapaindegi bat da

eta orratzak izan daitezke adibidez

goroldioa amesten arriskutsuak insomnioarentzat

goizegi zorroztutako guraizeak

Zazpietan egunsentia gibelate itxiak dituen

erakusleihoa da ostera

Bihotz-papurren gura du haizeak

Umeak indioetara dabiltza jolas berriak entseiatuz

enparantza ertzeko lumekin

Zorrak

Zer zor nori

pagatzeko astirik eza

garun lehortuetan kezka geza

gartzelan izan denak esan lezake

gorrotoa besterik ez diet ezer zor

esan lezake askatasuna berekin batera

jaio zela uste duenak

ez dago jainkorik kate gabekorik

jainkoak larruzko sandaliak dauzkala

ez bageneki bezala

esan lezake pesimistak bere sendotasunetik

maitatu ez nituenei zor niena zor diot neure buruari

esan lezake sagar izateko ametsak dituen gereziak

nik ere nahi nuke zizare bat

esan lezake larunbat eguzkitsuetan

aterki fabriketako zarata entzuten duenak

lana da garapenaren sustraia edo

norenak dira itsas bazterreko bihotz-sabai hautsiak

gezurrak hanka motza du baina makulu ugari

gaitza aulkiekin estropozorik

egiten ez duen lapurra da denbora

badoa eta gu harekin

edota auskalo

egiak ez ditu bi bide

baina bidezidorrak anitz

ez dago jainkorik kalte gabekorik

esan ere

ezer esan nahi ez duten

hainbeste gauza esan daitezke

Eta hitzak ez dira kea baino

halere badira zerbait

kearen haginetan usteltzen baita ilargia

Askatasunaren harlauzak

Munduari egin zioten ohizko errebisio batean

zer eta zor bat aurkitu zioten dolar askotakoa

zer egingo diogu inor ez da perfektoa

zor bat aurkitu zioten munduari estolderiatan

ilargiko etxekalteetan ateratako argazki lizunekin batera

eta orduan zorrez eta zorriz mintzatzen ziren irratiak

egunkariak eta telebistetako sugandilak

berehala itxaropena kortinen bestaldean

imajinatu genuen itxaroten

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

ibaiko ura dragatu zuten infernuko perkusioa miatzeko

munduari egin zioten ohizko errebisio batean

bere gorputzeko zeru ezkutuenean

zor bat aurkitu ziotelako dolar askotakoa

eta orduan hondartza guztiak eta ganbara guztiak

errekisatu zituzten gu ez gara errudunak

guk ez dugu ezer egin esaten zuten denek

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

etsituta itzultzen ziren etxera langileak

urre bilatzaile menturazale haien desenkantuaz

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

aspaldi hartan poetek esaldi kopulatibo gehiegi

zerabiltzatela zioten kritikoek

eta hirira ez zen usorik etortzen

ganbarako ametsak gasez fumigatu zituztelako

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

koartadarik gabe topatu zuten burua galdu zuen i hura

bere eskuak ebakitzear iturriko amildegian

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

estolda zuloetatik eta jendearen harriduratik

o ugari errendatu ziren gu ez gara errudunak

guk ez dugu ezer egin esaten zuten denek

ordea errudun bat nahi duenak beti topatzen du erruduna

sahara gobi eta basamortu gehiagotan

dabiltza oraindik hondarra ihintzarekin fumigatzen

nahiaren eta ezinaren n isurkorraren bila

miatu zuten olatu bakoitzaren erradioa

askatasunaren hiribideari altxa zizkioten harlauzak

harri eta zur geratu ziren arkeologoak

duela mila eta seirehun urte inguru eskuz egindako

itzal eskerga topatu zutelako harlauza puskatuen azpian

pitzadurarik gabe apenas egoera estimagarrian

british museum-era igorri zuten itzal eskergaren lagina

air mail korreo urjentez por avión

ertzetan marra gorri eta urdinak dituzten

gutunazal horietako batean sartuta zorrak kitatzeko

txeke zuri baten itzal gurutzatua

dolarretan of course

askatasunaren hiribideari altxa zizkiotenean harlauzak

Geratuko dena

Hil dira nire hanka-besoak odola

haragia

ez baina negarrik egin maitea

hartu nire begiak eta islatu bertan

zure gorputz zalu biluzia

Hil dira nire begiak

ez baina negarrik egin maitea

hartu nire ezpainak eta ken iezaiezu hautsa

zure xera xaloez laztandu

igali desloratuen muina

Hil dira nire ezpainak

ez baina negarrik egin maitea

hartu nire arima eta ez utzi inolaz

haizeari barreiatzen zureak diren

nire pentsamenduak

Hil da nire arima ere

ez baina negarrik egin maitea

itsaskurkuluen bueltan olatuekin

hor geratzen da nire poesia

irakur ezazu eta alaitu ur berriz

desolamenduaren lats urria

hitz puskatuen orrazeaz

zure menats kordokatua haizatuz

Eta denboraren iraganbide dongeetan

laberinto ohietan pintzelaturiko hitzak

iraganaren keruak ehotzen dituenean

irribarre egin maitea

hil baita nire poesia

Kearen mintzoa

Hitzik gabe nahi nuke mintzatu kerik gabe

teilatuetako tuberkulosia besarkatuz

nahi nuke ohe gainean botatako gabardina bat izan

beira biribilduei lotu lepoa edo whiskyari

eta lurpearen solariumera kondenatua ez banengo legez

ezpainak maitatzeko neurekoi izateko besterik erabili ez

Begira itzan leihoetan zapaztutako zebra pasabideak

hau ez dun kuxidadea

begira itzan hedagietan zintzilikatu alkandora

gorpudunak horrelakoak ditun hiri guztiak

zubiak zeharkatzeko direla ahaztua dinate arkitektoek

mila eta seirehun antzara disekatzen dizkinate egunero

haien odola moldiztegietara saltzeko

eta gu denok armiarma garen arren poesia ez dun

hiri guztia biltzen duen

amarauna

amaraun horretatik ihesi doan kea baino

inoiz ez dun besarkatuko baina birikak

okituko dizkin

inoiz ez dun bereganatuko baína begiak

behi malkotan desitxuratuko dizkin

ez iezaion fideltasun doirik eskatu baina hago ziur

hirekin etzunen dun zerraldoan

ez iezaion furgoi gehiegi arrastatzerik eskatu

ikatzaren ordez darabilzkien bihotz belunak

errekin eskasegia ditun hain basamortu izanda ere

Sinets iezadan hiri guztiak ditun hau bezalakoak

nik ere ezagutzen dinat berlineko kreuzberg auzoa

eta han ere a ze kuxidadea esaten dinate ama guztiek

dastatuak dizkinat urruti zaharreko arkabuzak eta hedeak

eta han ere ikara metrailaz ereindako gordelekua dun

Laster batere behelainorik gabe geratuko gara

kaioletan daramatelako gauero tabako fabriketara

randebu oro ispiluetan gauzatzen ditun hiri honetan

keak sostengatzen dizkin gure begiak

ez dakigu zer den hiriaren haigun aldean erretzen ari dena

dena erretzen ote den ere ez

Sinets iezadan ez dun ogi labeetakoa kedar hura

hiri guztietan bezala hiri honetan

gu denok legez goizegi hiltzen dun eguzkia eta

mila eta seirehun antzara akatzen dizkinate egunsentiero

haien odola poema liburuetan sartzeko

Kearen bestaldetik

Kearen bestaldetik etortzen den

bisitariari gure hirizko tximinietan

deigarri zaion lehen gauza

zubietan klarionaz seinalatu zenbaki horiek

lau zubi besterik ez daude hirian eta

123 456 876 145 bataiatu dituzte lau zubiak

azken zifra beti lainotuagoa

askotan ezabatu eta zuzendu balute legez

zein gutxi dakiten estetikaz eta enparauez

zergatik ez jarri zubiei diktadoreen izenak

hiribideei bezala

Kearen bestaldetik etortzen den

bisitariari gure tximinizko hirian

deigarri zaion bigarren gauza

zubietako inskripzio bitxi horiek

benetan ez dit axola hiltzeak

baina otoi hil nadin urruti

Há una gota de sangue em cada poema

as noites da radio lisboa

edo maite ditut jaioberrien begiak non

hazten baitira kanabixaren basoak

Kearen bestaldetik etortzen den

bisitariari gure hiri txarrantxazkoan

deigarri zaion hirugarren gauza

ibaiadarraren ditiburuetan gereziak hondoratuz

(zubiak zilar paperezkoak beti traidoreentzat)

gorrilunetik ilun gorrira bravo bravisimo

eta zubietan jarri dituzten zaindari zurrunak

opera barregarriak non antzezten diren seinalatuz

inork aurrerantzean txalotu ez ditzan suizidak

Hitzek zionat

malkoek bezala

ezpainetik ezpainera

behar luketela baina

leizetik leizera

dabiltza maizegi

badakin gereziak zuztarretik baino

ezin musuka daitezke ezjakinek

ezin sumo dizkinate desiratu sagarretan ematzen

diren heriotzaren harrak

Etorkizuna iraganerako lasterbide bilakatu

eta bazirudin inork ez duela gogoratzen

hipokresia dela ilargiko nikotina oinezkatzea

aingeru deboilatuen hegoez erdietsia badun

odol tanta bat dagoela poema bakoitzean

edo malko tanta bat berdin dun

edozelan ere tantaka baino ezin

neur ditzaket errugabeak orain nahi haunat

maitatu urruti edo aspaldi ematen din

jitoan dabilen untzia garela

giltza hautsi bat garela

nire biriketako masterian bizi ditun ganbeluak

bestorduz ispilu beltzak

lurperatu genitunan baranoetan

gaur ere kutxarik babestuenak diren

jaioberrien pentsamenduetan

galderak giltzorde alferrikakoak ditun nolanahi

ez dun loratu ezpainik

sarrailek basitutako basamortuetan

Kearen hondarrean dago amildegia

Har itzan hi haiz orain

nire gibelean korapilatzen diren

hontzuntza eta mihuren jabea

har ezan nire pasaportea

argazkia handitu dezaken nahi badun

baina hor ere begiak itxita azaltzen naun

hor ere ibaia uraren brigadek inguratua dager

har itzan kapelua jertse azulmarinoa

zein inperiok ez du borrokatu itsaso puska bategatik

har itzan zigarroak sekula ez diat bat erre

horien baitan egongo dun nire garuneko behelainoa

har ezan hau ere

ez dun hire zain txikitu ninan

telefono gorriskaren entzungailua

sagar izatea amesten zuen gerezia baizik

zein inperiok ez du borrokatu itsaso puska bategatik